பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1
अभयं सत्त्वसंशुद्धिः ज्ञानयोगव्यवस्थितिः ।
दानं दमश्च यज्ञश्च स्वाध्यायस्तप आर्जवम् ॥ १६.१ ॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: அச்சமின்மை, உள்ளத் தூய்மை, ஞானயோகத்தில் உறுதியான நிலை, தானம், புலனடக்கம், யாகம், வேத ஓதல், தவம், நேர்மை,
16.2
अहिंसा सत्यमक्रोधस्त्यागः शान्तिरपैशुनम् ।
दया भूतेष्वलोलुप्त्वं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ १६.२ ॥
அகிம்சை, வாய்மை, சினமின்மை, துறவு, அமைதி, புறங்கூறாமை, உயிர்களிடம் இரக்கம், பேராசையின்மை, மென்மை, நாணம், சஞ்சலமின்மை,
16.3
तेजः क्षमा धृतिः शौचमद्रोहो नातिमानिता ।
भवन्ति सम्पदं दैवीमभिजातस्य भारत ॥ १६.३ ॥
ஒளி, பொறுமை, மன உறுதி, தூய்மை, வஞ்சமின்மை, மிகைச் செருக்கின்மை — பாரதா, இவை தெய்வீகச் செல்வத்துடன் பிறந்தவனுக்கு உரியவை.
16.4
दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च ।
अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ सम्पदमासुरीम् ॥ १६.४ ॥
பார்த்தா, போலித்தனம், செருக்கு, அகந்தை, சினம், கடுமை, அறியாமை — இவை அசுரச் செல்வத்துடன் பிறந்தவனுக்கு உரியவை.
16.5
दैवी सम्पद्विमोक्षाय निबन्धायासुरी मता ।
मा शुचः सम्पदं दैवीमभिजातोऽसि पाण्डव ॥ १६.५ ॥
தெய்வீகச் செல்வம் விடுதலைக்கும், அசுரச் செல்வம் பந்தத்திற்கும் காரணம் எனக் கருதப்படுகிறது. பாண்டவா, வருந்தாதே; நீ தெய்வீகச் செல்வத்துடன் பிறந்திருக்கிறாய்.
16.6
द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन् दैव आसुर एव च ।
दैवो विस्तरशः प्रोक्त आसुरं पार्थ मे शृणु ॥ १६.६ ॥
இவ்வுலகில் உயிர்களின் படைப்பு இரண்டு வகை — தெய்வீகம், அசுரம். தெய்வீகம் விரிவாகக் கூறப்பட்டது; பார்த்தா, இனி அசுர இயல்பைப் பற்றி என்னிடமிருந்து கேள்.
16.7
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुरासुराः ।
न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते ॥ १६.७ ॥
அசுர இயல்புடைய மனிதர்கள் செயலில் ஈடுபடுவதையும் விலகுவதையும் அறியார். அவர்களிடம் தூய்மையும் இல்லை, நல்லொழுக்கமும் இல்லை, உண்மையும் இல்லை.
16.8
असत्यमप्रतिष्ठं ते जगदाहुरनीश्वरम् ।
अपरस्परसम्भूतं किमन्यत्कामहैतुकम् ॥ १६.८ ॥
இந்த உலகம் உண்மையற்றது, அடிப்படையற்றது, இறைவனற்றது, ஒன்றோடொன்று சேர்ந்ததால் உண்டானது; காமத்தைத் தவிர வேறு என்ன காரணம் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.
16.9
एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः ।
प्रभवन्त्युग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः ॥ १६.९ ॥
இந்தக் கருத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, தம்மை இழந்த, சிற்றறிவுடைய, கொடிய செயல்கள் புரியும் அவர்கள், உலகிற்குத் தீங்கானவர்களாக அதன் அழிவிற்காகத் தோன்றுகின்றனர்.
16.10
काममाश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः ।
मोहाद्गृहीत्वासद्ग्राहान्प्रवर्तन्तेऽशुचिव्रताः ॥ १६.१० ॥
நிறைவு செய்ய முடியாத ஆசையைச் சார்ந்து, ஆடம்பரம், செருக்கு, மதம் நிறைந்து, மயக்கத்தால் தவறான கருத்துகளைப் பற்றிக்கொண்டு, தூய்மையற்ற விரதங்களுடன் அவர்கள் செயல்படுகின்றனர்.
16.11
चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः ।
कामोपभोगपरमा एतावदिति निश्चिताः ॥ १६.११ ॥
இறுதி வரை நீடிக்கும் அளவற்ற கவலைகளைச் சார்ந்து, ஆசைகளை அனுபவிப்பதையே மேலானதாகக் கொண்டு, இவ்வளவுதான் என்று அவர்கள் உறுதியாக நம்புகின்றனர்.
16.12
आशापाशशतैर्बद्धाः कामक्रोधपरायणाः ।
ईहन्ते कामभोगार्थमन्यायेनार्थसञ्चयान् ॥ १६.१२ ॥
நூற்றுக்கணக்கான ஆசைக் கயிறுகளால் கட்டுண்டு, காமத்திலும் கோபத்திலும் மூழ்கி, ஆசைகளை அனுபவிப்பதற்காக அநீதியான வழியில் செல்வம் சேர்க்க முயல்கின்றனர்.
