ഉപനിഷത്തുകൾ · Bṛhadāraṇyaka 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.4.1
चतुर्थं ब्राह्मणम् (पुत्रमन्थकर्मब्राह्मणम्)
एषां वै भूतानां पृथिवी रसः ।
पृथिव्या आपः ।
अपामोषधयः ।
ओषधीनां पुष्पाणि ।
पुष्पाणां फलानि ।
फलानां पुरुषः ।
पुरुषस्य रेतः ॥ ६.४.१ ॥
ഈ ഭൂതങ്ങളുടെ രസം ഭൂമിയാണ്. ഭൂമിയുടെ രസം ജലമാണ്. ജലത്തിന്റെ രസം ഔഷധികളാണ്. ഔഷധികളുടെ രസം പുഷ്പങ്ങളാണ്. പുഷ്പങ്ങളുടെ രസം ഫലങ്ങളാണ്. ഫലങ്ങളുടെ രസം പുരുഷനാണ്. പുരുഷന്റെ രസം രേതസ്സാണ്.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.2
स ह प्रजापतिरीक्षां चक्रे हन्तास्मै प्रतिष्ठां कल्पयानीति स स्त्रियं ससृजे ।
तां सृष्ट्वाध उपास्त ।
तस्मात्स्त्रियमध उपासीत ।
स एतं प्राञ्चं ग्रावाणमात्मन एव समुदपारयत् ।
तेनैनामभ्यसृजत ॥ ६.४.२ ॥
ആ പ്രജാപതി ചിന്തിച്ചു, 'ശരി, ഇതിന് ഒരു ആധാരം ഒരുക്കാം.' അങ്ങനെ അവൻ ഒരു സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവളെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം അവളുടെ അധോഭാഗത്തെ ഉപാസിച്ചു. അതുകൊണ്ട് സ്ത്രീയുടെ അധോഭാഗത്തെ ഉപാസിക്കണം. അവൻ തന്നിൽനിന്നുതന്നെ കിഴക്കോട്ട് മുഖമുള്ള ഈ ശിലയെ പുറത്തെടുത്തു; അതുകൊണ്ട് അവളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.3
तस्या वेदिरुपस्थः ।
लोमानि बर्हिश् ।
चर्माधिषवणे ।
समिद्धो मध्यतस्तौ मुष्कौ ।
स यावान् ह वै वाजपेयेन यजमनस्य लोको भवति तावानस्य लोको भवति ।
य एवं विद्वानधोपहासं चरत्यासां स्त्रीणां सुकृतं वृङ्क्ते ।
अथ य इदमविद्वानधोपहासं चरत्यास्य स्त्रियः सुकृतं वृञ्जते ॥ ६.४.३ ॥
അവളുടെ വേദി അവളുടെ മടിയാണ്; അവളുടെ രോമങ്ങൾ ബർഹിസ് (ദർഭ); അവളുടെ തൊലി അധിഷവണം (സോമം പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ); മധ്യത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി ആ രണ്ട് വൃഷണങ്ങൾ. വാജപേയയാഗം ചെയ്യുന്ന യജമാനന് എത്ര വലിയ ലോകമുണ്ടോ, അത്രയും വലിയ ലോകം ഇത് അറിഞ്ഞ് അധോഭാഗത്തെ പരിഹസിക്കുന്നവനുമുണ്ട്; അവൻ ഈ സ്ത്രീകളുടെ സുകൃതം നേടുന്നു. എന്നാൽ ഇത് അറിയാതെ അധോഭാഗത്തെ പരിഹസിക്കുന്നവന്റെ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ സുകൃതം നേടുന്നു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.4
एतद्ध स्म वै तद्विद्वानुद्दालक आरुणिराह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान्नाको मौद्गल्य आह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान् कुमारहारित आह बहवो मर्या ब्राह्मनायना निरिन्द्रिया विसुकृतोऽस्माल्लोकात्प्रयन्ति य इदमविद्वांसोऽधोपहासं चरन्तीति ।
बहु वा इदं सुप्तस्य वा जाग्रतो वा रेतः स्कन्दति ॥ ६.४.४ ॥
