Bhagavad Gītā · Capítulo 16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1
अभयं सत्त्वसंशुद्धिः ज्ञानयोगव्यवस्थितिः ।
दानं दमश्च यज्ञश्च स्वाध्यायस्तप आर्जवम् ॥ १६.१ ॥
O Senhor disse: A ausência de medo, a pureza da mente, a firmeza no yoga do conhecimento, a caridade, o autodomínio, o sacrifício, o estudo das escrituras, a austeridade, a retidão,
16.2
अहिंसा सत्यमक्रोधस्त्यागः शान्तिरपैशुनम् ।
दया भूतेष्वलोलुप्त्वं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ १६.२ ॥
a não violência, a veracidade, a ausência de ira, a renúncia, a paz, a ausência de maledicência, a compaixão pelos seres, a ausência de cobiça, a brandura, o pudor, a ausência de inconstância,
16.3
तेजः क्षमा धृतिः शौचमद्रोहो नातिमानिता ।
भवन्ति सम्पदं दैवीमभिजातस्य भारत ॥ १६.३ ॥
o vigor, o perdão, a firmeza, a pureza, a ausência de malícia e de orgulho excessivo: estas pertencem a quem nasceu com o dote divino, Bhārata.
16.4
दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च ।
अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ सम्पदमासुरीम् ॥ १६.४ ॥
A hipocrisia, a arrogância, a presunção, a ira, a aspereza e a ignorância, Pārtha, pertencem a quem nasceu com o dote demoníaco.
16.5
दैवी सम्पद्विमोक्षाय निबन्धायासुरी मता ।
मा शुचः सम्पदं दैवीमभिजातोऽसि पाण्डव ॥ १६.५ ॥
Considera-se que o dote divino leva à libertação e o demoníaco à servidão. Não te aflijas, Pāṇḍava: nasceste com o dote divino.
16.6
द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन् दैव आसुर एव च ।
दैवो विस्तरशः प्रोक्त आसुरं पार्थ मे शृणु ॥ १६.६ ॥
Há neste mundo duas espécies de seres criados: os divinos e os demoníacos. O divino foi descrito em pormenor; agora ouve de mim sobre o demoníaco, Pārtha.
16.7
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुरासुराः ।
न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते ॥ १६.७ ॥
Os homens de natureza demoníaca não conhecem nem o caminho da ação nem o da abstenção. Neles não se encontram pureza, nem boa conduta, nem verdade.
16.8
असत्यमप्रतिष्ठं ते जगदाहुरनीश्वरम् ।
अपरस्परसम्भूतं किमन्यत्कामहैतुकम् ॥ १६.८ ॥
Dizem que o mundo é irreal, sem fundamento, sem Senhor, nascido da união mútua, causado pelo desejo — que mais?
16.9
एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः ।
प्रभवन्त्युग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः ॥ १६.९ ॥
Apegados a esta visão, essas almas perdidas, de pouco entendimento e atos cruéis, surgem como inimigos do mundo para a sua destruição.
16.10
काममाश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः ।
मोहाद्गृहीत्वासद्ग्राहान्प्रवर्तन्तेऽशुचिव्रताः ॥ १६.१० ॥
Entregues a um desejo insaciável, cheios de hipocrisia, orgulho e arrogância, adotando por ilusão ideias falsas, agem com votos impuros.
16.11
चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः ।
कामोपभोगपरमा एतावदिति निश्चिताः ॥ १६.११ ॥
Presos a preocupações imensuráveis que só terminam com a morte, tendo o gozo dos desejos como meta suprema, estão convencidos de que isto é tudo.
16.12
आशापाशशतैर्बद्धाः कामक्रोधपरायणाः ।
ईहन्ते कामभोगार्थमन्यायेनार्थसञ्चयान् ॥ १६.१२ ॥
Atados por centenas de laços de esperança, entregues ao desejo e à ira, esforçam-se por acumular riquezas por meios injustos para o gozo dos seus desejos.
