സാമവേദം · ഭാഗം 2.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.11.1347
सु꣡ष꣢मिद्धो न꣣ आ꣡ व꣢ह दे꣣वा꣡ꣳ अ꣢ग्ने ह꣣वि꣡ष्म꣢ते ।
हो꣡तः꣢ पावक꣣ य꣡क्षि꣢ च ॥ १३४७ ॥
നന്നായി ജ്വലിച്ച അഗ്നേ, ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്ന യജമാനനുവേണ്ടി ദേവന്മാരെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക. ഹോതാവേ, പാവകാ, യജ്ഞം ചെയ്യുക.
2.11.1348
म꣡धु꣢मन्तं तनूनपाद्य꣣ज्ञं꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ नः कवे ।
अ꣣द्या꣡ कृ꣢णुह्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ १३४८ ॥
ജ്ഞാനിയായ തനൂനപാത്തേ, ഇന്നു ഞങ്ങളുടെ മധുരമായ യജ്ഞത്തെ ദേവന്മാർക്കിടയിൽ സംരക്ഷണത്തിനായി ഒരുക്കുക.
2.11.1349
न꣢रा꣣श꣡ꣳस꣢मि꣣ह꣢ प्रि꣣य꣢म꣣स्मि꣢न्य꣣ज्ञ꣡ उप꣢꣯ ह्वये ।
म꣡धु꣢जिह्वꣳ हवि꣣ष्कृ꣡त꣢म् ॥ १३४९ ॥
ഈ യജ്ഞത്തിൽ പ്രിയനായ നരാശംസനെ ഞാൻ അടുത്ത് വിളിക്കുന്നു; തേൻനാവുള്ളവനെ, ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കുന്നവനെ.
2.11.1350
अ꣡ग्ने꣢ सु꣣ख꣡त꣢मे꣣ र꣡थे꣢ द꣣वा꣡ꣳ ई꣢डि꣣त꣡ आ व꣢꣯ह ।
अ꣢सि꣣ हो꣢ता꣣ म꣡नु꣢र्हितः ॥ १३५० ॥
അഗ്നേ, ഏറ്റവും സുഖകരമായ രഥത്തിൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട് ദേവന്മാരെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക. നീ ഹോതാവ്, മനുവിനായി സ്ഥാപിതനായവൻ.
2.11.1351
य꣢द꣣द्य꣢꣫ सूर꣣ उ꣢दि꣣ते꣡ऽना꣢गा मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣢ ।
सु꣣वा꣡ति꣢ सवि꣣ता꣡ भगः꣢꣯ ॥ १३५१ ॥
ഇന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ, കുറ്റമറ്റ മിത്രനും അര്യമാവും സവിതാവും ഭഗനും ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
2.11.1352
सु꣣प्रावी꣡र꣢स्तु꣣ स꣢꣫ क्षयः꣣ प्र꣡ नु याम꣢꣯न्त्सुदानवः ।
ये꣢ नो꣣ अ꣡ꣳहो꣢ऽति꣣पि꣡प्र꣢ति ॥ १३५२ ॥
ആ വാസസ്ഥലം നല്ല വീരന്മാരാൽ നിറയട്ടെ. ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ കടത്തുന്ന ഉദാരദാതാക്കളായ ദേവന്മാർ യാത്രയിൽ ഞങ്ങളെ അക്കരെയെത്തിക്കട്ടെ.
2.11.1353
उ꣣त꣢ स्व꣣रा꣢जो꣣ अ꣡दि꣢ति꣣र꣡द꣢ब्धस्य व्र꣣त꣢स्य꣣ ये꣢ ।
म꣣हो꣡ राजा꣢꣯न ईशते ॥ १३५३ ॥
സ്വരാജ്യരായ അദിതിയും അദബ്ധമായ വ്രതത്തിൽ ഉള്ളവരും, മഹാരാജാക്കന്മാരായി ഭരിക്കുന്നു.
2.11.1354
उ꣡ त्वा꣢ मदन्तु꣣ सो꣡माः꣢ कृणु꣣ष्व꣡ राधो꣢꣯ अद्रिवः ।
अ꣡व꣢ ब्रह्म꣣द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ १३५४ ॥
സോമങ്ങൾ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ; അദ്രിവാനേ, സമ്പത്ത് നൽകുക; ബ്രഹ്മദ്വേഷികളെ വീഴ്ത്തുക.
