உபநிடதங்கள் · Bṛhadāraṇyaka 4.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 4.4.1
(शारीरकब्राह्मणम्)
स यत्रायमात्माबल्यं न्येत्य संमोहमिव न्येति ।
अथैनमेते प्राणा अभिसमायन्ति ।
स एतास्तेजोमात्राः समभ्याददानो हृदयमेवान्ववक्रामति ।
स यत्रैष चाक्षुषः पुरुषः पराङ्पर्यावर्तते ।
अथारूपज्ञो भवति ॥ ४.४.१ ॥
ஆன்மா பலவீனமடைந்து மயக்கத்தில் மூழ்குவதுபோல் ஆகும்போது, பிராணன்கள் அதனைச் சூழ்ந்துகொள்கின்றன. அது ஒளியின் இந்தத் துகள்களை எடுத்துக்கொண்டு இதயத்திற்குள்ளேயே பின்வாங்குகிறது. கண்ணிலுள்ள இந்த புருஷன் விலகித் திரும்பும்போது, அது உருவத்தை அறியாததாகிறது.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.2
एकीभवति न पश्यतीत्याहुः ।
एकीभवति न जिघ्रतीत्याहुः ।
एकीभवति न रसयतीत्याहुः ।
एकीभवति न वदतीत्याहुः ।
एकीभवति न शृणोतीत्याहुः ।
एकीभवति न मनुत इत्याहुः ।
एकीभवति न स्पृशतीत्याहुः ।
एकीभवति न विजानातीत्याहुः ।
तस्य हैतस्य हृदयस्याग्रं प्रद्योतते ।
तेन प्रद्योतेनैष आत्मा निष्क्रामति ।
चक्षुष्टो वा मूर्ध्नो वान्येभ्यो वा शरीरदेशेभ्यः ।
तमुत्क्रामन्तं प्राणोऽनूत्क्रामति ।
प्राणमनूत्क्रामन्तं सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति ।
सविज्ञनो भवति ।
संजानमेवान्ववक्रामति ।
तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते पूर्वप्रज्ञा च ॥ ४.४.२ ॥
அவன் ஒன்றாகிவிடுகிறான், பார்ப்பதில்லை என்கின்றனர்; ஒன்றாகிவிடுகிறான், முகர்வதில்லை என்கின்றனர்; ஒன்றாகிவிடுகிறான், சுவைப்பதில்லை என்கின்றனர்; ஒன்றாகிவிடுகிறான், பேசுவதில்லை என்கின்றனர்; ஒன்றாகிவிடுகிறான், கேட்பதில்லை என்கின்றனர்; ஒன்றாகிவிடுகிறான், சிந்திப்பதில்லை என்கின்றனர்; ஒன்றாகிவிடுகிறான், தொடுவதில்லை என்கின்றனர்; ஒன்றாகிவிடுகிறான், அறிவதில்லை என்கின்றனர். இந்த இதயத்தின் நுனி ஒளிர்கிறது. அந்த ஒளியால் இந்த ஆன்மா கண் வழியாகவோ, தலை உச்சியிலிருந்தோ, அல்லது உடலின் வேறு பகுதிகளிலிருந்தோ வெளியேறுகிறது. அது வெளியேறும்போது பிராணன் அதனைப் பின்தொடர்கிறது; பிராணனைப் பின்தொடர்ந்து எல்லாப் பிராணன்களும் வெளியேறுகின்றன. அவன் உணர்வுடன் கூடியவனாகிறான்; உணர்வுடனேயே வெளியேறுகிறான். அவனுடன் வித்யை, கர்மம், முந்தைய ஞானம் ஆகியவை பின்தொடர்கின்றன.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.3
तद्यथा तृणजलायुका तृणस्यान्तं गत्वान्यमाक्रममाक्रम्यात्मानमुपसंहरति ।
एवमेवायमात्मेदं शरीरं निहत्याविद्यां गमयित्वान्यमाक्रममाक्रम्यात्मानमुपसंहरति ॥ ४.४.३ ॥
ஒரு புல்லின் நுனியை அடைந்தபின், மற்றொரு பற்றுக்கு அடி வைத்து, புழு தன்னைச் சுருக்கிக்கொள்வதுபோல், இந்த ஆன்மாவும் இந்த உடலை விட்டு, அவித்யையைக் கடக்கச் செய்து, மற்றொரு பற்றுக்கு அடி வைத்து தன்னைச் சுருக்கிக்கொள்கிறது.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.4