16.13
इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् ।
इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम् ॥ १६.१३ ॥
Hoje obtive isto; este desejo hei de alcançar. Esta riqueza é minha, e esta também voltará a ser minha.
16.14
असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥ १६.१४ ॥
Aquele inimigo foi morto por mim, e matarei também outros. Eu sou o senhor, eu sou o que desfruta; sou bem-sucedido, poderoso e feliz.
16.15
आढ्योऽभिजनवानस्मि कोऽन्योऽस्ति सदृशो मया ।
यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्य इत्यज्ञानविमोहिताः ॥ १६.१५ ॥
Sou rico e de nobre linhagem; quem mais há igual a mim? Farei sacrifícios, darei esmolas, regozijar-me-ei. Assim são iludidos pela ignorância.
16.16
अनेकचित्तविभ्रान्ता मोहजालसमावृताः ।
प्रसक्ताः कामभोगेषु पतन्ति नरकेऽशुचौ ॥ १६.१६ ॥
Confundidos por muitos pensamentos, envoltos na rede da ilusão, apegados ao gozo dos desejos, caem num inferno impuro.
16.17
आत्मसम्भाविताः स्तब्धा धनमानमदान्विताः ।
यजन्ते नामयज्ञैस्ते दम्भेनाविधिपूर्वकम् ॥ १६.१७ ॥
Presunçosos, obstinados, cheios do orgulho e da embriaguez da riqueza, oferecem sacrifícios só de nome, com ostentação e sem seguir as regras.
16.18
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः ।
मामात्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः ॥ १६.१८ ॥
Apegados ao egoísmo, à força, à arrogância, ao desejo e à ira, esses invejosos odeiam-Me, a Mim que habito nos seus próprios corpos e nos dos outros.
16.19
तानहं द्विषतः क्रूरान्संसारेषु नराधमान् ।
क्षिपाम्यजस्रमशुभानासुरीष्वेव योनिषु ॥ १६.१९ ॥
A esses homens vis, cheios de ódio, cruéis e funestos, lanço-os incessantemente em ventres demoníacos nos ciclos de renascimento.
16.20
असुरीं योनिमापन्ना मूढा जन्मनि जन्मनि ।
मामप्राप्यैव कौन्तेय ततो यान्त्यधमां गतिम् ॥ १६.२० ॥
Caídos em ventres demoníacos, esses iludidos, nascimento após nascimento, sem jamais Me alcançar, Kaunteya, vão então ao estado mais baixo.
16.21
त्रिविधं नरकस्येदं द्वारं नाशनमात्मनः ।
कामः क्रोधस्तथा लोभस्तस्मादेतत्त्रयं त्यजेत् ॥ १६.२१ ॥
Tríplice é esta porta do inferno, destruidora do eu: o desejo, a ira e a cobiça. Por isso deve-se abandonar estes três.
16.22
एतैर्विमुक्तः कौन्तेय तमोद्वारैस्त्रिभिर्नरः ।
आचरत्यात्मनः श्रेयस्ततो याति परां गतिम् ॥ १६.२२ ॥
O homem liberto destas três portas das trevas, Kaunteya, pratica o que é o seu verdadeiro bem, e então alcança a meta suprema.
16.23
यः शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तते कामकारतः ।
न स सिद्धिमवाप्नोति न सुखं न परां गतिम् ॥ १६.२३ ॥
Quem rejeita os preceitos das escrituras e age por impulso do desejo não alcança nem a perfeição, nem a felicidade, nem a meta suprema.
16.24
तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते कार्याकार्यव्यवस्थितौ ।
ज्ञात्वा शास्त्रविधानोक्तं कर्म कर्तुमिहार्हसि ॥ १६.२४ ॥
Portanto, que a escritura seja a tua autoridade para determinar o que deve e o que não deve ser feito. Conhecendo o que os seus preceitos declaram, deves agir aqui.