ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.34.1
प्र शु॒क्रैतु॑ दे॒वी म॑नी॒षा ।
अ॒स्मत्सुत॑ष्टो॒ रथो॒ न वा॒जी ॥
ଦିବ୍ୟ ମନୀଷା ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଅଗ୍ରସର ହେଉ, ଯେପରି ସୁସଜ୍ଜିତ ରଥ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ ସହ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ।
7.34.2
वि॒दुः पृ॑थि॒व्या दि॒वो ज॒नित्रं॑ ।
शृ॒ण्वन्त्यापो॒ अध॒ क्षर॑न्तीः ॥
ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ ଜାଣନ୍ତି; ପ୍ରବାହିତ ଜଳ ଶୁଣେ।
7.34.3
आप॑श्चिदस्मै॒ पिन्व॑न्त पृ॒थ्वीर् ।
वृ॒त्रेषु॒ शूरा॒ मंस॑न्त उ॒ग्राः ॥
ଜଳମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ପୋଷଣ କରନ୍ତି; ବୃତ୍ରର ବାଧାରେ ଶୂରମାନେ ଓ ଉଗ୍ରମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
7.34.4
आ धू॒र्ष्व॑स्मै॒ दधा॒ताश्वा॑न् ।
इन्द्रो॒ न व॒ज्री हिर॑ण्यबाहुः ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜୁଆଳିରେ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖ, ବଜ୍ରଧାରୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବାହୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି।
7.34.5
अ॒भि प्र स्था॒ताहे॑व य॒ज्ञं ।
याते॑व॒ पत्म॒न्त्मना॑ हिनोत ॥
ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଆଗରେ ଠିଆ ହୁଅ, ଦିନ ପରି; ଯାତ୍ରୀ ପଥରେ ଯାଏ ତଥା ପରି, ନିଜେ ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରଣ କର।
7.34.6
त्मना॑ स॒मत्सु॑ हि॒नोत॑ य॒ज्ञं ।
दधा॑त के॒तुं जना॑य वी॒रम् ॥
ସଂଗ୍ରାମରେ ନିଜେ ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରଣ କର; ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଧ୍ୱଜା ସ୍ଥାପନ କର, ବୀରକୁ ସ୍ଥାପନ କର।
7.34.7
उद॑स्य॒ शुष्मा॑द्भा॒नुर्नार्त॑ ।
बिभ॑र्ति भा॒रं पृ॑थि॒वी न भूम॑ ॥
ଏହାର ବଳରୁ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ଉଠିଲା, ଯେପରି ପୃଥିବୀ ନିଜର ବିଶାଳ ଭାର ଧାରଣ କରେ।
7.34.8
ह्वया॑मि दे॒वाँ अया॑तुरग्ने ।
साध॑न्नृ॒तेन॒ धियं॑ दधामि ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଚଳ ଥିବା ହେ, ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ଋତ ଦ୍ୱାରା ସଫଳ କରି ମୁଁ ଭକ୍ତି ଅର୍ପଣ କରେ।
7.34.9
अ॒भि वो॑ दे॒वीं धियं॑ दधिध्वम् ।
प्र वो॑ देव॒त्रा वाचं॑ कृणुध्वम् ॥
ଆପଣମାନେ ଦିବ୍ୟ ଭକ୍ତି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ବାଣୀ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ।
7.34.10
आ च॑ष्ट आसां॒ पाथो॑ न॒दीनां॑ ।
वरु॑ण उ॒ग्रः स॒हस्र॑चक्षाः ॥
ବରୁଣ, ଉଗ୍ର, ସହସ୍ର ନୟନବିଶିଷ୍ଟ, ଏହି ନଦୀମାନଙ୍କର ପଥ ଦେଖନ୍ତି।
7.34.11
राजा॑ रा॒ष्ट्रानां॒ पेशो॑ न॒दीना॑म् ।
अनु॑त्तमस्मै क्ष॒त्रं वि॒श्वायु॑ ॥
ରାଜା, ରାଷ୍ଟ୍ରମାନଙ୍କ ତେଜ, ନଦୀମାନଙ୍କ ବୈଭବ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜେୟ ଶାସନ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଉଥିବା ବଳ ଅଛି।
7.34.12
अवि॑ष्टो अ॒स्मान्विश्वा॑सु वि॒क्षु ।
अद्युं॑ कृणोत॒ शंसं॑ निनि॒त्सोः ॥
ସମସ୍ତ ଜନତା ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତେଜ ସୃଷ୍ଟି କର; ହନନ ଇଚ୍ଛୁକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ତୋତ୍ର ସ୍ଥିର କର।
7.34.13
व्ये॑तु दि॒द्युद्द्वि॒षामशे॑वा ।
यु॒योत॒ विष्व॒ग्रप॑स्त॒नूना॑म् ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା ଉଦିତ ହେଉ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଅଶୁଭ ଦୀପ୍ତିରୁ ଦୂରରେ ରହି। ଆମ ଶରୀରର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗସ୍ଥ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ସେ ସବୁଦିଗରୁ ଦୂର କରୁ।
7.34.14
अवी॑न्नो अ॒ग्निर्ह॒व्यान्नमो॑भिः ।
प्रेष्ठो॑ अस्मा अधायि॒ स्तोमः॑ ॥
ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ; ସେ ହବି ବହନକାରୀ, ନମସ୍କାର ସହିତ। ଅତି ପ୍ରିୟ ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି।