2.11.1355
प꣣दा꣢ प꣣णी꣡न꣢रा꣣ध꣢सो꣣ नि꣡ बा꣢धस्व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
न꣢꣫ हि त्वा꣣ क꣢श्च꣣ न꣡ प्रति꣢꣯ ॥ १३५५ ॥
കാലാൽ ദാനം നൽകാത്ത പണികളെ അമർത്തുക; നീ മഹാനാണ്, നിന്നെ എതിർക്കാൻ ആരുമില്ല.
2.11.1356
त्व꣡मी꣢शिषे सु꣣ता꣢ना꣣मि꣢न्द्र꣣ त्व꣡मसु꣢꣯तानाम् ।
त्व꣢꣫ राजा꣣ ज꣡ना꣢नाम् ॥ १३५६ ॥
ഇന്ദ്രാ, സുതമായതിനും അസുതമായതിനും നീയാണ് അധിപതി; നീയാണ് ജനങ്ങളുടെ രാജാവ്.
2.11.1357
आ꣡ जागृ꣢꣯वि꣣र्वि꣡प्र꣢ ऋ꣣तां꣢ म꣢ती꣣ना꣡ꣳ सोमः꣢꣯ पुना꣣नो꣡ अ꣢सदच्च꣣मू꣡षु꣢ ।
स꣡प꣢न्ति꣣ यं꣡ मि꣢थु꣣ना꣢सो꣣ नि꣡का꣢मा अध्व꣣र्य꣡वो꣢ रथि꣣रा꣡सः꣢ सु꣣ह꣡स्ताः꣢ ॥ १३५७ ॥
ഋതത്തിന്റെയും മതികളുടെയും ജാഗ്രതയുള്ള വിപ്രനായ സോമൻ പവമാനനായി ചമൂകളിൽ ഇരിക്കുന്നു; അവനെ ജോഡികളും ആകാംക്ഷയുള്ള അധ്വര്യുക്കളും രഥികളും സുഹസ്തരും സേവിക്കുന്നു.
2.11.1358
स꣡ पु꣢ना꣣न꣢꣫ उप꣣ सू꣢रे꣣ द꣡धा꣢न꣣ ओ꣡भे अ꣢꣯प्रा꣣ रो꣡द꣢सी꣣ वी꣡ ष आ꣢꣯वः ।
प्रि꣣या꣢ चि꣣द्य꣡स्य꣢ प्रिय꣣सा꣡स꣢ ऊ꣣ती꣢ स꣣तो꣡ धनं꣢꣯ का꣣रि꣢णे꣣ न꣡ प्र य꣢꣯ꣳ सत् ॥ १३५८ ॥
അവൻ പവമാനനായി സൂര്യനു സമീപം, ഇരു ലോകങ്ങളെയും നിറച്ചുകൊണ്ട് വെളിപ്പെടുന്നു; അവന്റെ പ്രിയ സഹചരർ അവരുടെ സഹായത്താൽ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവന് സത്തിന്റെ ധനം നൽകുന്നു.
2.11.1359
स꣡ व꣢र्धि꣣ता꣡ वर्ध꣢꣯नः पू꣣य꣡मा꣢नः꣣ सो꣡मो꣢ मी꣣ढ्वा꣢ꣳ अ꣣भि꣢ नो꣣ ज्यो꣡ति꣢षावित् ।
य꣡त्र꣢ नः꣣ पू꣡र्वे꣢ पि꣣त꣡रः꣢ पद꣣ज्ञाः꣢ स्व꣣र्वि꣡दो꣢ अ꣣भि꣡ गा अद्रि꣢꣯मि꣣ष्ण꣢न् ॥ १३५९ ॥
വളർത്തുന്നവനും വളർച്ച നൽകുന്നവനും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ സോമൻ — ആ ദാതാവ് പ്രകാശത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വപിതാക്കന്മാർ, വഴിയറിഞ്ഞവർ, സ്വർഗ്ഗപ്രകാശം നേടിയവർ, പശുക്കൾക്കായി പാറ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഇടത്ത്.
2.11.1360
मा꣡ चि꣢द꣣न्य꣡द्वि श꣢꣯ꣳसत꣣ स꣡खा꣢यो꣣ मा꣡ रि꣢षण्यत ।
इ꣢न्द्र꣣मि꣡त्स्तो꣢ता꣣ वृ꣡ष꣢ण꣣ꣳ स꣡चा꣢ सु꣣ते꣡ मुहु꣢꣯रु꣣क्था꣡ च꣢ शꣳसत ॥ १३६० ॥
സുഹൃത്തുക്കളേ, മറ്റൊന്നിനെ പുകഴ്ത്തരുത്, നശിക്കരുത്. സ്തോതാവ് ശക്തനായ ഇന്ദ്രനെത്തന്നെ, സോമം പിഴിയുമ്പോൾ ഒന്നിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും ഉക്ഥങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുക.