ഇത് ഉദ്ദാലക ആരുണി അറിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു. ഇത് നാക മൗദ്ഗല്യൻ അറിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു. ഇത് കുമാരഹാരീതൻ അറിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണവംശത്തിൽ ജനിച്ച പല മനുഷ്യരും, ഇത് അറിയാതെ അധോഭാഗത്തെ പരിഹസിക്കുന്നതിനാൽ, ഇന്ദ്രിയരഹിതരും സുകൃതരഹിതരുമായി ഈ ലോകത്തുനിന്ന് പോകുന്നു.' കൂടാതെ, ഉറങ്ങുന്നവനിൽ നിന്നോ ഉണർന്നിരിക്കുന്നവനിൽ നിന്നോ ധാരാളം രേതസ്സ് സ്രവിക്കുന്നു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.5
तदभिमृशेदनु वा मन्त्रयेत यन्मेऽद्य रेतः पृथिवीमस्कान्त्सीद्यदोषधीरप्यसरद्यदपः ।
इदमहं तद्रेत आददे ।
पुनर्मामैतु इन्द्रियं पुनस्तेजः पुनर्भगः ।
पुनरग्निर्धिष्ण्या यथास्थानं कल्पन्ताम् ।
इत्यनामिकाङ्गुष्ठाभ्यामादायान्तरेण स्तनौ वा भ्रुवौ वा निमृज्यात् ॥ ६.४.५ ॥
അതിൽ സ്പർശിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ പിന്നീട് മന്ത്രം ചൊല്ലണം: "ഇന്ന് എന്റെ രേതസ്സ് ഭൂമിയിൽ വീണതും ഓഷധികളിൽ ഒഴുകിയതും ജലത്തിൽ ഒഴുകിയതും — ആ രേതസ്സ് ഞാൻ തിരികെ എടുക്കുന്നു. ഇന്ദ്രിയം എന്നിലേക്ക് വീണ്ടും വരട്ടെ, തേജസ്സ് വീണ്ടും വരട്ടെ, ഭഗം വീണ്ടും വരട്ടെ. അഗ്നിയും ധിഷ്ണ്യങ്ങളും അവയുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ." എന്നു പറഞ്ഞ് മോതിരവിരലും പെരുവിരലും കൊണ്ട് എടുത്ത്, സ്തനങ്ങൾക്കിടയിലോ പുരികങ്ങൾക്കിടയിലോ തുടയ്ക്കണം.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.6
अथ यद्युदक आत्मानं पश्येत्तदभिमन्त्रयेत मयि तेज इन्द्रियं यशो द्रविणं सुकृतमिति ।
श्रीर्ह वा एषा स्त्रीणां यन्मलोद्वासाः ।
तस्मान्मलोद्वाससं यशस्विनीमभिक्रम्योपमन्त्रयेत ॥ ६.४.६ ॥
അവൻ വെള്ളത്തിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം കണ്ടാൽ, അതിന്മേൽ മന്ത്രം ചൊല്ലണം: "എന്നിൽ തേജസ്സ്, ഇന്ദ്രിയം, യശസ്സ്, ധനം, സുകൃതം ഉണ്ടാകട്ടെ." സത്യത്തിൽ ഇത് സ്ത്രീകളുടെ ശ്രീ ആകുന്നു — മലിന വസ്ത്രം ധരിച്ചവൾ. അതിനാൽ മലിന വസ്ത്രം ധരിച്ച യശസ്വിനിയായ സ്ത്രീയെ സമീപിച്ച് അവളോട് അപേക്ഷിക്കണം.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.7
सा चेदस्मै न दद्यात्काममेनामवक्रिणीयात् ।
सा चेदस्मै नैव दद्यात्काममेनां यष्ट्या वा पाणिना वोपहत्यातिक्रामेत् ।
इन्द्रियेन ते यशसा यश आदद इति ।
अयशा एव भवति ॥ ६.४.७ ॥
അവൾ അവന് കാമം നൽകാതിരുന്നാൽ, അവളെ നിർബന്ധിക്കണം. അവൾ ഒട്ടും നൽകാതിരുന്നാൽ, വടി കൊണ്ടോ കൈകൊണ്ടോ അടിച്ച് ബലമായി അവളെ മറികടക്കണം — "നിന്റെ ഇന്ദ്രിയത്താലും യശസ്സിനാലും ഞാൻ യശസ്സ് എടുക്കുന്നു." അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ യശസ്സില്ലാത്തവനായിത്തീരുന്നു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.8
