உபநிடதங்கள் · Bṛhadāraṇyaka 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.4.1
चतुर्थं ब्राह्मणम् (पुत्रमन्थकर्मब्राह्मणम्)
एषां वै भूतानां पृथिवी रसः ।
पृथिव्या आपः ।
अपामोषधयः ।
ओषधीनां पुष्पाणि ।
पुष्पाणां फलानि ।
फलानां पुरुषः ।
पुरुषस्य रेतः ॥ ६.४.१ ॥
இந்த உயிரினங்களின் சாரம் பூமி. பூமியின் சாரம் நீர். நீரின் சாரம் மூலிகைகள். மூலிகைகளின் சாரம் மலர்கள். மலர்களின் சாரம் கனிகள். கனிகளின் சாரம் புருஷன். புருஷனின் சாரம் விந்து.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.2
स ह प्रजापतिरीक्षां चक्रे हन्तास्मै प्रतिष्ठां कल्पयानीति स स्त्रियं ससृजे ।
तां सृष्ट्वाध उपास्त ।
तस्मात्स्त्रियमध उपासीत ।
स एतं प्राञ्चं ग्रावाणमात्मन एव समुदपारयत् ।
तेनैनामभ्यसृजत ॥ ६.४.२ ॥
அந்த பிரஜாபதி சிந்தித்தார்: 'சரி, இதற்கு ஓர் ஆதாரத்தை ஏற்படுத்துவேன்.' பின்னர் அவர் ஒரு பெண்ணைப் படைத்தார். அவளைப் படைத்து அவளுக்குக் கீழே அணுகினார். ஆகவே பெண்ணைக் கீழே அணுக வேண்டும். அவர் தன்னிலிருந்தே கிழக்கு நோக்கிய இந்தக் கல்லை எடுத்தார்; அதனால் அவளைப் படைத்தார்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.3
तस्या वेदिरुपस्थः ।
लोमानि बर्हिश् ।
चर्माधिषवणे ।
समिद्धो मध्यतस्तौ मुष्कौ ।
स यावान् ह वै वाजपेयेन यजमनस्य लोको भवति तावानस्य लोको भवति ।
य एवं विद्वानधोपहासं चरत्यासां स्त्रीणां सुकृतं वृङ्क्ते ।
अथ य इदमविद्वानधोपहासं चरत्यास्य स्त्रियः सुकृतं वृञ्जते ॥ ६.४.३ ॥
அவளின் வேதி அவளின் மடி; அவளின் மயிர்கள் பர்ஹிஸ் (குசை); அவளின் தோல் அதிஷவண (சோமம் பிழியும் கற்கள்); நடுவில் எரியும் நெருப்பு அந்த இரண்டு விதைப்பைகள். வாஜபேய யாகம் செய்யும் யஜமானனுக்கு எவ்வளவு பெரிய உலகம் கிடைக்குமோ, அதே அளவு உலகம் இதை அறிந்து கீழ்த்தரமாக ஏளனம் செய்பவனுக்கும் கிடைக்கும்; அவன் இந்தப் பெண்களின் நற்செயலைக் கவர்ந்துவிடுகிறான். ஆனால் இதை அறியாமல் கீழ்த்தரமாக ஏளனம் செய்பவனின் பெண்களின் நற்செயலை அவர்கள் கவர்ந்துவிடுகிறார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.4
एतद्ध स्म वै तद्विद्वानुद्दालक आरुणिराह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान्नाको मौद्गल्य आह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान् कुमारहारित आह बहवो मर्या ब्राह्मनायना निरिन्द्रिया विसुकृतोऽस्माल्लोकात्प्रयन्ति य इदमविद्वांसोऽधोपहासं चरन्तीति ।
बहु वा इदं सुप्तस्य वा जाग्रतो वा रेतः स्कन्दति ॥ ६.४.४ ॥
இதை உத்தாலக ஆருணி அறிந்து சொன்னார். இதை நாக மௌத்கல்யர் அறிந்து சொன்னார். இதை குமாரஹாரீதர் அறிந்து சொன்னார்: 'பிராமண வம்சத்தில் பிறந்த பல மனிதர்கள், இதை அறியாமல் கீழ்த்தரமாக ஏளனம் செய்வதால், புலனற்றவர்களாகவும் நற்செயலற்றவர்களாகவும் ஆகி இவ்வுலகை விட்டுச் செல்கின்றனர்.' மேலும், உறங்குபவனிடமிருந்தோ விழித்திருப்பவனிடமிருந்தோ பெரும்பாலும் விந்து வெளியேறுகிறது.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.5
