ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.107.1
परी॒तो षि॑ञ्चता सु॒तं सोमो॒ य उ॑त्त॒मं ह॒विः ।
द॒ध॒न्वाँ यो नर्यो॑ अ॒प्स्व॑न्त~रा सु॒षाव॒ सोम॒मद्रि॑भिः ॥
ଉତ୍ତମ ହବିଃ ଯେଉଁ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ, ତାହାକୁ ଚାରିପଟେ ଢାଳ। ଯେଉଁ ବୀର ସୋମ ଦୌଡ଼ି ଜଳ ଭିତରେ ଅଛି, ସେ ପଥରରେ ସୋମ ନିଙ୍ଗାଡ଼ିଲା।
9.107.2
नू॒नं पु॑ना॒नोऽवि॑भिः॒ परि॑ स्र॒वाद॑ब्धः सुर॒भिन्त॑रः ।
सु॒ते चि॑त्त्वा॒प्सु म॑दामो॒ अन्ध॑सा श्री॒णन्तो॒ गोभि॒रुत्त॑रम् ॥
ଏବେ ହିଁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସୋମ, ଊଣା ଛାଣିଆ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଅପରାଜିତ, ଅତି ସୁଗନ୍ଧିତ। ନିଙ୍ଗାଡ଼ିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ଜଳରେ ତୁମକୁ ସୋମରସରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ଗାଈମାନଙ୍କ ସହ ଉଚ୍ଚତର ପାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି।
9.107.3
परि॑ सुवा॒नश्चक्ष॑से देव॒माद॑नः ।
क्रतु॒रिन्दु॑र्विचक्ष॒णः ॥
ଚାରିପଟେ ନିଙ୍ଗାଡ଼ି, ଦର୍ଶନ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା; ସଂକଳ୍ପଯୁକ୍ତ ବିନ୍ଦୁ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ।
9.107.4
पु॒ना॒नः सो॑म॒ धार॑या॒पो वसा॑नो अर्षसि ।
आ र॑त्न॒धा योनि॑मृ॒तस्य॑ सीदसि॒ उत्सो॑ देव हिर॒ण्ययः॑ ॥
ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଜଳ ଧାରଣ କରି ତୁମେ ଚାଲ। ରତ୍ନଦାତା, ଋତର ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ବସ; ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଉତ୍ସ।
9.107.5
दु॒हा॒न ऊध॑र्दि॒व्यं मधु॑ प्रि॒यं प्र॒त्नं स॒धस्थ॒मास॑दत् ।
आ॒पृच्छ्यं॑ ध॒रुणं॑ वा॒ज्य॑र्षति॒ नृभि॑र्धू॒तो वि॑चक्ष॒णः ॥
ଥଣରୁ ଦିବ୍ୟ ମଧୁ ଦୋହୁଁ, ପ୍ରିୟ, ପୁରାତନ ସ୍ଥାନରେ ସେ ବସିଲା; ପ୍ରଶ୍ନଯୋଗ୍ୟ, ଦୃଢ଼କୁ ବେଗବାନ ବଳବାନ ଦୌଡ଼ାଏ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆନ୍ଦୋଳିତ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ।
9.107.6
पु॒ना॒नः सो॑म॒ जागृ॑वि॒रव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यो ।
त्वं विप्रो॑ अभ॒वोऽङ्गि॑रस्तमो॒ मध्वा॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्ष नः ॥
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ହେ ସୋମ, ସାବଧାନ, ମେଷ ଊଣାର ଛାଣିଆରେ ଚାରିପଟେ ପ୍ରିୟ; ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ ହେଲ, ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ସିଞ୍ଚ।
9.107.7
सोमो॑ मी॒ढ्वान्प॑वते गातु॒वित्त॑म॒ ऋषि॒र्विप्रो॑ विचक्ष॒णः ।
त्वं क॒विर॑भवो देव॒वीत॑म॒ आ सूर्यं॑ रोहयो दि॒वि ॥
