Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 6.4.1
चतुर्थं ब्राह्मणम् (पुत्रमन्थकर्मब्राह्मणम्)
एषां वै भूतानां पृथिवी रसः ।
पृथिव्या आपः ।
अपामोषधयः ।
ओषधीनां पुष्पाणि ।
पुष्पाणां फलानि ।
फलानां पुरुषः ।
पुरुषस्य रेतः ॥ ६.४.१ ॥
A essência destes seres é a terra. A essência da terra é a água. A essência da água são as plantas. A essência das plantas são as flores. A essência das flores são os frutos. A essência dos frutos é o puruṣa. A essência do puruṣa é a semente (retas).
Bṛhadāraṇyaka 6.4.2
स ह प्रजापतिरीक्षां चक्रे हन्तास्मै प्रतिष्ठां कल्पयानीति स स्त्रियं ससृजे ।
तां सृष्ट्वाध उपास्त ।
तस्मात्स्त्रियमध उपासीत ।
स एतं प्राञ्चं ग्रावाणमात्मन एव समुदपारयत् ।
तेनैनामभ्यसृजत ॥ ६.४.२ ॥
Prajāpati refletiu: «Bem, prepararei um apoio para isso.» Então criou uma mulher. Tendo-a criado, aproximou-se dela por baixo. Por isso, deve-se aproximar-se da mulher por baixo. De si mesmo tirou esta pedra voltada para o leste, e com ela a produziu.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.3
तस्या वेदिरुपस्थः ।
लोमानि बर्हिश् ।
चर्माधिषवणे ।
समिद्धो मध्यतस्तौ मुष्कौ ।
स यावान् ह वै वाजपेयेन यजमनस्य लोको भवति तावानस्य लोको भवति ।
य एवं विद्वानधोपहासं चरत्यासां स्त्रीणां सुकृतं वृङ्क्ते ।
अथ य इदमविद्वानधोपहासं चरत्यास्य स्त्रियः सुकृतं वृञ्जते ॥ ६.४.३ ॥
Seu altar é o seu colo; seus pelos são a grama sagrada (barhis); sua pele são as pedras de prensar (adhiṣavaṇa); o fogo aceso no meio são aqueles dois testículos. Tão grande mundo quanto alcança o sacrificador do rito Vājapeya, tão grande mundo alcança aquele que, sabendo isso, pratica o desprezo pelo baixo e subtrai as boas ações dessas mulheres. Mas àquele que, sem saber isso, pratica o desprezo pelo baixo, essas mulheres lhe subtraem as boas ações.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.4
एतद्ध स्म वै तद्विद्वानुद्दालक आरुणिराह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान्नाको मौद्गल्य आह ।
एतद्ध स्म वै तद्विद्वान् कुमारहारित आह बहवो मर्या ब्राह्मनायना निरिन्द्रिया विसुकृतोऽस्माल्लोकात्प्रयन्ति य इदमविद्वांसोऽधोपहासं चरन्तीति ।
बहु वा इदं सुप्तस्य वा जाग्रतो वा रेतः स्कन्दति ॥ ६.४.४ ॥
Uddālaka Āruṇi, sabendo disso, disse-o. Nāka Maudgalya, sabendo disso, disse-o. Kumāra-hārīta, sabendo disso, disse: «Muitos mortais nascidos de linhagem brâmane, que praticam o desprezo pelo baixo sem o saber, partem deste mundo sem vigor e sem boas ações». E muito sêmen escorre de um homem, quer esteja dormindo ou acordado.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.5
तदभिमृशेदनु वा मन्त्रयेत यन्मेऽद्य रेतः पृथिवीमस्कान्त्सीद्यदोषधीरप्यसरद्यदपः ।
इदमहं तद्रेत आददे ।
पुनर्मामैतु इन्द्रियं पुनस्तेजः पुनर्भगः ।
पुनरग्निर्धिष्ण्या यथास्थानं कल्पन्ताम् ।
इत्यनामिकाङ्गुष्ठाभ्यामादायान्तरेण स्तनौ वा भ्रुवौ वा निमृज्यात् ॥ ६.४.५ ॥
Que ele o toque, ou depois recite o mantra: "A semente minha que hoje caiu na terra, que escorreu nas ervas e que escorreu nas águas — esta semente eu recupero. Que o vigor (indriya) volte a mim, que o esplendor (tejas) volte a mim, que a boa fortuna (bhaga) volte a mim. Que o fogo e os dhiṣṇyas sejam restabelecidos em seus lugares." Tomando-a com o dedo anular e o polegar, que a limpe entre os seios ou entre as sobrancelhas.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.6