तदभिमृशेदनु वा मन्त्रयेत यन्मेऽद्य रेतः पृथिवीमस्कान्त्सीद्यदोषधीरप्यसरद्यदपः ।
इदमहं तद्रेत आददे ।
पुनर्मामैतु इन्द्रियं पुनस्तेजः पुनर्भगः ।
पुनरग्निर्धिष्ण्या यथास्थानं कल्पन्ताम् ।
इत्यनामिकाङ्गुष्ठाभ्यामादायान्तरेण स्तनौ वा भ्रुवौ वा निमृज्यात् ॥ ६.४.५ ॥
அதைத் தொட்டு, அல்லது பின்னர் மந்திரம் ஓதவேண்டும்: "இன்று என் எந்த விந்து பூமியில் விழுந்ததோ, எந்த விந்து ஓஷதிகளிலும் எந்த விந்து நீரிலும் ஓடியதோ, அந்த விந்தை நான் திரும்பப் பெறுகிறேன். இந்திரியம் மீண்டும் என்னிடம் வரட்டும், தேஜஸ் மீண்டும் வரட்டும், பகம் மீண்டும் வரட்டும். தீ, தின்யா (யாகாக்கினிகள்) அவற்றின் இடத்தில் மீண்டும் நிலைபெறட்டும்." என்று சொல்லி, மோதிரவிரலும் கட்டைவிரலும் கொண்டு எடுத்து, மார்பகங்களுக்கு இடையிலோ புருவங்களுக்கு இடையிலோ துடைக்க வேண்டும்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.6
अथ यद्युदक आत्मानं पश्येत्तदभिमन्त्रयेत मयि तेज इन्द्रियं यशो द्रविणं सुकृतमिति ।
श्रीर्ह वा एषा स्त्रीणां यन्मलोद्वासाः ।
तस्मान्मलोद्वाससं यशस्विनीमभिक्रम्योपमन्त्रयेत ॥ ६.४.६ ॥
அவன் நீரில் தன் பிம்பத்தைக் கண்டால், அதன்மீது மந்திரம் ஓதவேண்டும்: "என்னில் தேஜஸ், இந்திரியம், புகழ், செல்வம், நற்செயல் உண்டாகட்டும்." உண்மையில் இதுவே பெண்களின் செல்வம் — அழுக்கு ஆடை அணிந்தவளாக இருப்பது. ஆகவே அழுக்கு ஆடை அணிந்த புகழுள்ள பெண்ணை அணுகி அவளிடம் வேண்டிக்கொள்ள வேண்டும்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.7
सा चेदस्मै न दद्यात्काममेनामवक्रिणीयात् ।
सा चेदस्मै नैव दद्यात्काममेनां यष्ट्या वा पाणिना वोपहत्यातिक्रामेत् ।
इन्द्रियेन ते यशसा यश आदद इति ।
अयशा एव भवति ॥ ६.४.७ ॥
அவள் அவனுக்குத் தன் விருப்பத்தைக் கொடுக்காவிட்டால், அவளை வற்புறுத்த வேண்டும். அவள் சிறிதும் கொடுக்காவிட்டால், தடியாலோ கையாலோ அடித்து அவளை வலுக்கட்டாயமாகக் கடக்க வேண்டும் — "உன் இந்திரியத்தாலும் புகழாலும் நான் புகழை எடுத்துக்கொள்கிறேன்." இவ்வாறு செய்பவன் புகழற்றவனாகவே ஆகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.8
सा चेदस्मै दद्यादिन्द्रियेण ते यशसा यश आदधामीति ।
यशस्विनावेव भवतः ॥ ६.४.८ ॥
அவள் அவனுக்குக் கொடுத்தால், (அவன் சொல்ல வேண்டும்): "உன் இந்திரியத்தாலும் புகழாலும் நான் புகழை நிலைநிறுத்துகிறேன்." அப்போது இருவரும் புகழுள்ளவர்களாகவே ஆகிறார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.9
स यामिच्छेत् कामयेत मेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायोपस्थमस्या अभिमृश्य जपेत्
अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादधिजायसे ।
स त्वमङ्गकषायोऽसि दिग्धविद्धामिव मादयेमाममूं मयीति ॥ ६.४.९ ॥
