ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.112.1
ईळे॒ द्यावा॑पृथि॒वी पू॒र्वचि॑त्तये अ॒ग्निं घ॒र्मं सु॒रुचं॒ याम॑न्नि॒ष्टये॑ ।
याभि॒र्भरे॑ का॒रमंशा॑य॒ जिन्व॑थ॒स्ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ପୂର୍ବସ୍ମୃତିଯୁକ୍ତ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘର୍ମକୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ କାରୁଙ୍କୁ ଅଂଶ ଜିତାଇ ଦିଅନ୍ତି, ସେହି ସହାୟତାରେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.2
यु॒वोर्दा॒नाय॑ सु॒भरा॑ अस॒श्चतो॒ रथ॒मा त॑स्थुर्वच॒सं न मन्त॑वे ।
याभि॒र्धियोऽव॑थः॒ कर्म॑न्नि॒ष्टये॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଆପଣ ଦୁହିଙ୍କ ଦାନ ପାଇଁ, ଧନଦାତା, ଅବ୍ୟର୍ଥ ଅଶ୍ୱମାନେ ରଥ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ସ୍ମରଣୀୟ ବାଣୀ ପରି। ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଯଜ୍ଞକର୍ମରେ ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେହି ସହାୟତାରେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.3
यु॒वं तासां॑ दि॒व्यस्य॑ प्र॒शास॑ने वि॒शां क्ष॑यथो अ॒मृत॑स्य म॒ज्मना॑ ।
याभि॑र्धे॒नुम॒स्वं॑ पिन्व॑थो नरा॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଆପଣ ଦୁହିଁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶାସନରେ, ଅମୃତମାନଙ୍କର ବଳରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି। ହେ ନରଗଣ, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ଧେନୁ ଓ ଘୋଡ଼ୀକୁ ପୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେହି ସହାୟତାରେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.4
याभिः॒ परि॑ज्मा॒ तन॑यस्य म॒ज्मना॑ द्विमा॒ता तू॒र्षु त॒रणि॑र्वि॒भूष॑ति ।
याभि॑स्त्रि॒मन्तु॒रभ॑वद्विचक्ष॒णस्ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ପୁତ୍ରର ବଳରେ ଚାରିଦିଗରେ ଘୂରୁଥିବା, ଦୁଇ ମାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବେଗରେ ନିପୁଣ ନାବିକଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ତ୍ରିଗୁଣ ଦୂରଦର୍ଶୀ ହେଲେ, ସେହି ସହାୟତାରେ ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.5
याभी॑ रे॒भं निवृ॑तं सि॒तम॒द्भ्य उद्वन्द॑न॒मैर॑यतं॒ स्व॑र्दृ॒शे ।
याभिः॒ कण्वं॒ प्र सिषा॑सन्त॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ଜଳରେ ବନ୍ଧା ରେଭଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଆଗକୁ ପଠାଇଲେ, ଏବଂ ଆଗକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ କଣ୍ୱଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସହାୟତାରେ ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.6
याभि॒रन्त॑कं॒ जस॑मान॒मार॑णे भु॒ज्युं याभि॑रव्य॒थिभि॑र्जिजि॒न्वथुः॑ ।
याभिः॑ क॒र्कन्धुं॑ व॒य्यं॑ च॒ जिन्व॑थ॒स्ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ହାଂଫାଉଥିବା ଅନ୍ତକଙ୍କୁ ଡେଗରେ (ରକ୍ଷା କଲେ), ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ (ରକ୍ଷା କଲେ), ଯେଉଁ ଅଚଳ ସହାୟତାରେ ଆପଣ ଦୁହେଁ ଜିତିଲେ, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ କର୍କନ୍ଧୁ ଓ ବୟ୍ୟଙ୍କୁ ଜିତାନ୍ତି, ସେହି ସହାୟତାରେ ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.7
याभिः॑ शुच॒न्तिं ध॑न॒सां सु॑षं॒सदं॑ त॒प्तं घ॒र्ममो॒म्याव॑न्त॒मत्र॑ये ।