अथ यद्युदक आत्मानं पश्येत्तदभिमन्त्रयेत मयि तेज इन्द्रियं यशो द्रविणं सुकृतमिति ।
श्रीर्ह वा एषा स्त्रीणां यन्मलोद्वासाः ।
तस्मान्मलोद्वाससं यशस्विनीमभिक्रम्योपमन्त्रयेत ॥ ६.४.६ ॥
Se vir o próprio reflexo na água, que recite sobre ele: "Que o esplendor (tejas), o vigor (indriya), a fama (yaśas), a riqueza (draviṇa) e a boa ação (sukṛta) estejam em mim." Verdadeiramente, esta é a śrī das mulheres — a que veste roupas sujas. Portanto, que se aproxime de uma mulher gloriosa de roupas sujas e a interpele.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.7
सा चेदस्मै न दद्यात्काममेनामवक्रिणीयात् ।
सा चेदस्मै नैव दद्यात्काममेनां यष्ट्या वा पाणिना वोपहत्यातिक्रामेत् ।
इन्द्रियेन ते यशसा यश आदद इति ।
अयशा एव भवति ॥ ६.४.७ ॥
Se ela não lhe conceder o desejo, que ele a force. Se ela de forma alguma o conceder, que ele a domine, golpeando-a com um bastão ou com a mão, dizendo: "Com o teu vigor e a tua fama, tomo a fama." Quem assim age torna-se, de fato, sem fama.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.8
सा चेदस्मै दद्यादिन्द्रियेण ते यशसा यश आदधामीति ।
यशस्विनावेव भवतः ॥ ६.४.८ ॥
Se ela lho conceder, que ele diga: "Com o teu vigor e a tua fama, estabeleço a fama." Então ambos tornam-se, de fato, gloriosos.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.9
स यामिच्छेत् कामयेत मेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायोपस्थमस्या अभिमृश्य जपेत्
अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादधिजायसे ।
स त्वमङ्गकषायोऽसि दिग्धविद्धामिव मादयेमाममूं मयीति ॥ ६.४.९ ॥
Se deseja uma mulher e pensa: «Que ela seja minha», deve, fixando esse propósito, unir sua boca à dela, tocar-lhe o baixo-ventre e recitar: «Tu nasces de membro em membro, nasces do coração. Tu és a essência dos membros; como a ferida por flecha envenenada, embriaga esta e aquela em mim».
Bṛhadāraṇyaka 6.4.10
अथ यामिच्छेन्न गर्भं दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायाभिप्राण्यापान्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदद इति ।
अरेता एव भवति ॥ ६.४.१० ॥
Depois, se deseja uma mulher mas não quer que ela conceba, deve, fixando esse propósito, unir sua boca à dela, inspirar e expirar, e dizer: «Com tua força vital e com tua semente, tomo tua semente». Quem assim faz torna-se, de fato, sem semente.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.11
अथ यामिच्छेद्दधीतेति तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायापान्याभिप्राण्यात् ।
इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदधामीति ।
गर्भिण्येव भवति ॥ ६.४.११ ॥
Depois, se deseja uma mulher e quer que ela conceba, deve, fixando esse propósito, unir sua boca à dela, expirar e depois inspirar, e dizer: «Com tua força vital e com tua semente, deposito semente em ti». Assim, ela de fato fica grávida.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.12
अथ यस्य जायायै जारः स्यात्तं चेद्द्विष्यादामपात्रेऽग्निमुपसमाधाय प्रतिलोमं शरबर्हिः स्तीर्त्वा तस्मिन्नेताः शरभृष्टीः प्रतिलोमाः सर्पिषाक्ता जुहुयात् ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
प्राणापानौ त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
पुत्रपशूंस्त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
इष्टासुकृते त आददेऽसाविति ।
मम समिद्धेऽहौषीः ।
अशापराकाशौ त आददेऽसाविति ।
