ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.107.1
परी॒तो षि॑ञ्चता सु॒तं सोमो॒ य उ॑त्त॒मं ह॒विः ।
द॒ध॒न्वाँ यो नर्यो॑ अ॒प्स्व॑न्त~रा सु॒षाव॒ सोम॒मद्रि॑भिः ॥
சிறந்த அவியாகிய பிழிந்த சோமத்தைச் சுற்றிலும் ஊற்று. விரைந்து ஓடும் வீரனான சோமன், நீர்களுக்குள்ளே கற்களால் சோமத்தை பிழிந்தான்.
9.107.2
नू॒नं पु॑ना॒नोऽवि॑भिः॒ परि॑ स्र॒वाद॑ब्धः सुर॒भिन्त॑रः ।
सु॒ते चि॑त्त्वा॒प्सु म॑दामो॒ अन्ध॑सा श्री॒णन्तो॒ गोभि॒रुत्त॑रम् ॥
இப்போதே தூய்மைசெய்யும் சோமனே, கம்பளி வடிகட்டிகளால் சுற்றி ஓடு; வெல்லப்படாதவனே, மிக நறுமணமுள்ளவனே. பிழியும்போதும் உன்னில் நீரினுள் நாங்கள் மகிழ்கிறோம், சோமரசத்தால்; பசுக்களுடன் உயர்ந்ததை அடைய முயன்று.
9.107.3
परि॑ सुवा॒नश्चक्ष॑से देव॒माद॑नः ।
क्रतु॒रिन्दु॑र्विचक्ष॒णः ॥
சுற்றிலும் பிழியப்பட்டு, காட்சிக்காக, தேவர்களை மகிழ்விப்பவன்; தீர்மானமுள்ள துளி, எல்லாவற்றையும் காண்பவன்.
9.107.4
पु॒ना॒नः सो॑म॒ धार॑या॒पो वसा॑नो अर्षसि ।
आ र॑त्न॒धा योनि॑मृ॒तस्य॑ सीदसि॒ उत्सो॑ देव हिर॒ण्ययः॑ ॥
சோமனே, தூய்மைசெய்தவாறு, ஓட்டத்தால் நீர்களை அணிந்தவனாக நீ செல்கிறாய். ரத்தினங்களைத் தருபவனே, ரிதத்தின் இருப்பிடத்தில் அமர்கிறாய்; தேவனே, நீ பொன்மயமான ஊற்று.
9.107.5
दु॒हा॒न ऊध॑र्दि॒व्यं मधु॑ प्रि॒यं प्र॒त्नं स॒धस्थ॒मास॑दत् ।
आ॒पृच्छ्यं॑ ध॒रुणं॑ वा॒ज्य॑र्षति॒ नृभि॑र्धू॒तो वि॑चक्ष॒णः ॥
மடியிலிருந்து தெய்வீக தேனைக் கறந்தவாறு, பிரியமான, பழைய இருப்பிடத்தில் அவன் அமர்ந்தான்; கேள்விக்குரிய, உறுதியானதை வலிமையுள்ள குதிரையாய் ஓடுகிறான்; மனிதர்களால் அசைக்கப்பட்ட, எல்லாவற்றையும் காண்பவன்.
9.107.6
पु॒ना॒नः सो॑म॒ जागृ॑वि॒रव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यो ।
त्वं विप्रो॑ अभ॒वोऽङ्गि॑रस्तमो॒ मध्वा॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्ष नः ॥
தூய்மைசெய்யும் சோமனே, விழிப்புள்ளவனே, ஆட்டுக் கம்பளி வடிகட்டியில் சுற்றிலும் பிரியமானவனே; நீ ஞானியானாய், அங்கிரசர்களில் மிகச் சிறந்தவன்; தேனால் எங்கள் யாகத்தை நனைத்துவிடு.
9.107.7
सोमो॑ मी॒ढ्वान्प॑वते गातु॒वित्त॑म॒ ऋषि॒र्विप्रो॑ विचक्ष॒णः ।
त्वं क॒विर॑भवो देव॒वीत॑म॒ आ सूर्यं॑ रोहयो दि॒वि ॥
சோமன் கொடைவள்ளலாகத் தூய்மையாகப் பாய்கிறான்; வழி காண்பதில் தலைசிறந்த நீ ரிஷியும் விப்ரனும் தொலைநோக்குடையவனுமாகி கவியானாய். தேவர்களுக்கு மிக உதவுபவனாக நீ சூரியனை வானத்தில் உயர்த்தினாய்.