सा चेदस्मै दद्यादिन्द्रियेण ते यशसा यश आदधामीति ।
यशस्विनावेव भवतः ॥ ६.४.८ ॥
അവൾ അവന് നൽകിയാൽ (അവൻ പറയണം): "നിന്റെ ഇന്ദ്രിയത്താലും യശസ്സിനാലും ഞാൻ യശസ്സ് സ്ഥാപിക്കുന്നു." അപ്പോൾ ഇരുവരും യശസ്വികളായിത്തീരുന്നു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.9
स यामिच्छेत् कामयेत मेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायोपस्थमस्या अभिमृश्य जपेत्
अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादधिजायसे ।
स त्वमङ्गकषायोऽसि दिग्धविद्धामिव मादयेमाममूं मयीति ॥ ६.४.९ ॥
ഏതു സ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിച്ച് 'ഇവൾ എനിക്കുള്ളവളാകട്ടെ' എന്ന് ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, അവൾക്കായി ഉദ്ദേശ്യം ഉറപ്പിച്ച്, വായോടു വായ് ചേർത്ത്, അവളുടെ ഉപസ്ഥം തൊട്ട് ഇതു ജപിക്കണം: 'നീ അംഗത്തിൽനിന്ന് അംഗത്തിലേക്ക് ജനിക്കുന്നു; ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് ജന്മമെടുക്കുന്നു. നീ അംഗങ്ങളുടെ സാരമാണ്; വിഷം പുരട്ടി അമ്പുകൊണ്ടു തുളച്ചവളെപ്പോലെ, ഇവളെയും അവളെയും എന്നിൽ മത്തുപിടിപ്പിക്കേണമേ.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.10
अथ यामिच्छेन्न गर्भं दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायाभिप्राण्यापान्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदद इति ।
अरेता एव भवति ॥ ६.४.१० ॥
അനന്തരം, ഏതു സ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിച്ച് അവൾ ഗർഭം ധരിക്കരുതെന്ന് ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, അവൾക്കായി ഉദ്ദേശ്യം ഉറപ്പിച്ച്, വായോടു വായ് ചേർത്ത്, ശ്വാസമെടുത്ത് വിട്ട്, 'നിന്റെ ഇന്ദ്രിയത്താലും നിന്റെ രേതസ്സാലും നിന്റെ രേതസ്സ് ഞാൻ എടുക്കുന്നു' എന്നു പറയണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ രേതസ്സില്ലാത്തവനായിത്തീരുന്നു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.11
अथ यामिच्छेद्दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायापान्याभिप्राण्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदधामीति ।
गर्भिण्येव भवति ॥ ६.४.११ ॥
അനന്തരം, ഏതു സ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിച്ച് അവൾ ഗർഭം ധരിക്കണമെന്ന് ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, അവൾക്കായി ഉദ്ദേശ്യം ഉറപ്പിച്ച്, വായോടു വായ് ചേർത്ത്, ആദ്യം ശ്വാസം വിട്ട് പിന്നെ എടുത്ത്, 'നിന്റെ ഇന്ദ്രിയത്താലും നിന്റെ രേതസ്സാലും ഞാൻ നിന്നിൽ രേതസ്സ് സ്ഥാപിക്കുന്നു' എന്നു പറയണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൾ ഗർഭിണിയാകുന്നു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.12
