Ṛgveda · Sūkta 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
क ईं॒ व्य॑क्ता॒ नरः॒ सनी॑ळाः ।
रु॒द्रस्य॒ मर्या॒ अधा॒ स्वश्वाः॑ ॥
Wer sind diese geschmückten Männer, Gefährten, Helden? Die jungen Söhne Rudras, die schöne Rosse haben.
7.56.2
नकि॒र्ह्ये॑षां ज॒नूंषि॒ वेद॑ ।
ते अ॒ङ्ग वि॑द्रे मि॒थो ज॒नित्र॑म् ॥
Niemand kennt ihre Geburten. Fürwahr, sie selbst haben einander die Geburt gekannt.
7.56.3
अ॒भि स्व॒पूभि॑र्मि॒थो व॑पन्त ।
वात॑स्वनसः श्ये॒ना अ॑स्पृध्रन् ॥
Mit ihrem eigenen Glanz stürzen sie sich aufeinander. Falken, die wie der Wind brausen, stießen herab.
7.56.4
ए॒तानि॒ धीरो॑ नि॒ण्या चि॑केत ।
पृश्नि॒र्यदूधो॑ म॒ही ज॒भार॑ ॥
Der standhafte Weise kennt diese Wunder, als die gesprenkelte Kuh ihr großes Euter füllte.
7.56.5
सा विट्सु॒वीरा॑ म॒रुद्भि॑रस्तु ।
स॒नात्सह॑न्ती॒ पुष्य॑न्ती नृ॒म्णम् ॥
Möge sie durch die Maruts gute Helden haben. Stets siegreich und nährend, möge sie an männlicher Kraft gedeihen.
7.56.6
यामं॒ येष्ठाः॑ शु॒भा शोभि॑ष्ठाः ।
श्रि॒या सम्मि॑श्ला॒ ओजो॑भिरु॒ग्राः ॥
Ihr vortrefflichsten, glückbringenden und strahlendsten Maruts, angeschirrt zur Fahrt, mit Pracht und Glück begabt, mit Kraft versehen, wild!
7.56.7
उ॒ग्रं व॒ ओज॑ स्थि॒रा शवां॑सि ।
अधा॑ म॒रुद्भि॑र्ग॒णस्तुवि॑ष्मान् ॥
Eure Kraft ist ungestüm, eure Stärken sind fest; dann ist mit den Maruts die Schar mächtig.
7.56.8
शु॒भ्रो वः॒ शुष्मः॒ क्रुध्मी॒ मनां॑सि ।
धुनि॒र्मुनि॑रिव॒ शर्ध॑स्य धृ॒ष्णोः ॥
Strahlend ist eure Stärke, zornig eure Gedanken; wie der Erschütterer und wie der Weise, wie der Angriff des Kühnen.
7.56.9
सने॑म्य॒स्मद्यु॒योत॑ दि॒द्युम् ।
मा वो॑ दुर्म॒तिरि॒ह प्रण॑ङ्नः ॥
Haltet den umhüllenden Glanz von uns fern; möge eure böse Absicht uns hier nicht erreichen.
7.56.10
प्रि॒या वो॒ नाम॑ हुवे तु॒राणा॑म् ।
आ यत्तृ॒पन्म॑रुतो वावशा॒नाः ॥
Eure lieben Namen rufe ich an, samt denen der Schnellen, o Maruts, wenn ihr, gesättigt, begierig seid.
7.56.11
स्वा॒यु॒धास॑ इ॒ष्मिणः॑ सुनि॒ष्काः ।
उ॒त स्व॒यं त॒न्वः॑ शुम्भ॑मानाः ॥
Mit guten Waffen, mit Geschossen, mit schönem Schmuck, und sich selbst den Leib schmückend.