அவள் தனக்கு விருப்பமானவளாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினால், 'அவள் எனக்கு உரியவளாகட்டும்' என்ற நோக்கத்தை உறுதிசெய்து, வாயால் வாயைச் சேர்த்து, அவளுடைய உறுப்பைத் தொட்டு இதை ஜபிக்க வேண்டும்: 'நீ அங்கத்திலிருந்து அங்கத்திற்குப் பிறக்கிறாய்; இதயத்திலிருந்து பிறக்கிறாய். நீ அங்கங்களின் சாரம்; விஷம் தடவி அம்பால் துளைக்கப்பட்டவளைப் போல, இவளையும் அவளையும் என்னிடம் மயக்கு.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.10
अथ यामिच्छेन्न गर्भं दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायाभिप्राण्यापान्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदद इति ।
अरेता एव भवति ॥ ६.४.१० ॥
பின்னர், எவளை விரும்பி அவள் கருத்தரிக்கக் கூடாது என்று நினைக்கிறானோ, அவளுக்காக நோக்கத்தை உறுதிசெய்து, வாயால் வாயைச் சேர்த்து, மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளியிட்டு, 'உன் இந்திரியத்தாலும் உன் விந்தாலும் உன் விந்தை நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன்' என்று கூற வேண்டும். இவ்வாறு செய்பவன் விந்தற்றவனாகவே ஆகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.11
अथ यामिच्छेद्दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायापान्याभिप्राण्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदधामीति ।
गर्भिण्येव भवति ॥ ६.४.११ ॥
பின்னர், எவளை விரும்பி அவள் கருத்தரிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறானோ, அவளுக்காக நோக்கத்தை உறுதிசெய்து, வாயால் வாயைச் சேர்த்து, மூச்சை வெளியிட்டு உள்ளிழுத்து, 'உன் இந்திரியத்தாலும் உன் விந்தாலும் நான் உன்னில் விந்தை வைக்கிறேன்' என்று கூற வேண்டும். இவ்வாறு செய்தால் அவள் கர்ப்பவதியே ஆகிறாள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.12
अथ यस्य जायायै जारः स्यात्तं चेद्द्विष्यादामपात्रेऽग्निमुपसमाधाय प्रतिलोमं शरबर्हिः स्तीर्त्वा तस्मिन्नेताः शरभृष्टीः प्रतिलोमाः सर्पिषाक्ता जुहुयात् ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
प्राणापानौ त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
पुत्रपशूंस्त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
इष्टासुकृते त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
अशापराकाशौ त आददेऽसाविति ।
स वा एष निरिन्द्रियो विसुकृतोऽस्माल्लोकाद्प्रैति यमेवंविद्ब्राह्मणः शपति ।
तस्मादेवंवित्श्रोत्रियस्य दारेण नोपहासमिच्छेत् ।
उत ह्येवंवित्परो भवति ॥ ६.४.१२ ॥