याभिः॒ पृश्नि॑गुं पुरु॒कुत्स॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆପଣମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧନଦାତା, ଭଲରେ ବସିଥିବା, ତପ୍ତ ଘର୍ମ ଓ ଓମ୍ୟାବାନକୁ ଅତ୍ରି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ପୃଶ୍ନିଗୁ ଓ ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଭଲ ଭାବରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.8
याभिः॒ शची॑भिर्वृषणा परा॒वृजं॒ प्रान्धं श्रो॒णं चक्ष॑स॒ एत॑वे कृ॒थः ।
याभि॒र्वर्ति॑कां ग्रसि॒ताममु॑ञ्चतं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ହେ ବୃଷଭଗଣ, ଆପଣମାନେ ଦୂରକୁ ନିଆଯାଇଥିବା ଲୋକକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲେ, ଅନ୍ଧ ଓ ଖଞ୍ଜକୁ ଦେଖିବା ଓ ଚାଲିବା ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଗିଳି ଦିଆଯାଇଥିବା ବଟେରକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଭଲ ଭାବରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.9
याभिः॒ सिन्धुं॒ मधु॑मन्त॒मस॑श्चतं॒ वसि॑ष्ठं॒ याभि॑रजरा॒वजि॑न्वतम् ।
याभिः॒ कुत्सं॑ श्रु॒तर्यं॒ नर्य॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆପଣମାନେ ମଧୁମୟ ସିନ୍ଧୁକୁ ପ୍ରବାହିତ କଲେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ, ହେ ଅଜରଗଣ, ବିଜୟୀ କଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ କୁତ୍ସ, ଶ୍ରୁତର୍ୟ ଓ ନରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଭଲ ଭାବରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.10
याभि॑र्वि॒श्पलां॑ धन॒साम॑थ॒र्व्यं॑ स॒हस्र॑मीळ्ह आ॒जावजि॑न्वतम् ।
याभि॒र्वश॑म॒श्व्यं प्रे॒णिमाव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆପଣମାନେ ବିଶ୍ପଳାକୁ, ଧନଦାତା ଅଥର୍ବନଙ୍କ ବଂଶକୁ, ହେ ସହସ୍ରଦାନୀଗଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ କଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ବଶ, ଅଶ୍ୱ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଓ ପ୍ରେଣିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଭଲ ଭାବରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.11
याभिः॑ सुदानू औशि॒जाय॑ व॒णिजे॑ दी॒र्घश्र॑वसे॒ मधु॒ कोशो॒ अक्ष॑रत् ।
क॒क्षीव॑न्तं स्तो॒तारं॒ याभि॒राव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ, ହେ ସୁଦାନୁଗଣ, ଆପଣମାନେ ଔଶିଜ, ବଣିକ ଓ ଦୀର୍ଘଯଶାଙ୍କୁ ମଧୁ-ପାତ୍ର ପ୍ରବାହିତ କରି ଦେଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ କକ୍ଷୀବାନ ଓ ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଭଲ ଭାବରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.12
याभी॑ र॒सां क्षोद॑सो॒द्नः पि॑पि॒न्वथु॑रन॒श्वं याभी॒ रथ॒माव॑तं जि॒षे ।
याभि॑स्त्रि॒शोक॑ उ॒स्रिया॑ उ॒दाज॑त॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆପଣମାନେ ଜଳପ୍ରବାହର ରସ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଜଳ ପ୍ରବାହ ଦ୍ୱାରା ରଥହୀନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ରଥକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତ୍ରିଶୋକ ଉସ୍ରିୟା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇଲା, ସେହି ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଭଲ ଭାବରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.13
याभिः॒ सूर्यं॑ परिया॒थः प॑रा॒वति॑ मन्धा॒तारं॒ क्षैत्र॑पत्ये॒ष्वाव॑तम् ।