अथ यस्य जायायै जारः स्यात्तं चेद्द्विष्यादामपात्रेऽग्निमुपसमाधाय प्रतिलोमं शरबर्हिः स्तीर्त्वा तस्मिन्नेताः शरभृष्टीः प्रतिलोमाः सर्पिषाक्ता जुहुयात् ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
प्राणापानौ त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
पुत्रपशूंस्त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
इष्टासुकृते त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
अशापराकाशौ त आददेऽसाविति ।
स वा एष निरिन्द्रियो विसुकृतोऽस्माल्लोकाद्प्रैति यमेवंविद्ब्राह्मणः शपति ।
तस्मादेवंवित्श्रोत्रियस्य दारेण नोपहासमिच्छेत् ।
उत ह्येवंवित्परो भवति ॥ ६.४.१२ ॥
ഇനി, ആരുടെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരു ജാരനുണ്ടോ, അവനെ ഭർത്താവ് വെറുത്താൽ, പച്ച പാത്രത്തിൽ അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച്, തലകീഴായി വിരിച്ച ശരബർഹി പുല്ലിന്മേൽ, നെയ്യ് പുരട്ടിയ തലകീഴായ ശര-പുല്ലിൻ തണ്ടുകൾകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ഹോമം ചെയ്യണം: 'എന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നീ ഹോമം ചെയ്തു. അവന്റെ പ്രാണാപാനങ്ങളെ ഞാൻ എടുക്കുന്നു, ഇന്നവന്റേത്.' 'എന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നീ ഹോമം ചെയ്തു. അവന്റെ പുത്രന്മാരെയും പശുക്കളെയും ഞാൻ എടുക്കുന്നു, ഇന്നവന്റേത്.' 'എന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നീ ഹോമം ചെയ്തു. അവന്റെ ഇഷ്ടപൂർത്തങ്ങളെയും സുകൃതത്തെയും ഞാൻ എടുക്കുന്നു, ഇന്നവന്റേത്.' 'എന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നീ ഹോമം ചെയ്തു. അവന്റെ ആശയെയും പ്രതീക്ഷയെയും ഞാൻ എടുക്കുന്നു, ഇന്നവന്റേത്.' അവൻ തീർച്ചയായും ഇന്ദ്രിയരഹിതനും സുകൃതരഹിതനുമായി ഈ ലോകത്തുനിന്ന് പോകുന്നു; ഇങ്ങനെ അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ആരെ ശപിക്കുന്നുവോ അവൻ തന്നെ. അതിനാൽ ഇങ്ങനെ അറിയുന്ന ശ്രോത്രിയന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം പരിഹാസം ആഗ്രഹിക്കരുത്; ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവൻ ശ്രേഷ്ഠനായിത്തീരുന്നുവല്ലോ.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.13
अथ यस्य जायामार्तवं विन्देत्त्र्यहं कंसे न पिबेत् ।
अहतवासाः ।
नैनां वृषलो न वृषल्यपहन्यात् ।
त्रिरात्रान्त आप्लुत्य व्रीहीनवघातयेत् ॥ ६.४.१३ ॥
ആരുടെ ഭാര്യക്ക് ഋതുകാലം വരുന്നുവോ, അവൻ മൂന്നു ദിവസം ഓട്ടുപാത്രത്തിൽ കുടിക്കരുത്. പുതിയ വസ്ത്രം ധരിക്കണം. താഴ്ന്ന ജാതിയിലെ പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ അവളെ ഉപദ്രവിക്കരുത്. മൂന്നു രാത്രികളുടെ അവസാനം കുളിച്ച് നെല്ല് കുത്തിക്കണം.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.14