இப்போது, எவளுடைய மனைவிக்கு ஒரு ஜாரன் இருக்கிறானோ, அவனை அவன் வெறுத்தால், பச்சைப் பாத்திரத்தில் நெருப்பை வைத்து, தலைகீழாக விரிக்கப்பட்ட சரபர்ஹி புல்லின் மேல், நெய் தடவிய தலைகீழ் சர-புல் கொத்துகளை இவ்வாறு ஹோமம் செய்ய வேண்டும்: 'என் எரியும் நெருப்பில் நீ ஹோமம் செய்தாய். அவனுடைய பிராணனையும் அபானனையும் நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன், இன்னவனுடையது.' 'என் எரியும் நெருப்பில் நீ ஹோமம் செய்தாய். அவனுடைய மக்களையும் கால்நடைகளையும் நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன், இன்னவனுடையது.' 'என் எரியும் நெருப்பில் நீ ஹோமம் செய்தாய். அவனுடைய இஷ்டத்தையும் சுகிருதத்தையும் நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன், இன்னவனுடையது.' 'என் எரியும் நெருப்பில் நீ ஹோமம் செய்தாய். அவனுடைய ஆசையையும் எதிர்பார்ப்பையும் நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன், இன்னவனுடையது.' அவன் நிச்சயமாக இந்திரியமற்றவனாகவும் சுகிருதமற்றவனாகவும் இவ்வுலகை விட்டுச் செல்கிறான்; இவ்வாறு அறிந்த பிராமணன் எவனை சபிக்கிறானோ அவனே. ஆகையால், இவ்வாறு அறிந்த ஸ்ரோத்திரியனின் மனைவியுடன் கேலி செய்ய விரும்பக்கூடாது; ஏனெனில் இவ்வாறு அறிபவன் மேலானவனாகவே ஆகிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.13
अथ यस्य जायामार्तवं विन्देत्त्र्यहं कंसे न पिबेत् ।
अहतवासाः ।
नैनां वृषलो न वृषल्यपहन्यात् ।
त्रिरात्रान्त आप्लुत्य व्रीहीनवघातयेत् ॥ ६.४.१३ ॥
ஒருவனுடைய மனைவிக்கு மாதவிடாய் வந்தால், அவன் மூன்று நாட்கள் வெண்கலப் பாத்திரத்தில் குடிக்கக் கூடாது. புதிய ஆடை அணிய வேண்டும். தாழ்ந்த ஆணோ தாழ்ந்த பெண்ணோ அவளைத் தீண்டக் கூடாது. மூன்று இரவுகளின் முடிவில் நீராடி நெல்லைக் குத்தச் செய்ய வேண்டும்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.14
स य इच्छेत् पुत्रो मे शुक्लो जायेत वेदमनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति क्षीरौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१४ ॥
'என் மகன் வெள்ளை நிறமாகப் பிறக்கட்டும், வேதம் ஓதட்டும், முழு ஆயுளை அடையட்டும்' என்று விரும்புபவன், பாலில் சமைத்த சோறைச் சமைத்து நெய்யுடன் இருவரும் உண்ண வேண்டும். அவர்கள் குழந்தை பெற இயல்வார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.15
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे कपिलः पिङ्गलो जायेत द्वौ वेदावनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति दध्योदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१५ ॥
'என் மகன் பொன்னிறமும் செந்நிறமும் கலந்தவனாகப் பிறக்கட்டும், இரண்டு வேதங்கள் ஓதட்டும், முழு ஆயுளை அடையட்டும்' என்று விரும்புபவன், தயிருடன் சோறு சமைத்து நெய்யுடன் இருவரும் உண்ண வேண்டும். அவர்கள் குழந்தை பெற இயல்வார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.16
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे श्यामो लोहिताक्षो जायेत त्रीन् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति उदौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१६ ॥