9.107.8
सोम॑ उ षुवा॒णः सो॒तृभि॒रधि॒ ष्णुभि॒रवी॑नाम् ।
अश्व॑येव ह॒रिता॑ याति॒ धार॑या म॒न्द्रया॑ याति॒ धार॑या ॥
சோமன் நிச்சயமாகப் பிழிபவர்களால் ஆட்டுக்கம்பளி வடிகட்டிகளின் மேல் பிழியப்படுகிறான்; குதிரையைப் போல் பொன்னிற ஓட்டத்துடன் செல்கிறான், இனிய ஓட்டத்துடன் செல்கிறான்.
9.107.9
अ॒नू॒पे गोमा॒न्गोभि॑रक्षाः॒ सोमो॑ दु॒ग्धाभि॑रक्षाः ।
स॒मु॒द्रं न सं॒वर॑णान्यग्मन्म॒न्दी मदा॑य तोशते ॥
நீர் நிறைந்த இடத்தில் பசுக்களுடன் வளமுள்ள சோமன் பசும்பாலுடன் பாய்கிறான்; சோமன் பாலுடன் பாய்கிறான். கடலை அடையும் வேலிகளைப் போல் களிப்புற்று, மகிழ்ச்சிக்காக அவன் ஆர்வத்துடன் எழுகிறான்.
9.107.10
आ सो॑म सुवा॒नो अद्रि॑भिस्ति॒रो वारा॑ण्य॒व्यया॑ ।
जनो॒ न पु॒रि च॒म्वो॑र्विश॒द्धरिः॒ सदो॒ वने॑षु दधिषे ॥
ஓ சோமா, கற்களால் பிழியப்பட்டு நீ அழியாத வேலிகளைக் கடந்து வா; மனிதனைப் போல் நகரத்திற்குள், இரு கிண்ணங்களில் அந்த பச்சை சோமன் நுழைகிறான்; ஓ சோமா, காடுகளில் நீ உன் ஆசனத்தை வைத்துள்ளாய்.
9.107.11
स मा॑मृजे ति॒रो अण्वा॑नि मे॒ष्यो॑ मी॒ळ्हे सप्ति॒र्न वा॑ज॒युः ।
अ॒नु॒माद्यः॒ पव॑मानो मनी॒षिभिः॒ सोमो॒ विप्रे॑भि॒र्ऋक्व॑भिः ॥
அவன் தன்னை கடத்திக் கொண்டு மேஷத்தின் கம்பளியில் தூய்மையானான்; பரிசை விரும்பும் குதிரையைப் போல் களிக்கிறான்; பாயும் தூய்மைப்படுத்தும் சோமன் சிந்தனையாளர்களாலும், விப்ரர்களாலும், ரிஷிகளாலும் ஓடவிடப்படுகிறான்.
9.107.12
प्र सो॑म दे॒ववी॑तये॒ सिन्धु॒र्न पि॑प्ये॒ अर्ण॑सा ।
अं॒शोः पय॑सा मदि॒रो न जागृ॑वि॒रच्छा॒ कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥
ஓ சோமா, தேவர்களின் அருளுக்காக நீ முன்னேறு; ஆற்றைப் போல் வெள்ளத்தால் நிறைந்து அவன் பொங்கியுள்ளான்; சோமன் பாலுடன் களிப்பூட்டுகிறான்; விழித்து, இனிமை சொட்டும் கலசத்தை நோக்கிச் செல்.
9.107.13
आ ह॑र्य॒तो अर्जु॑ने॒ अत्के॑ अव्यत प्रि॒यः सू॒नुर्न मर्ज्यः॑ ।
तमी॑ं हिन्वन्त्य॒पसो॒ यथा॒ रथं॑ न॒दीष्वा गभ॑स्त्योः ॥
அன்புள்ள மகனைப் போல தூய்மையாக்கப்பட்ட, பச்சை நிறமான சோமம் இரு கைகளிலும் வைக்கப்படுகிறது. வேலை செய்யும் புரோகிதர்கள் அதை நதிகளின் கரையில் தேர் போல் முன்னே செலுத்துகின்றனர்.