2.11.1361
अ꣣वक्रक्षि꣡णं꣢ वृष꣣भं꣡ य꣢था꣣ जु꣢वं꣣ गां꣡ न च꣢꣯र्षणी꣣स꣡ह꣢म् ।
वि꣣द्वे꣡ष꣢णꣳ सं꣣व꣡न꣢नमुभयङ्क꣣रं꣡ मꣳहि꣢꣯ष्ठमुभया꣣वि꣡न꣢म् ॥ १३६१ ॥
ശത്രുക്കളെ താഴെയിടുന്ന, കാളയെപ്പോലെ ശക്തനായ, പശുവിനെപ്പോലെ വേഗമുള്ള, ജനസമൂഹങ്ങളെ കീഴടക്കുന്ന, ശത്രുക്കളിൽ വിദ്വേഷം ജനിപ്പിക്കുന്ന, പ്രസാദിപ്പിക്കേണ്ടവൻ, ഇരുപക്ഷത്തിനും നന്മ ചെയ്യുന്ന, അത്യന്തം ദാതാവ്, ഇരുവരെയും രക്ഷിക്കുന്നവൻ.
2.11.1362
उ꣢दु꣣ त्ये꣡ मधु꣢꣯मत्तमा꣣ गि꣢रः꣣ स्तो꣡मा꣢स ईरते ।
स꣣त्राजि꣡तो꣢ धन꣣सा꣡ अक्षि꣢꣯तोतयो वाज꣣य꣢न्तो꣣ र꣡था꣢ इव ॥ १३६२ ॥
ആ മധുരതരമായ ഗീതങ്ങൾ, സ്തോത്രങ്ങൾ മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു — മത്സരം ജയിക്കുന്നവർ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവർ, ക്ഷയമില്ലാത്ത രക്ഷയുള്ളവർ, സമ്മാനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന രഥങ്ങൾ പോലെ.
2.11.1363
क꣡ण्वा꣢ इव꣣ भृ꣡ग꣢वः꣣ सू꣡र्या꣢ इव꣣ वि꣢श्व꣣मि꣢द्धी꣣त꣡मा꣢शत ।
इ꣢न्द्र꣣ꣳ स्तो꣡मे꣢भिर्म꣣ह꣡य꣢न्त आ꣣य꣡वः꣢ प्रि꣣य꣡मे꣢धासो अस्वरन् ॥ १३६३ ॥
കണ്വന്മാരെപ്പോലെയും, ഭൃഗുക്കളെയും സൂര്യന്മാരെയും പോലെയും, അവർ ആ സ്തുതി-കർമ്മമെല്ലാം നേടി. സ്തോത്രങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തുന്ന മനുഷ്യർ, യജ്ഞപ്രിയർ, പാടി.
2.11.1364
प꣢र्यू꣣ षु꣡ प्र ध꣢꣯न्व꣣ वा꣡ज꣢सातये꣣ प꣡रि꣢ वृ꣣त्रा꣡णि꣢ स꣣क्ष꣡णिः꣢ ।
द्वि꣣ष꣢स्त꣣र꣡ध्या꣢ ऋण꣣या꣡ न꣢ ईरसे ॥ १३६४ ॥
നന്നായി, ശക്തിനേട്ടത്തിനായി, ചുറ്റും ഓടുക; വൃത്രന്മാരെ ചുറ്റും ജയിക്കുന്നവനേ. ശത്രുക്കളെ കടന്നു പോകുക; ഞങ്ങൾക്കായി നീങ്ങിക്കൊണ്ട് നീ അയക്കപ്പെടുന്നു.
2.11.1365
अ꣡जी꣢जनो꣣ हि꣡ प꣢वमान꣣ सू꣡र्यं꣢ वि꣣धा꣢रे꣣ श꣡क्म꣢ना꣣ प꣡यः꣢ ।
गो꣡जी꣢रया꣣ र꣡ꣳह꣢माणः꣣ पु꣡र꣢न्ध्या ॥ १३६५ ॥
ഓ പവമാന സോമാ, നീ ശക്തിയാൽ സൂര്യനെയും പാലിനെയും താങ്ങുന്നതിൽ സൃഷ്ടിച്ചു; പശുക്കളെ ജീവിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഏറെ ബുദ്ധിയോടെ വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നവനേ.