'என் மகன் கருநிறமும் சிவந்த கண்களும் உடையவனாகப் பிறக்கட்டும், மூன்று வேதங்கள் ஓதட்டும், முழு ஆயுளை அடையட்டும்' என்று விரும்புபவன், நீரில் வேகவைத்த சோறை நெய்யுடன் இருவரும் உண்ண வேண்டும். அவர்கள் குழந்தை பெற இயல்வார்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.17
अथ य इच्छेद् दुहिता मे पण्डिता जायेत सर्वमायुरियादिति तिलौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१७ ॥
இப்போது, ஒரு மகள் தனக்குப் பண்டிதையாகப் பிறந்து முழு ஆயுளை அடைய வேண்டும் என்று விரும்புபவன் எள்ளுச் சோற்றை சமைத்து நெய்யுடன் உண்ணட்டும். இருவரும் குழந்தையைப் பெற வல்லவர்கள்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.18
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे पण्डितो विगीतः समितिंगमः शुश्रूषितां वाचं भाषिता जायेत सर्वान् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति मांसौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवाइ ।
औक्षेण वार्षभेण वा ॥ ६.४.१८ ॥
இப்போது, எனக்கு பண்டிதனும், புகழ்பெற்றவனும், சபைகளுக்குச் செல்பவனும், கேட்கப்பட்ட வாக்கைப் பேசுபவனும், எல்லா வேதங்களையும் ஓதுபவனும், முழு ஆயுளை அடைபவனுமான மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்புபவன் இறைச்சிச் சோற்றை சமைத்து நெய்யுடன் உண்ணட்டும். இருவரும் குழந்தையைப் பெற வல்லவர்கள். காளை அல்லது எருதின் இறைச்சியுடன்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.19
अथाभिप्रातरेव स्थालीपाकावृताज्यं चेष्टित्वा स्थालीपाकस्योपघातं जुहोत्यग्नये स्वाहानुमतये स्वाहा देवाय सवित्रे सत्यप्रसवाय स्वाहेति ।
हुत्वोद्धृत्य प्राश्नाति ।
प्राश्येतरस्याः प्रयच्छति ।
प्रक्षाल्य पाणी उदपात्रं पूरयित्वा तेनैनां त्रिरभ्युक्षति
उत्तिष्ठातो विश्वावसोऽन्यामिच्छ प्रपूर्व्याम् ।
सं जायां पत्या सहेति ॥ ६.४.१९ ॥
இப்போது, அதிகாலையிலேயே ஸ்தாலீ-பாகத்தைச் சுற்றி நெய்யிட்டு, ஸ்தாலீ-பாகத்தின் ஒரு பகுதியை எடுத்து ஹோமம் செய்கிறான்: 'அக்னிக்கு ஸ்வாஹா, அனுமதிக்கு ஸ்வாஹா, சத்திய பிரசவம் உடைய சவிதா தேவனுக்கு ஸ்வாஹா.' ஹோமம் செய்து, எடுத்து உண்கிறான். உண்ட பின் மற்றவளுக்குக் கொடுக்கிறான். கைகளைக் கழுவி, நீர்க்கலசத்தை நிரப்பி, அதனால் அவளை மூன்று முறை தெளிக்கிறான்: 'எழு, விஸ்வாவசுவே, பழமையான மற்றொருத்தியை விரும்பு; கணவனுடன் மனைவியோடு சேர்ந்திரு.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.20
अथैनामभिपद्यते अमोऽहमस्मि सा त्वम् ।
सा त्वमस्यमोऽहम् ।
सामाहमस्मि ऋक्त्वम् ।
द्यौरहं पृथिवी त्वम् ।
तावेहि संरभावहै सह रेतो दधावहै ।
पुंसे पुत्राय वित्तय इति ॥ ६.४.२० ॥
இப்போது அவளை அணுகுகிறான்: 'நான் அமம் (உயிர்ச்சக்தி), நீ அவள்; நீ அவள், நீ இதன் அமம். நான் சாமம், நீ ருக். நான் த்யௌ, நீ பிருத்வி. வா, நாம் இருவரும் கூடுவோம், சேர்ந்து விதையைத் தரிப்போம், ஆண் மகனுக்காக, மகனுக்காக, செல்வத்திற்காக.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.21