ସୋମ ଦାନଶୀଳ ହୋଇ ପବିତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ପଥ ଖୋଜିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମେ ଋଷି, ବିପ୍ର ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ କବି ହୋଇଛ। ଦେବତାଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ସହାୟକ ହୋଇ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲ।
9.107.8
सोम॑ उ षुवा॒णः सो॒तृभि॒रधि॒ ष्णुभि॒रवी॑नाम् ।
अश्व॑येव ह॒रिता॑ याति॒ धार॑या म॒न्द्रया॑ याति॒ धार॑या ॥
ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ନିଙ୍ଗିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମେଷଲୋମର ଛାଣିରେ ନିଙ୍ଗାଯାଏ; ସେ ଘୋଡ଼ା ପରି ସୁନେଲି ଧାରା ସହ ଯାଏ, ମଧୁର ଧାରା ସହ ଯାଏ।
9.107.9
अ॒नू॒पे गोमा॒न्गोभि॑रक्षाः॒ सोमो॑ दु॒ग्धाभि॑रक्षाः ।
स॒मु॒द्रं न सं॒वर॑णान्यग्मन्म॒न्दी मदा॑य तोशते ॥
ଜଳମୟ ସ୍ଥାନରେ ଗୋସମ୍ପନ୍ନ ସୋମ ଦୁଧ ସହ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ବାଡ଼ ପରି ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲାସ ପାଇଁ ଉଛୁଳେ।
9.107.10
आ सो॑म सुवा॒नो अद्रि॑भिस्ति॒रो वारा॑ण्य॒व्यया॑ ।
जनो॒ न पु॒रि च॒म्वो॑र्विश॒द्धरिः॒ सदो॒ वने॑षु दधिषे ॥
ହେ ସୋମ, ପଥରରେ ନିଙ୍ଗାଯାଇ ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ ବାଡ଼ ପାର କର; ମଣିଷ ପରି ନଗରରେ, ଦୁଇ ପାତ୍ରରେ ସେ ସବୁଜ ସୋମ ପ୍ରବେଶ କରେ; ହେ ସୋମ, ତୁମେ ବନରେ ନିଜ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।
9.107.11
स मा॑मृजे ति॒रो अण्वा॑नि मे॒ष्यो॑ मी॒ळ्हे सप्ति॒र्न वा॑ज॒युः ।
अ॒नु॒माद्यः॒ पव॑मानो मनी॒षिभिः॒ सोमो॒ विप्रे॑भि॒र्ऋक्व॑भिः ॥
ସେ ନିଜକୁ ପାର କରାଇ ମେଷର ଲୋମରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛୁକ ଘୋଡ଼ା ପରି ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ; ପ୍ରବାହିତ ପବିତ୍ରକାରୀ ସୋମ ମନୀଷୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ବିପ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
9.107.12
प्र सो॑म दे॒ववी॑तये॒ सिन्धु॒र्न पि॑प्ये॒ अर्ण॑सा ।
अं॒शोः पय॑सा मदि॒रो न जागृ॑वि॒रच्छा॒ कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥
ହେ ସୋମ, ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ତୁମେ ଆଗକୁ ଯାଅ; ନଦୀ ପରି ବନ୍ୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଉଛୁଳିଛି; ସୋମ ଦୁଧ ସହ ଉଲ୍ଲାସଦାୟକ; ଜାଗି, ମଧୁ ଝରାଉଥିବା କଳସ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ।
9.107.13
आ ह॑र्य॒तो अर्जु॑ने॒ अत्के॑ अव्यत प्रि॒यः सू॒नुर्न मर्ज्यः॑ ।
तमी॑ं हिन्वन्त्य॒पसो॒ यथा॒ रथं॑ न॒दीष्वा गभ॑स्त्योः ॥
ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସବୁଜ ସୋମକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ରଖାଯାଏ। ପରିଶ୍ରମୀ ପୁରୋହିତମାନେ ନଦୀତୀରରେ ରଥ ପରି ତାହାକୁ ଆଗକୁ ଚଳାନ୍ତି।
9.107.14
अ॒भि सोमा॑स आ॒यवः॒ पव॑न्ते॒ मद्यं॒ मद॑म् ।
स॒मु॒द्रस्याधि॑ वि॒ष्टपि॑ मनी॒षिणो॑ मत्स॒रासः॑ स्व॒र्विदः॑ ॥
