Upaniṣaden · Bṛhadāraṇyaka 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.4.1
चतुर्थं ब्राह्मणम् (पुत्रमन्थकर्मब्राह्मणम्)
एषां वै भूतानां पृथिवी रसः ।
पृथिव्या आपः ।
अपामोषधयः ।
ओषधीनां पुष्पाणि ।
पुष्पाणां फलानि ।
फलानां पुरुषः ।
पुरुषस्य रेतः ॥ ६.४.१ ॥
Das Wesen dieser Wesen ist die Erde. Das Wesen der Erde ist das Wasser. Das Wesen des Wassers sind die Pflanzen. Das Wesen der Pflanzen sind die Blüten. Das Wesen der Blüten sind die Früchte. Das Wesen der Früchte ist der Puruṣa. Das Wesen des Puruṣa ist der Same (retas).
Bṛhadāraṇyaka 6.4.2
स ह प्रजापतिरीक्षां चक्रे हन्तास्मै प्रतिष्ठां कल्पयानीति स स्त्रियं ससृजे ।
तां सृष्ट्वाध उपास्त ।
तस्मात्स्त्रियमध उपासीत ।
स एतं प्राञ्चं ग्रावाणमात्मन एव समुदपारयत् ।
तेनैनामभ्यसृजत ॥ ६.४.२ ॥
Prajāpati überlegte: »Nun, ich will eine Stütze dafür bereiten.« Da schuf er eine Frau. Nachdem er sie geschaffen hatte, näherte er sich ihr von unten. Deshalb soll man sich der Frau von unten nähern. Aus sich selbst zog er diesen nach Osten gerichteten Stein hervor, und mit ihm brachte er sie hervor.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.3
तस्या वेदिरुपस्थः ।
लोमानि बर्हिश् ।
चर्माधिषवणे ।
समिद्धो मध्यतस्तौ मुष्कौ ।
स यावान् ह वै वाजपेयेन यजमनस्य लोको भवति तावानस्य लोको भवति ।
य एवं विद्वानधोपहासं चरत्यासां स्त्रीणां सुकृतं वृङ्क्ते ।
अथ य इदमविद्वानधोपहासं चरत्यास्य स्त्रियः सुकृतं वृञ्जते ॥ ६.४.३ ॥
Sein Altar ist ihr Schoß; ihre Haare sind das heilige Gras (barhis); ihre Haut sind die Preßsteine (adhiṣavaṇa); das brennende Feuer in der Mitte sind jene beiden Hoden. So groß die Welt, die der Opferer des Vājapeya-Ritus erlangt, so groß ist die Welt, die derjenige erlangt, der dies wissend den unteren Teil verspottet und den Frauen ihr gutes Werk raubt. Wer aber dies nicht wissend den unteren Teil verspottet, dem rauben diese Frauen sein gutes Werk.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.4
एतद्ध स्म वै तद्विद्वानुद्दालक आरुणिराह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान्नाको मौद्गल्य आह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान् कुमारहारित आह बहवो मर्या ब्राह्मनायना निरिन्द्रिया विसुकृतोऽस्माल्लोकात्प्रयन्ति य इदमविद्वांसोऽधोपहासं चरन्तीति ।
बहु वा इदं सुप्तस्य वा जाग्रतो वा रेतः स्कन्दति ॥ ६.४.४ ॥
Uddālaka Āruṇi sagte dies, da er es wusste. Nāka Maudgalya sagte dies, da er es wusste. Kumāra-hārīta sprach, da er es wusste: »Viele Sterbliche, die aus brahmanischem Geschlecht geboren sind, die den unteren Teil verspotten, ohne dies zu wissen, gehen ohne Kraft und ohne gute Werke aus dieser Welt.« Und viel Same entweicht einem Mann, ob er schläft oder wacht.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.5
तदभिमृशेदनु वा मन्त्रयेत यन्मेऽद्य रेतः पृथिवीमस्कान्त्सीद्यदोषधीरप्यसरद्यदपः ।
इदमहं तद्रेत आददे ।
पुनर्मामैतु इन्द्रियं पुनस्तेजः पुनर्भगः ।
पुनरग्निर्धिष्ण्या यथास्थानं कल्पन्ताम् ।
इत्यनामिकाङ्गुष्ठाभ्यामादायान्तरेण स्तनौ वा भ्रुवौ वा निमृज्यात् ॥ ६.४.५ ॥
Er berühre es, oder danach rezitiere er das Mantra: "Der Samen von mir, der heute auf die Erde fiel, der in die Kräuter floss und der in die Wasser floss — diesen Samen nehme ich zurück. Möge die Kraft (indriya) zu mir zurückkehren, möge der Glanz (tejas) zu mir zurückkehren, möge das Glück (bhaga) zu mir zurückkehren. Mögen Feuer und die dhiṣṇyas an ihre Plätze zurückgebracht werden." Mit Ringfinger und Daumen aufgenommen, soll er es zwischen den Brüsten oder zwischen den Augenbrauen abwischen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.6
