ภควัทคีตา · อัธยายะ 16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1
अभयं सत्त्वसंशुद्धिः ज्ञानयोगव्यवस्थितिः ।
दानं दमश्च यज्ञश्च स्वाध्यायस्तप आर्जवम् ॥ १६.१ ॥
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ความไม่กลัว ความบริสุทธิ์แห่งจิตใจ ความมั่นคงในโยคะแห่งญาณ การให้ทาน การข่มใจ การบูชายัญ การศึกษาคัมภีร์ การบำเพ็ญตบะ และความซื่อตรง
16.2
अहिंसा सत्यमक्रोधस्त्यागः शान्तिरपैशुनम् ।
दया भूतेष्वलोलुप्त्वं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ १६.२ ॥
ความไม่เบียดเบียน ความจริง ความไม่โกรธ การสละ ความสงบ การไม่กล่าวร้ายผู้อื่น ความเมตตาต่อสรรพสัตว์ ความไม่โลภ ความอ่อนโยน ความละอาย และความไม่วอกแวก
16.3
तेजः क्षमा धृतिः शौचमद्रोहो नातिमानिता ।
भवन्ति सम्पदं दैवीमभिजातस्य भारत ॥ १६.३ ॥
พลังชีวิต ความอดทนอดกลั้น ความมั่นคง ความสะอาดบริสุทธิ์ ความไม่คิดร้าย และการไม่ถือตัวจนเกินไป ทั้งหมดนี้เป็นสมบัติของผู้ที่เกิดมาพร้อมคุณสมบัติแห่งเทพ โอ ภารตะ
16.4
दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च ।
अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ सम्पदमासुरीम् ॥ १६.४ ॥
ความหน้าไหว้หลังหลอก ความทระนง ความถือตัว ความโกรธ ความหยาบกระด้าง และความไม่รู้ โอ ปารถะ ทั้งหมดนี้เป็นสมบัติของผู้ที่เกิดมาพร้อมคุณสมบัติแห่งอสูร
16.5
दैवी सम्पद्विमोक्षाय निबन्धायासुरी मता ।
मा शुचः सम्पदं दैवीमभिजातोऽसि पाण्डव ॥ १६.५ ॥
สมบัติแห่งเทพนำไปสู่การหลุดพ้น ส่วนสมบัติแห่งอสูรนำไปสู่การผูกพัน โอ ปาณฑพ อย่าโศกเศร้าเลย เจ้าเกิดมาพร้อมสมบัติแห่งเทพแล้ว
16.6
द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन् दैव आसुर एव च ।
दैवो विस्तरशः प्रोक्त आसुरं पार्थ मे शृणु ॥ १६.६ ॥
ในโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตสองประเภทที่ถูกสร้างขึ้น คือประเภทแห่งเทพและประเภทแห่งอสูร ฝ่ายเทพได้อธิบายไปโดยพิสดารแล้ว บัดนี้จงฟังจากเราเกี่ยวกับฝ่ายอสูร โอ ปารถะ
16.7
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुरासुराः ।
न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते ॥ १६.७ ॥
ผู้มีนิสัยแห่งอสูรไม่รู้ทั้งทางแห่งการกระทำและทางแห่งการละวาง ในตัวพวกเขาไม่มีความบริสุทธิ์ ไม่มีความประพฤติที่ดี และไม่มีความจริง
16.8
असत्यमप्रतिष्ठं ते जगदाहुरनीश्वरम् ।
अपरस्परसम्भूतं किमन्यत्कामहैतुकम् ॥ १६.८ ॥
พวกเขากล่าวว่าโลกนี้เป็นสิ่งไม่จริง ไม่มีรากฐาน ไม่มีผู้เป็นใหญ่ เกิดขึ้นจากการประสมกันโดยไม่มีเหตุอื่น มีกามเป็นมูลเหตุ นอกเหนือจากนี้จะมีอะไรอีกเล่า
16.9
एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः ।
प्रभवन्त्युग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः ॥ १६.९ ॥
ยึดมั่นในทัศนะนี้ คนที่สูญเสียตนเองและมีปัญญาน้อย ผู้กระทำการอันโหดร้าย ลุกขึ้นเป็นศัตรูต่อโลก เพื่อให้โลกพินาศ
16.10
काममाश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः ।
मोहाद्गृहीत्वासद्ग्राहान्प्रवर्तन्तेऽशुचिव्रताः ॥ १६.१० ॥
ยึดเหนี่ยวกามที่เติมไม่เต็ม เต็มไปด้วยความหน้าไหว้หลังหลอก ความทระนงและความลำพอง ถือเอาความเห็นผิดด้วยความหลง ประพฤติปฏิบัติด้วยความตั้งใจที่ไม่บริสุทธิ์
16.11
चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः ।
कामोपभोगपरमा एतावदिति निश्चिताः ॥ १६.११ ॥
ถูกความวิตกกังวลที่นับไม่ถ้วนรุมเร้าจนถึงวาระแห่งความตาย ถือการเสวยกามเป็นจุดหมายสูงสุด และเชื่อมั่นว่ามีเพียงเท่านี้
16.12