याभि॒र्विप्रं॒ प्र भ॒रद्वा॑ज॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୂର ଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାର କରାଇଥିଲ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରପତ୍ୟରେ ମନ୍ଧାତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ବିପ୍ର ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ସେହି ରକ୍ଷା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏଠାକୁ ଆସ।
1.112.14
याभि॑र्म॒हाम॑तिथि॒ग्वं क॑शो॒जुवं॒ दिवो॑दासं शम्बर॒हत्य॒ आव॑तम् ।
याभिः॑ पू॒र्भिद्ये॑ त्र॒सद॑स्यु॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ତୁମେ ମହାନ ଅତିଥିଗ୍ୱ, କଶୋଜୁବ ଏବଂ ଶମ୍ବର ବଧରେ ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ପୁର ଭାଙ୍ଗିବା ସମୟରେ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ସେହି ରକ୍ଷା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏଠାକୁ ଆସ।
1.112.15
याभि॑र्व॒म्रं वि॑पिपा॒नमु॑पस्तु॒तं क॒लिं याभि॑र्वि॒त्तजा॑निं दुव॒स्यथः॑ ।
याभि॒र्व्य॑श्वमु॒त पृथि॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ତୁମେ ବମ୍ରଙ୍କୁ ଏବଂ ପାନ କରୁଥିବା ସ୍ତୁତ କଳିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ବିତ୍ତଜାନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ବ୍ୟଶ୍ୱ ଓ ପୃଥିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ, ସେହି ରକ୍ଷା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏଠାକୁ ଆସ।
1.112.16
याभि॑र्नरा श॒यवे॒ याभि॒रत्र॑ये॒ याभिः॑ पु॒रा मन॑वे गा॒तुमी॒षथुः॑ ।
याभिः॒ शारी॒राज॑तं॒ स्यूम॑रश्मये॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ, ହେ ନରଗଣ, ଶୟୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ଅତ୍ରିଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ପୂର୍ବରେ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ପଠାଇଲ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ସ୍ୟୁମରଶ୍ମି ପାଇଁ ଶାରୀମାନଙ୍କୁ ଚଲାଇଲ, ସେହି ରକ୍ଷା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏଠାକୁ ଆସ।
1.112.17
याभिः॒ पठ॑र्वा॒ जठ॑रस्य म॒ज्मना॒ग्निर्नादी॑देच्चि॒त इ॒द्धो अज्म॒न्ना ।
याभिः॒ शर्या॑त॒मव॑थो महाध॒ने ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ପଠର୍ବାଙ୍କ ଉଦର ବଳରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳିଲା, ଜଳାଯାଇଥିବା ଚିତାରେ ଘିଅ ସ୍ଥାନରେ ଚମକିଲା, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ଶାର୍ଯାତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ, ମହାଧନରେ, ସେହି ରକ୍ଷା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏଠାକୁ ଆସ।
1.112.18
याभि॑रङ्गिरो॒ मन॑सा निर॒ण्यथोऽग्रं॒ गच्छ॑थो विव॒रे गोअ॑र्णसः ।
याभि॒र्मनुं॒ शूर॑मि॒षा स॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ, ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ମନ ଦ୍ୱାରା ଖୋଜ, ଆଗକୁ ଯାଅ, ଗୋଶାଳ ଗୁମ୍ଫାରେ, ଯେଉଁ ରକ୍ଷାରେ ଶୂର ମନୁଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ସହିତ ରକ୍ଷା କଲ, ସେହି ରକ୍ଷା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏଠାକୁ ଆସ।
1.112.19
याभिः॒ पत्नी॑र्विम॒दाय॑ न्यू॒हथु॒रा घ॑ वा॒ याभि॑ररु॒णीरशि॑क्षतम् ।
याभिः॑ सु॒दास॑ ऊ॒हथुः॑ सुदे॒व्यं॑ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ବିମଦଙ୍କ ପାଇଁ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିଥିଲେ, ଲାଲ ବର୍ଣ୍ଣର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଦେବ୍ୟ ବଧୂ ଆଣିଥିଲେ, ସେହି ସହାୟତା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଭଲ ଭାବରେ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.20