अथ यद्युदक आत्मानं पश्येत्तदभिमन्त्रयेत मयि तेज इन्द्रियं यशो द्रविणं सुकृतमिति ।
श्रीर्ह वा एषा स्त्रीणां यन्मलोद्वासाः ।
तस्मान्मलोद्वाससं यशस्विनीमभिक्रम्योपमन्त्रयेत ॥ ६.४.६ ॥
Sieht er sein eigenes Spiegelbild im Wasser, so rezitiere er darüber: "Möge Glanz (tejas), Kraft (indriya), Ruhm (yaśas), Reichtum (draviṇa) und gute Tat (sukṛta) in mir sein." Wahrlich, dies ist die śrī der Frauen — diejenige, die schmutzige Kleider trägt. Deshalb nähere er sich einer ruhmreichen Frau in schmutzigen Kleidern und spreche sie an.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.7
सा चेदस्मै न दद्यात्काममेनामवक्रिणीयात् ।
सा चेदस्मै नैव दद्यात्काममेनां यष्ट्या वा पाणिना वोपहत्यातिक्रामेत् ।
इन्द्रियेन ते यशसा यश आदद इति ।
अयशा एव भवति ॥ ६.४.७ ॥
Wenn sie ihm ihr Begehren nicht gewährt, so zwinge er sie. Gewährt sie es ganz und gar nicht, so überwältige er sie, indem er sie mit einem Stock oder der Hand schlägt, und spreche: "Mit deiner Kraft und deinem Ruhm nehme ich Ruhm." Wer so handelt, wird wahrlich ohne Ruhm.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.8
सा चेदस्मै दद्यादिन्द्रियेण ते यशसा यश आदधामीति ।
यशस्विनावेव भवतः ॥ ६.४.८ ॥
Wenn sie es ihm gewährt, so spreche er: "Mit deiner Kraft und deinem Ruhm stifte ich Ruhm." Dann werden beide wahrlich ruhmreich.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.9
स यामिच्छेत् कामयेत मेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायोपस्थमस्या अभिमृश्य जपेत्
अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादधिजायसे ।
स त्वमङ्गकषायोऽसि दिग्धविद्धामिव मादयेमाममूं मयीति ॥ ६.४.९ ॥
Wenn er eine Frau begehrt und wünscht: »Sie soll mein sein«, so soll er, nachdem er dieses Ziel festgelegt hat, seinen Mund auf ihren Mund legen, ihren Schoß berühren und murmeln: »Du wirst geboren von Glied zu Glied, du entstehst aus dem Herzen. Du bist der Saft der Glieder; wie die von vergiftetem Pfeil Getroffene, betöre diese und jene in mir.«
Bṛhadāraṇyaka 6.4.10
अथ यामिच्छेन्न गर्भं दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायाभिप्राण्यापान्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदद इति ।
अरेता एव भवति ॥ ६.४.१० ॥
Wenn er eine Frau begehrt, aber nicht will, dass sie empfängt, so soll er, nachdem er dieses Ziel festgelegt hat, seinen Mund auf ihren Mund legen, Atem einziehen und ausstoßen und sagen: »Mit deiner Lebenskraft und mit deinem Samen nehme ich deinen Samen.« Wer dies tut, wird wahrhaftig ohne Samen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.11
अथ यामिच्छेद्दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायापान्याभिप्राण्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदधामीति ।
गर्भिण्येव भवति ॥ ६.४.११ ॥
Wenn er eine Frau begehrt und wünscht, dass sie empfängt, so soll er, nachdem er dieses Ziel festgelegt hat, seinen Mund auf ihren Mund legen, zuerst ausatmen, dann einatmen und sagen: »Mit deiner Lebenskraft und mit deinem Samen lege ich Samen in dich.« Dadurch wird sie wahrlich schwanger.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.12
अथ यस्य जायायै जारः स्यात्तं चेद्द्विष्यादामपात्रेऽग्निमुपसमाधाय प्रतिलोमं शरबर्हिः स्तीर्त्वा तस्मिन्नेताः शरभृष्टीः प्रतिलोमाः सर्पिषाक्ता जुहुयात् ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
प्राणापानौ त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
पुत्रपशूंस्त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
इष्टासुकृते त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