7.56.12
शुची॑ वो ह॒व्या म॑रुतः॒ शुची॑नां॒ शुचिं॑ हिनोम्यध्व॒रं शुचि॑भ्यः ।
ऋ॒तेन॑ स॒त्यमृ॑त॒साप॑ आय॒ञ्शुचि॑जन्मानः॒ शुच॑यः पाव॒काः ॥
Leuchtend sind eure Opfergaben, o Maruts; den Leuchtenden bringe ich ein leuchtendes Opfer dar. In Wahrheit, durch die kosmische Ordnung (ṛta), kamen die Anhänger der Ordnung, lichtgeboren, strahlend und reinigend.
7.56.13
अंसे॒ष्वा म॑रुतः खा॒दयो॑ वो॒ वक्ष॑स्सु रु॒क्मा उ॑पशिश्रिया॒णाः ।
वि वि॒द्युतो॒ न वृ॒ष्टिभी॑ रुचा॒ना अनु॑ स्व॒धामायु॑धै॒र्यच्छ॑मानाः ॥
O Maruts, mit Schmuck auf den Schultern und goldenen Halsketten auf der Brust, leuchtet ihr wie Blitze mit den Regenfällen, eure Waffen gemäß eurer eigenen Kraft ergreifend.
7.56.14
प्र बु॒ध्न्या॑ व ईरते॒ महां॑सि॒ प्र नामा॑नि प्रयज्यवस्तिरध्वम् ।
स॒ह॒स्रियं॒ दम्यं॑ भा॒गमे॒तं गृ॑हमे॒धीयं॑ मरुतो जुषध्वम् ॥
Eure tiefwurzeligen Großtaten eilen voran; ihr Opferer, verkündet eure Namen weiter. O Maruts, nehmt diesen tausendfachen Anteil an, der zum häuslichen Opfer gehört.
7.56.15
यदि॑ स्तु॒तस्य॑ मरुतो अधी॒थेत्था विप्र॑स्य वा॒जिनो॒ हवी॑मन् ।
म॒क्षू रा॒यः सु॒वीर्य॑स्य दात॒ नू चि॒द्यम॒न्य आ॒दभ॒दरा॑वा ॥
O Maruts, wenn ihr so den Ruf des gepriesenen, inspirierten Sängers gehört habt, gebt schnell den Reichtum von guter Heldenkraft; möge kein Geiziger ihm schaden.
7.56.16
अत्या॑सो॒ न ये म॒रुतः॒ स्वञ्चो॑ यक्ष॒दृशो॒ न शु॒भय॑न्त॒ मर्याः॑ ।
ते ह॑र्म्ये॒ष्ठाः शिश॑वो॒ न शु॒भ्रा व॒त्सासो॒ न प्र॑क्री॒ळिनः॑ पयो॒धाः ॥
Die Maruts, schnell wie Rennpferde, aus eigenem Glanz leuchtend, das Opfer schauend, schmücken sich wie junge Männer; sie wohnen in hohen Hallen, hell wie Kinder, verspielt wie Kälber, wasserbringende Wolken.
7.56.17
द॒श॒स्यन्तो॑ नो म॒रुतो॑ मृळन्तु वरिव॒स्यन्तो॒ रोद॑सी सु॒मेके॑ ।
आ॒रे गो॒हा नृ॒हा व॒धो वो॑ अस्तु सु॒म्नेभि॑र॒स्मे व॑सवो नमध्वम् ॥
Mögen die Maruts, Spender der Gaben, uns gewogen sein und den beiden schönen Welten Reichtum geben. Fern von uns sei der Rinderschlächter und der Menschenschlächter; fern von uns sei euer Schaden. O Vasus, neigt euch uns zu mit euren Gunsterweisen.
7.56.18
आ वो॒ होता॑ जोहवीति स॒त्तः स॒त्राचीं॑ रा॒तिं म॑रुतो गृणा॒नः ।
य ईव॑तो वृषणो॒ अस्ति॑ गो॒पाः सो अद्व॑यावी हवते व उ॒क्थैः ॥
Euer Hotar, der euch anruft, sitzend, preist die freigebige Gabe; o Maruts, o mächtige Stiere, er, dessen Beschützer ihr seid, dieser einsichtige Verehrer ruft euch mit Lobliedern an.