7.34.15
स॒जूर्दे॒वेभि॑र॒पां नपा॑तं ।
सखा॑यं कृध्वं शि॒वो नो॑ अस्तु ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଜଳର ନାତିକୁ ସଖା କର। ସେ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅନ୍ତୁ।
7.34.16
अ॒ब्जामु॒क्थैरहिं॑ गृणीषे ।
बु॒ध्ने न॒दीनां॒ रज॑स्सु॒ षीद॑न् ॥
ଜଳରେ ଜାତ ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କର; ନଦୀର ତଳେ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷର ପ୍ରଦେଶରେ ରହିଥିବା ସର୍ପ ଅହିକୁ ତୁମେ ଗାଇ କୀର୍ତ୍ତନ କର।
7.34.17
मा नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॑ रि॒षे धा॑द् ।
मा य॒ज्ञो अ॑स्य स्रिधदृता॒योः ॥
ଗଭୀରରେ ରହୁଥିବା ଅହି ଆମକୁ ବିନାଶ ଆଡ଼କୁ ନ ନେଉ। ଋତାନୁସାରୀ ଏହି ଯଜମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞ କ୍ଷୟ ନ ହେଉ।
7.34.18
उ॒त न॑ ए॒षु नृषु॒ श्रवो॑ धुः ।
प्र रा॒ये य॑न्तु॒ शर्ध॑न्तो अ॒र्यः ॥
ଏବଂ ଏହି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଯଶ ଦିଅନ୍ତୁ। ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହରେ ସଂଗ୍ରାମ କରୁଥିବା ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତୁ।
7.34.19
तप॑न्ति॒ शत्रुं॒ स्व॑र्ण भूमा॑ ।
म॒हासे॑नासो॒ अमे॑भिरेषाम् ॥
ମହାସେନା ଥିବା ଏମାନେ ନିଜ ବଳରେ ଶତ୍ରୁକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶକୁ ଯେପରି ତପାଏ ସେପରି ତପାନ୍ତି।
7.34.20
आ यन्नः॒ पत्नी॒र्गम॒न्त्यच्छा॑ ।
त्वष्टा॑ सुपा॒णिर्दधा॑तु वी॒रान् ॥
ଆମ ପତ୍ନୀମାନେ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତେ, କୁଶଳ ହସ୍ତ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମକୁ ବୀର ପୁତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।
7.34.21
प्रति॑ न॒ स्तोमं॒ त्वष्टा॑ जुषेत ।
स्याद॒स्मे अ॒रम॑तिर्वसू॒युः ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ମନ ଆମ ପ୍ରତି ଅନୁକୂଳ ଓ ଧନ ଇଚ୍ଛୁକ ହେଉ।
7.34.22
ता नो॑ रासन्राति॒षाचो॒ वसू॑नि॒ आ रोद॑सी वरुणा॒नी शृ॑णोतु ।
वरू॑त्रीभिः सुशर॒णो नो॑ अस्तु॒ त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ वि द॑धातु॒ रायः॑ ॥
ସେହି ଦାତାମାନେ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ବରୁଣାନୀ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଶୁଣନ୍ତୁ; ରକ୍ଷା ସହିତ ସେ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ; ଉଦାର ତ୍ୱଷ୍ଟା ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତୁ।
7.34.23
तन्नो॒ रायः॒ पर्व॑ता॒स्तन्न॒ आप॒स्तद्रा॑ति॒षाच॒ ओष॑धीरु॒त द्यौः ।
वन॒स्पति॑भिः पृथि॒वी स॒जोषा॑ उ॒भे रोद॑सी॒ परि॑ पासतो नः ॥
ସେହି ଧନ ଆମକୁ ମିଳୁ; ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେହି ଜଳସମୂହ ଆମର; ସେହି ଦାତା ଔଷଧି ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ବନସ୍ପତି ସହିତ ଅନୁକୂଳ ପୃଥିବୀ ଓ ଉଭୟ ଲୋକ ଆମକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
7.34.24
अनु॒ तदु॒र्वी रोद॑सी जिहाता॒मनु॑ द्यु॒क्षो वरु॑ण॒ इन्द्र॑सखा ।
अनु॒ विश्वे॑ म॒रुतो॒ ये स॒हासो॑ रा॒यः स्या॑म ध॒रुणं॑ धि॒यध्यै॑ ॥
ସେଥିନୁସାରେ ବିସ୍ତୃତ ଉଭୟ ଲୋକ ଚାଲୁ; ତେଜସ୍ୱୀ ବରୁଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଖା ସହିତ ଚାଲୁ; ସମସ୍ତ ବଳବାନ ମରୁତଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଧନର ଦୃଢ଼ ଆଧାର ଓ ବୁଦ୍ଧିର ସ୍ଥିରତା ହେଉ।
7.34.25
तन्न॒ इन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निराप॒ ओष॑धीर्व॒निनो॑ जुषन्त ।
शर्म॑न्त्स्याम म॒रुता॑मु॒पस्थे॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଜଳ, ଔଷଧି ଓ ବୃକ୍ଷମାନେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ମରୁତମାନଙ୍କ କୋଳରେ ଆମେ ଆଶ୍ରୟ ପାଉ। ଆପଣମାନେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଉପାୟରେ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।