अशापराकाशौ त आददेऽसाविति ।
स वा एष निरिन्द्रियो विसुकृतोऽस्माल्लोकाद्प्रैति यमेवंविद्ब्राह्मणः शपति ।
तस्मादेवंवित्श्रोत्रियस्य दारेण नोपहासमिच्छेत् ।
उत ह्येवंवित्परो भवति ॥ ६.४.१२ ॥
Wenn ein Ehemann den Liebhaber seiner Frau hasst, soll er, indem er Feuer in einem ungebrannten Gefäß entzündet und umgekehrt Pfeilgras ausbreitet, mit umgekehrt gelegten, mit Butterschmalz bestrichenen Pfeilgrashalmen opfern und sagen: »In mein entzündetes Feuer hast du geopfert; seinen Atem und seinen Ausatem nehme ich, des Soundso.« »In mein entzündetes Feuer hast du geopfert; seine Söhne und sein Vieh nehme ich, des Soundso.« »In mein entzündetes Feuer hast du geopfert; seine Opfer und frommen Werke nehme ich, des Soundso.« »In mein entzündetes Feuer hast du geopfert; seine Hoffnungen und Erwartungen nehme ich, des Soundso.« Ein solcher Mann geht wahrlich ohne Lebenskraft und ohne gute Werke aus dieser Welt fort, den ein Brahmane verflucht, der dies weiß. Daher soll man nicht begehren, die Frau eines Gelehrten zu verspotten, der dies weiß, denn wer es weiß, wird wahrlich erhaben.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.13
अथ यस्य जायामार्तवं विन्देत्त्र्यहं कंसे न पिबेत् ।
अहतवासाः ।
नैनां वृषलो न वृषल्यपहन्यात् ।
त्रिरात्रान्त आप्लुत्य व्रीहीनवघातयेत् ॥ ६.४.१३ ॥
Wenn die Frau eines Mannes ihre Menstruationszeit bekommt, soll er drei Tage lang nicht aus einem Bronzegefäß trinken. Er soll ungetragene Kleidung tragen. Kein niedriger Mann und keine niedrige Frau soll sie verletzen. Am Ende von drei Nächten soll er, nach dem Bad, Reiskörner stampfen lassen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.14
स य इच्छेत् पुत्रो मे शुक्लो जायेत वेदमनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति क्षीरौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१४ ॥
Wer wünscht: 'Mein Sohn soll hellhäutig geboren werden, das Veda rezitieren und ein volles Leben erreichen', der soll beide Reis in Milch kochen lassen und ihn mit Ghee essen. Sie werden fähig sein zu zeugen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.15
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे कपिलः पिङ्गलो जायेत द्वौ वेदावनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति दध्योदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१५ ॥
Und wer wünscht: 'Mein Sohn soll tawny und rötlichbraun geboren werden, zwei Veden rezitieren und ein volles Leben erreichen', der soll beide Reis mit Dickmilch kochen lassen und ihn mit Ghee essen. Sie werden fähig sein zu zeugen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.16
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे श्यामो लोहिताक्षो जायेत त्रीन् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति उदौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१६ ॥
Und wer wünscht: 'Mein Sohn soll dunkel und rotäugig geboren werden, drei Veden rezitieren und ein volles Leben erreichen', der soll beide Reis in Wasser kochen lassen und ihn mit Ghee essen. Sie werden fähig sein zu zeugen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.17
अथ य इच्छेद् दुहिता मे पण्डिता जायेत सर्वमायुरियादिति तिलौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१७ ॥
Wer sich nun wünscht, dass ihm eine gelehrte Tochter geboren wird, die ein volles Leben erreicht, soll Sesamreis kochen und ihn mit ghee essen. Die beiden sind fähig, Nachkommen zu zeugen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.18