आशापाशशतैर्बद्धाः कामक्रोधपरायणाः ।
ईहन्ते कामभोगार्थमन्यायेनार्थसञ्चयान् ॥ १६.१२ ॥
ถูกพันธนาการด้วยบ่วงแห่งความหวังนับร้อย หมกมุ่นอยู่กับกามและความโกรธ พยายามสะสมทรัพย์ด้วยวิธีอันอธรรมเพื่อเสวยกาม
16.13
इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् ।
इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम् ॥ १६.१३ ॥
วันนี้เราได้สิ่งนี้มาแล้ว เราจะบรรลุความปรารถนานี้ ทรัพย์สินนี้เป็นของเรา และทรัพย์สินนี้ก็จะเป็นของเราอีก
16.14
असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥ १६.१४ ॥
ศัตรูคนนั้นเราได้ฆ่าแล้ว และเราจะฆ่าคนอื่นๆ อีก เราคือผู้เป็นใหญ่ เราคือผู้เสวยสุข เราประสบความสำเร็จ มีกำลัง และมีความสุข
16.15
आढ्योऽभिजनवानस्मि कोऽन्योऽस्ति सदृशो मया ।
यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्य इत्यज्ञानविमोहिताः ॥ १६.१५ ॥
เราร่ำรวยและมีตระกูลสูงส่ง ใครเล่าจะเสมอเหมือนเรา เราจะบูชายัญ เราจะให้ทาน เราจะรื่นเริง ด้วยความไม่รู้เช่นนี้พวกเขาจึงถูกความหลงครอบงำ
16.16
अनेकचित्तविभ्रान्ता मोहजालसमावृताः ।
प्रसक्ताः कामभोगेषु पतन्ति नरकेऽशुचौ ॥ १६.१६ ॥
ถูกความคิดนานาประการพัวพัน ติดอยู่ในข่ายแห่งความหลง หมกมุ่นอยู่กับการเสวยกาม ย่อมตกลงสู่นรกอันสกปรก
16.17
आत्मसम्भाविताः स्तब्धा धनमानमदान्विताः ।
यजन्ते नामयज्ञैस्ते दम्भेनाविधिपूर्वकम् ॥ १६.१७ ॥
ยกตนเองขึ้นอย่างหลงตัว ดื้อรั้น เมามันด้วยความทะนงในทรัพย์และยศ พวกเขาบูชายัญเพียงในนามด้วยการโอ้อวด โดยไม่ปฏิบัติตามวิธีการที่กำหนด
16.18
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः ।
मामात्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः ॥ १६.१८ ॥
ยึดเหนี่ยวอหังการ กำลัง ความทระนง กาม และความโกรธ ผู้อิจฉาเหล่านี้เกลียดชังเรา ผู้สถิตอยู่ในกายของตนเองและกายของผู้อื่น
16.19
तानहं द्विषतः क्रूरान्संसारेषु नराधमान् ।
क्षिपाम्यजस्रमशुभानासुरीष्वेव योनिषु ॥ १६.१९ ॥
คนเกลียดชัง โหดร้าย ชั่วช้า เลวทรามที่สุดในหมู่มนุษย์เหล่านั้น เราจะโยนลงสู่ครรภ์แห่งอสูรในวัฏสงสารอยู่เสมอ
16.20
असुरीं योनिमापन्ना मूढा जन्मनि जन्मनि ।
मामप्राप्यैव कौन्तेय ततो यान्त्यधमां गतिम् ॥ १६.२० ॥
เมื่อเข้าสู่ครรภ์แห่งอสูร ผู้หลงเหล่านั้นเกิดแล้วเกิดอีก ไม่เคยถึงเราเลย โอ เการเตยะ พวกเขาจึงไปสู่คติที่ต่ำที่สุด
16.21
त्रिविधं नरकस्येदं द्वारं नाशनमात्मनः ।
कामः क्रोधस्तथा लोभस्तस्मादेतत्त्रयं त्यजेत् ॥ १६.२१ ॥
ประตูทั้งสามนี้คือประตูแห่งนรก ซึ่งทำลายตัวตน ได้แก่ กาม โทสะ และโลภะ ฉะนั้นควรละทั้งสามนี้เสีย
16.22
एतैर्विमुक्तः कौन्तेय तमोद्वारैस्त्रिभिर्नरः ।
आचरत्यात्मनः श्रेयस्ततो याति परां गतिम् ॥ १६.२२ ॥
ผู้ที่พ้นจากประตูแห่งความมืดทั้งสามนี้แล้ว โอ กเนตัย ย่อมประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แท้จริงแก่ตน แล้วจึงถึงจุดหมายสูงสุด
16.23
यः शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तते कामकारतः ।
न स सिद्धिमवाप्नोति न सुखं न परां गतिम् ॥ १६.२३ ॥
ผู้ใดละทิ้งข้อบัญญัติแห่งคัมภีร์ แล้วดำเนินชีวิตตามแรงปรารถนา ผู้นั้นย่อมไม่บรรลุความสำเร็จ ไม่ได้รับความสุข และไม่ถึงจุดหมายสูงสุด
16.24
तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते कार्याकार्यव्यवस्थितौ ।
ज्ञात्वा शास्त्रविधानोक्तं कर्म कर्तुमिहार्हसि ॥ १६.२४ ॥
ฉะนั้น ให้คัมภีร์เป็นเครื่องชี้วัดแก่เจ้า ในการตัดสินว่าสิ่งใดควรทำและสิ่งใดไม่ควรทำ เมื่อรู้สิ่งที่ข้อบัญญัติแห่งคัมภีร์กล่าวไว้แล้ว เจ้าควรปฏิบัติกรรมในโลกนี้