ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
क ईं॒ व्य॑क्ता॒ नरः॒ सनी॑ळाः ।
रु॒द्रस्य॒ मर्या॒ अधा॒ स्वश्वाः॑ ॥
ସଜ୍ଜିତ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସାଥୀ ଏମାନେ କିଏ? ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯୁବ ପୁତ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସୁନ୍ଦର ଘୋଡ଼ା ଅଛି।
7.56.2
नकि॒र्ह्ये॑षां ज॒नूंषि॒ वेद॑ ।
ते अ॒ङ्ग वि॑द्रे मि॒थो ज॒नित्र॑म् ॥
ଏମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜେ ପରସ୍ପରର ଜନ୍ମ ଜାଣନ୍ତି।
7.56.3
अ॒भि स्व॒पूभि॑र्मि॒थो व॑पन्त ।
वात॑स्वनसः श्ये॒ना अ॑स्पृध्रन् ॥
ନିଜ ନିଜ ତେଜରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ନ୍ତି। ପବନ ପରି ଗର୍ଜନକାରୀ ଶ୍ୟେନ ପରି ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
7.56.4
ए॒तानि॒ धीरो॑ नि॒ण्या चि॑केत ।
पृश्नि॒र्यदूधो॑ म॒ही ज॒भार॑ ॥
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଧୀର ଜ୍ଞାନୀ ଜାଣେ, ଯେତେବେଳେ ଚିତ୍ରିତ ଗାଈ ନିଜ ବଡ଼ ସ୍ତନ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା।
7.56.5
सा विट्सु॒वीरा॑ म॒रुद्भि॑रस्तु ।
स॒नात्सह॑न्ती॒ पुष्य॑न्ती नृ॒म्णम् ॥
ସେହି ପ୍ରଜା ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ହେଉ। ସଦା ଜୟୀ ହୋଇ, ପୋଷଣ କରି, ପୌରୁଷ ଶକ୍ତି ପାଉ।
7.56.6
यामं॒ येष्ठाः॑ शु॒भा शोभि॑ष्ठाः ।
श्रि॒या सम्मि॑श्ला॒ ओजो॑भिरु॒ग्राः ॥
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଭ ଓ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ମରୁତ୍ଗଣ, ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ସଜ୍ଜିତ, ଶୋଭା ଓ ଶ୍ରୀରେ ଯୁକ୍ତ, ବଳରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଓ ଉଗ୍ର!
7.56.7
उ॒ग्रं व॒ ओज॑ स्थि॒रा शवां॑सि ।
अधा॑ म॒रुद्भि॑र्ग॒णस्तुवि॑ष्मान् ॥
ଆପଣଙ୍କ ତେଜ ଉଗ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ବଳ ସ୍ଥିର। ତାପରେ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଏହି ଗଣ ବଳଶାଳୀ।
7.56.8
शु॒भ्रो वः॒ शुष्मः॒ क्रुध्मी॒ मनां॑सि ।
धुनि॒र्मुनि॑रिव॒ शर्ध॑स्य धृ॒ष्णोः ॥
ଆପଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆପଣଙ୍କ ବଳ କ୍ରୋଧୀ, ଆପଣଙ୍କ ମନ ଉଗ୍ର। କମ୍ପାଇବା ଲୋକ ପରି, ମୁନି ପରି, ସାହସୀ ଆକ୍ରମଣ ପରି ଆପଣ।
7.56.9
सने॑म्य॒स्मद्यु॒योत॑ दि॒द्युम् ।
मा वो॑ दुर्म॒तिरि॒ह प्रण॑ङ्नः ॥
ଘେରୁଥିବା ଦୀପ୍ତି ଆମ ଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ଦୁର୍ମତି ଏଠାରେ ଆମକୁ ନ ପହଞ୍ଚୁ।
7.56.10
प्रि॒या वो॒ नाम॑ हुवे तु॒राणा॑म् ।
आ यत्तृ॒पन्म॑रुतो वावशा॒नाः ॥
ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାମ ଦ୍ରୁତଗାମୀମାନଙ୍କ (ନାମ ସହ) ମୁଁ ଡାକେ; ହେ ମରୁତମାନେ, ଆପଣ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
7.56.11
स्वा॒यु॒धास॑ इ॒ष्मिणः॑ सुनि॒ष्काः ।
उ॒त स्व॒यं त॒न्वः॑ शुम्भ॑मानाः ॥
ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବାଣଧାରୀ, ସୁନ୍ଦର ଅଳଙ୍କାରଧାରୀ; ଏବଂ ନିଜେ ନିଜର ଶରୀର ସଜାଉଥିବା।
7.56.12
शुची॑ वो ह॒व्या म॑रुतः॒ शुची॑नां॒ शुचिं॑ हिनोम्यध्व॒रं शुचि॑भ्यः ।
ऋ॒तेन॑ स॒त्यमृ॑त॒साप॑ आय॒ञ्शुचि॑जन्मानः॒ शुच॑यः पाव॒काः ॥