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे पण्डितो विगीतः समितिंगमः शुश्रूषितां वाचं भाषिता जायेत सर्वान् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति मांसौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवाइ ।
औक्षेण वार्षभेण वा ॥ ६.४.१८ ॥
Wer sich nun einen Sohn wünscht, der gelehrt, berühmt ist, die Versammlungen besucht, wohlgehörte Rede spricht, alle Veden rezitiert und ein volles Leben erreicht, soll Fleischreis kochen und ihn mit ghee essen. Die beiden sind fähig, Nachkommen zu zeugen, mit dem Fleisch eines Ochsen oder Stiers.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.19
अथाभिप्रातरेव स्थालीपाकावृताज्यं चेष्टित्वा स्थालीपाकस्योपघातं जुहोत्यग्नये स्वाहानुमतये स्वाहा देवाय सवित्रे सत्यप्रसवाय स्वाहेति ।
हुत्वोद्धृत्य प्राश्नाति ।
प्राश्येतरस्याः प्रयच्छति ।
प्रक्षाल्य पाणी उदपात्रं पूरयित्वा तेनैनां त्रिरभ्युक्षति
उत्तिष्ठातो विश्वावसोऽन्यामिच्छ प्रपूर्व्याम् ।
सं जायां पत्या सहेति ॥ ६.४.१९ ॥
Dann gießt er früh am Morgen ghee um den Topfreis, nimmt einen Anteil des Topfreises und opfert: »Dem Agni svāhā; der Anumati svāhā; dem Gott Savitṛ, dem wahren Antreiber, svāhā.« Nach dem Opfern nimmt er den Anteil heraus und isst. Nach dem Essen gibt er den Rest der anderen. Nachdem er die Hände gewaschen und ein Wassergefäß gefüllt hat, besprengt er sie dreimal damit und spricht: »Erhebe dich, o Viśvāvasu, begehre eine andere, alte; vereint euch, Mann und Frau.«
Bṛhadāraṇyaka 6.4.20
अथैनामभिपद्यते अमोऽहमस्मि सा त्वम् ।
सा त्वमस्यमोऽहम् ।
सामाहमस्मि ऋक्त्वम् ।
द्यौरहं पृथिवी त्वम् ।
तावेहि संरभावहै सह रेतो दधावहै ।
पुंसे पुत्राय वित्तय इति ॥ ६.४.२० ॥
Nun naht er ihr: »Ich bin der Lebenshauch (amaḥ), du bist sie; du bist sie, du bist das amaḥ dieses. Ich bin die Melodie (sāman), du bist der Vers (ṛc). Ich bin der Himmel (dyauḥ), du bist die Erde (pṛthivī). Komm, lass uns vereint sein, lass uns gemeinsam den Samen legen, für einen Mann, für einen Sohn, für den Reichtum.«
Bṛhadāraṇyaka 6.4.21
अथास्या ऊरू विहापयति विजिहीथां द्यावापृथिवी इति ।
तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधाय त्रिरेनामनुलोमामनुमार्ष्टि
विष्णुर्योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु ।
आ सिञ्चतु प्रजापतिर्धाता गर्भं दधातु ते ।
गर्भं धेहि सिनीवालि गर्भं धेहि पृथुष्टुके ।
गर्भं ते अश्विनौ देवावाधत्तां पुष्करस्रजौ ॥ ६.४.२१ ॥
Dann spreizt er ihre Schenkel und spricht: „Himmel und Erde, öffnet euch." Seinen Zweck in sie legend, Mund an Mund gefügt, streicht er sie dreimal in der natürlichen Richtung. Möge Viṣṇu den Schoß bereiten, möge Tvaṣṭṛ die Gestalten formen. Möge Prajāpati ergießen, möge Dhātṛ den Keim einsetzen. Setze den Keim ein, o Sinīvālī; setze den Keim ein, o Pṛthuṣṭukā. Mögen die beiden Aśvin, mit Lotusgirlanden geschmückt, deinen Keim festigen.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.22
हिरण्मयी अरणी याभ्यां निर्मन्थतामश्विनौ ।
तं ते गर्भं हवामहे दशमे मासि सूतये ।
यथाग्निगर्भा पृथिवी यथा द्यौरैन्द्रेण गर्भिणी ।
वायुर्दिशां यथा गर्भ एवं गर्भं दधामि तेऽसाविति ॥ ६.४.२२ ॥
Die goldenen Feuerhölzer, mit denen die Aśvin quirlten: wir rufen deinen Keim zur Geburt im zehnten Monat. Wie die Erde das Feuer im Schoß trägt, wie der Himmel durch Indra schwanger ist, wie der Wind der Schoß der Richtungen ist, so setze ich den Keim in dich, o Soundso.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.23
सोष्यन्तीमद्भिरभ्युक्षति
यथा वायुः पुष्करिणीं समिङ्गयति सर्वतः ।
एवा ते गर्भ एजतु सहावैतु जरायुणा ।
इन्द्रस्यायं व्रजः कृतः सार्गलः सपरिश्रयः ।
