ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.1.1
मा चि॑द॒न्यद्वि शं॑सत॒ सखा॑यो॒ मा रि॑षण्यत ।
इन्द्र॒मित्स्तो॑ता॒ वृष॑णं॒ सचा॑ सु॒ते मुहु॑रु॒क्था च॑ शंसत ॥
ହେ ବନ୍ଧୁଗଣ, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କର ନାହିଁ, ବିରୋଧୀ ହୁଅ ନାହିଁ। ସୋମ-ନିଷ୍ପେଷଣ ସମୟରେ ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ସ୍ତୁତି କର, ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ଉକ୍ଥ ପାଠ କର।
8.1.2
अ॒व॒क्र॒क्षिणं॑ वृष॒भं य॑था॒जुरं॒ गां न च॑र्षणी॒सह॑म् ।
वि॒द्वेष॑णं सं॒वन॑नोभयंक॒रं मंहि॑ष्ठमुभया॒विन॑म् ॥
ତଳକୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ସେହି ବୃଷଭକୁ, ଜରାହୀନ, ଗାଈ ପରି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରୁଥିବାକୁ; ବିରୋଧ ନାଶକ, ଉଭୟଙ୍କୁ ମିଳାଇବାକୁ, ଉଭୟଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ, ଅତି ବଳବାନ, ଉଭୟଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବାକୁ (ସ୍ତୁତି କର)।
8.1.3
यच्चि॒द्धि त्वा॒ जना॑ इ॒मे नाना॒ हव॑न्त ऊ॒तये॑ ।
अ॒स्माकं॒ ब्रह्मे॒दमि॑न्द्र भूतु॒ तेऽहा॒ विश्वा॑ च॒ वर्ध॑नम् ॥
ଏହି ଲୋକମାନେ ଯେତେବେଳେ ନାନା ପ୍ରକାରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଏହି ବ୍ରହ୍ମ (ପ୍ରାର୍ଥନା) ତୁମର ହେଉ; ସମସ୍ତ ଦିନରେ ତାହା ବୃଦ୍ଧି ଦେଉ।
8.1.4
वि त॑र्तूर्यन्ते मघवन्विप॒श्चितो॑ अ॒र्यो विपो॒ जना॑नाम् ।
उप॑ क्रमस्व पुरु॒रूप॒मा भ॑र॒ वाजं॒ नेदि॑ष्ठमू॒तये॑ ॥
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନିପୁଣ ସ୍ତୋତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ; ଅନେକ ରୂପବାନ, ନିକଟକୁ ଆସ; ସହାୟତା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ବଳ ଆଣ।
8.1.5
म॒हे च॒न त्वाम॑द्रिवः॒ परा॑ शु॒ल्काय॑ देयाम् ।
न स॒हस्रा॑य॒ नायुता॑य वज्रिवो॒ न श॒ताय॑ शतामघ ॥
ହେ ପଥରଧାରୀ, ମହାନ୍ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୂଲ୍ୟରେ ଦେବି ନାହିଁ; ହଜାର ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଦଶ ହଜାର ପାଇଁ ନୁହେଁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ; ଶହେ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ହେ ଶହେ ଧନର ଅଧିକାରୀ।
8.1.6
वस्याँ॑ इन्द्रासि मे पि॒तुरु॒त भ्रातु॒रभु॑ञ्जतः ।
मा॒ता च॑ मे छदयथः स॒मा व॑सो वसुत्व॒नाय॒ राध॑से ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପିତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଏବଂ ଯେଉଁ ଭାଇ ଭାଗ ଦେଇନଥିଲା ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଧନବାନ; ହେ ବସୁ, ମୋ ମାତା ଓ ତୁମେ ଦୁହେଁ ସମାନ ଭାବେ ମୋତେ ଧନ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
8.1.7
क्वे॑यथ॒ क्वेद॑सि पुरु॒त्रा चि॒द्धि ते॒ मनः॑ ।