9.107.14
अ॒भि सोमा॑स आ॒यवः॒ पव॑न्ते॒ मद्यं॒ मद॑म् ।
स॒मु॒द्रस्याधि॑ वि॒ष्टपि॑ मनी॒षिणो॑ मत्स॒रासः॑ स्व॒र्विदः॑ ॥
உயிர்ப்புள்ள சோமத் துளிகள் பேரின்பத்திற்காக பாய்ந்து தூய்மையாகின்றன. கடலுக்கு மேலே, உயர்ந்த உலகில், அறிவுள்ள, மகிழ்விக்கும் சோமங்கள், ஒளியைக் கண்டடைபவையாக, பாய்கின்றன.
9.107.15
तर॑त्समु॒द्रं पव॑मान ऊ॒र्मिणा॒ राजा॑ दे॒व ऋ॒तं बृ॒हत् ।
अर्ष॑न्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धर्म॑णा॒ प्र हि॑न्वा॒न ऋ॒तं बृ॒हत् ॥
தன்னைத் தூய்மையாக்கும் சோமம் அலைகளுடன் கடலைக் கடக்கிறது. அரசனும் தெய்வமுமான அது, பெரிய ரத-நெறியை ஏந்தி, மித்திரன், வருணனின் விதியால் பாய்ந்து, பெரிய ரத-நெறியை முன்னெடுக்கிறது.
9.107.16
नृभि॑र्येमा॒नो ह॑र्य॒तो वि॑चक्ष॒णो ।
राजा॑ दे॒वः स॑मु॒द्रियः॑ ॥
மனிதர்களால் (புரோகிதர்களால்) கட்டுப்படுத்தப்பட்ட, பொன்னிறமாய் ஒளிரும், எல்லாம் காணும் அரசனும் தெய்வமுமான அது கடலுக்கு உரியது.
9.107.17
इन्द्रा॑य पवते॒ मदः॒ सोमो॑ म॒रुत्व॑ते सु॒तः ।
स॒हस्र॑धारो॒ अत्यव्य॑मर्षति॒ तमी॑ मृजन्त्या॒यवो॑ ॥
இந்திரனுக்காக மகிழ்விக்கும் சோமம் பாய்கிறது, மருத்துகளுடன் பிழியப்பட்டு. ஆயிரம் தாரைகளுடைய சோமம் ஆட்டு-மயிர் வடிகட்டியைக் கடந்து விரைகிறது; அதைப் புரோகிதர்கள் தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்.
9.107.18
पु॒ना॒नश्च॒मू ज॒नय॑न्म॒तिं क॒विः सोमो॑ दे॒वेषु॑ रण्यति ।
अ॒पो वसा॑नः॒ परि॒ गोभि॒रुत्त॑रः॒ सीद॒न्वने॑ष्वव्यत ॥
தன்னைத் தூய்மையாக்கி, கலத்தில் அறிவை எழுப்பும் கவியான சோமம், தேவர்களிடையே விரைகிறது. நீரைத் தரித்து, பசுக்களால் சூழப்பட்டு, உயர்ந்த சோமம் காடுகளில் அமர்ந்து பாய்கிறது.
9.107.19
तवा॒हं सो॑म रारण स॒ख्य इ॑न्दो दि॒वेदि॑वे ।
पु॒रूणि॑ बभ्रो॒ नि च॑रन्ति॒ मामव॑ परि॒धीँरति॒ ताँ इ॑हि ॥
சோமனே, நான் உன் நட்பில் நாள்தோறும் மகிழ்ந்திருக்கிறேன். பழுப்பு நிற இந்துவே, பலர் என்னைச் சுற்றி நகர்கின்றனர்; அந்த சூழ்பவர்களைக் கடந்து செல்.
9.107.20
उ॒ताहं नक्त॑मु॒त सो॑म ते॒ दिवा॑ स॒ख्याय॑ बभ्र॒ ऊध॑नि ।
घृ॒णा तप॑न्त॒मति॒ सूर्यं॑ प॒रः श॑कु॒ना इ॑व पप्तिम ॥
நான் இரவிலும், சோமனே, உன் பகலிலும் நட்புக்காகப் பழுப்பனே, உன் மடியில் இருக்கிறேன். சுடர்களால் எரியும் சூரியனைக் கடந்து, தொலைவிலிருந்து பறவைகளைப் போல நான் பறக்கிறேன்.