तमिन्द्र निर्जहि गर्भेण सावरां सहेति ॥ ६.४.२३ ॥
Er besprengt die Frau, die gebären wird, mit Wasser. Wie der Wind den Lotusteich von allen Seiten bewegt, so möge dein Keim sich regen und mit der Nachgeburt hervorkommen. Dies ist der von Indra gemachte Pferch, mit Riegel und Stütze. O Indra, brich ihn auf mit dem Keim, damit er sich mit der Geburt öffnet.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.24
जातेऽग्निमुपसमाधायाङ्क आधाय कंसे पृषदाज्यं संनीय पृषदाज्यस्योपघातं जुहोति
अस्मिन्सहस्रं पुष्यासमेधमानः स्वे गृहे ।
अस्योपसन्द्यां मा छैत्सीत्प्रजया च पशुभिश्च स्वाहा ।
मयि प्राणांस्त्वयि मनसा जुहोमि स्वाहा ।
यत्कर्मणात्यरीरिचं यद्वा न्यूनमिहाकरम् ।
अग्निष्टत्स्विष्टकृद्विद्वान् स्विष्टं सुहुतं करोतु नः स्वाहेति ॥ ६.४.२४ ॥
Bei der Geburt, nachdem er das Feuer nahe gestellt, das Kind auf den Schoß gelegt und pṛṣadājya in einer Bronzeschale gemischt hat, opfert er einen kleinen Teil des pṛṣadājya: „In diesem (Kind) möge ich tausendfach gedeihen, wachsend in meinem eigenen Haus. In seiner Gegenwart möge er mich nicht von Nachkommen und Vieh trennen. Svāhā. Meine Atemzüge opfere ich in dich mit dem Geist. Svāhā. Was ich im Ritus zu viel getan oder hier zu wenig getan habe, das möge Agni, der die rechte Gabe bringt und wissend ist, uns zu einem wohlvollzogenen Opfer machen. Svāhā."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.25
अथास्य दक्षिणं कर्णमभिनिधाय वाग्वागिति त्रिः ।
अथ दधि मधु घृतं संनीयानन्तर्हितेन जातरूपेण प्राशयति ।
भूस्ते दधामि भुवस्ते दधामि स्वस्ते दधामि भूर्भुवः स्वः सर्वं त्वयि दधामीति ॥ ६.४.२५ ॥
Dann führt er den Mund an das rechte Ohr des Kindes und spricht dreimal: "Rede, Rede." Danach mischt er Quark, Honig und Butterschmalz und lässt es das Kind mit ungeteiltem Gold kosten, und spricht: "Ich lege bhūḥ in dich, ich lege bhuvaḥ in dich, ich lege svaḥ in dich; bhūḥ bhuvaḥ svaḥ, alles lege ich in dich."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.26
अथास्य नाम करोति वेदोऽसीति ।
तदस्यैतद्गुह्यमेव नाम भवति ॥ ६.४.२६ ॥
Dann gibt er ihm einen Namen: "Du bist das Veda." Dies wird in der Tat sein geheimer Name.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.27
अथैनं मात्रे प्रदाय स्तनं प्रयच्छति यस्ते स्तनः शशयो यो मयोभूर्यो रत्नधा वसुविद्यः सुदत्रः ।
येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि सरस्वति तमिह धातवे करिति ॥ ६.४.२७ ॥
Dann übergibt er das Kind der Mutter und reicht ihm ihre Brust: "O Sarasvatī, möge jene deiner Brüste, die nährt, die Wohlergehen bringt, die Juwelen trägt, die Reichtum gibt, die eine gute Gabenspenderin ist, durch die du alles Erwünschte nährst, hier zu seiner Ernährung sein."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.28
अथास्य मातरमभिमन्त्रयते इलासि मैत्रावरुणी वीरे वीरमजीजनत् ।
सा त्वं वीरवती भव यास्मान् वीरवतोऽकरदिति ।
तं वा एतमाहुः अतिपिता बताभूः ।
अतिपितामहो बताभूः ।
परमां बत काष्ठां प्राप श्रिया यशसा ब्रह्मवर्चसेन ।
य एवंविदो ब्राह्मणस्य पुत्रो जायत इति ॥ ६.४.२८ ॥
Dann spricht er die Mutter mit einem Mantra an: "Du bist Ilā, Tochter von Mitra und Varuṇa; du hast aus einem Helden einen Helden geboren. Sei reich an heldenhaften Söhnen, du, die du uns reich an Helden gemacht hast." Darüber sagen sie: "Wahrlich, du bist über den Vater hinausgegangen; wahrlich, du bist über den Großvater hinausgegangen; wahrlich, du hast den höchsten Gipfel erreicht, mit Glanz, Ruhm und dem Leuchten heiligen Wissens." So wird der Sohn eines Brahmanen geboren, der dies weiß.