तद्यथा पेशस्कारी पेशसो मात्रामपादायान्यन्नवतरं कल्याणतरं रूपं तनुते ।
एवमेवायमात्मेदं शरीरं निहत्याविद्यां गमयित्वान्यन्नवतरं कल्याणतरं रूपं कुरुते ।
पित्र्यं वा गान्धर्वं वा दैवं वा प्राजापत्यं वा ब्राह्मं वान्येषां वा भूतानाम् ॥ ४.४.४ ॥
பொற்கொல்லன் ஒரு தங்கத் துண்டை எடுத்து அதிலிருந்து புதிய, இன்னும் அழகான வடிவத்தை உருவாக்குவதுபோல், இந்த ஆன்மா இந்த உடலை விட்டு, அவித்யையைக் கடக்கச் செய்து, புதிய, இன்னும் அழகான வடிவத்தை உருவாக்குகிறது — அது பித்ருக்களுடையதாயினும், கந்தர்வர்களுடையதாயினும், தேவர்களுடையதாயினும், பிரஜாபதியுடையதாயினும், பிரம்மனுடையதாயினும், அல்லது பிற உயிர்களுடையதாயினும்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.5
स वा अयमात्मा ब्रह्म विज्ञानमयो मनोमयो प्राणमयश्चक्षुर्मयः श्रोत्रमयः पृथिवीमय आपोमयो वायुमय आकाशमयस्तेजोमयोऽतेजोमयः काममयोऽकाममयः क्रोधमयोऽक्रोधमयो धर्ममयोऽधर्ममयः सर्वमयः ।
तद्यदेतदिदंमयोऽदोमय इति ।
यथाकारी यथाचारी तथा भवति ।
साधुकारी साधुर्भवति ।
पापकारी पापो भवति ।
पुण्यः पुण्येन कर्मणा पापः पापेन ।
अथो खल्वाहुः ।
काममय एवायं पुरुष इति ।
स यथाकामो भवति तत्क्रतुर्भवति ।
यत्क्रतुर्भवति तत्कर्म कुरुते ।
यत्कर्म कुरुते तदभिसंपद्यते ॥ ४.४.५ ॥
இந்த ஆத்மா பிரம்மமே. அது விஞ்ஞானமயம், மனோமயம், பிராணமயம், சக்ஷுர்மயம், ஶ்ரோத்ரமயம், பிருதிவீமயம், ஆபோமயம், வாயுமயம், ஆகாசமயம், தேஜோமயம், அதேஜோமயம்; காமமயம், அகாமமயம், க்ரோதமயம், அக்ரோதமயம், தர்மமயம், அதர்மமயம், சர்வமயம். அது 'இதம்மயம்', 'அதோமயம்' என்றும் ஆகும். எவ்வாறு செயல்படுகிறானோ, எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறானோ, அவ்வாறே ஆகிறான். நல்லது செய்பவன் நல்லவனாகிறான்; பாவம் செய்பவன் பாவியாகிறான். புண்ய கர்மத்தால் புண்யவான்; பாப கர்மத்தால் பாவி. மக்கள் கூறுகின்றனர்: இந்த புருஷன் காமமயமே. அவனுக்கு எவ்வளவு காமமோ, அவ்வளவு சங்கல்பம்; சங்கல்பம் போலவே கர்மம் செய்கிறான்; செய்த கர்மத்தின்படியே பலன் அடைகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.6
तदेष श्लोको भवति
तदेव सक्तः सह कर्मणैति लिङ्गं मनो यत्र निषक्तमस्य ।
प्राप्यान्तं कर्मणस्तस्य यत्किञ्चेह करोत्ययम् ।
तस्माल्लोकात्पुनरैत्यस्मै लोकाय कर्मणे ।
इति नु कामयमानः ।
अथाकामयमानो योऽकामो निष्काम आप्तकाम आत्मकामो न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति ।
ब्रह्मैव सन् ब्रह्माप्येति ॥ ४.४.६ ॥
இதைப் பற்றி இந்த ஶ்லோகம் உள்ளது: எதில் மனம் நிலைத்திருக்கிறதோ, அதில் பற்றுடன் கர்மத்துடன் சேர்ந்தே லிங்கம் (சூக்ஷ்ம சரீரம்) செல்கிறது. கர்மத்தின் முடிவை அடைந்து, இங்கு எதைச் செய்கிறானோ, அந்த கர்மத்திற்காக அந்த உலகிலிருந்து மீண்டும் இந்த உலகத்திற்கு வருகிறான். இவ்வாறு காமம் கொண்டவன் (செல்கிறான்). ஆனால் காமமற்ற, நிஷ்காமமான, ஆப்தகாமமான, ஆத்மகாமமான எவனுக்கு பிராணன்கள் பிரிவதில்லை; அவன் பிரம்மமாகவே இருந்து பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.7