7.56.19
इ॒मे तु॒रं म॒रुतो॑ रामयन्ती॒मे सहः॒ सह॑स॒ आ न॑मन्ति ।
इ॒मे शंसं॑ वनुष्य॒तो नि पा॑न्ति गु॒रु द्वेषो॒ अर॑रुषे दधन्ति ॥
Diese Maruts erfreuen den Eiligen; sie neigen sich von Kraft zu Kraft. Sie beschützen das Lob dessen, der dient, und legen schwere Feindschaft auf den, der nicht gibt.
7.56.20
इ॒मे र॒ध्रं चि॑न्म॒रुतो॑ जुनन्ति॒ भृमिं॑ चि॒द्यथा॒ वस॑वो जु॒षन्त॑ ।
अप॑ बाधध्वं वृषण॒स्तमां॑सि ध॒त्त विश्वं॒ तन॑यं तो॒कम॒स्मे ॥
Diese Maruts erregen Reichtum und auch die Erde, wie die Vasus sie genießen. O Stiere, treibt die Finsternisse fort und setzt in uns alle Nachkommenschaft und ein Kind ein!
7.56.21
मा वो॑ दा॒त्रान्म॑रुतो॒ निर॑राम॒ मा प॒श्चाद्द॑घ्म रथ्यो विभा॒गे ।
आ न॑ स्पा॒र्हे भ॑जतना वस॒व्ये॑ यदी॑ं सुजा॒तं वृ॑षणो वो॒ अस्ति॑ ॥
O Maruts, mögen wir von eurer Gabe nicht ausgeschlossen sein; o Wagenlenker, mögen wir bei der Verteilung nicht zurückbleiben. Gebt uns Anteil am begehrenswerten Reichtum, der euer ist, o Stiere.
7.56.22
सं यद्धन॑न्त म॒न्युभि॒र्जना॑सः॒ शूरा॑ य॒ह्वीष्वोष॑धीषु वि॒क्षु ।
अध॑ स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रा॒तारो॑ भूत॒ पृत॑नास्व॒र्यः ॥
Wenn Männer im Zorn gemeinsam zuschlagen, unter den reichen Kräutern und unter den Siedlungen, dann, o Söhne Rudras, o Maruts, seid unsere Beschützer; seid edle Helden in den Schlachten.
7.56.23
भूरि॑ चक्र मरुतः॒ पित्र्या॑णि उ॒क्थानि॒ या वः॑ श॒स्यन्ते॑ पु॒रा चि॑त् ।
म॒रुद्भि॑रु॒ग्रः पृत॑नासु॒ साळ्हा॑ म॒रुद्भि॒रित्सनि॑ता॒ वाज॒मर्वा॑ ॥
O Maruts, ihr habt viele Taten der Ahnen vollbracht, die schon zuvor für euch rezitiert wurden. Mit den Maruts ist der wilde Held siegreich in den Schlachten; mit den Maruts wird wahrlich das starke Ross, Speisespender, mächtig.
7.56.24
अ॒स्मे वी॒रो म॑रुतः शु॒ष्म्य॑स्तु॒ जना॑नां॒ यो असु॑रो विध॒र्ता ।
अ॒पो येन॑ सुक्षि॒तये॒ तरे॒माध॒ स्वमोको॑ अ॒भि वः॑ स्याम ॥
Für uns, o Maruts, möge Kraft als Held sein, der Herr unter den Völkern, der Erhalter. Durch ihn mögen wir die Wasser überqueren zu gutem Wohnen; dann sei unser Haus euch zugewandt, und mögen wir die euren sein.
7.56.25
तन्न॒ इन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निराप॒ ओष॑धीर्व॒निनो॑ जुषन्त ।
शर्म॑न्त्स्याम म॒रुता॑मु॒पस्थे॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
Mögen Indra, Varuṇa, Mitra und Agni, sowie die Gewässer, Kräuter und Bäume uns gewogen sein. Mögen wir im Schoß der Maruts geborgen sein. Mögt ihr uns stets mit Heil beschützen.