Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 4.4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

Bṛhadāraṇyaka 4.4.1

(शारीरकब्राह्मणम्)
स यत्रायमात्माबल्यं न्येत्य संमोहमिव न्येति ।
अथैनमेते प्राणा अभिसमायन्ति ।
स एतास्तेजोमात्राः समभ्याददानो हृदयमेवान्ववक्रामति ।
स यत्रैष चाक्षुषः पुरुषः पराङ्पर्यावर्तते ।
अथारूपज्ञो भवति ॥ ४.४.१ ॥

Quando este ātman afunda na fraqueza, como se caísse na inconsciência, os prāṇas se reúnem ao seu redor. Tomando estas partículas de luz, ele se retira para o próprio coração. Quando esta pessoa do olho se volta e vai embora, ele torna-se incapaz de perceber a forma.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.2

एकीभवति न पश्यतीत्याहुः ।
एकीभवति न जिघ्रतीत्याहुः ।
एकीभवति न रसयतीत्याहुः ।
एकीभवति न वदतीत्याहुः ।
एकीभवति न शृणोतीत्याहुः ।
एकीभवति न मनुत इत्याहुः ।
एकीभवति न स्पृशतीत्याहुः ।
एकीभवति न विजानातीत्याहुः ।
तस्य हैतस्य हृदयस्याग्रं प्रद्योतते ।
तेन प्रद्योतेनैष आत्मा निष्क्रामति ।
चक्षुष्टो वा मूर्ध्नो वान्येभ्यो वा शरीरदेशेभ्यः ।
तमुत्क्रामन्तं प्राणोऽनूत्क्रामति ।
प्राणमनूत्क्रामन्तं सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति ।
सविज्ञनो भवति ।
संजानमेवान्ववक्रामति ।
तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते पूर्वप्रज्ञा च ॥ ४.४.२ ॥

Dizem que ele se torna uno e não vê; dizem que ele se torna uno e não cheira; dizem que ele se torna uno e não saboreia; dizem que ele se torna uno e não fala; dizem que ele se torna uno e não ouve; dizem que ele se torna uno e não pensa; dizem que ele se torna uno e não toca; dizem que ele se torna uno e não conhece. A ponta deste coração resplandece. Por essa luz este ātman parte, seja pelo olho, seja pelo topo da cabeça, seja por outras partes do corpo. Ao partir, o prāṇa o segue; seguindo o prāṇa, todos os prāṇas seguem. Ele torna-se dotado de consciência; com consciência parte. O conhecimento, as ações e a sabedoria anterior o acompanham.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.3

तद्यथा तृणजलायुका तृणस्यान्तं गत्वान्यमाक्रममाक्रम्यात्मानमुपसंहरति ।
एवमेवायमात्मेदं शरीरं निहत्याविद्यां गमयित्वान्यमाक्रममाक्रम्यात्मानमुपसंहरति ॥ ४.४.३ ॥

Assim como uma lagarta, tendo chegado à extremidade de uma folha de capim, põe o pé em outra e se recolhe, assim este ātman, tendo deixado este corpo e feito atravessar a avidyā, põe o pé em outro e se recolhe.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.4

तद्यथा पेशस्कारी पेशसो मात्रामपादायान्यन्नवतरं कल्याणतरं रूपं तनुते ।
एवमेवायमात्मेदं शरीरं निहत्याविद्यां गमयित्वान्यन्नवतरं कल्याणतरं रूपं कुरुते ।
पित्र्यं वा गान्धर्वं वा दैवं वा प्राजापत्यं वा ब्राह्मं वान्येषां वा भूतानाम् ॥ ४.४.४ ॥

Assim como um ourives, tomando uma porção de ouro, molda outra forma, mais nova e mais bela, assim este ātman, tendo deixado este corpo e feito atravessar a avidyā, molda outra forma, mais nova e mais bela — seja a dos pais, dos gandharvas, dos deuses, de Prajāpati, de Brahmā ou de outros seres.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.5