तदेष श्लोको भवति
यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि श्रिताः ।
अथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुत इति ।
तद्यथाहिनिर्ल्वयनी वल्मीके मृता प्रत्यस्ता शयीत ।
एवमेवेदं शरीरं शेते ।
अथायमशरीरोऽमृतः प्राणो ब्रह्मैव तेज एव ।
सोऽहं भगवते सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः ॥ ४.४.७ ॥
இதைப் பற்றி இந்த ஶ்லோகம் உள்ளது: இதயத்தில் சார்ந்திருக்கும் அவனுடைய எல்லா காமங்களும் விடுபடும்போது, மரணமுடையவன் அமரனாகிறான்; இங்கேயே பிரம்மத்தை அடைகிறான். புற்றில் உயிரற்று வீசப்பட்ட சர்ப்பத்தின் தோல் கிடப்பது போல, இந்த சரீரம் கிடக்கிறது. ஆனால் இந்த அசரீரியும் அமரமுமான பிராணன் பிரம்மமே, தேஜஸே. 'பகவானுக்கு ஆயிரம் (பசுக்கள்) தருவேன்' என்று விதேஹ ஜனகன் கூறினான்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.8
तदेते श्लोका भवन्ति
अणुः पन्था विततः पुराणो मां स्पृष्टोऽनुवित्तो मयैव ।
तेन धीरा अपियन्ति ब्रह्मविदः स्वर्गं लोकमित ऊर्ध्वं विमुक्ताः ॥ ४.४.८ ॥
இதைப் பற்றி இந்த ஶ்லோகங்கள் உள்ளன: இந்த வழி நுட்பமானது, விரிந்தது, பழமையானது. என்னையே அது தொட்டது; நானே அதை அடைந்தேன். அதனால் தீரர்களும், பிரம்மஞானிகளும் இங்கிருந்து மேல் நோக்கி விடுதலை பெற்று சுவர்க்க உலகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.9
तस्मिञ्शुक्लमुत नीलमाहुः पिङ्गलं हरितं लोहितं च ।
एष पन्था ब्रह्मणा हानुवित्तस्तेनैति ब्रह्मवित्पुण्यकृत्तैजसश्च ॥ ४.४.९ ॥
அதில் வெண்மை, நீலம், பொன்னிறம், பச்சை, சிவப்பு என்று (நிறங்கள்) சொல்லப்படுகின்றன. இந்த வழி பிரமனால் அறியப்பட்டதே; அதன் வழியாக பிரமஞானியும், புண்ணியம் செய்தவனும், ஒளிமிக்கவனும் செல்கிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.10
अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽविद्यामुपासते ।
ततो भूय इव ते तमो य उ विद्यायां रताः ॥ ४.४.१० ॥
அறியாமையை வழிபடுபவர்கள் குருட்டு இருளில் நுழைகிறார்கள். ஆனால் வித்தையிலேயே மகிழ்ந்திருப்பவர்கள் அதைவிட அதிக இருளில் செல்கிறார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.11
अनन्दा नाम ते लोका अन्धेन तमसावृताः ।
तांस्ते प्रेत्याभिगच्छत्यविद्वांसोऽबुधा जनाः ॥ ४.४.११ ॥
ஆனந்தமற்றவை என்று பெயர்பெற்ற அந்த உலகங்கள் குருட்டு இருளால் மூடப்பட்டவை. அறியாதவர்களும் அறிவிலிகளுமான மனிதர்கள் இறந்த பின் அவற்றை அடைகிறார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.12
आत्मानं चेद्विजानीयादयमस्मीति पुरुषः ।
किमिच्छन् कस्य कामाय शरीरमनु संज्वरेत् ॥ ४.४.१२ ॥
ஒரு மனிதன் 'நானே இவன்' என்று ஆத்மாவை அறிந்தால், எதை விரும்பி, யாருடைய இன்பத்திற்காக, உடலின் பின்னால் துன்பப்படுவான்?
