சாம வேதம் · பகுதி 2.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.11.1347
सु꣡ष꣢मिद्धो न꣣ आ꣡ व꣢ह दे꣣वा꣡ꣳ अ꣢ग्ने ह꣣वि꣡ष्म꣢ते ।
हो꣡तः꣢ पावक꣣ य꣡क्षि꣢ च ॥ १३४७ ॥
நன்கு எரிந்தவனே அக்னி, ஹவிஸ் அளிக்கும் யஜமானனுக்காக தேவர்களை இங்கு கொண்டு வா. ஹோதாவே, பாவகனே, யஜ்ஞம் செய்வாயாக.
2.11.1348
म꣡धु꣢मन्तं तनूनपाद्य꣣ज्ञं꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ नः कवे ।
अ꣣द्या꣡ कृ꣢णुह्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ १३४८ ॥
ஞானியே தனூநபாத்தே, இன்று எங்கள் இனிய யஜ்ஞத்தை தேவர்களிடையே பாதுகாப்புக்காக ஆக்குவாயாக.
2.11.1349
न꣢रा꣣श꣡ꣳस꣢मि꣣ह꣢ प्रि꣣य꣢म꣣स्मि꣢न्य꣣ज्ञ꣡ उप꣢꣯ ह्वये ।
म꣡धु꣢जिह्वꣳ हवि꣣ष्कृ꣡त꣢म् ॥ १३४९ ॥
இங்கே இந்த யஜ்ஞத்தில் அன்புக்குரிய நராசம்சனை அருகே அழைக்கிறேன்; தேன் நாவுடையவனை, ஹவிஸ் பெறுபவனை.
2.11.1350
अ꣡ग्ने꣢ सु꣣ख꣡त꣢मे꣣ र꣡थे꣢ द꣣वा꣡ꣳ ई꣢डि꣣त꣡ आ व꣢꣯ह ।
अ꣢सि꣣ हो꣢ता꣣ म꣡नु꣢र्हितः ॥ १३५० ॥
அக்னியே, மிக இன்பமான ரதத்தில் துதிக்கப்பட்டவனாக தேவர்களை இங்கு கொண்டு வா. நீ ஹோதா, மனுவுக்காக நிறுவப்பட்டவன்.
2.11.1351
य꣢द꣣द्य꣢꣫ सूर꣣ उ꣢दि꣣ते꣡ऽना꣢गा मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣢ ।
सु꣣वा꣡ति꣢ सवि꣣ता꣡ भगः꣢꣯ ॥ १३५१ ॥
இன்று சூரியன் உதிக்கும்போது குற்றமற்ற மித்ரன், அர்யமா, சவிதா, பகன் நம்மை தூண்டட்டும்.
2.11.1352
सु꣣प्रावी꣡र꣢स्तु꣣ स꣢꣫ क्षयः꣣ प्र꣡ नु याम꣢꣯न्त्सुदानवः ।
ये꣢ नो꣣ अ꣡ꣳहो꣢ऽति꣣पि꣡प्र꣢ति ॥ १३५२ ॥
அந்த வாழ்விடம் நல்ல வீரர்கள் நிறைந்ததாகட்டும். துன்பத்திலிருந்து எங்களைக் கடத்தும் கொடையாளிகளான தேவர்கள் பயணத்தில் எங்களை கரை சேர்க்கட்டும்.
2.11.1353
उ꣣त꣢ स्व꣣रा꣢जो꣣ अ꣡दि꣢ति꣣र꣡द꣢ब्धस्य व्र꣣त꣢स्य꣣ ये꣢ ।
म꣣हो꣡ राजा꣢꣯न ईशते ॥ १३५३ ॥
சுயராஜ்ய அதிதி, அழியாத விரதத்தின் அவர்கள், மகத்தான அரசர்களாய் ஆள்கின்றனர்.
2.11.1354
उ꣡ त्वा꣢ मदन्तु꣣ सो꣡माः꣢ कृणु꣣ष्व꣡ राधो꣢꣯ अद्रिवः ।
अ꣡व꣢ ब्रह्म꣣द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ १३५४ ॥
சோமங்கள் உன்னை மகிழ்விக்கட்டும்; கல்லேந்தியவனே, செல்வத்தைத் தா; பிரார்த்தனையை வெறுப்போரை வீழ்த்து.
