Bhagavad Gītā · Kapitel 16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1
अभयं सत्त्वसंशुद्धिः ज्ञानयोगव्यवस्थितिः ।
दानं दमश्च यज्ञश्च स्वाध्यायस्तप आर्जवम् ॥ १६.१ ॥
Der Erhabene sprach: Furchtlosigkeit, Reinheit des Herzens, Beständigkeit im Yoga der Erkenntnis, Freigebigkeit, Selbstbeherrschung, Opfer, Studium der Schriften, Askese, Aufrichtigkeit,
16.2
अहिंसा सत्यमक्रोधस्त्यागः शान्तिरपैशुनम् ।
दया भूतेष्वलोलुप्त्वं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ १६.२ ॥
Gewaltlosigkeit, Wahrhaftigkeit, Freiheit von Zorn, Entsagung, Frieden, Freiheit von Verleumdung, Mitgefühl mit den Wesen, Freiheit von Gier, Sanftmut, Schamgefühl, Beständigkeit,
16.3
तेजः क्षमा धृतिः शौचमद्रोहो नातिमानिता ।
भवन्ति सम्पदं दैवीमभिजातस्य भारत ॥ १६.३ ॥
Kraft, Vergebung, Standhaftigkeit, Reinheit, Freiheit von Bosheit und von übermäßigem Stolz – diese gehören dem, der mit der göttlichen Ausstattung geboren ist, Bhārata.
16.4
दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च ।
अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ सम्पदमासुरीम् ॥ १६.४ ॥
Heuchelei, Hochmut, Dünkel, Zorn, Härte und Unwissenheit, Pārtha, gehören dem, der mit der dämonischen Ausstattung geboren ist.
16.5
दैवी सम्पद्विमोक्षाय निबन्धायासुरी मता ।
मा शुचः सम्पदं दैवीमभिजातोऽसि पाण्डव ॥ १६.५ ॥
Die göttliche Ausstattung gilt als Weg zur Befreiung, die dämonische als Weg zur Bindung. Sei nicht bekümmert, Pāṇḍava; du bist mit der göttlichen Ausstattung geboren.
16.6
द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन् दैव आसुर एव च ।
दैवो विस्तरशः प्रोक्त आसुरं पार्थ मे शृणु ॥ १६.६ ॥
Es gibt in dieser Welt zwei Arten erschaffener Wesen, die göttliche und die dämonische. Die göttliche wurde ausführlich beschrieben; nun höre von mir über die dämonische, Pārtha.
16.7
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुरासुराः ।
न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते ॥ १६.७ ॥
Menschen dämonischer Natur kennen weder den Weg des Handelns noch den des Abstehens. Weder Reinheit noch rechtes Verhalten noch Wahrheit findet sich in ihnen.
16.8
असत्यमप्रतिष्ठं ते जगदाहुरनीश्वरम् ।
अपरस्परसम्भूतं किमन्यत्कामहैतुकम् ॥ १६.८ ॥
Sie sagen, die Welt sei unwirklich, ohne Grundlage, ohne Herrn, durch gegenseitige Vereinigung entstanden, von der Begierde verursacht – was sonst?
16.9
एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः ।
प्रभवन्त्युग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः ॥ १६.९ ॥
An dieser Sichtweise festhaltend, erheben sich diese verlorenen Seelen von geringem Verstand und grausamen Taten als Feinde der Welt zu ihrer Zerstörung.
16.10
काममाश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः ।
मोहाद्गृहीत्वासद्ग्राहान्प्रवर्तन्तेऽशुचिव्रताः ॥ १६.१० ॥
Der unstillbaren Begierde ergeben, voll Heuchelei, Stolz und Hochmut, aus Verblendung falsche Vorstellungen ergreifend, handeln sie mit unreinen Gelübden.
16.11
चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः ।
कामोपभोगपरमा एतावदिति निश्चिताः ॥ १६.११ ॥
Unermesslichen Sorgen verhaftet, die erst mit dem Tod enden, den Genuss der Begierden als höchstes Ziel betrachtend, sind sie überzeugt, dass dies alles ist.
16.12
आशापाशशतैर्बद्धाः कामक्रोधपरायणाः ।
ईहन्ते कामभोगार्थमन्यायेनार्थसञ्चयान् ॥ १६.१२ ॥
Gebunden durch hunderte Fesseln der Hoffnung, der Begierde und dem Zorn hingegeben, streben sie danach, auf unrechte Weise Reichtümer anzuhäufen, um ihre Begierden zu genießen.