स य इच्छेत् पुत्रो मे शुक्लो जायेत वेदमनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति क्षीरौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१४ ॥
'എന്റെ മകൻ വെളുത്തവനായി ജനിക്കട്ടെ, വേദം ഓതട്ടെ, പൂർണായുസ്സ് നേടട്ടെ' എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, പാലിൽ വേവിച്ച ചോറ് നെയ്യോടുകൂടി ഇരുവരും കഴിക്കണം. അവർ സന്താനോൽപാദനത്തിന് പ്രാപ്തരാകും.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.15
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे कपिलः पिङ्गलो जायेत द्वौ वेदावनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति दध्योदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१५ ॥
'എന്റെ മകൻ തവിട്ടും ചെമ്പും കലർന്ന നിറത്തിൽ ജനിക്കട്ടെ, രണ്ടു വേദങ്ങൾ ഓതട്ടെ, പൂർണായുസ്സ് നേടട്ടെ' എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, തൈരോടുകൂടിയ ചോറ് വേവിച്ച് നെയ്യോടുകൂടി ഇരുവരും കഴിക്കണം. അവർ സന്താനോൽപാദനത്തിന് പ്രാപ്തരാകും.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.16
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे श्यामो लोहिताक्षो जायेत त्रीन् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति उदौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१६ ॥
'എന്റെ മകൻ കറുത്ത നിറവും ചുവന്ന കണ്ണുകളുമുള്ളവനായി ജനിക്കട്ടെ, മൂന്നു വേദങ്ങൾ ഓതട്ടെ, പൂർണായുസ്സ് നേടട്ടെ' എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, വെള്ളത്തിൽ വേവിച്ച ചോറ് നെയ്യോടുകൂടി ഇരുവരും കഴിക്കണം. അവർ സന്താനോൽപാദനത്തിന് പ്രാപ്തരാകും.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.17
अथ य इच्छेद् दुहिता मे पण्डिता जायेत सर्वमायुरियादिति तिलौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१७ ॥
ഇനി, എനിക്ക് പണ്ഡിതയായ ഒരു മകൾ ജനിച്ച് പൂർണ്ണായുസ്സ് നേടണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എള്ളുചോറ് പാകം ചെയ്ത് നെയ്യോടെ കഴിക്കട്ടെ. ഇരുവരും സന്താനോൽപ്പാദനത്തിന് സമർത്ഥരാണ്.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.18
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे पण्डितो विगीतः समितिंगमः शुश्रूषितां वाचं भाषिता जायेत सर्वान् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति मांसौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवाइ ।
औक्षेण वार्षभेण वा ॥ ६.४.१८ ॥