16.13
इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् ।
इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम् ॥ १६.१३ ॥
இன்று இதை நான் அடைந்தேன்; இந்த விருப்பத்தையும் அடைவேன். இந்தச் செல்வம் என்னிடம் உள்ளது; இதுவும் மீண்டும் என்னுடையதாகும்.
16.14
असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥ १६.१४ ॥
அந்தப் பகைவன் என்னால் கொல்லப்பட்டான்; மற்றவர்களையும் கொல்வேன். நானே தலைவன், நானே அனுபவிப்பவன், நான் வெற்றியாளன், வலிமையுள்ளவன், இன்பமுள்ளவன்.
16.15
आढ्योऽभिजनवानस्मि कोऽन्योऽस्ति सदृशो मया ।
यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्य इत्यज्ञानविमोहिताः ॥ १६.१५ ॥
நான் செல்வந்தன், உயர்குடியில் பிறந்தவன்; எனக்கு இணையானவன் வேறு யார்? யாகம் செய்வேன், தானம் செய்வேன், மகிழ்வேன் — என்று அவர்கள் அறியாமையால் மயங்கியிருக்கிறார்கள்.
16.16
अनेकचित्तविभ्रान्ता मोहजालसमावृताः ।
प्रसक्ताः कामभोगेषु पतन्ति नरकेऽशुचौ ॥ १६.१६ ॥
பல எண்ணங்களால் மனம் குழம்பி, மயக்க வலையால் சூழப்பட்டு, காம இன்பங்களில் பற்றுக்கொண்டு, அவர்கள் தூய்மையற்ற நரகத்தில் விழுகிறார்கள்.
16.17
आत्मसम्भाविताः स्तब्धा धनमानमदान्विताः ।
यजन्ते नामयज्ञैस्ते दम्भेनाविधिपूर्वकम् ॥ १६.१७ ॥
தம்மைத் தாமே உயர்வாக எண்ணி, பிடிவாதமாக, செல்வம் மற்றும் மதிப்பின் செருக்கில் மூழ்கி, அவர்கள் ஆடம்பரத்திற்காக, விதிமுறையின்றி, பெயரளவிலான யாகங்களைச் செய்கிறார்கள்.
16.18
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः ।
मामात्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः ॥ १६.१८ ॥
அகங்காரம், பலம், செருக்கு, காமம், கோபம் ஆகியவற்றைச் சார்ந்து, பொறாமையுள்ள அவர்கள் தங்கள் உடலிலும் பிறர் உடலிலும் இருக்கும் என்னை வெறுக்கிறார்கள்.
16.19
तानहं द्विषतः क्रूरान्संसारेषु नराधमान् ।
क्षिपाम्यजस्रमशुभानासुरीष्वेव योनिषु ॥ १६.१९ ॥
வெறுப்பு கொண்ட, கொடிய, அமங்கலமான அந்த இழிந்த மனிதர்களை நான் சம்சாரத்தில் இடைவிடாது அசுரப் பிறவிகளிலேயே தள்ளுகிறேன்.
16.20
असुरीं योनिमापन्ना मूढा जन्मनि जन्मनि ।
मामप्राप्यैव कौन्तेय ततो यान्त्यधमां गतिम् ॥ १६.२० ॥
கௌந்தேயா, அசுரப் பிறவியை அடைந்த அந்த மூடர்கள் பிறவிதோறும் என்னை அடையாமலேயே, அதனினும் இழிந்த நிலைக்குச் செல்கிறார்கள்.
16.21
त्रिविधं नरकस्येदं द्वारं नाशनमात्मनः ।
कामः क्रोधस्तथा लोभस्तस्मादेतत्त्रयं त्यजेत् ॥ १६.२१ ॥
காமம், கோபம், பேராசை — இவை நரகத்தின் மூன்று வகை வாயில்; தன்னை அழிப்பவை. ஆகவே இந்த மூன்றையும் விட்டுவிட வேண்டும்.
16.22
एतैर्विमुक्तः कौन्तेय तमोद्वारैस्त्रिभिर्नरः ।
आचरत्यात्मनः श्रेयस्ततो याति परां गतिम् ॥ १६.२२ ॥
கௌந்தேயா, இருளின் இந்த மூன்று வாயில்களிலிருந்து விடுபட்ட மனிதன் தனக்கு நன்மையானதைச் செய்கிறான்; பின்னர் பரம கதியை அடைகிறான்.
16.23
यः शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तते कामकारतः ।
न स सिद्धिमवाप्नोति न सुखं न परां गतिम् ॥ १६.२३ ॥
சாஸ்திர விதியைப் புறக்கணித்து ஆசையின் தூண்டுதலின்படி நடப்பவன் சித்தியையும் அடைவதில்லை, சுகத்தையும் அடைவதில்லை, பரம கதியையும் அடைவதில்லை.
16.24
तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते कार्याकार्यव्यवस्थितौ ।
ज्ञात्वा शास्त्रविधानोक्तं कर्म कर्तुमिहार्हसि ॥ १६.२४ ॥
ஆகவே செய்யத்தக்கது எது, செய்யத்தகாதது எது என்பதைத் தீர்மானிப்பதில் சாஸ்திரமே உனக்குப் பிரமாணம். சாஸ்திர விதியில் சொல்லப்பட்டதை அறிந்து, இங்கே நீ கர்மம் செய்யத் தகுந்தவன்.