स वा एष निरिन्द्रियो विसुकृतोऽस्माल्लोकाद्प्रैति यमेवंविद्ब्राह्मणः शपति ।
तस्मादेवंवित्श्रोत्रियस्य दारेण नोपहासमिच्छेत् ।
उत ह्येवंवित्परो भवति ॥ ६.४.१२ ॥
Agora, se um marido odeia o amante de sua esposa, deve, colocando fogo num recipiente não cozido e estendendo capim-flecha invertido, oferecer com brotos de capim-flecha virados ao contrário e untados de manteiga clarificada, dizendo: «No teu fogo aceso ofereceste; tomo o seu sopro vital e o seu sopro expirado, de fulano». «No teu fogo aceso ofereceste; tomo os seus filhos e o seu gado, de fulano». «No teu fogo aceso ofereceste; tomo as suas obras sacrificiais e piedosas, de fulano». «No teu fogo aceso ofereceste; tomo as suas esperanças e expectativas, de fulano». Tal homem, de fato, parte deste mundo sem força vital e sem boas obras, aquele a quem amaldiçoa um brâmane que sabe isso. Portanto, não se deve desejar zombar da esposa de um erudito que sabe isso, pois quem o sabe torna-se de fato superior.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.13
अथ यस्य जायामार्तवं विन्देत्त्र्यहं कंसे न पिबेत् ।
अहतवासाः ।
नैनां वृषलो न वृषल्यपहन्यात् ।
त्रिरात्रान्त आप्लुत्य व्रीहीनवघातयेत् ॥ ६.४.१३ ॥
Quando a esposa de um homem atinge o período menstrual, ele não deve beber de um recipiente de bronze por três dias. Deve vestir roupas não usadas. Que nenhum homem ou mulher de baixa condição a fira. Ao fim de três noites, após banhar-se, deve mandar pilar grãos de arroz.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.14
स य इच्छेत् पुत्रो मे शुक्लो जायेत वेदमनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति क्षीरौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१४ ॥
Quem desejar: 'Que meu filho nasça de pele clara, recite o Veda e alcance a vida plena', que ambos façam arroz cozido no leite e o comam com manteiga clarificada. Serão capazes de gerar.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.15
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे कपिलः पिङ्गलो जायेत द्वौ वेदावनुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति दध्योदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१५ ॥
E quem desejar: 'Que meu filho nasça de cor bronzeada e castanho-avermelhada, recite dois Vedas e alcance a vida plena', que ambos façam arroz cozido com coalhada e o comam com manteiga clarificada. Serão capazes de gerar.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.16
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे श्यामो लोहिताक्षो जायेत त्रीन् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति उदौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१६ ॥
E quem desejar: 'Que meu filho nasça de pele escura e olhos avermelhados, recite três Vedas e alcance a vida plena', que ambos comam arroz cozido em água com manteiga clarificada. Serão capazes de gerar.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.17
अथ य इच्छेद् दुहिता मे पण्डिता जायेत सर्वमायुरियादिति तिलौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवै ॥ ६.४.१७ ॥
Agora, quem deseja que lhe nasça uma filha erudita que alcance a vida plena, deve cozinhar arroz com gergelim e comê-lo com ghee. Os dois são capazes de gerar.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.18