2.11.1355
प꣣दा꣢ प꣣णी꣡न꣢रा꣣ध꣢सो꣣ नि꣡ बा꣢धस्व म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ।
न꣢꣫ हि त्वा꣣ क꣢श्च꣣ न꣡ प्रति꣢꣯ ॥ १३५५ ॥
காலால் கொடுக்காத பணிகளை அழுத்து; நீ மகாநாய் இருக்கிறாய், உனக்கு எதிர் நிற்பவர் யாருமில்லை.
2.11.1356
त्व꣡मी꣢शिषे सु꣣ता꣢ना꣣मि꣢न्द्र꣣ त्व꣡मसु꣢꣯तानाम् ।
त्व꣢꣫ राजा꣣ ज꣡ना꣢नाम् ॥ १३५६ ॥
இந்திரா, சுத்தி செய்யப்பட்டவற்றுக்கும் செய்யப்படாதவற்றுக்கும் நீயே ஆள்பவன்; நீயே மக்களின் அரசன்.
2.11.1357
आ꣡ जागृ꣢꣯वि꣣र्वि꣡प्र꣢ ऋ꣣तां꣢ म꣢ती꣣ना꣡ꣳ सोमः꣢꣯ पुना꣣नो꣡ अ꣢सदच्च꣣मू꣡षु꣢ ।
स꣡प꣢न्ति꣣ यं꣡ मि꣢थु꣣ना꣢सो꣣ नि꣡का꣢मा अध्व꣣र्य꣡वो꣢ रथि꣣रा꣡सः꣢ सु꣣ह꣡स्ताः꣢ ॥ १३५७ ॥
ருதத்தையும் சிந்தனைகளையும் விழிப்புடன் காக்கும் விப்ரனான சோமன் தூய்மையாகி சமூக்களில் அமர்கிறான்; அவனை இணைகள், ஆவலுடைய அத்வர்யுக்கள், தேர்வீரர்கள், திறமையான கைகளையுடையோர் வழிபடுகின்றனர்.
2.11.1358
स꣡ पु꣢ना꣣न꣢꣫ उप꣣ सू꣢रे꣣ द꣡धा꣢न꣣ ओ꣡भे अ꣢꣯प्रा꣣ रो꣡द꣢सी꣣ वी꣡ ष आ꣢꣯वः ।
प्रि꣣या꣢ चि꣣द्य꣡स्य꣢ प्रिय꣣सा꣡स꣢ ऊ꣣ती꣢ स꣣तो꣡ धनं꣢꣯ का꣣रि꣢णे꣣ न꣡ प्र य꣢꣯ꣳ सत् ॥ १३५८ ॥
அவன் தூய்மையாகி சூரியனருகில், இரு உலகங்களையும் நிரப்பியவனாக விரிகிறான்; அவனுடைய அன்பு தோழர்கள் தங்கள் உதவியால் செயல் செய்பவனுக்கு நல்லவர்களின் செல்வத்தைக் கொடுப்பார்கள்.
2.11.1359
स꣡ व꣢र्धि꣣ता꣡ वर्ध꣢꣯नः पू꣣य꣡मा꣢नः꣣ सो꣡मो꣢ मी꣣ढ्वा꣢ꣳ अ꣣भि꣢ नो꣣ ज्यो꣡ति꣢षावित् ।
य꣡त्र꣢ नः꣣ पू꣡र्वे꣢ पि꣣त꣡रः꣢ पद꣣ज्ञाः꣢ स्व꣣र्वि꣡दो꣢ अ꣣भि꣡ गा अद्रि꣢꣯मि꣣ष्ण꣢न् ॥ १३५९ ॥
வளர்த்தவனும் வளர்ப்பவனுமான, தூய்மையாகும் சோமன் — வள்ளலாகிய அவன் ஒளியுடன் நம்மைக் காக்கட்டும். நம் முன்னோர்கள், வழி அறிந்தவர்கள், சொர்க்க ஒளியைக் கண்டவர்கள், பசுக்களுக்காகக் கல்லைப் பிளக்க முயன்ற இடத்தில்.
2.11.1360
मा꣡ चि꣢द꣣न्य꣡द्वि श꣢꣯ꣳसत꣣ स꣡खा꣢यो꣣ मा꣡ रि꣢षण्यत ।
इ꣢न्द्र꣣मि꣡त्स्तो꣢ता꣣ वृ꣡ष꣢ण꣣ꣳ स꣡चा꣢ सु꣣ते꣡ मुहु꣢꣯रु꣣क्था꣡ च꣢ शꣳसत ॥ १३६० ॥
நண்பர்களே, வேறொருவரைப் புகழாதீர்கள்; அழிந்து போகாதீர்கள். பாடுபவர் வலிமைமிக்க இந்திரனையே, சோம அழுத்தலின்போது ஒன்றாக, மீண்டும் மீண்டும் உக்த மந்திரங்களால் புகழுங்கள்.