स वा अयमात्मा ब्रह्म विज्ञानमयो मनोमयो प्राणमयश्चक्षुर्मयः श्रोत्रमयः पृथिवीमय आपोमयो वायुमय आकाशमयस्तेजोमयोऽतेजोमयः काममयोऽकाममयः क्रोधमयोऽक्रोधमयो धर्ममयोऽधर्ममयः सर्वमयः ।
तद्यदेतदिदंमयोऽदोमय इति ।
यथाकारी यथाचारी तथा भवति ।
साधुकारी साधुर्भवति ।
पापकारी पापो भवति ।
पुण्यः पुण्येन कर्मणा पापः पापेन ।
अथो खल्वाहुः ।
काममय एवायं पुरुष इति ।
स यथाकामो भवति तत्क्रतुर्भवति ।
यत्क्रतुर्भवति तत्कर्म कुरुते ।
यत्कर्म कुरुते तदभिसंपद्यते ॥ ४.४.५ ॥

Este ātman é brahman, feito de entendimento, feito de mente, feito de respiração, feito de visão, feito de audição, feito de terra, feito de água, feito de ar, feito de espaço, feito de fogo e feito de não-fogo; feito de desejo e feito de não-desejo, feito de raiva e feito de não-raiva, feito de dharma e feito de adharma, feito de tudo. Ele também é 'feito disto' e 'feito daquilo'. Conforme age, conforme se conduz, assim se torna. Quem faz o bem torna-se bom; quem faz o mal torna-se mau. Pela ação virtuosa torna-se virtuoso, pela ação má, mau. Além disso, dizem: esta pessoa é feita de desejo. Como é o seu desejo, assim é a sua resolução; como é a sua resolução, assim é a ação que realiza; e a ação que realiza, isso é o que alcança.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.6

तदेष श्लोको भवति
तदेव सक्तः सह कर्मणैति लिङ्गं मनो यत्र निषक्तमस्य ।
प्राप्यान्तं कर्मणस्तस्य यत्किञ्चेह करोत्ययम् ।
तस्माल्लोकात्पुनरैत्यस्मै लोकाय कर्मणे ।
इति नु कामयमानः ।
अथाकामयमानो योऽकामो निष्काम आप्तकाम आत्मकामो न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति ।
ब्रह्मैव सन् ब्रह्माप्येति ॥ ४.४.६ ॥

Sobre isso há este verso: aquilo a que a mente está fixada, apegado à ação, o corpo sutil vai junto com essa ação. Tendo alcançado o fim dessa ação, o que quer que faça aqui, desse mundo volta de novo a este mundo para a ação. Assim vai aquele que deseja. Mas quem não deseja — que está sem desejo, livre de desejo, cujos desejos estão realizados, cujo desejo é o ātman — seus alentos não partem; sendo brahman, alcança brahman.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.7

तदेष श्लोको भवति
यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि श्रिताः ।
अथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुत इति ।
तद्यथाहिनिर्ल्वयनी वल्मीके मृता प्रत्यस्ता शयीत ।
एवमेवेदं शरीरं शेते ।
अथायमशरीरोऽमृतः प्राणो ब्रह्मैव तेज एव ।
सोऽहं भगवते सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः ॥ ४.४.७ ॥

Sobre isso há este verso: quando todos os desejos que habitam em seu coração são libertados, então o mortal torna-se imortal e alcança brahman aqui mesmo. Como a pele de serpente abandonada jaz morta sobre um formigueiro, assim jaz este corpo. Mas este alento imortal, sem corpo, é de fato brahman, é de fato esplendor. «Darei mil ao venerável», disse Janaka de Videha.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.8

तदेते श्लोका भवन्ति
अणुः पन्था विततः पुराणो मां स्पृष्टोऽनुवित्तो मयैव ।
तेन धीरा अपियन्ति ब्रह्मविदः स्वर्गं लोकमित ऊर्ध्वं विमुक्ताः ॥ ४.४.८ ॥

Sobre isso há estes versos: este caminho é sutil, vasto e antigo. Ele me tocou, e por mim foi encontrado. Por ele, os firmes conhecedores de brahman, libertos, sobem daqui ao mundo celeste.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.9

तस्मिञ्शुक्लमुत नीलमाहुः पिङ्गलं हरितं लोहितं च ।
एष पन्था ब्रह्मणा हानुवित्तस्तेनैति ब्रह्मवित्पुण्यकृत्तैजसश्च ॥ ४.४.९ ॥