अल॑र्षि युध्म खजकृत्पुरंदर॒ प्र गा॑य॒त्रा अ॑गासिषुः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେଉଁଠାକୁ ଗଲ, କେଉଁଠି ଅଛ? ତୁମ ମନ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି। ହେ ଯୁଦ୍ଧପ୍ରିୟ, ହେ ଖଜକୃତ୍, ହେ ପୁରନ୍ଦର, ତୁମେ ପହଞ୍ଚ; ଗାୟକମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଗାୟତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଇଲେ।
8.1.8
प्रास्मै॑ गाय॒त्रम॑र्चत वा॒वातु॒र्यः पु॑रंद॒रः ।
याभिः॑ का॒ण्वस्योप॑ ब॒र्हिरा॒सदं॒ यास॑द्व॒ज्री भि॒नत्पुरः॑ ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗାୟତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଅ; ସେହି ବାବାତୃ ପୁରନ୍ଦର ପାଇଁ। କଣ୍ୱଙ୍କ କୁଶ ଉପରେ ବସିବାକୁ ସେ ଆସନ୍ତୁ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଆସି ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗନ୍ତୁ।
8.1.9
ये ते॒ सन्ति॑ दश॒ग्विनः॑ श॒तिनो॒ ये स॑ह॒स्रिणः॑ ।
अश्वा॑सो॒ ये ते॒ वृष॑णो रघु॒द्रुव॒स्तेभि॑र्न॒स्तूय॒मा ग॑हि ॥
ତୁମ ଦଶ-ରଥ, ଶହ ଓ ହଜାର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ତୁମ ଅଶ୍ୱ, ବୃଷ ଓ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ସବୁ — ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୀଘ୍ର ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
8.1.10
आ त्व॑द्य स॑ब॒र्दुघां॑ हु॒वे गा॑य॒त्रवे॑पसम् ।
इन्द्रं॑ धे॒नुं सु॒दुघा॒मन्या॒मिष॑मु॒रुधा॑रामरं॒कृत॑म् ॥
ଆଜି ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକେ; ଗାୟତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପୂଜିତ ତାଙ୍କୁ। ସେ ପ୍ରଚୁର କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି, ସହଜରେ ଦୁହାଯାଉଥିବା ଧେନୁ, ଅନ୍ୟ ପୋଷଣ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓଳାଥିବା, ତୃପ୍ତିଦାୟକ।
8.1.11
यत्तु॒दत्सूर॒ एत॑शं व॒ङ्कू वात॑स्य प॒र्णिना॑ ।
वह॒त्कुत्स॑मार्जुने॒यं श॒तक्र॑तुः॒ त्सर॑द्गन्ध॒र्वमस्तृ॑तम् ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ଏତଶକୁ ତୁମେ ବାୟୁର ଦୁଇ ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ଦଉଡ଼ିରେ ଚଳାଇଲେ, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଅର୍ଜୁନେୟ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ବହନ କଲେ; ଅକ୍ଷତ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ପାର କରାଇଲେ।
8.1.12
य ऋ॒ते चि॑दभि॒श्रिषः॑ पु॒रा ज॒त्रुभ्य॑ आ॒तृदः॑ ।
संधा॑ता सं॒धिं म॒घवा॑ पुरू॒वसु॒रिष्क॑र्ता॒ विह्रु॑तं॒ पुनः॑ ॥
ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣରୁ, ଦାନ୍ତରୁ, ଯୁଦ୍ଧ ବିନା ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରେ; ବନ୍ଧନ ଯୋଡ଼େ ସେ ସନ୍ଧାତା। ମଘବା, ପୁରୁବସୁ, ଇଷ୍କର୍ତା — ଭଙ୍ଗିଲାକୁ ପୁଣି ଯୋଡ଼େ।
8.1.13
मा भू॑म॒ निष्ट्या॑ इ॒वेन्द्र॒ त्वदर॑णा इव ।