2.11.1361
अ꣣वक्रक्षि꣡णं꣢ वृष꣣भं꣡ य꣢था꣣ जु꣢वं꣣ गां꣡ न च꣢꣯र्षणी꣣स꣡ह꣢म् ।
वि꣣द्वे꣡ष꣢णꣳ सं꣣व꣡न꣢नमुभयङ्क꣣रं꣡ मꣳहि꣢꣯ष्ठमुभया꣣वि꣡न꣢म् ॥ १३६१ ॥
எதிரிகளைக் கீழே வீழ்த்தும், காளையைப் போன்ற, பசுவைப் போல விரைவான, மக்கள் கூட்டங்களை வெல்லும், பகைவரில் பகை எழுப்பும், மகிழ்விக்கத்தக்க, இருபுறமும் நலம் செய்யும், மிகு கொடையாளி, இருவரையும் காப்பவன்.
2.11.1362
उ꣢दु꣣ त्ये꣡ मधु꣢꣯मत्तमा꣣ गि꣢रः꣣ स्तो꣡मा꣢स ईरते ।
स꣣त्राजि꣡तो꣢ धन꣣सा꣡ अक्षि꣢꣯तोतयो वाज꣣य꣢न्तो꣣ र꣡था꣢ इव ॥ १३६२ ॥
அந்த இனிமையான மிக இனிய பாடல்களும் ஸ்தோத்திரங்களும் எழுகின்றன — போட்டியில் வெல்பவர்கள், செல்வம் தருபவர்கள், குறையாத காப்புடையவர்கள், பரிசை விரும்பும் தேர்களைப் போல.
2.11.1363
क꣡ण्वा꣢ इव꣣ भृ꣡ग꣢वः꣣ सू꣡र्या꣢ इव꣣ वि꣢श्व꣣मि꣢द्धी꣣त꣡मा꣢शत ।
इ꣢न्द्र꣣ꣳ स्तो꣡मे꣢भिर्म꣣ह꣡य꣢न्त आ꣣य꣡वः꣢ प्रि꣣य꣡मे꣢धासो अस्वरन् ॥ १३६३ ॥
கண்வர்களைப் போலவும், பிருகுக்களையும் சூரியர்களையும் போலவும், அவர்கள் அனைத்து ஸ்துதிச் செயலையும் அடைந்தனர். ஸ்தோத்திரங்களால் இந்திரனை மகிமைப்படுத்தும் மனிதர்கள், யாகப் பிரியர்கள், பாடினர்.
2.11.1364
प꣢र्यू꣣ षु꣡ प्र ध꣢꣯न्व꣣ वा꣡ज꣢सातये꣣ प꣡रि꣢ वृ꣣त्रा꣡णि꣢ स꣣क्ष꣡णिः꣢ ।
द्वि꣣ष꣢स्त꣣र꣡ध्या꣢ ऋण꣣या꣡ न꣢ ईरसे ॥ १३६४ ॥
நன்றாக, வெற்றிப் பரிசைப் பெறுவதற்காக, சுற்றிலும் ஓடு; விருத்திரர்களைச் சுற்றிலும் வெல்பவனே. பகைவர்களைக் கடந்து செல்; எங்களுக்காக நகர்ந்து நீ அனுப்பப்படுகிறாய்.
2.11.1365
अ꣡जी꣢जनो꣣ हि꣡ प꣢वमान꣣ सू꣡र्यं꣢ वि꣣धा꣢रे꣣ श꣡क्म꣢ना꣣ प꣡यः꣢ ।
गो꣡जी꣢रया꣣ र꣡ꣳह꣢माणः꣣ पु꣡र꣢न्ध्या ॥ १३६५ ॥
ஓ புனிதமாக்கும் சோமா, நீ வலிமையால் சூரியனையும் பாலையும் தாங்குவதில் உருவாக்கினாய்; பசுக்களை உயிர்ப்பிக்கும், மிகுந்த அறிவுடன் விரைந்து ஓடுபவனே.