Nele dizem haver o branco, o azul escuro, o castanho-amarelado, o verde e o vermelho. Este caminho foi de fato encontrado por Brahman; por ele segue o conhecedor de brahman, o praticante do bem e o radiante.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.10

अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽविद्यामुपासते ।
ततो भूय इव ते तमो य उ विद्यायां रताः ॥ ४.४.१० ॥

Os que adoram a avidyā entram em trevas cegas; e os que se deleitam apenas na vidyā vão, por assim dizer, a uma escuridão ainda maior.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.11

अनन्दा नाम ते लोका अन्धेन तमसावृताः ।
तांस्ते प्रेत्याभिगच्छत्यविद्वांसोऽबुधा जनाः ॥ ४.४.११ ॥

Esses mundos chamados sem alegria estão cobertos de trevas cegas; as pessoas ignorantes e insensatas, após a morte, vão até eles.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.12

आत्मानं चेद्विजानीयादयमस्मीति पुरुषः ।
किमिच्छन् कस्य कामाय शरीरमनु संज्वरेत् ॥ ४.४.१२ ॥

Se uma pessoa conhece o ātman dizendo «eu sou isto», o que desejaria, e por causa de quem se afligiria pelo corpo?

Bṛhadāraṇyaka 4.4.13

यस्यानुवित्तः प्रतिबुद्ध आत्मास्मिन् संदेह्ये गहने प्रविष्टः ।
स विश्वकृत्स हि सर्वस्य कर्ता तस्य लोकः स उ लोक एव ॥ ४.४.१३ ॥

Aquele que encontrou e despertou o ātman e entrou neste lugar profundo e difícil de determinar é, de fato, o criador de tudo, o autor de todas as coisas; seu é aquele mundo, e esse é verdadeiramente o mundo.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.14

इहैव सन्तोऽथ विद्मस्तद्वयं न चेदवेदिर्महती विनष्टिः ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्त्यथेतरे दुःखमेवापियन्ति ॥ ४.४.१४ ॥

Conhecendo-o aqui mesmo, nós o alcançamos; se não o conhecemos, há grande ruína. Os que o conhecem tornam-se imortais, mas os outros encontram apenas sofrimento.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.15

यदैतमनुपश्यत्यत्मानं देवमङ्जसा ।
ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ॥ ४.४.१५ ॥

Quando alguém contempla claramente este ātman, o deus resplandecente, senhor do que foi e do que será, já não se esconde dele.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.16

यस्मादर्वाक्संवत्सरोऽहोभिः परिवर्तते ।
तद्देवा ज्योतिषां ज्योतिरायुर्होपासतेऽमृतम् ॥ ४.४.१६ ॥

Aquilo pelo qual o ano gira aqui embaixo através dos dias, isso os deuses veneram como a luz das luzes, como vida imortal.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.17

यस्मिन् पञ्च पञ्चजना आकाशश्च प्रतिष्ठितः ।
तमेव मन्य आत्मानं विद्वान् ब्रह्मामृतोऽमृतम् ॥ ४.४.१७ ॥

Aquilo em que estão estabelecidos os cinco grupos de seres e o espaço, esse mesmo ātman eu considero. O sábio, conhecendo-o, torna-se imortal em brahman, verdadeiramente imortal.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.18

प्राणस्य प्राणमुत चक्षुषश्चक्षुरुत श्रोत्रस्य श्रोत्रं मनसो ये मनो विदुः ।
ते निचिक्युर्ब्रह्म पुराणमग्र्यम् ॥ ४.४.१८ ॥

Os que conhecem o sopro do sopro, o olho do olho, o ouvido do ouvido e a mente da mente, compreenderam o brahman antigo e supremo.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.19

मनसैवानुद्रष्टव्यं नेह नानास्ति किं चन ।
मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति ॥ ४.४.१९ ॥

Deve ser visto apenas pela mente: aqui não há nenhuma multiplicidade. Quem aqui vê a multiplicidade, por assim dizer, vai de morte em morte.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.20

एकधैवानुद्रष्टव्यमेतदप्रमयं ध्रुवम् ।
विरजः पर आकाशादज आत्मा महान् ध्रुवः ॥ ४.४.२० ॥

Deve ser visto apenas de uma maneira: isto é imensurável e constante. Além do espaço, o ātman é imaculado, não nascido, grande e constante.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.21