वना॑नि॒ न प्र॑जहि॒तान्य॑द्रिवो दु॒रोषा॑सो अमन्महि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଘରହୀନ ଲୋକଙ୍କ ପରି କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ବୃକ୍ଷ ପରି ଦୂରେ ନ ହେଉ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ପରି ଚିନ୍ତା ନ କରୁ।
8.1.14
अम॑न्म॒हीद॑ना॒शवो॑ अनु॒ग्रास॑श्च वृत्रहन् ।
स॒कृत्सु ते॑ मह॒ता शू॑र॒ राध॑सा॒ ऋनु॒ स्तोमं॑ मुदीमहि ॥
ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିଛୁ; ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ ଓ କୃପାଳୁ। ହେ ବୀର, ଥରେ ତୁମର ମହାନ ଧନରେ ସ୍ତୋତ୍ର ଅନୁସାରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
8.1.15
यदि॒ स्तोमं॒ मम॒ श्रव॑द॒स्माक॒मिन्द्र॒मिन्द॑वः ।
ति॒रः प॒वित्रं॑ ससृ॒वांस॑ आ॒शवो॒ मन्द॑न्तु तुग्र्या॒वृधः॑ ॥
ଯଦି ମୋ ସ୍ତୋତ୍ର ଆମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଶୁଣାଯାଏ, ତେବେ ପବିତ୍ର ଛାଣି ଦେଇ ବହୁଥିବା ଦ୍ରୁତ ସୋମବିନ୍ଦୁ, ବଳବାନଙ୍କୁ ବଳ ଦେଉଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ।
8.1.16
आ त्व॑द्य स॒धस्तु॑तिं वा॒वातुः॒ सख्यु॒रा ग॑हि ।
उप॑स्तुतिर्म॒घोनां॒ प्र त्वा॑वतु॒ अधा॑ ते वश्मि सुष्टु॒तिम् ॥
ଆଜି ତୁମେ ମୋ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମ ବନ୍ଧୁ ପାଖକୁ ଆସ। ଦାନଙ୍କ ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୋତ୍ର ଅର୍ପଣ କରେ।
8.1.17
सोता॒ हि सोम॒मद्रि॑भि॒रेमे॑नम॒प्सु धा॑वत ।
ग॒व्या वस्त्रे॑व वा॒सय॑न्त॒ इन्नरो॒ निर्धु॑क्षन्व॒क्षणा॑भ्यः ॥
ପଥରରେ ସୋମ ନିଙ୍ଗ; ସେ ଜଳରେ ବହୁ। ଲୋକମାନେ ବସ୍ତ୍ରରେ ଗାଈଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲା ପରି, ସେମାନେ କ୍ଷୀର ପାତ୍ରରୁ କ୍ଷୀର ଦୁହନ୍ତୁ।
8.1.18
अध॒ ज्मो अध॑ वा दि॒वो बृ॑ह॒तो रो॑च॒नादधि॑ ।
अ॒या व॑र्धस्व त॒न्वा॑ गि॒रा ममा जा॒ता सु॑क्रतो पृण ॥
ତା'ପରେ ପୃଥିବୀରୁ, କିମ୍ବା ବିଶାଳ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଦୀପ୍ତି ଉପରୁ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ତୁମ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଅ। ହେ ସୁକର୍ମା, ମୋ ଭିତରେ ଜନ୍ମିତ ସମସ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।
8.1.19
इन्द्रा॑य॒ सु म॒दिन्त॑मं॒ सोमं॑ सोता॒ वरे॑ण्यम् ।
श॒क्र ए॑णं पीपय॒द्विश्व॑या धि॒या हि॑न्वा॒नं न वा॑ज॒युम् ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମ ନିଷ୍କାସନ କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଜୟାକାଙ୍କ୍ଷୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା ପରି।
8.1.20
मा त्वा॒ सोम॑स्य॒ गल्द॑या॒ सदा॒ याच॑न्न॒हं गि॒रा ।
भूर्णिं॑ मृ॒गं न सव॑नेषु चुक्रुधं॒ क ईशा॑नं॒ न या॑चिषत् ॥
ସୋମର ମଦରେ ତୁମକୁ ସଦା ସ୍ତୁତିରେ ଯାଚୁଥିବା ମୁଁ ତୁମକୁ ନ ଅଟକାଉ। ସବନରେ ହରିଣ ପରି କ୍ରୋଧ ଜଗାଇବାକୁ କିଏ ସାହସ କରିବ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କିଏ ଯାଚିବ ନାହିଁ?