Bṛhadāraṇyaka 4.4.13
यस्यानुवित्तः प्रतिबुद्ध आत्मास्मिन् संदेह्ये गहने प्रविष्टः ।
स विश्वकृत्स हि सर्वस्य कर्ता तस्य लोकः स उ लोक एव ॥ ४.४.१३ ॥
யார் ஆன்மாவை அறிந்து விழிப்படைந்து, இந்த அறியமுடியாத ஆழமான இடத்தில் நுழைந்திருக்கிறாரோ, அவரே உலகத்தைப் படைத்தவர்; அவரே அனைத்தின் கர்த்தா. அவருடையதே அந்த உலகம், அதுவே அந்த உலகம்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.14
इहैव सन्तोऽथ विद्मस्तद्वयं न चेदवेदिर्महती विनष्टिः ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्त्यथेतरे दुःखमेवापियन्ति ॥ ४.४.१४ ॥
இங்கேயே இருக்கும்போதே நாம் அதை அறிகிறோம்; அறியாவிட்டால் பெரும் அழிவு உண்டாகும். அதை அறிந்தவர்கள் அமரர்களாகிறார்கள்; மற்றவர்கள் துன்பத்தையே அடைகிறார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.15
यदैतमनुपश्यत्यत्मानं देवमङ्जसा ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ॥ ४.४.१५ ॥
எப்போது ஒருவன் இந்த ஆன்மாவை, அந்த தெய்வத்தை, நேரடியாகக் காண்கிறானோ — கடந்ததற்கும் வருவதற்கும் அதிபதியை — அப்போது அவன் அதிலிருந்து ஒளிந்து கொள்ள விரும்புவதில்லை.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.16
यस्मादर्वाक्संवत्सरोऽहोभिः परिवर्तते ।
तद्देवा ज्योतिषां ज्योतिरायुर्होपासतेऽमृतम् ॥ ४.४.१६ ॥
எதனால் இவ்வுலகில் ஆண்டு நாட்களால் சுழல்கிறதோ, அதை தேவர்கள் ஒளிகளின் ஒளியாகவும், அமரத்துவமான ஆயுளாகவும் உபாசிக்கிறார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.17
यस्मिन् पञ्च पञ्चजना आकाशश्च प्रतिष्ठितः ।
तमेव मन्य आत्मानं विद्वान् ब्रह्मामृतोऽमृतम् ॥ ४.४.१७ ॥
ஐந்து ஐந்து மனிதர்களும் ஆகாயமும் எதில் நிலைபெற்றுள்ளனவோ, அதையே நான் ஆத்மா என்று கருதுகிறேன். அறிந்த ஞானி பிரம்மத்தில் அமிர்தனாகி அழியாதவனாகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.18
प्राणस्य प्राणमुत चक्षुषश्चक्षुरुत श्रोत्रस्य श्रोत्रं मनसो ये मनो विदुः ।
ते निचिक्युर्ब्रह्म पुराणमग्र्यम् ॥ ४.४.१८ ॥
பிராணனின் பிராணனையும், கண்ணின் கண்ணையும், செவியின் செவியையும், மனத்தின் மனத்தையும் அறிகின்றவர்கள், பழமையானதும் சிறந்ததுமான பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.19
मनसैवानुद्रष्टव्यं नेह नानास्ति किं चन ।
मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥ ४.४.१९ ॥
மனத்தாலேயே அதைக் காண வேண்டும்; இங்கு எதுவும் வேறுபட்டதாக இல்லை. இங்கு வேறுபட்டதாகப் பார்ப்பவன் மரணத்திலிருந்து மரணத்தையே அடைகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.20
एकधैवानुद्रष्टव्यमेतदप्रमयं ध्रुवम् ।
विरजः पर आकाशादज आत्मा महान् ध्रुवः ॥ ४.४.२० ॥
இதை ஒரே விதமாகவே காண வேண்டும்—இது அளவிட முடியாதது, நிலையானது. ஆகாயத்திற்கு அப்பால் உள்ள இது மாசற்றது, பிறப்பற்றது, பெரியது, நிலையானது ஆத்மா.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.21
तमेव धीरो विज्ञाय प्रज्ञां कुर्वीत ब्राह्मणः ।
नानुध्यायाद्बहूञ्छब्दान् वाचो विग्लापनं हि तदिति ॥ ४.४.२१ ॥
அவனையே அறிந்த தீரர் ஞானத்தை வளர்க்கட்டும். பிராமணன் பல சொற்களைச் சிந்திக்க வேண்டாம்; அது வாக்கின் சோர்வு மட்டுமே.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.22
स वा एष महानज आत्मा योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु ।