ഇനി, എനിക്ക് പണ്ഡിതനും പ്രസിദ്ധനും സഭകളിൽ പോകുന്നവനും കേട്ട വാക്ക് പറയുന്നവനും എല്ലാ വേദങ്ങളും ഓതുന്നവനും പൂർണ്ണായുസ്സ് നേടുന്നവനുമായ ഒരു മകൻ ജനിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മാംസച്ചോറ് പാകം ചെയ്ത് നെയ്യോടെ കഴിക്കട്ടെ. ഇരുവരും സന്താനോൽപ്പാദനത്തിന് സമർത്ഥരാണ്. കാളയുടെയോ കൂറ്റന്റെയോ മാംസത്തോടെ.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.19
अथाभिप्रातरेव स्थालीपाकावृताज्यं चेष्टित्वा स्थालीपाकस्योपघातं जुहोत्यग्नये स्वाहानुमतये स्वाहा देवाय सवित्रे सत्यप्रसवाय स्वाहेति ।
हुत्वोद्धृत्य प्राश्नाति ।
प्राश्येतरस्याः प्रयच्छति ।
प्रक्षाल्य पाणी उदपात्रं पूरयित्वा तेनैनां त्रिरभ्युक्षति
उत्तिष्ठातो विश्वावसोऽन्यामिच्छ प्रपूर्व्याम् ।
सं जायां पत्या सहेति ॥ ६.४.१९ ॥
ഇനി, രാവിലെ തന്നെ സ്ഥാലീപാകത്തിന് ചുറ്റും നെയ്യൊഴിച്ച്, സ്ഥാലീപാകത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമെടുത്ത് ഹോമം ചെയ്യുന്നു: 'അഗ്നയേ സ്വാഹാ, അനുമതയേ സ്വാഹാ, സത്യപ്രസവനായ സവിതൃദേവായ സ്വാഹാ.' ഹോമം ചെയ്ത് എടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നു. ഭക്ഷിച്ച ശേഷം മറ്റവൾക്ക് നൽകുന്നു. കൈ കഴുകി ജലപാത്രം നിറച്ച്ത് കൊണ്ട് അവളെ മൂന്നുതവണ തളിക്കുന്നു: 'എഴുന്നേൽക്കൂ, വിശ്വാവസോ, പഴയ മറ്റൊരുവളെ ആഗ്രഹിക്കൂ; ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ഭാര്യയോടുകൂടി ചേർന്നിരിക്കൂ.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.20
अथैनामभिपद्यते अमोऽहमस्मि सा त्वम् ।
सा त्वमस्यमोऽहम् ।
सामाहमस्मि ऋक्त्वम् ।
द्यौरहं पृथिवी त्वम् ।
तावेहि संरभावहै सह रेतो दधावहै ।
पुंसे पुत्राय वित्तय इति ॥ ६.४.२० ॥
ഇപ്പോൾ അവളെ സമീപിക്കുന്നു: 'ഞാൻ അമഃ (ജീവശക്തി), നീ അവളാകുന്നു; നീ അവളാകുന്നു, നീ ഇതിന്റെ അമഃ. ഞാൻ സാമം, നീ ഋക്. ഞാൻ ദ്യൗ, നീ പൃഥിവി. വരൂ, നമുക്ക് ഇരുവരും ചേരാം, ഒന്നിച്ച് ബീജം ധരിക്കാം, പുരുഷനും പുത്രനും സമ്പത്തിനുമായി.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.21
अथास्या ऊरू विहापयति विजिहीथां द्यावापृथिवी इति ।
तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधाय त्रिरेनामनुलोमामनुमार्ष्टि
विष्णुर्योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु ।
आ सिञ्चतु प्रजापतिर्धाता गर्भं दधातु ते ।
गर्भं धेहि सिनीवालि गर्भं धेहि पृथुष्टुके ।
गर्भं ते अश्विनौ देवावाधत्तां पुष्करस्रजौ ॥ ६.४.२१ ॥