अथास्या ऊरू विहापयति विजिहीथां द्यावापृथिवी इति ।
तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधाय त्रिरेनामनुलोमामनुमार्ष्टि
विष्णुर्योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु ।
आ सिञ्चतु प्रजापतिर्धाता गर्भं दधातु ते ।
गर्भं धेहि सिनीवालि गर्भं धेहि पृथुष्टुके ।
गर्भं ते अश्विनौ देवावाधत्तां पुष्करस्रजौ ॥ ६.४.२१ ॥
பின்னர் அவளின் தொடைகளை விரித்து, "வானமும் பூமியுமே, திறந்திடுக" என்று கூறுகிறான். அவளில் நோக்கத்தை நிலைநிறுத்தி, முகத்துடன் முகம் சேர்த்து, மூன்று முறை இயற்கை திசையில் அவளை வருடுகிறான். விஷ்ணு கருப்பையைத் தயார் செய்யட்டும்; த்வஷ்டா வடிவங்களை உருவாக்கட்டும். பிரஜாபதி தெளிக்கட்டும்; தாதா கருவை வைக்கட்டும். ஓ சினீவாலி, கருவைத் தாங்கு; ஓ பிருதுஷ்டுகே, கருவைத் தாங்கு. தாமரை மாலை அணிந்த இரு அஸ்வின் தேவர்கள் உன் கருவை நிலைநிறுத்தட்டும்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.22
हिरण्मयी अरणी याभ्यां निर्मन्थतामश्विनौ ।
तं ते गर्भं हवामहे दशमे मासि सूतये ।
यथाग्निगर्भा पृथिवी यथा द्यौरैन्द्रेण गर्भिणी ।
वायुर्दिशां यथा गर्भ एवं गर्भं दधामि तेऽसाविति ॥ ६.४.२२ ॥
பொன்னிறமான அரணிகள், அவற்றால் அஸ்வின் தேவர்கள் கடைந்தனர். அந்த உன் கருவை பத்தாம் மாதத்தில் பிறப்பிற்காக அழைக்கிறோம். பூமி நெருப்பைக் கருவில் கொண்டிருப்பது போலவும், வானம் இந்திரனால் கருவுற்றிருப்பது போலவும், காற்று திசைகளின் கருவாக இருப்பது போலவும், அவ்வாறே உன்னில் கருவை வைக்கிறேன், ஓ இன்னவளே.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.23
सोष्यन्तीमद्भिरभ्युक्षति
यथा वायुः पुष्करिणीं समिङ्गयति सर्वतः ।
एवा ते गर्भ एजतु सहावैतु जरायुणा ।
इन्द्रस्यायं व्रजः कृतः सार्गलः सपरिश्रयः ।
तमिन्द्र निर्जहि गर्भेण सावरां सहेति ॥ ६.४.२३ ॥
பிரசவிக்கவிருக்கும் பெண்ணின் மீது நீரால் தெளிக்கிறான். காற்று தாமரைக் குளத்தை எல்லாப் பக்கமும் கலக்குவது போல, உன் கரு அசையட்டும்; நஞ்சுக்கொடியுடன் வெளிவரட்டும். இது இந்திரனால் செய்யப்பட்ட தொழுவம், தாழ்ப்பாளும் ஆதாரமும் உடையது. ஓ இந்திரா, அதை கருவோடு உடைத்துவிடு, பிரசவத்துடன் திறக்கட்டும்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.24
जातेऽग्निमुपसमाधायाङ्क आधाय कंसे पृषदाज्यं संनीय पृषदाज्यस्योपघातं जुहोति
अस्मिन्सहस्रं पुष्यासमेधमानः स्वे गृहे ।
अस्योपसन्द्यां मा छैत्सीत्प्रजया च पशुभिश्च स्वाहा ।
मयि प्राणांस्त्वयि मनसा जुहोमि स्वाहा ।
यत्कर्मणात्यरीरिचं यद्वा न्यूनमिहाकरम् ।
अग्निष्टत्स्विष्टकृद्विद्वान् स्विष्टं सुहुतं करोतु नः स्वाहेति ॥ ६.४.२४ ॥