8.1.21
मदे॑नेषि॒तं मद॑मु॒ग्रमु॒ग्रेण॒ शव॑सा ।
विश्वे॑षां तरु॒तारं॑ मद॒च्युतं॒ मदे॒ हि ष्मा॒ ददा॑ति नः ॥
ଉଲ୍ଲାସରେ ପ୍ରେରିତ, ଉଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଉଗ୍ର ବଳରେ ଉଲ୍ଲାସ ଦିଅନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରକ, ସୋମ ଆନନ୍ଦରେ ହର୍ଷିତ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତି।
8.1.22
शेवा॑रे॒ वार्या॑ पु॒रु दे॒वो मर्ता॑य दा॒शुषे॑ ।
स सु॑न्व॒ते च॑ स्तुव॒ते च॑ रासते वि॒श्वगू॑र्तो अरिष्टु॒तः ॥
ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ପଦ ଦାନକାରୀ ମର୍ତ୍ୟକୁ ଦେବତା ବହୁତ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ଅହିଂସିତ ସେ ଦିଅନ୍ତୁ।
8.1.23
एन्द्र॑ याहि॒ मत्स्व॑ चि॒त्रेण॑ देव॒ राध॑सा ।
सरो॒ न प्रा॑स्यु॒दरं॒ सपी॑तिभि॒रा सोमे॑भिरु॒रु स्फि॒रम् ॥
ଏଠାକୁ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର! ହେ ଦେବ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ। ପୋଖରୀ ଭରିଯିବା ପରି, ସହପାନ ସାଥୀ ଓ ସୋମଧାରାରେ ବିଶାଳ ଉଦର ପୂରଣ କର।
8.1.24
आ त्वा॑ स॒हस्र॒मा श॒तं यु॒क्ता रथे॑ हिर॒ण्यये॑ ।
ब्र॒ह्म॒युजो॒ हर॑य इन्द्र के॒शिनो॒ वह॑न्तु॒ सोम॑पीतये ॥
ହଜାର ଓ ଶହ, ସୁନା ରଥରେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ୍ତ୍ରରେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା କେଶର ଘୋଡ଼ା ସୋମପାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
8.1.25
आ त्वा॒ रथे॑ हिर॒ण्यये॒ हरी॑ म॒यूर॑शेप्या ।
शि॒ति॒पृ॒ष्ठा व॑हतां॒ मध्वो॒ अन्ध॑सो वि॒वक्ष॑णस्य पी॒तये॑ ॥
ସୁନାର ରଥରେ ମୟୂରପୁଚ୍ଛ କେଶ ଓ ଧଳା ଛିଟା ପିଠିର ଦୁଇ ହରି ଘୋଡା ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ମଧୁର ସୋମରସ ପାନ କରିବା ପାଇଁ, ସେହି ବାଗ୍ମୀ ପାଇଁ।
8.1.26
पिबा॒ त्व॑स्य गि॑र्वणः सु॒तस्य॑ पूर्व॒पा इ॑व ।
परि॑ष्कृतस्य र॒सिन॑ इ॒यमा॑सु॒तिश्चारु॒र्मदा॑य पत्यते ॥
ହେ ସ୍ତୋତ୍ରର ପ୍ରଭୁ, ନିଚୋଡ଼ା ଏହି ସୋମରୁ ପ୍ରଥମ ପାନକାରୀ ପରି ପାନ କର। ଶୁଦ୍ଧ ରସଯୁକ୍ତ ଏହି ସୋମର ଏହି ମଧୁର ନିଷ୍କାଶନ ଉଲ୍ଲାସ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି।
8.1.27
य एको॒ अस्ति॑ दं॒सना॑ म॒हाँ उ॒ग्रो अ॒भि व्र॒तैः ।
गम॒त्स शि॒प्री न स यो॑ष॒दा ग॑म॒द्हवं॒ न परि॑ वर्जति ॥
ନିଜ କର୍ମରେ ଏକାକୀ ମହାନ ଓ ଉଗ୍ର ଯେ, ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଉ; ଶିରସ୍ତ୍ରାଣଧାରୀ ପରି ସେ ଦୂରେ ନ ଯାଉ। ଏହି ଆହ୍ବାନ ଆଡ଼କୁ ସେ ଆସୁ, ଯେପରି ତାହାକୁ ଠେଲି ଦେଉ ନ ଥାଏ।
8.1.28
त्वं पुरं॑ चरि॒ष्ण्वं॑ व॒धैः शुष्ण॑स्य॒ सं पि॑णक् ।
त्वं भा अनु॑ चरो॒ अध॑ द्वि॒ता यदि॑न्द्र॒ हव्यो॒ भुवः॑ ॥