2.11.1366
अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये ।
वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे ॥ १३६६ ॥
ഓ സോമാ, പിഴിഞ്ഞ നിന്നെ അനുസരിച്ച് ഞങ്ങൾ മഹത്തായ മത്സരരാജ്യത്തിനായി ആനന്ദിക്കുന്നു; ഓ പവമാനാ, സമ്മാനങ്ങളിലേക്കും ശക്തികളിലേക്കും നീ മുന്നേറി പ്രവേശിക്കുന്നു.
2.11.1367
परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय ॥ १३६७ ॥
ഓ സോമാ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ചുറ്റും ഒഴുകുക; ഓ മധുരനായ സോമാ, മിത്രനും പൂഷണും ഭഗനും വേണ്ടി ഒഴുകുക.
2.11.1368
ए꣣वा꣡मृता꣢꣯य म꣣हे꣡ क्षया꣢꣯य꣣ स꣢ शु꣣क्रो꣡ अ꣢र्ष दि꣣व्यः꣢ पी꣣यू꣡षः꣢ ॥ १३६८ ॥
ഇങ്ങനെ അമരതയ്ക്കും മഹത്തായ വാസസ്ഥാനത്തിനുമായി ആ ശുദ്ധമായ, ദിവ്യമായ അമൃതം ഒഴുകട്ടെ.
2.11.1369
इ꣡न्द्र꣢स्ते सोम सु꣣त꣡स्य꣢ पेया꣣त्क्र꣢त्वे꣣ द꣡क्षा꣢य꣣ वि꣡श्वे꣢ च दे꣣वाः꣢ ॥ १३६९ ॥
ഓ സോമാ, ഇന്ദ്രൻ നിന്റെ പിഴിഞ്ഞ രസം സങ്കല്പത്തിനും കഴിവിനുമായി കുടിക്കട്ടെ; എല്ലാ ദേവന്മാരും കുടിക്കട്ടെ.
2.11.1370
सू꣡र्य꣢स्येव र꣣श्म꣡यो꣢ द्रावयि꣣त्न꣡वो꣢ मत्स꣣रा꣡सः꣢ प्र꣣सु꣡तः꣢ सा꣣क꣡मी꣢रते ।
त꣡न्तुं꣢ त꣣तं꣢꣫ परि꣣ स꣡र्गा꣢स आ꣣श꣢वो꣣ ने꣡न्द्रा꣢दृ꣣ते꣡ प꣢वते꣣ धा꣢म꣣ किं꣢ च꣣न꣢ ॥ १३७० ॥
സൂര്യരശ്മികൾ പോലെ വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന, ആനന്ദം നൽകുന്ന ധാരകൾ ഒന്നിച്ച് നീങ്ങുന്നു; നീട്ടിയ നൂൽ പോലെ വേഗമുള്ള ധാരകൾ ചുറ്റും ഒഴുകുന്നു; ഇന്ദ്രനില്ലാതെ ഒരു സ്ഥാനവും ഒഴുകുന്നില്ല.
2.11.1371
उ꣡पो꣢ म꣣तिः꣢ पृ꣣च्य꣡ते꣢ सि꣣च्य꣢ते꣣ म꣡धु꣢ म꣣न्द्रा꣡ज꣢नी चोदते अ꣣न्त꣢रा꣣स꣡नि꣢ ।
प꣡व꣢मानः सन्त꣣निः꣡ सु꣢न्व꣣ता꣡मि꣢व꣣ म꣡धु꣢मान् द्र꣣प्सः꣢꣫ परि꣣ वा꣡र꣢मर्षति ॥ १३७१ ॥
സോമന് സ്തുതി അവനിലേക്ക് അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, തേൻ തളിക്കപ്പെടുന്നു; ആനന്ദദായിനിയായ ധാര ഉള്ളിൽ, പാത്രത്തിൽ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ദാതാക്കൾക്ക് ദാതാവെന്നപോലെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന സോമൻ, മധുരമുള്ള തുള്ളി അരിപ്പയ്ക്കു ചുറ്റും ഒഴുകുന്നു.
2.11.1372
उ꣣क्षा꣡ मि꣢मेति꣣ प्र꣡ति꣢ यन्ति धे꣣न꣡वो꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ दे꣣वी꣡रुप꣢꣯ यन्ति निष्कृ꣣त꣢म् ।
अ꣡त्य꣢क्रमी꣣द꣡र्जु꣢नं꣣ वा꣡र꣢म꣣व्य꣢य꣣म꣢त्कं꣣ न꣢ नि꣣क्तं꣢꣫ परि꣣ सो꣡मो꣢ अव्यत ॥ १३७२ ॥
കാള (സോമൻ) ഗർജ്ജിക്കുന്നു; ദിവ്യമായ പാൽ തരുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെയുള്ള ധാരകൾ ദേവന്റെ നേർക്ക്, ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട സോമന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു. തിളങ്ങുന്ന, നശിക്കാത്ത അരിപ്പ അവൻ കടന്നു; കഴുകിയ വസ്ത്രംപോലെ സോമൻ അതിനെ ചുറ്റിപ്പൊതിഞ്ഞു.