ଜୀବନ୍ତ ସୋମରସ ପରମାନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ସମୁଦ୍ରର ଉପରେ, ଉଚ୍ଚ ଲୋକରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗ-ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିବା ରୂପେ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
9.107.15
तर॑त्समु॒द्रं पव॑मान ऊ॒र्मिणा॒ राजा॑ दे॒व ऋ॒तं बृ॒हत् ।
अर्ष॑न्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धर्म॑णा॒ प्र हि॑न्वा॒न ऋ॒तं बृ॒हत् ॥
ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସୋମ ତରଙ୍ଗ ସହିତ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୁଏ। ରାଜା ଓ ଦେବ ସେ ବିଶାଳ ଋତ ଧାରଣ କରି, ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ଧର୍ମରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ବିଶାଳ ଋତକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଏ।
9.107.16
नृभि॑र्येमा॒नो ह॑र्य॒तो वि॑चक्ष॒णो ।
राजा॑ दे॒वः स॑मु॒द्रियः॑ ॥
ମଣିଷମାନଙ୍କ (ପୁରୋହିତଙ୍କ) ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ରାଜା ଓ ଦେବ ସମୁଦ୍ରର।
9.107.17
इन्द्रा॑य पवते॒ मदः॒ सोमो॑ म॒रुत्व॑ते सु॒तः ।
स॒हस्र॑धारो॒ अत्यव्य॑मर्षति॒ तमी॑ मृजन्त्या॒यवो॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ମରୁତଙ୍କ ସହିତ ନିଷ୍କାଶିତ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ସହସ୍ର ଧାରାର ସୋମ ମେଣ୍ଢାର ଲୋମ ଛାଣିକୁ ପାର ହୋଇ ଦୌଡ଼େ; ପୁରୋହିତମାନେ ତାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
9.107.18
पु॒ना॒नश्च॒मू ज॒नय॑न्म॒तिं क॒विः सोमो॑ दे॒वेषु॑ रण्यति ।
अ॒पो वसा॑नः॒ परि॒ गोभि॒रुत्त॑रः॒ सीद॒न्वने॑ष्वव्यत ॥
ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଚମସରେ ମତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା, କବି ସୋମ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୌଡ଼େ। ଜଳ ପରିଧାନ କରି, ଗାଈମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମ ଅରଣ୍ୟରେ ବସି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
9.107.19
तवा॒हं सो॑म रारण स॒ख्य इ॑न्दो दि॒वेदि॑वे ।
पु॒रूणि॑ बभ्रो॒ नि च॑रन्ति॒ मामव॑ परि॒धीँरति॒ ताँ इ॑हि ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମ ସଖ୍ୟରେ ମୁଁ ଦିନକୁ ଦିନ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଛି। ହେ ପିଙ୍ଗଳ ଇନ୍ଦୁ, ଅନେକେ ମୋତେ ଘେରି ଚାଲନ୍ତି; ସେହି ଘେରଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ଯାଅ।
9.107.20
उ॒ताहं नक्त॑मु॒त सो॑म ते॒ दिवा॑ स॒ख्याय॑ बभ्र॒ ऊध॑नि ।
घृ॒णा तप॑न्त॒मति॒ सूर्यं॑ प॒रः श॑कु॒ना इ॑व पप्तिम ॥
ମୁଁ ରାତ୍ରିରେ ଏବଂ ହେ ସୋମ, ତୁମ ଦିନରେ ସଖ୍ୟ ପାଇଁ, ହେ ପିଙ୍ଗଳ, ତୁମ ଊଧସରେ ଅଛି। ଶିଖାରେ ତପୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଦୂରରୁ ପକ୍ଷୀ ପରି ମୁଁ ଉଡ଼େ।
9.107.21