ହେ ମରୁତମାନେ, ଆପଣଙ୍କ ହବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯଜ୍ଞ ଅର୍ପଣ କରେ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ସହ, ଋତର ଅନୁଗାମୀ, ଦୀପ୍ତିରେ ଜାତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପାବନ ଆସିଲେ।
7.56.13
अंसे॒ष्वा म॑रुतः खा॒दयो॑ वो॒ वक्ष॑स्सु रु॒क्मा उ॑पशिश्रिया॒णाः ।
वि वि॒द्युतो॒ न वृ॒ष्टिभी॑ रुचा॒ना अनु॑ स्व॒धामायु॑धै॒र्यच्छ॑मानाः ॥
ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, କାନ୍ଧରେ ଅଳଙ୍କାର ଓ ଛାତିରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର ଧାରଣ କରି, ବର୍ଷା ସହିତ ବିଦ୍ୟୁତ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ନିଜ ବଳ ଅନୁସାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଛ।
7.56.14
प्र बु॒ध्न्या॑ व ईरते॒ महां॑सि॒ प्र नामा॑नि प्रयज्यवस्तिरध्वम् ।
स॒ह॒स्रियं॒ दम्यं॑ भा॒गमे॒तं गृ॑हमे॒धीयं॑ मरुतो जुषध्वम् ॥
ଆପଣଙ୍କ ଗଭୀର ମୂଳ ଥିବା ମହିମା ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଗଣ, ନିଜ ନାମ ଆଗକୁ ଘୋଷଣା କର। ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, ଗୃହଯଜ୍ଞର ଏହି ସହସ୍ରଗୁଣ ଭାଗ ଗ୍ରହଣ କର।
7.56.15
यदि॑ स्तु॒तस्य॑ मरुतो अधी॒थेत्था विप्र॑स्य वा॒जिनो॒ हवी॑मन् ।
म॒क्षू रा॒यः सु॒वीर्य॑स्य दात॒ नू चि॒द्यम॒न्य आ॒दभ॒दरा॑वा ॥
ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, ସ୍ତୁତ ଓ ପ୍ରେରିତ ଏହି ଗାୟକଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଯଦି ଆପଣମାନେ ଏହିପରି ଶୁଣିଛନ୍ତି, ତେବେ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତମ ବୀରତ୍ୱର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; କୌଣସି କୃପଣ ତାକୁ ଆଘାତ ନ କରୁ।
7.56.16
अत्या॑सो॒ न ये म॒रुतः॒ स्वञ्चो॑ यक्ष॒दृशो॒ न शु॒भय॑न्त॒ मर्याः॑ ।
ते ह॑र्म्ये॒ष्ठाः शिश॑वो॒ न शु॒भ्रा व॒त्सासो॒ न प्र॑क्री॒ळिनः॑ पयो॒धाः ॥
ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ଦ୍ରୁତ, ନିଜ ଆଲୋକରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଯଜ୍ଞ ଦେଖୁଥିବା ମରୁଦ୍ଗଣ ଯୁବକ ପରି ସଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଗୃହରେ ରହୁଥିବା, ଶିଶୁ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବାଛୁରି ପରି ଖେଳୁଥିବା, ଜଳ ବହନ କରୁଥିବା ମେଘ।
7.56.17
द॒श॒स्यन्तो॑ नो म॒रुतो॑ मृळन्तु वरिव॒स्यन्तो॒ रोद॑सी सु॒मेके॑ ।
आ॒रे गो॒हा नृ॒हा व॒धो वो॑ अस्तु सु॒म्नेभि॑र॒स्मे व॑सवो नमध्वम् ॥
ଆମକୁ ଦାନ ଦେଉଥିବା ମରୁଦ୍ଗଣ ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ, ସୁନ୍ଦର ଦୁଇ ଲୋକକୁ (ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ) ଧନ ଦେଇ। ଗୋହନ୍ତା ଓ ନରହନ୍ତା ଦୂରରେ ରହୁ; ତୁମ ବଧ ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ରହୁ। ହେ ବସୁଗଣ, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଣତ ହୁଅ।
7.56.18
आ वो॒ होता॑ जोहवीति स॒त्तः स॒त्राचीं॑ रा॒तिं म॑रुतो गृणा॒नः ।
य ईव॑तो वृषणो॒ अस्ति॑ गो॒पाः सो अद्व॑यावी हवते व उ॒क्थैः ॥
ତୁମ ହୋତା, ଯିଏ ତୁମକୁ ଡାକେ, ବସି ଉଦାର ଦାନର ସ୍ତୁତି କରେ; ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, ହେ ବଳବାନ ବୃଷଭଗଣ, ଯାହାର ତୁମେ ରକ୍ଷକ, ସେହି ଏକନିଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମକୁ ଡାକେ।
7.56.19