പിന്നെ അവൻ അവളുടെ തുടകൾ വിടർത്തുന്നു, "ദ്യാവാപൃഥിവിയേ, തുറക്കൂ" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്. അവളിൽ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഉറപ്പിച്ച്, മുഖത്തോട് മുഖം ചേർത്ത്, മൂന്നുതവണ സ്വാഭാവിക ദിശയിൽ അവളെ തടവുന്നു. വിഷ്ണു ഗർഭപാത്രം ഒരുക്കട്ടെ; ത്വഷ്ടാവ് രൂപങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ. പ്രജാപതി തളിക്കട്ടെ; ധാതാവ് ഗർഭം വെക്കട്ടെ. ഓ സിനീവാലി, ഗർഭം ധരിക്കൂ; ഓ പൃഥുഷ്ടുകേ, ഗർഭം ധരിക്കൂ. താമരമാല ധരിച്ച രണ്ട് അശ്വിൻ ദേവതകൾ നിന്റെ ഗർഭം സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.22
हिरण्मयी अरणी याभ्यां निर्मन्थतामश्विनौ ।
तं ते गर्भं हवामहे दशमे मासि सूतये ।
यथाग्निगर्भा पृथिवी यथा द्यौरैन्द्रेण गर्भिणी ।
वायुर्दिशां यथा गर्भ एवं गर्भं दधामि तेऽसाविति ॥ ६.४.२२ ॥
സ്വർണ്ണ അരണികൾ, അവകൊണ്ട് അശ്വിൻ ദേവതകൾ കടഞ്ഞു. നിന്റെ ആ ഗർഭത്തെ പത്താം മാസത്തിൽ പ്രസവത്തിനായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. ഭൂമി അഗ്നിയെ ഗർഭത്തിൽ വഹിക്കുന്നതുപോലെയും, ദ്യുലോകം ഇന്ദ്രനാൽ ഗർഭിണിയായതുപോലെയും, വായു ദിശകളുടെ ഗർഭമായതുപോലെയും, അങ്ങനെ നിന്നിൽ ഗർഭം വെക്കുന്നു, ഓ അമുകേ.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.23
सोष्यन्तीमद्भिरभ्युक्षति
यथा वायुः पुष्करिणीं समिङ्गयति सर्वतः ।
एवा ते गर्भ एजतु सहावैतु जरायुणा ।
इन्द्रस्यायं व्रजः कृतः सार्गलः सपरिश्रयः ।
तमिन्द्र निर्जहि गर्भेण सावरां सहेति ॥ ६.४.२३ ॥
പ്രസവിക്കാനിരിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെമേൽ വെള്ളം തളിക്കുന്നു. കാറ്റ് താമരക്കുളത്തെ എല്ലായിടത്തും ഇളക്കുന്നതുപോലെ, നിന്റെ ഗർഭം ഇളകട്ടെ; ജരായുവോടൊപ്പം പുറത്തുവരട്ടെ. ഇത് ഇന്ദ്രൻ നിർമ്മിച്ച തൊഴുത്താണ്, അഴിയും ആധാരവുമുള്ളത്. ഓ ഇന്ദ്രാ, ഗർഭത്തോടൊപ്പം അതിനെ തകർക്കൂ, പ്രസവത്തോടൊപ്പം അത് തുറക്കട്ടെ.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.24
जातेऽग्निमुपसमाधायाङ्क आधाय कंसे पृषदाज्यं संनीय पृषदाज्यस्योपघातं जुहोति
अस्मिन्सहस्रं पुष्यासमेधमानः स्वे गृहे ।
अस्योपसन्द्यां मा छैत्सीत्प्रजया च पशुभिश्च स्वाहा ।
मयि प्राणांस्त्वयि मनसा जुहोमि स्वाहा ।
यत्कर्मणात्यरीरिचं यद्वा न्यूनमिहाकरम् ।
अग्निष्टत्स्विष्टकृद्विद्वान् स्विष्टं सुहुतं करोतु नः स्वाहेति ॥ ६.४.२४ ॥
കുഞ്ഞ് ജനിച്ചപ്പോൾ അഗ്നിയെ അടുത്തു വെച്ച്, മടിയിൽ വെച്ച്, ഓട്ടുപാത്രത്തിൽ പൃഷദാജ്യം കലർത്തി, പൃഷദാജ്യത്തിൽ ചെറിയൊരു ഭാഗം ഹോമിക്കുന്നു: "ഈ (ശിശു)വിൽ ഞാൻ ആയിരം ഇരട്ടിയായി വളരട്ടെ, എന്റെ വീട്ടിൽ സമൃദ്ധനായി. ഇതിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പ്രജയിൽ നിന്നും പശുക്കളിൽ നിന്നും എന്നെ അകറ്റരുതേ. സ്വാഹാ. എന്നിലെ പ്രാണന്മാരെ, നിന്നിൽ മനസ്സോടെ ഹോമിക്കുന്നു. സ്വാഹാ. ഞാൻ ചെയ്ത കർമ്മത്തിൽ അധികമായതോ ഇവിടെ കുറവായതോ, സ്വിഷ്ടകൃത്തായ വിദ്വാനായ അഗ്നി അതിനെ ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല ഹോമവും നല്ല യജ്ഞവുമാക്കട്ടെ. സ്വാഹാ."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.25