मृ॒ज्यमा॑नः सुहस्त्य समु॒द्रे वाच॑मिन्वसि ।
र॒यिं पि॒शङ्गं॑ बहु॒लं पु॑रु॒स्पृहं॒ पव॑माना॒भ्य॑र्षसि ॥
ହେ ସୁହସ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରରେ ବାଣୀକୁ ପ୍ରେରଣ କର। ପିଙ୍ଗଳ, ପ୍ରଚୁର, ସର୍ବତ୍ର ସିଞ୍ଚନକାରୀ ଧନକୁ ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ କର, ହେ ପବମାନ।
9.107.22
मृ॒जा॒नो वारे॒ पव॑मानो अ॒व्यये॒ वृषाव॑ चक्रदो॒ वने॑ ।
दे॒वानां॑ सोम पवमान निष्कृ॒तं गोभि॑रञ्जा॒नो अ॑र्षसि ॥
ଧାରାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ ହେଉ, ଅରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନରେ ପବିତ୍ର ହେଉ ହେଉ, ବଳବାନ ବୃଷଭ ପରି ଅରଣ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କର। ହେ ସୋମ, ହେ ପବମାନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋଧିତ ରସକୁ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ କରି ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
9.107.23
पव॑स्व॒ वाज॑सातये अ॒भि विश्वा॑नि॒ काव्या॑ ।
त्वं स॑मु॒द्रं प्र॑थ॒मो वि धा॑रयो दे॒वेभ्यः॑ सोम मत्स॒रः ॥
ବାଜ ଜିତିବା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ସମସ୍ତ କାବ୍ୟ ଆଡ଼କୁ। ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଧାରଣ କର; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଉଲ୍ଲାସଦାୟକ।
9.107.24
स तू प॑वस्व॒ परि॒ पार्थि॑वं॒ रजो॑ दि॒व्या च॑ सोम॒ धर्म॑भिः ।
त्वां विप्रा॑सो म॒तिभि॑र्विचक्षण शु॒भ्रं हि॑न्वन्ति धी॒तिभिः॑ ॥
ସେହି ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ପାର୍ଥିବ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ଚାରିପଟେ; ହେ ସୋମ, ତୁମ ଧର୍ମରେ। ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ବିପ୍ରମାନେ ମତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ, ଶୁଭ୍ର ତୁମକୁ ଧୀ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ କରନ୍ତି।
9.107.25
पव॑माना असृक्षत प॒वित्र॒मति॒ धार॑या ।
म॒रुत्व॑न्तो मत्स॒रा इ॑न्द्रि॒या हया॑ मे॒धाम॒भि प्रयां॑सि च ॥
ପବମାନ ସୋମ ନିଜ ପବିତ୍ର ଛାଣନି ଦେଇ ଧାରା ସହିତ ଆଗକୁ ପଠାଗଲା; ମରୁତ୍ଙ୍କ ସହିତ ଉଲ୍ଲାସକର ବିନ୍ଦୁସବୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧି ଆଡ଼କୁ ଓ ମହାନ ଦାନ ଆଡ଼କୁ ବହିଲେ।
9.107.26
अ॒पो वसा॑नः॒ परि॒ कोश॑मर्षति॒ इन्दु॑र्हिया॒नः सो॒तृभि॑र् ।
ज॒नय॒ञ्ज्योति॑र्म॒न्दना॑ अवीवश॒द्गाः कृ॑ण्वा॒नो न नि॒र्णिज॑म् ॥
ଜଳକୁ ବସ୍ତ୍ର ଭାବେ ଆବୃତ କରିଥିବା ଇନ୍ଦୁ ସୋମ ପାତ୍ର ଚାରିପାଖେ ବହେ; ସୋମ ନିଙ୍ଗାଡ଼ୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଙ୍ଗାଡ଼ି ସେ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଉଲ୍ଲାସକର ରସକୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ ଏବଂ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ପରି ଉତ୍ସାହିତ କରେ।