2.11.1366
अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये ।
वाजाँ अभि पवमान प्र गाहसे ॥ १३६६ ॥
ஓ சோமா, பிழிந்த உன்னில் நாங்கள் மகிழ்கிறோம், பெரிய போட்டி அரசுக்காக; ஓ புனிதமாக்குபவனே, நீ பரிசுகளையும் வலிமைகளையும் நோக்கி முன்னேறிச் செல்கிறாய்.
2.11.1367
परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय ॥ १३६७ ॥
ஓ சோமா, இந்திரனுக்காக சுற்றிலும் பாய்ந்து ஓடு; ஓ இனிய சோமா, மித்ரனுக்கும் பூஷனுக்கும் பகனுக்கும் பாய்ந்து ஓடு.
2.11.1368
ए꣣वा꣡मृता꣢꣯य म꣣हे꣡ क्षया꣢꣯य꣣ स꣢ शु꣣क्रो꣡ अ꣢र्ष दि꣣व्यः꣢ पी꣣यू꣡षः꣢ ॥ १३६८ ॥
இவ்வாறு அமரத்துவத்திற்காகவும் பெரிய வாசஸ்தானத்திற்காகவும் அந்தத் தூய, தெய்வீக அமுதம் பாய்ந்து ஓடட்டும்.
2.11.1369
इ꣡न्द्र꣢स्ते सोम सु꣣त꣡स्य꣢ पेया꣣त्क्र꣢त्वे꣣ द꣡क्षा꣢य꣣ वि꣡श्वे꣢ च दे꣣वाः꣢ ॥ १३६९ ॥
ஓ சோமா, இந்திரன் உன் பிழிந்த சாற்றைக் குறிக்கோளுக்காகவும் வலிமைக்காகவும் அருந்தட்டும்; எல்லா தேவர்களும் அருந்தட்டும்.
2.11.1370
सू꣡र्य꣢स्येव र꣣श्म꣡यो꣢ द्रावयि꣣त्न꣡वो꣢ मत्स꣣रा꣡सः꣢ प्र꣣सु꣡तः꣢ सा꣣क꣡मी꣢रते ।
त꣡न्तुं꣢ त꣣तं꣢꣫ परि꣣ स꣡र्गा꣢स आ꣣श꣢वो꣣ ने꣡न्द्रा꣢दृ꣣ते꣡ प꣢वते꣣ धा꣢म꣣ किं꣢ च꣣न꣢ ॥ १३७० ॥
சூரியனின் கதிர்களைப் போல விரைந்தோடும் மகிழ்ச்சியூட்டும் ஓட்டங்கள் சேர்ந்தே செல்கின்றன; விரிந்த நூல் போல வேகமான ஓட்டங்கள் சுற்றிப் பாய்கின்றன; இந்திரன் இல்லாமல் எந்த இடமும் பாய்வதில்லை.
2.11.1371
उ꣡पो꣢ म꣣तिः꣢ पृ꣣च्य꣡ते꣢ सि꣣च्य꣢ते꣣ म꣡धु꣢ म꣣न्द्रा꣡ज꣢नी चोदते अ꣣न्त꣢रा꣣स꣡नि꣢ ।
प꣡व꣢मानः सन्त꣣निः꣡ सु꣢न्व꣣ता꣡मि꣢व꣣ म꣡धु꣢मान् द्र꣣प्सः꣢꣫ परि꣣ वा꣡र꣢मर्षति ॥ १३७१ ॥
சோமனின் துதி அவனை நோக்கிச் சேர்க்கப்படுகிறது, தேன் பொழியப்படுகிறது; இனிய பெருக்கு உள்ளே, பாத்திரத்தில் செலுத்தப்படுகிறது. கொடையாளர்களின் கொடையாளனாக தூய்மைப்படுத்தும் சோமன், இனிய துளி வடிகட்டியைச் சுற்றிப் பாய்கிறது.
2.11.1372
उ꣣क्षा꣡ मि꣢मेति꣣ प्र꣡ति꣢ यन्ति धे꣣न꣡वो꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ दे꣣वी꣡रुप꣢꣯ यन्ति निष्कृ꣣त꣢म् ।
अ꣡त्य꣢क्रमी꣣द꣡र्जु꣢नं꣣ वा꣡र꣢म꣣व्य꣢य꣣म꣢त्कं꣣ न꣢ नि꣣क्तं꣢꣫ परि꣣ सो꣡मो꣢ अव्यत ॥ १३७२ ॥
காளை (சோமன்) கர்ஜிக்கிறது; தெய்வீகப் பால்தரும் பசுக்களாகிய நீரோட்டங்கள் தெய்வத்தை நோக்கி, சுத்திகரிக்கப்பட்ட சோமனிடம் செல்கின்றன. ஒளிரும், அழியாத வடிகட்டியைக் கடந்தான்; துவைக்கப்பட்ட ஆடை போல சோமன் அதைச் சுற்றிக் கொண்டான்.