ତୁମେ ଚଳନ୍ତା ଦୁର୍ଗକୁ ଶୁଷ୍ଣର ଆଘାତରେ ଏକାଠି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲ। ତୁମେ ଆଲୋକମାନଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲ; ସେତେବେଳେ ଦୁଇଥର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ହେଲ।
8.1.29
मम॑ त्वा॒ सूर॒ उदि॑ते॒ मम॑ म॒ध्यंदि॑ने दि॒वः ।
मम॑ प्रपि॒त्वे अ॑पिशर्व॒रे व॑स॒वा स्तोमा॑सो अवृत्सत ॥
ମୋ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ; ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ଆକାଶର; ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଆହୁତିରେ, ରାତିରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବସୁ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଯିତ ହେଲା।
8.1.30
स्तु॒हि स्तु॒हीदे॒ते घा॑ ते॒ मंहि॑ष्ठासो म॒घोना॑म् ।
नि॒न्दि॒ताश्वः॑ प्रप॒थी प॑रम॒ज्या म॒घस्य॑ मेध्यातिथे ॥
ସ୍ତୁତି କର, ହଁ, ସ୍ତୁତି କର; ଏମାନେ ତୁମର, ଐଶ୍ୱର୍ୟବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ନିନ୍ଦିତାଶ୍ୱ, ଆଗେ ଚାଲନ୍ତା, ପରମ ଜୟଯୁକ୍ତ; ହେ ମେଧ୍ୟାତିଥି, ଧନ ପାଇଁ।
8.1.31
आ यदश्वा॒न्वन॑न्वतः श्र॒द्धया॒हं रथे॑ रु॒हम् ।
उ॒त वा॒मस्य॒ वसु॑नश्चिकेतति॒ यो अस्ति॒ याद्वः॑ प॒शुः ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ବଳବାନ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ ରଥରେ ମୁଁ ଆରୋହଣ କଲେ, ଆମର ଧନୀ, ପଶୁସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ତାହା ଜାଣନ୍ତୁ।
8.1.32
य ऋ॒ज्रा मह्यं॑ माम॒हे स॒ह त्व॒चा हि॑र॒ण्यया॑ ।
ए॒ष विश्वा॑न्य॒भ्य॑स्तु॒ सौभ॑गास॒ङ्गस्य॑ स्व॒नद्र॑थः ॥
ମୋ ପାଇଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚର୍ମର ଦୁଇଟି ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱକୁ ମୋ ସହିତ ଯିଏ ସମ୍ମାନିତ କଲେ — ସେ ହିଁ ଏହି ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଉ; ତାଙ୍କ ରଥ ଧ୍ୱନିତ ହେଉ।
8.1.33
अध॒ प्लायो॑गि॒रति॑ दासद॒न्याना॑स॒ङ्गो अ॑ग्ने द॒शभिः॑ स॒हस्रैः॑ ।
अधो॒क्षणो॒ दश॒ मह्यं॒ रुश॑न्तो न॒ळा इ॑व॒ सर॑सो॒ निर॑तिष्ठन् ॥
ତା'ପରେ ପ୍ଲାୟୋଗି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆସଙ୍ଗ ଦଶ ଓ ସହସ୍ର ସହିତ। ତା'ପରେ ମୋ ପାଇଁ ଦଶଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଷଣ୍ଢ ହ୍ରଦରୁ ନଳ ପରି ଉଠିଲେ।
8.1.34
अन्व॑स्य स्थू॒रं द॑दृशे पु॒रस्ता॑दन॒स्थ ऊ॒रुर॑व॒रम्ब॑माणः ।
शश्व॑ती॒ नार्य॑भि॒चक्ष्या॑ह॒ सुभ॑द्रमर्य॒ भोज॑नं बिभर्षि ॥
ଏହାର ପଛରେ ମହାନ ରୂପ ପ୍ରଥମେ ଦେଖାଗଲା; ଆଧାରବିହୀନ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା। ଶାଶ୍ୱତ ନାରୀ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ କଥା କହିଲା — ହେ ଆର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଶୁଭ ଭୋଜନ ଧାରଣ କର।