याभिः॒ शंता॑ती॒ भव॑थो ददा॒शुषे॑ भु॒ज्युं याभि॒रव॑थो॒ याभि॒रध्रि॑गुम् ।
ओ॒म्याव॑तीं सु॒भरा॑मृत॒स्तुभं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତିଦାତା ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଅଧୃଗୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେହି ସହାୟତା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଭଲ ଭାବରେ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.21
याभिः॑ कृ॒शानु॒मस॑ने दुव॒स्यथो॑ ज॒वे याभि॒र्यूनो॒ अर्व॑न्त॒माव॑तम् ।
मधु॑ प्रि॒यं भ॑रथो॒ यत्स॒रड्भ्य॒स्ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ଆସନରେ କୃଶାନୁଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଦୌଡ଼ରେ ଯୁବକର ଘୋଡ଼ାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେହି ସହାୟତା ସହିତ, ପ୍ରବାହିତ ଧାରା ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ମଧୁ ଆଣନ୍ତି ବେଳେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଭଲ ଭାବରେ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.22
याभि॒र्नरं॑ गोषु॒युधं॑ नृ॒षाह्ये॒ क्षेत्र॑स्य सा॒ता तन॑यस्य॒ जिन्व॑थः ।
याभी॒ रथाँ॒ अव॑थो॒ याभि॒रर्व॑त॒स्ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଆପଣମାନେ ଗୋରୁ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ, କ୍ଷେତ୍ର ଲାଭ ଓ ସନ୍ତାନ ଲାଭରେ ଜୟଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ରଥ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ଘୋଡ଼ା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେହି ସହାୟତା ସହିତ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଭଲ ଭାବରେ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.23
याभिः॒ कुत्स॑मार्जुने॒यं श॑तक्रतू॒ प्र तु॒र्वीतिं॒ प्र च॑ द॒भीति॒माव॑तम् ।
याभि॑र्ध्व॒सन्तिं॑ पुरु॒षन्ति॒माव॑तं॒ ताभि॑रू॒ षु ऊ॒तिभि॑रश्वि॒ना ग॑तम् ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ହେ ଶତକର୍ମା ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର କୁତ୍ସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ତୁର୍ବୀତି ଓ ଦଭୀତିଙ୍କୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ, ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ଧ୍ବସନ୍ତି ଓ ପୁରୁଷନ୍ତିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେହି ସହାୟତା ସହିତ, ଭଲ ଭାବରେ ଆସନ୍ତୁ।
1.112.24
अप्न॑स्वतीमश्विना॒ वाच॑म॒स्मे कृ॒तं नो॑ दस्रा वृषणा मनी॒षाम् ।
अ॒द्यू॒त्येऽव॑से॒ नि ह्व॑ये वां वृ॒धे च॑ नो भवतं॒ वाज॑सातौ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ପ୍ରବାହିତ ବାଣୀ ଆମ ପାଇଁ କରନ୍ତୁ; ହେ ଦସ୍ରଦ୍ୱୟ, ହେ ବୃଷଣଦ୍ୱୟ, ଆମ ମନୀଷାକୁ ସଫଳ କରନ୍ତୁ। ଅନ୍ଧକାର ସମୟରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ଆମ ବୃଦ୍ଧି ଓ ବାଜସାତିରେ ଆପଣମାନେ ଆମ ପାଇଁ ହୁଅନ୍ତୁ।
1.112.25
द्युभि॑र॒क्तुभिः॒ परि॑ पातम॒स्मानरि॑ष्टेभिरश्विना॒ सौभ॑गेभिः ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ଦିନ ଓ ରାତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଅକ୍ଷୟ ସୌଭାଗ୍ୟ ସହିତ। ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।