குழந்தை பிறந்ததும் அக்னியை அருகில் வைத்து, மடியில் வைத்து, வெண்கலக் கிண்ணத்தில் பிருஷதாஜ்யத்தைக் கலந்து, பிருஷதாஜ்யத்தின் சிறிய அளவை ஆகுதி செய்கிறான்: "இந்தக் (குழந்தையில்) ஆயிரம் மடங்காக நான் செழிக்கட்டும், என் வீட்டில் வளர்ந்து. இதன் அருகில் பிரஜையையும் கால்நடைகளையும் என்னிடமிருந்து பிரிக்காதிருக்கட்டும். ஸ்வாஹா. என்னில் உள்ள பிராணன்களை, உன்னில் மனதுடன் ஆகுதி செய்கிறேன். ஸ்வாஹா. நான் செய்த கர்மத்தில் மிகைப்பட்டதோ, இங்கே குறைபட்டதோ, அதை ஸ்விஷ்டகிருத்தான விவேகியான அக்னி நல்ல ஆகுதியும் நல்ல யாகமும் ஆக்கட்டும். ஸ்வாஹா."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.25
अथास्य दक्षिणं कर्णमभिनिधाय वाग्वागिति त्रिः ।
अथ दधि मधु घृतं संनीयानन्तर्हितेन जातरूपेण प्राशयति ।
भूस्ते दधामि भुवस्ते दधामि स्वस्ते दधामि भूर्भुवः स्वः सर्वं त्वयि दधामीति ॥ ६.४.२५ ॥
பிறகு அவனது வலது காதுக்கு அருகில் வாய் வைத்து 'வாக், வாக்' என்று மூன்று முறை கூறுகிறான். பிறகு தயிர், தேன், நெய் ஆகியவற்றைக் கலந்து, இடைவெளியற்ற பொன்னால் அவனுக்கு உண்ணக் கொடுக்கிறான். 'பூமியை உன்னில் வைக்கிறேன், புவஸை உன்னில் வைக்கிறேன், ஸ்வஸை உன்னில் வைக்கிறேன்; பூஃ புவஃ ஸ்வஃ, எல்லாவற்றையும் உன்னில் வைக்கிறேன்' என்கிறான்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.26
अथास्य नाम करोति वेदोऽसीति ।
तदस्यैतद्गुह्यमेव नाम भवति ॥ ६.४.२६ ॥
பிறகு அவனுக்குப் பெயர் வைக்கிறான்: 'நீ வேதம்.' இதுவே அவனது ரகசியப் பெயராகும்.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.27
अथैनं मात्रे प्रदाय स्तनं प्रयच्छति यस्ते स्तनः शशयो यो मयोभूर्यो रत्नधा वसुविद्यः सुदत्रः ।
येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि सरस्वति तमिह धातवे करिति ॥ ६.४.२७ ॥
பிறகு குழந்தையைத் தாயிடம் கொடுத்து, அவளது மார்பை அவனுக்குத் தருகிறான்: 'ஓ சரஸ்வதி, உனது எந்த மார்பு ஊட்டுவதாகவும், நலம் தருவதாகவும், ரத்தினங்களைத் தாங்குவதாகவும், செல்வம் அளிப்பதாகவும், நல்ல கொடையாளியாகவும் இருக்கிறதோ, அதனால் நீ எல்லா விருப்பப் பொருட்களையும் வளர்க்கிறாயோ, அதையே இங்கு இவனுக்கு வளர்ப்பதற்காகச் செய்வாயாக.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.28
अथास्य मातरमभिमन्त्रयते इलासि मैत्रावरुणी वीरे वीरमजीजनत् ।
सा त्वं वीरवती भव यास्मान् वीरवतोऽकरदिति ।
तं वा एतमाहुः अतिपिता बताभूः ।
अतिपितामहो बताभूः ।
परमां बत काष्ठां प्राप श्रिया यशसा ब्रह्मवर्चसेन ।
य एवंविदो ब्राह्मणस्य पुत्रो जायत इति ॥ ६.४.२८ ॥
பிறகு அவனது தாயை மந்திரத்தால் அழைக்கிறான்: 'நீ இளை, மைத்ராவருணி; வீரனிடமிருந்து வீரனைப் பெற்றாய். நீ வீரம் நிறைந்தவளாக இரு; எங்களை வீரம் நிறைந்தவர்களாக்கியவளே.' இதைக் குறித்து அவர்கள் கூறுவார்கள்: 'நீ தந்தையையும் கடந்தவனாக ஆனாய், உண்மையாக; பாட்டனையும் கடந்தவனாக ஆனாய், உண்மையாக; உண்மையாக மிக உயர்ந்த நிலையை அடைந்தாய், செல்வம், புகழ், பிரம்மவர்ச்சஸ் ஆகியவற்றுடன்.' இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனின் மகன் பிறக்கிறான் என்பது.