2.11.1373
अ꣣ग्निं꣢꣫ नरो꣣ दी꣡धि꣢तिभिर꣣र꣢ण्यो꣣र्ह꣡स्त꣢च्युतं जनयत प्रश꣣स्त꣢म् ।
दू꣣रेदृ꣡शं꣢ गृ꣣ह꣡प꣢तिमथ꣣व्यु꣢म् ॥ १३७३ ॥
ஓ மனிதர்களே, அரணியின் இரு கட்டைகளிலிருந்து ஒளிர்வுகளுடன் அக்கினியை உண்டாக்குங்கள்—கையிலிருந்து விழுந்த, புகழ்பெற்ற, தூரத்திலிருந்தே தெரியும், இல்லத்தின் தலைவனான, அதர்வனைப் போன்ற அக்கினியை.
2.11.1374
त꣢म꣣ग्नि꣢꣫मस्ते꣣ व꣡स꣢वो꣣꣬ न्यृ꣢꣯ण्वन्त्सुप्रति꣣च꣢क्ष꣣म꣡व꣢से꣣ कु꣡त꣢श्चित् ।
द꣣क्षा꣢य्यो꣣ यो꣢꣫ दम꣣ आ꣢स꣣ नि꣡त्यः꣢ ॥ १३७४ ॥
அந்த அக்கினியை வசுக்கள் நிலைநாட்டினார்கள்—எங்கிருந்தும் பாதுகாப்புக்காக நன்றாகக் காணப்படுபவனை; வீட்டில் என்றும் நிலைத்து, மதிக்கத்தக்கவனாக இருந்தவனை.
2.11.1375
प्रे꣡द्धो꣢ अग्ने दीदिहि पु꣣रो꣡ नोऽज꣢꣯स्रया सू꣣कम्या꣢꣯ यविष्ठ ।
त्वा꣡ꣳ शश्व꣢꣯न्त꣣ उ꣡प꣢ यन्ति꣣ वा꣡जाः꣢ ॥ १३७५ ॥
ஓ அக்கினியே, நன்கு எரிந்து எங்கள் முன் பிரகாசி—இடைவிடாத ஜ்வாலையுடன், இளையவனே; உன்னிடம் பல வலிமைகளும் (பரிசுகளும்) வருகின்றன.
2.11.1376
आ꣡यं गौः पृश्नि꣢꣯रक्रमी꣣द꣡स꣢दन्मा꣣त꣡रं꣢ पु꣣रः꣢ ।
पि꣣त꣡रं꣢ च प्र꣣य꣡न्त्स्वः꣢ ॥ १३७६ ॥
இந்தப் புள்ளிகள் நிறைந்த பசு (சூரிய-கதிர்) முன்னேறியது; தாயின் முன் அமர்ந்தது, தந்தையிடமும் ஸ்வர்க்கத்தை நோக்கிச் செல்கிறது.
2.11.1377
अ꣣न्त꣡श्च꣢रति रोच꣣ना꣢꣫स्य प्रा꣣णा꣡द꣢पान꣣ती꣢ ।
व्य꣢꣯ख्यन्महि꣣षो꣡ दिव꣢꣯म् ॥ १३७७ ॥
இவனுக்குள் ஒளிரும் உலகங்கள் சஞ்சரிக்கின்றன; பிராணனிலிருந்தும் அபானனிலிருந்தும் (இயங்குகிறான்). மகிஷன் (சோமன்) வானத்தை ஒளிரச் செய்கிறான்.
2.11.1378
त्रि꣣ꣳश꣢꣫द्धाम꣣ वि꣡ रा꣢जति꣣ वा꣡क्प꣢त꣣ङ्गा꣡य꣢ धीयते ।
प्र꣢ति꣣ व꣢स्तो꣣र꣢ह꣣ द्यु꣡भिः꣢ ॥ १३७८ ॥
முப்பது தாமங்கள் ஒளிர்கின்றன; வாக் என்ற பறவைக்காக (துதி) வைக்கப்படுகிறது. உஷஸை நோக்கி, பகலில், ஒளிகளுடன் (இது தோன்றுகிறது).