2.11.1373
अ꣣ग्निं꣢꣫ नरो꣣ दी꣡धि꣢तिभिर꣣र꣢ण्यो꣣र्ह꣡स्त꣢च्युतं जनयत प्रश꣣स्त꣢म् ।
दू꣣रेदृ꣡शं꣢ गृ꣣ह꣡प꣢तिमथ꣣व्यु꣢म् ॥ १३७३ ॥
ഹേ മനുഷ്യരേ, അരണിയുടെ രണ്ടു കോലുകളിൽനിന്ന് ജ്വാലകളോടെ അഗ്നിയെ ജനിപ്പിക്കുക—കൈയിൽനിന്ന് വീണ, പ്രശംസനീയനായ, ദൂരെനിന്ന് കാണാവുന്ന, ഗൃഹപതിയായ, അഥർവ്വാവായ അഗ്നിയെ.
2.11.1374
त꣢म꣣ग्नि꣢꣫मस्ते꣣ व꣡स꣢वो꣣꣬ न्यृ꣢꣯ण्वन्त्सुप्रति꣣च꣢क्ष꣣म꣡व꣢से꣣ कु꣡त꣢श्चित् ।
द꣣क्षा꣢य्यो꣣ यो꣢꣫ दम꣣ आ꣢स꣣ नि꣡त्यः꣢ ॥ १३७४ ॥
ആ അഗ്നിയെ വസുക്കൾ സ്ഥാപിച്ചു—എവിടെനിന്നും സംരക്ഷണത്തിനായി നന്നായി കാണപ്പെടുന്നവനെ; വീട്ടിൽ നിത്യനായി, ആദരണീയനായി ഇരുന്നവനെ.
2.11.1375
प्रे꣡द्धो꣢ अग्ने दीदिहि पु꣣रो꣡ नोऽज꣢꣯स्रया सू꣣कम्या꣢꣯ यविष्ठ ।
त्वा꣡ꣳ शश्व꣢꣯न्त꣣ उ꣡प꣢ यन्ति꣣ वा꣡जाः꣢ ॥ १३७५ ॥
ഹേ അഗ്നേ, നന്നായി ജ്വലിച്ച് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ പ്രകാശിക്കുക—നിരന്തരമായ ജ്വാലയോടെ, യുവതമനേ; നിന്നിലേക്ക് പല ബലങ്ങളും (സമ്മാനങ്ങളും) വരുന്നു.
2.11.1376
आ꣡यं गौः पृश्नि꣢꣯रक्रमी꣣द꣡स꣢दन्मा꣣त꣡रं꣢ पु꣣रः꣢ ।
पि꣣त꣡रं꣢ च प्र꣣य꣡न्त्स्वः꣢ ॥ १३७६ ॥
ഈ പുള്ളിപ്പശു (സൂര്യ-രശ്മി) മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു, അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക്, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ.
2.11.1377
अ꣣न्त꣡श्च꣢रति रोच꣣ना꣢꣫स्य प्रा꣣णा꣡द꣢पान꣣ती꣢ ।
व्य꣢꣯ख्यन्महि꣣षो꣡ दिव꣢꣯म् ॥ १३७७ ॥
ഇവന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രകാശമാനമായ ലോകങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പ്രാണനിൽനിന്നും അപാനനിൽനിന്നും (അവൻ ചലിക്കുന്നു). മഹിഷൻ (സോമൻ) ദ്യുലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
2.11.1378
त्रि꣣ꣳश꣢꣫द्धाम꣣ वि꣡ रा꣢जति꣣ वा꣡क्प꣢त꣣ङ्गा꣡य꣢ धीयते ।
प्र꣢ति꣣ व꣢स्तो꣣र꣢ह꣣ द्यु꣡भिः꣢ ॥ १३७८ ॥
മുപ്പത് ധാമങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു; വാക് എന്ന പക്ഷിക്കായി (സ്തുതി) സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഉഷസ്സിനെ നോക്കി, പകൽ, പ്രകാശങ്ങളോടെ (ഇത് തെളിയുന്നു).