य एषोऽन्तर्हृदय आकाशस्तस्मिञ्छेते ।
सर्वस्य वशी ।
सर्वस्येशानः ।
सर्वस्याधिपतिः ।
स न साधुना कर्मणा भूयान् ।
नो एवासाधुना कनीयान् ।
एष सर्वेश्वरः ।
एष भूताधिपतिः ।
एष भूतपालः ।
एष सेतुर्विधरण एषां लोकानामसंभेदाय ।
तमेतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति यज्ञेन दानेन तपसानाशकेन ।
एतमेव विदित्वा मुनिर्भवति ।
एतमेव प्रव्राजिनो लोकमिच्छन्तः प्रव्रजन्ति ॥ ४.४.२२ ॥
அந்த இது மகத்தான பிறப்பற்ற ஆத்மா; விஞ்ஞானமயமானவன்; பிராணன்களில் உள்ளவன். இதயத்தினுள் உள்ள இந்த ஆகாசத்தில் அவன் துயில்கிறான். அவன் அனைத்தின் வசியன், ஈசானன், அதிபதி. அவன் நல்ல செயலால் பெருகுவதில்லை; தீய செயலால் குறைவதுமில்லை. இவனே சர்வேஸ்வரன், பூதங்களின் அதிபதி, பூதங்களின் காப்பாளன். இவன் உலகங்கள் கலக்காமல் இருக்கத் தாங்கும் பாலம். வேத ஓதலாலும் யாகத்தாலும் தானத்தாலும் தவத்தாலும் உண்ணாநோன்பாலும் பிராமணர்கள் இவனை அறிய விரும்புகின்றனர். இவனை அறிந்தவனே முனி ஆகிறான்; இந்த உலகையே விரும்பி சந்நியாசிகள் புறப்படுகின்றனர்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.23
तदेतदृचाभ्युक्तम्
एष नित्यो महिमा ब्राह्मणस्य न कर्मणा वर्धते नो कनीयान् ।
तस्यैव स्यात्पदवित्तं विदित्वा न लिप्यते कर्मणा पापकेनेति ।
तस्मादेवंविच्छान्तो दान्त उपरतस्तितिक्षुः समाहितो भूत्वात्मन्येवात्मानं पश्यति ।
सर्वमात्मानं पश्यति ।
नैनं पाप्मा तरति ।
सर्वं पाप्मानं तरति ।
नैनं पाप्मा तपति ।
सर्वं पाप्मानं तपति ।
विपापो विरजोऽविचिकित्सो ब्राह्मणो भवति ।
एष ब्रह्मलोकः सम्राट् ।
एनं प्रापितोऽसीति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
सोऽहं भगवते विदेहान् ददामि मां चापि सह दास्यायेति ॥ ४.४.२३ ॥
இதைப் பற்றி ஒரு ரிக் கூறப்பட்டுள்ளது: பிராமணனின் இந்த நித்திய மகிமை செயலால் பெருகுவதில்லை, குறைவதுமில்லை. அதன் பாத ஞானத்தை அறிந்தவன் தீய செயலால் கறைப்படுவதில்லை. ஆகவே இவ்வாறு அறிந்தவன் அமைதியுள்ளவனாய், அடக்கமுள்ளவனாய், விலகியவனாய், பொறுமையுள்ளவனாய், ஒருமுகப்பட்டவனாய் ஆத்மாவிலேயே ஆத்மாவைக் காண்கிறான். எல்லாவற்றிலும் ஆத்மாவைக் காண்கிறான். பாவம் அவனைக் கடக்க முடியாது; அவன் எல்லாப் பாவங்களையும் கடக்கிறான். பாவம் அவனைச் சுடாது; அவன் எல்லாப் பாவங்களையும் சுடுகிறான். பாவமற்றவனாய், மாசற்றவனாய், சந்தேகமற்றவனாய் அவன் பிராமணன் ஆகிறான். இதுவே பிரம்மலோகம், ஓ சம்ராட். யாஜ்ஞவல்க்கியர் கூறினார்: 'நீ இதை அடைந்துவிட்டாய்.' நான் பகவானுக்கு வைதேகர்களைத் தருகிறேன்; என்னையும் அவருடன் அடிமையாக்கிக் கொள்ளட்டும்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.24
स वा एष महानज आत्मान्नादो वसुदानः ।
विन्दते वसु य एवं वेद ॥ ४.४.२४ ॥
அந்த இது மகத்தான பிறப்பற்ற ஆத்மா; அன்னத்தை உண்பவன், செல்வத்தைத் தருபவன். இவ்வாறு அறிபவன் செல்வத்தைப் பெறுகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 4.4.25
स वा एष महानज आत्माजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म ।
अभयं वै ब्रह्म ।
अभयं हि वै ब्रह्म भवति य एवं वेद ॥ ४.४.२५ ॥
அவரே இந்த மகான், பிறப்பற்ற ஆத்மா; மூப்பற்றவர், அழியாதவர், அமரர், பயமற்றவர், பிரம்மம். பிரம்மம் பயமற்றது. இவ்வாறு அறிபவன் நிச்சயமாக பயமற்ற பிரம்மமாகிறான்.