अथ य इच्छेत् पुत्रो मे पण्डितो विगीतः समितिंगमः शुश्रूषितां वाचं भाषिता जायेत सर्वान् वेदाननुब्रुवीत सर्वमायुरियादिति मांसौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तमश्नीयाताम् ।
ईश्वरौ जनयितवाइ ।
औक्षेण वार्षभेण वा ॥ ६.४.१८ ॥
Agora, quem deseja um filho erudito, renomado, que frequente as assembleias, fale palavras bem ouvidas, recite todos os Vedas e alcance a vida plena, deve cozinhar arroz com carne e comê-lo com ghee. Os dois são capazes de gerar, com carne de boi ou touro.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.19
अथाभिप्रातरेव स्थालीपाकावृताज्यं चेष्टित्वा स्थालीपाकस्योपघातं जुहोत्यग्नये स्वाहानुमतये स्वाहा देवाय सवित्रे सत्यप्रसवाय स्वाहेति ।
हुत्वोद्धृत्य प्राश्नाति ।
प्राश्येतरस्याः प्रयच्छति ।
प्रक्षाल्य पाणी उदपात्रं पूरयित्वा तेनैनां त्रिरभ्युक्षति
उत्तिष्ठातो विश्वावसोऽन्यामिच्छ प्रपूर्व्याम् ।
सं जायां पत्या सहेति ॥ ६.४.१९ ॥
Então, bem cedo, ele derrama ghee em torno do arroz cozido na panela, toma uma porção desse arroz e oferece: 'A Agni, svāhā; a Anumati, svāhā; ao deus Savitṛ, de verdadeiro impulso, svāhā.' Depois de oferecer, retira e come. Depois de comer, dá o restante à outra. Depois de lavar as mãos e encher um vaso d'água, borrifa-a três vezes, dizendo: 'Levanta-te, ó Viśvāvasu, deseja outra, antiga; unam-se marido e esposa.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.20
अथैनामभिपद्यते अमोऽहमस्मि सा त्वम् ।
सा त्वमस्यमोऽहम् ।
सामाहमस्मि ऋक्त्वम् ।
द्यौरहं पृथिवी त्वम् ।
तावेहि संरभावहै सह रेतो दधावहै ।
पुंसे पुत्राय वित्तय इति ॥ ६.४.२० ॥
Agora ele se aproxima dela: 'Eu sou o sopro vital (amaḥ), tu és ela; tu és ela, tu és o amaḥ desta. Eu sou a melodia (sāman), tu és o verso (ṛc). Eu sou o céu (dyauḥ), tu és a terra (pṛthivī). Vem, unamo-nos, depositemos juntos a semente, para um varão, para um filho, para a riqueza.'
Bṛhadāraṇyaka 6.4.21
अथास्या ऊरू विहापयति विजिहीथां द्यावापृथिवी इति ।
तस्यामर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधाय त्रिरेनामनुलोमामनुमार्ष्टि
विष्णुर्योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु ।
आ सिञ्चतु प्रजापतिर्धाता गर्भं दधातु ते ।
गर्भं धेहि सिनीवालि गर्भं धेहि पृथुष्टुके ।
गर्भं ते अश्विनौ देवावाधत्तां पुष्करस्रजौ ॥ ६.४.२१ ॥
Em seguida, separa-lhe as coxas, dizendo: "Céu e terra, abri-vos." Fixando nela o seu propósito, unindo boca com boca, acaricia-a três vezes na direção natural. Que Viṣṇu prepare o útero, que Tvaṣṭṛ dê forma às figuras. Que Prajāpati derrame, que Dhātṛ coloque o embrião. Coloca o embrião, ó Sinīvālī; coloca o embrião, ó Pṛthuṣṭukā. Que os dois Aśvin, usando guirlandas de lótus, estabeleçam o teu embrião.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.22
हिरण्मयी अरणी याभ्यां निर्मन्थतामश्विनौ ।
तं ते गर्भं हवामहे दशमे मासि सूतये ।
यथाग्निगर्भा पृथिवी यथा द्यौरैन्द्रेण गर्भिणी ।
वायुर्दिशां यथा गर्भ एवं गर्भं दधामि तेऽसाविति ॥ ६.४.२२ ॥
As arani douradas com que os Aśvin bateram: invocamos o teu embrião para o nascimento no décimo mês. Como a terra tem o fogo no seu ventre, como o céu foi fecundado por Indra, como o vento é o ventre das direções, assim coloco o embrião em ti, ó fulana.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.23
सोष्यन्तीमद्भिरभ्युक्षति
यथा वायुः पुष्करिणीं समिङ्गयति सर्वतः ।
एवा ते गर्भ एजतु सहावैतु जरायुणा ।