16.13
इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् ।
इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम् ॥ १६.१३ ॥
Dies habe ich heute erlangt, diesen Wunsch werde ich erfüllen. Dieser Reichtum ist mein, und auch jener wird wieder mein sein.
16.14
असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥ १६.१४ ॥
Jenen Feind habe ich erschlagen, und auch andere werde ich erschlagen. Ich bin der Herr, ich bin der Genießer; ich bin erfolgreich, mächtig und glücklich.
16.15
आढ्योऽभिजनवानस्मि कोऽन्योऽस्ति सदृशो मया ।
यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्य इत्यज्ञानविमोहिताः ॥ १६.१५ ॥
Ich bin reich und von edler Abkunft; wer sonst ist mir gleich? Ich werde opfern, ich werde spenden, ich werde mich freuen. So sind sie von Unwissenheit betört.
16.16
अनेकचित्तविभ्रान्ता मोहजालसमावृताः ।
प्रसक्ताः कामभोगेषु पतन्ति नरकेऽशुचौ ॥ १६.१६ ॥
Von vielen Gedanken verwirrt, im Netz der Verblendung gefangen, dem Genuss der Begierden verfallen, stürzen sie in eine unreine Hölle.
16.17
आत्मसम्भाविताः स्तब्धा धनमानमदान्विताः ।
यजन्ते नामयज्ञैस्ते दम्भेनाविधिपूर्वकम् ॥ १६.१७ ॥
Selbstgefällig, starrsinnig, erfüllt vom Stolz und Rausch des Reichtums, bringen sie Opfer nur dem Namen nach dar, aus Heuchelei und ohne die Vorschriften zu beachten.
16.18
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः ।
मामात्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः ॥ १६.१८ ॥
Auf Ichsucht, Gewalt, Hochmut, Begierde und Zorn gestützt, hassen diese Missgünstigen Mich, der Ich in ihren eigenen und in fremden Körpern wohne.
16.19
तानहं द्विषतः क्रूरान्संसारेषु नराधमान् ।
क्षिपाम्यजस्रमशुभानासुरीष्वेव योनिषु ॥ १६.१९ ॥
Diese hasserfüllten, grausamen, unheilvollen niedrigsten Menschen werfe ich in den Kreisläufen der Wiedergeburt immer wieder in dämonische Schöße.
16.20
असुरीं योनिमापन्ना मूढा जन्मनि जन्मनि ।
मामप्राप्यैव कौन्तेय ततो यान्त्यधमां गतिम् ॥ १६.२० ॥
In dämonische Schöße geraten, erreichen diese Verblendeten Mich Geburt um Geburt nicht, Kaunteya, und sinken dann in den niedrigsten Zustand.
16.21
त्रिविधं नरकस्येदं द्वारं नाशनमात्मनः ।
कामः क्रोधस्तथा लोभस्तस्मादेतत्त्रयं त्यजेत् ॥ १६.२१ ॥
Dreifach ist dieses Tor zur Hölle, das das Selbst zerstört: Begierde, Zorn und Gier. Darum soll man diese drei aufgeben.
16.22
एतैर्विमुक्तः कौन्तेय तमोद्वारैस्त्रिभिर्नरः ।
आचरत्यात्मनः श्रेयस्ततो याति परां गतिम् ॥ १६.२२ ॥
Ein Mensch, der von diesen drei Toren der Finsternis befreit ist, Kaunteya, tut, was ihm wahrhaft zum Heil dient, und gelangt dann zum höchsten Ziel.
16.23
यः शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तते कामकारतः ।
न स सिद्धिमवाप्नोति न सुखं न परां गतिम् ॥ १६.२३ ॥
Wer die Weisungen der Schrift beiseitelegt und nach dem Antrieb der Begierde handelt, erlangt weder Vollkommenheit noch Glück noch das höchste Ziel.
16.24
तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते कार्याकार्यव्यवस्थितौ ।
ज्ञात्वा शास्त्रविधानोक्तं कर्म कर्तुमिहार्हसि ॥ १६.२४ ॥
Darum sei dir die Schrift Maßstab bei der Entscheidung, was zu tun und was zu lassen ist. Erkenne, was ihre Weisungen verkünden, und handle danach hier in der Welt.