तमेव धीरो विज्ञाय प्रज्ञां कुर्वीत ब्राह्मणः ।
नानुध्यायाद्बहूञ्छब्दान् वाचो विग्लापनं हि तदिति ॥ ४.४.२१ ॥

Conhecendo somente a ele, o sábio firme deve cultivar a prajñā. O brāhmaṇa não deve meditar em muitas palavras, pois isso é apenas o desgaste da fala.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.22

स वा एष महानज आत्मा योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु ।
य एषोऽन्तर्हृदय आकाशस्तस्मिञ्छेते ।
सर्वस्य वशी ।
सर्वस्येशानः ।
सर्वस्याधिपतिः ।
स न साधुना कर्मणा भूयान् ।
नो एवासाधुना कनीयान् ।
एष सर्वेश्वरः ।
एष भूताधिपतिः ।
एष भूतपालः ।
एष सेतुर्विधरण एषां लोकानामसंभेदाय ।
तमेतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति यज्ञेन दानेन तपसानाशकेन ।
एतमेव विदित्वा मुनिर्भवति ।
एतमेव प्रव्राजिनो लोकमिच्छन्तः प्रव्रजन्ति ॥ ४.४.२२ ॥

Este é o grande ātman não nascido, feito de consciência, que está entre os prāṇas. O espaço dentro do coração: nele ele repousa. Ele é o controlador de todos, o senhor de todos, o soberano de todos. Não cresce pela ação boa nem diminui pela má. Ele é o senhor de tudo, o governante dos seres, o protetor dos seres. Ele é a ponte e o sustentador que impede que estes mundos se misturem. Os brāhmaṇa desejam conhecê-lo pela recitação dos Vedas, pelo sacrifício, pela doação, pela austeridade e pelo jejum. Conhecendo-o somente, torna-se sábio; desejando precisamente este mundo, os renunciantes partem.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.23

तदेतदृचाभ्युक्तम्
एष नित्यो महिमा ब्राह्मणस्य न कर्मणा वर्धते नो कनीयान् ।
तस्यैव स्यात्पदवित्तं विदित्वा न लिप्यते कर्मणा पापकेनेति ।
तस्मादेवंविच्छान्तो दान्त उपरतस्तितिक्षुः समाहितो भूत्वात्मन्येवात्मानं पश्यति ।
सर्वमात्मानं पश्यति ।
नैनं पाप्मा तरति ।
सर्वं पाप्मानं तरति ।
नैनं पाप्मा तपति ।
सर्वं पाप्मानं तपति ।
विपापो विरजोऽविचिकित्सो ब्राह्मणो भवति ।
एष ब्रह्मलोकः सम्राट् ।
एनं प्रापितोऽसीति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
सोऽहं भगवते विदेहान् ददामि मां चापि सह दास्यायेति ॥ ४.४.२३ ॥

Sobre isto diz-se um verso: esta grandeza eterna do brāhmaṇa não cresce pela ação nem diminui. Quem conhece o saber do seu caminho não se mancha pela ação má. Portanto, quem assim sabe, sereno, dominado, retirado, paciente e recolhido, vê o ātman no ātman. Vê o ātman em tudo. O mal não o atravessa; ele atravessa todo mal. O mal não o queima; ele queima todo mal. Livre do mal, livre da paixão, livre da dúvida, torna-se brāhmaṇa. Este é o mundo de Brahman, ó soberano. Yājñavalkya disse: 'Foste conduzido a ele.' Eu dou os Videha ao venerável, e a mim mesmo com eles como servo.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.24

स वा एष महानज आत्मान्नादो वसुदानः ।
विन्दते वसु य एवं वेद ॥ ४.४.२४ ॥

Este é o grande ātman não nascido, o que come o alimento e dá a riqueza. Quem assim o conhece obtém riqueza.

Bṛhadāraṇyaka 4.4.25

स वा एष महानज आत्माजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म ।
अभयं वै ब्रह्म ।
अभयं हि वै ब्रह्म भवति य एवं वेद ॥ ४.४.२५ ॥

Este grande ātman não nascido, sem velhice, imortal, sem medo, é brahman. Brahman é, de fato, ausência de medo. Quem assim o conhece torna-se, de fato, brahman sem medo.