अथास्य दक्षिणं कर्णमभिनिधाय वाग्वागिति त्रिः ।
अथ दधि मधु घृतं संनीयानन्तर्हितेन जातरूपेण प्राशयति ।
भूस्ते दधामि भुवस्ते दधामि स्वस्ते दधामि भूर्भुवः स्वः सर्वं त्वयि दधामीति ॥ ६.४.२५ ॥
പിന്നെ അവന്റെ വലത്തെ ചെവിക്കരികിൽ വായ് ചേർത്ത് 'വാക്, വാക്' എന്ന് മൂന്നു പ്രാവശ്യം പറയുന്നു. പിന്നെ തൈര്, തേൻ, നെയ്യ് എന്നിവ ചേർത്ത്, തടസ്സമില്ലാത്ത സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് അവനെ നുണയിക്കുന്നു. 'ഭൂമിയെ നിന്നിൽ വയ്ക്കുന്നു, ഭുവസ്സിനെ നിന്നിൽ വയ്ക്കുന്നു, സ്വസ്സിനെ നിന്നിൽ വയ്ക്കുന്നു; ഭൂഃ ഭുവഃ സ്വഃ, എല്ലാം നിന്നിൽ വയ്ക്കുന്നു' എന്ന് പറയുന്നു.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.26
अथास्य नाम करोति वेदोऽसीति ।
तदस्यैतद्गुह्यमेव नाम भवति ॥ ६.४.२६ ॥
പിന്നെ അവന് പേരിടുന്നു: 'നീ വേദമാണ്.' ഇതുതന്നെയാണ് അവന്റെ രഹസ്യനാമം.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.27
अथैनं मात्रे प्रदाय स्तनं प्रयच्छति यस्ते स्तनः शशयो यो मयोभूर्यो रत्नधा वसुविद्यः सुदत्रः ।
येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि सरस्वति तमिह धातवे करिति ॥ ६.४.२७ ॥
പിന്നെ കുഞ്ഞിനെ അമ്മയ്ക്ക് നൽകി, അവളുടെ മുലയെ അവന് നൽകുന്നു: 'ഓ സരസ്വതി, നിന്റെ ഏത് മുലയാണോ പോഷിപ്പിക്കുന്നത്, ക്ഷേമം നൽകുന്നത്, രത്നങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത്, സമ്പത്ത് നൽകുന്നത്, നല്ല ദാനം നൽകുന്നത്, അതിനാൽ നീ എല്ലാ ഇഷ്ടവസ്തുക്കളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നുവോ, അതുതന്നെ ഇവിടെ ഇവന്റെ പോഷണത്തിനായി ചെയ്യുക.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.28
अथास्य मातरमभिमन्त्रयते इलासि मैत्रावरुणी वीरे वीरमजीजनत् ।
सा त्वं वीरवती भव यास्मान् वीरवतोऽकरदिति ।
तं वा एतमाहुः अतिपिता बताभूः ।
अतिपितामहो बताभूः ।
परमां बत काष्ठां प्राप श्रिया यशसा ब्रह्मवर्चसेन ।
य एवंविदो ब्राह्मणस्य पुत्रो जायत इति ॥ ६.४.२८ ॥
പിന്നെ അവന്റെ അമ്മയെ മന്ത്രത്താൽ സംബോധന ചെയ്യുന്നു: 'നീ ഇളയാണ്, മൈത്രാവരുണി; വീരനിൽനിന്ന് വീരനെ പ്രസവിച്ചു. നീ വീരവതിയായിരിക്കുക; ഞങ്ങളെ വീരന്മാരുള്ളവരാക്കിയവളേ.' ഇതിനെക്കുറിച്ച് അവർ പറയുന്നു: 'നീ പിതാവിനെയും കടന്നവനായി, സത്യമായും; പിതാമഹനെയും കടന്നവനായി, സത്യമായും; സത്യമായും പരമലക്ഷ്യത്തിലെത്തി, ശ്രീ, യശസ്സ്, ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സ് എന്നിവയോടെ.' ഇങ്ങനെ അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ പുത്രൻ ജനിക്കുന്നു.