इन्द्रस्यायं व्रजः कृतः सार्गलः सपरिश्रयः ।
तमिन्द्र निर्जहि गर्भेण सावरां सहेति ॥ ६.४.२३ ॥
Asperge de água a mulher prestes a dar à luz. Como o vento agita o lago de lótus de todos os lados, que o teu embrião se mova e saia junto com a placenta. Este é o curral feito por Indra, com a sua tranca e o seu suporte. Ó Indra, quebra-o junto com o embrião, para que com o parto se abra.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.24
जातेऽग्निमुपसमाधायाङ्क आधाय कंसे पृषदाज्यं संनीय पृषदाज्यस्योपघातं जुहोति
अस्मिन्सहस्रं पुष्यासमेधमानः स्वे गृहे ।
अस्योपसन्द्यां मा छैत्सीत्प्रजया च पशुभिश्च स्वाहा ।
मयि प्राणांस्त्वयि मनसा जुहोमि स्वाहा ।
यत्कर्मणात्यरीरिचं यद्वा न्यूनमिहाकरम् ।
अग्निष्टत्स्विष्टकृद्विद्वान् स्विष्टं सुहुतं करोतु नः स्वाहेति ॥ ६.४.२४ ॥
No nascimento, tendo colocado o fogo por perto, a criança no colo, tendo misturado pṛṣadājya numa tigela de bronze, oferece uma pequena porção do pṛṣadājya: "Neste (filho) que eu prospere mil vezes, crescendo na minha própria casa. Na presença dele, que não me afaste da descendência e do gado. Svāhā. Ofereço os meus alentos em ti com a mente. Svāhā. O que fiz em excesso no rito, ou o que aqui fiz em falta, que Agni, que faz a oferta correta e é sábio, o torne para nós uma oferta bem feita e um sacrifício bem realizado. Svāhā."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.25
अथास्य दक्षिणं कर्णमभिनिधाय वाग्वागिति त्रिः ।
अथ दधि मधु घृतं संनीयानन्तर्हितेन जातरूपेण प्राशयति ।
भूस्ते दधामि भुवस्ते दधामि स्वस्ते दधामि भूर्भुवः स्वः सर्वं त्वयि दधामीति ॥ ६.४.२५ ॥
Em seguida, aproximando a boca da orelha direita da criança, diz três vezes: "Fala, fala." Depois mistura coalhada, mel e manteiga clarificada e lhe dá a provar com ouro ininterrupto, dizendo: "Coloco bhūḥ em ti, coloco bhuvaḥ em ti, coloco svaḥ em ti; bhūḥ bhuvaḥ svaḥ, coloco tudo em ti."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.26
अथास्य नाम करोति वेदोऽसीति ।
तदस्यैतद्गुह्यमेव नाम भवति ॥ ६.४.२६ ॥
Em seguida lhe dá um nome: "Tu és o Veda." Este é, de fato, o seu nome secreto.
Bṛhadāraṇyaka 6.4.27
अथैनं मात्रे प्रदाय स्तनं प्रयच्छति यस्ते स्तनः शशयो यो मयोभूर्यो रत्नधा वसुविद्यः सुदत्रः ।
येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि सरस्वति तमिह धातवे करिति ॥ ६.४.२७ ॥
Em seguida, entregando a criança à mãe, oferece-lhe o seio: "Ó Sarasvatī, que esse teu seio que nutre, que traz bem-estar, que guarda joias, que concede riqueza, que é generoso doador, com o qual nutres todas as coisas desejáveis, esteja aqui para o seu sustento."
Bṛhadāraṇyaka 6.4.28
अथास्य मातरमभिमन्त्रयते इलासि मैत्रावरुणी वीरे वीरमजीजनत् ।
सा त्वं वीरवती भव यास्मान् वीरवतोऽकरदिति ।
तं वा एतमाहुः अतिपिता बताभूः ।
अतिपितामहो बताभूः ।
परमां बत काष्ठां प्राप श्रिया यशसा ब्रह्मवर्चसेन ।
य एवंविदो ब्राह्मणस्य पुत्रो जायत इति ॥ ६.४.२८ ॥
Em seguida, dirige-se à mãe com um mantra: "Tu és Ilā, filha de Mitra e Varuṇa; geraste um herói de um herói. Sê rica em filhos heroicos, tu que nos tornaste ricos em heróis." A respeito disso dizem: "Verdadeiramente ultrapassaste o pai; verdadeiramente ultrapassaste o avô; verdadeiramente alcançaste o cume supremo, com esplendor, fama e o brilho do saber sagrado." Assim nasce o filho de um brâmane que assim sabe.