9.107.21
मृ॒ज्यमा॑नः सुहस्त्य समु॒द्रे वाच॑मिन्वसि ।
र॒यिं पि॒शङ्गं॑ बहु॒लं पु॑रु॒स्पृहं॒ पव॑माना॒भ्य॑र्षसि ॥
நல்லகையனே, நீ தூய்மையாக்கப்படுகையில் கடலில் வாக்கைத் தூண்டுகிறாய். பழுப்பு நிறமும் பெருக்கமும் எல்லாவற்றையும் தெளிப்பதுமான செல்வத்தை நீ பாய்ச்சுகிறாய், தூய்மையாக்கும் இந்துவே.
9.107.22
मृ॒जा॒नो वारे॒ पव॑मानो अ॒व्यये॒ वृषाव॑ चक्रदो॒ वने॑ ।
दे॒वानां॑ सोम पवमान निष्कृ॒तं गोभि॑रञ्जा॒नो अ॑र्षसि ॥
ஓடையில் தூய்மையாக்கப்பட்டு, பாதுகாப்பற்ற இடத்தில் தூய்மையாகி, வலிய காளையைப் போல காட்டில் முழங்குகிறாய். சோமனே, பவமானா, தேவர்களுக்காக சுத்திகரிக்கப்பட்ட பானத்தை பசுக்களால் அபிஷேகம் செய்து நீ பாய்கிறாய்.
9.107.23
पव॑स्व॒ वाज॑सातये अ॒भि विश्वा॑नि॒ काव्या॑ ।
त्वं स॑मु॒द्रं प्र॑थ॒मो वि धा॑रयो दे॒वेभ्यः॑ सोम मत्स॒रः ॥
வாஜத்தை வெல்வதற்காக பாய்ந்து வா; எல்லா கவிதைகளையும் நோக்கி. நீ முதலில் கடலைத் தாங்குகிறாய்; தேவர்களுக்காக, சோமனே, நீ மகிழ்ச்சியூட்டுபவன்.
9.107.24
स तू प॑वस्व॒ परि॒ पार्थि॑वं॒ रजो॑ दि॒व्या च॑ सोम॒ धर्म॑भिः ।
त्वां विप्रा॑सो म॒तिभि॑र्विचक्षण शु॒भ्रं हि॑न्वन्ति धी॒तिभिः॑ ॥
அந்த நீயே பாய்ந்து வா, பூமி உலகத்தையும் வான உலகத்தையும் சுற்றி; சோமனே, உன் நியமங்களால். எல்லாம் காண்பவனே, விப்ரர்கள் உன்னை எண்ணங்களாலும், பிரகாசமானவனை தியானங்களாலும் ஊற்றுகின்றனர்.
9.107.25
पव॑माना असृक्षत प॒वित्र॒मति॒ धार॑या ।
म॒रुत्व॑न्तो मत्स॒रा इ॑न्द्रि॒या हया॑ मे॒धाम॒भि प्रयां॑सि च ॥
சுத்தமாகப் பாயும் சோமம் தன் வடிகட்டியின் வழியே நீரோட்டத்துடன் முன்னே அனுப்பப்பட்டது; மருத்துகளுடன் கூடிய உற்சாகமூட்டும் துளிகள் இந்திரனுக்காக, அறிவை நோக்கியும் பெரும் கொடைகளை நோக்கியும் பாய்ந்தன.
9.107.26
अ॒पो वसा॑नः॒ परि॒ कोश॑मर्षति॒ इन्दु॑र्हिया॒नः सो॒तृभि॑र् ।
ज॒नय॒ञ्ज्योति॑र्म॒न्दना॑ अवीवश॒द्गाः कृ॑ण्वा॒नो न नि॒र्णिज॑म् ॥
நீரை ஆடையாக அணிந்த இந்து சோமம் கலத்தைச் சுற்றிப் பாய்கிறது; பிழிபவர்களால் பிழியப்பட்டு அது ஒளியை உண்டாக்கி, உற்சாகமூட்டும் பானங்களைத் தூண்டி, பசுக்களைத் தூய்மைப்படுத்துபவன் போல அவற்றை ஊக்குவிக்கிறது.