इ॒मे तु॒रं म॒रुतो॑ रामयन्ती॒मे सहः॒ सह॑स॒ आ न॑मन्ति ।
इ॒मे शंसं॑ वनुष्य॒तो नि पा॑न्ति गु॒रु द्वेषो॒ अर॑रुषे दधन्ति ॥
ଏହି ମରୁତମାନେ ଶୀଘ୍ରଗାମୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ବଳରୁ ବଳ ଆଡ଼କୁ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ସେବକର ପ୍ରଶଂସାକୁ ସେମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଅଦାତା ଉପରେ ସେମାନେ ଗୁରୁ ଦ୍ୱେଷ ରଖନ୍ତି।
7.56.20
इ॒मे र॒ध्रं चि॑न्म॒रुतो॑ जुनन्ति॒ भृमिं॑ चि॒द्यथा॒ वस॑वो जु॒षन्त॑ ।
अप॑ बाधध्वं वृषण॒स्तमां॑सि ध॒त्त विश्वं॒ तन॑यं तो॒कम॒स्मे ॥
ଏହି ମରୁତମାନେ ଧନ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି; ବସୁମାନେ ଯେପରି ତାହା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ହେ ବୃଷଗଣ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର; ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନ ଓ ଶିଶୁକୁ ସ୍ଥାପନ କର।
7.56.21
मा वो॑ दा॒त्रान्म॑रुतो॒ निर॑राम॒ मा प॒श्चाद्द॑घ्म रथ्यो विभा॒गे ।
आ न॑ स्पा॒र्हे भ॑जतना वस॒व्ये॑ यदी॑ं सुजा॒तं वृ॑षणो वो॒ अस्ति॑ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମ ଦାନରୁ ଆମେ ବଞ୍ଚିତ ନ ହେଉ; ହେ ରଥୀଗଣ, ବଣ୍ଟନରେ ଆମେ ପଛରେ ନ ରହୁ। ଇଚ୍ଛିତ ଧନରେ ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ; ତାହା ତୁମର, ହେ ବୃଷଗଣ।
7.56.22
सं यद्धन॑न्त म॒न्युभि॒र्जना॑सः॒ शूरा॑ य॒ह्वीष्वोष॑धीषु वि॒क्षु ।
अध॑ स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रा॒तारो॑ भूत॒ पृत॑नास्व॒र्यः ॥
ମଣିଷମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଏକତ୍ର ଆଘାତ କଲେ, ପ୍ରଚୁର ଔଷଧି ଓ ବସତି ମଧ୍ୟରେ ବୀରମାନେ। ତେବେ, ହେ ରୁଦ୍ରପୁତ୍ର ମରୁତଗଣ, ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆର୍ଯ୍ୟ ବୀର ହୁଅ।
7.56.23
भूरि॑ चक्र मरुतः॒ पित्र्या॑णि उ॒क्थानि॒ या वः॑ श॒स्यन्ते॑ पु॒रा चि॑त् ।
म॒रुद्भि॑रु॒ग्रः पृत॑नासु॒ साळ्हा॑ म॒रुद्भि॒रित्सनि॑ता॒ वाज॒मर्वा॑ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମେ ବହୁ ପିତୃସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କର୍ମ କରିଛ; ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉକ୍ଥ ରୂପେ ପଠାଯାଉଛି। ମରୁତଗଣ ସହିତ ଉଗ୍ର ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ; ମରୁତଗଣ ସହିତ ଦାତାର ଅନ୍ନଦାୟୀ ଘୋଡ଼ା ବଳବାନ ହୁଏ।
7.56.24
अ॒स्मे वी॒रो म॑रुतः शु॒ष्म्य॑स्तु॒ जना॑नां॒ यो असु॑रो विध॒र्ता ।
अ॒पो येन॑ सुक्षि॒तये॒ तरे॒माध॒ स्वमोको॑ अ॒भि वः॑ स्याम ॥
ଆମ ପାଇଁ, ହେ ମରୁତଗଣ, ବୀର ରୂପେ ବଳ ହେଉ; ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଅସୁର ଓ ଧାରକ। ତା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସୁଖରେ ବାସ ପାଇଁ ଜଳ ପାର ହେଉ; ତେବେ ଆମ ଘର ତୁମ ଆଡ଼କୁ ହେଉ, ଆମେ ତୁମର ହେଉ।
7.56.25
तन्न॒ इन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निराप॒ ओष॑धीर्व॒निनो॑ जुषन्त ।
शर्म॑न्त्स्याम म॒रुता॑मु॒पस्थे॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ; ଜଳ, ଔଷଧି ଓ ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ। ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ କୋଳର ଆଶ୍ରୟରେ ଆମେ ରହିବା। ଆପଣମାନେ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।