ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.107.1
परी॒तो षि॑ञ्चता सु॒तं सोमो॒ य उ॑त्त॒मं ह॒विः ।
द॒ध॒न्वाँ यो नर्यो॑ अ॒प्स्व॑न्त~रा सु॒षाव॒ सोम॒मद्रि॑भिः ॥
ഉത്തമമായ ഹവിസ്സായ പിഴിഞ്ഞ സോമത്തെ ചുറ്റും ഒഴിക്കുക. ഓടിയെത്തുന്ന വീരനായ സോമൻ ജലങ്ങളിൽ കല്ലുകൾകൊണ്ട് സോമത്തെ പിഴിഞ്ഞു.
9.107.2
नू॒नं पु॑ना॒नोऽवि॑भिः॒ परि॑ स्र॒वाद॑ब्धः सुर॒भिन्त॑रः ।
सु॒ते चि॑त्त्वा॒प्सु म॑दामो॒ अन्ध॑सा श्री॒णन्तो॒ गोभि॒रुत्त॑रम् ॥
ഇപ്പോൾത്തന്നെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന സോമമേ, കമ്പിളി അരിപ്പകളിലൂടെ ചുറ്റും ഒഴുകുക; തോൽക്കാത്തവനേ, അതിസുഗന്ധമുള്ളവനേ. പിഴിയുമ്പോഴും ജലങ്ങളിൽ നിന്നെ, സോമരസത്താൽ ഞങ്ങൾ സന്തോഷിക്കുന്നു; പശുക്കളോടൊപ്പം ഉന്നതം നേടാൻ പരിശ്രമിച്ച്.
9.107.3
परि॑ सुवा॒नश्चक्ष॑से देव॒माद॑नः ।
क्रतु॒रिन्दु॑र्विचक्ष॒णः ॥
ചുറ്റും പിഴിയപ്പെട്ട്, കാഴ്ചയ്ക്കായി, ദേവന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ; സങ്കൽപമുള്ള തുള്ളി, സർവ്വദർശി.
9.107.4
पु॒ना॒नः सो॑म॒ धार॑या॒पो वसा॑नो अर्षसि ।
आ र॑त्न॒धा योनि॑मृ॒तस्य॑ सीदसि॒ उत्सो॑ देव हिर॒ण्ययः॑ ॥
സോമമേ, ശുദ്ധമാക്കിക്കൊണ്ട്, ധാരയാൽ ജലങ്ങളെ ധരിച്ച് നീ നീങ്ങുന്നു. രത്നങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ഋതത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് നീ ഇരിക്കുന്നു; ദേവാ, നീ സ്വർണ്ണമയമായ ഉറവ്.
9.107.5
दु॒हा॒न ऊध॑र्दि॒व्यं मधु॑ प्रि॒यं प्र॒त्नं स॒धस्थ॒मास॑दत् ।
आ॒पृच्छ्यं॑ ध॒रुणं॑ वा॒ज्य॑र्षति॒ नृभि॑र्धू॒तो वि॑चक्ष॒णः ॥
അകിടിൽനിന്ന് ദിവ്യമധു കറന്നുകൊണ്ട്, പ്രിയമുള്ള, പുരാതനമായ സ്ഥാനത്ത് അവൻ ഇരുന്നു; ചോദ്യാർഹമായ, ഉറച്ചതിനെ വേഗമുള്ള ബലവാൻ ഓടിക്കുന്നു; മനുഷ്യരാൽ കുലുക്കപ്പെട്ട, സർവ്വദർശി.
9.107.6
पु॒ना॒नः सो॑म॒ जागृ॑वि॒रव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यो ।
त्वं विप्रो॑ अभ॒वोऽङ्गि॑रस्तमो॒ मध्वा॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्ष नः ॥
പവിത്രമാക്കുന്ന സോമമേ, ജാഗ്രതയുള്ളവനേ, ആട്ടിൻ കമ്പിളിയുടെ അരിപ്പയിൽ ചുറ്റും പ്രിയനായവനേ; നീ ജ്ഞാനിയായി, അംഗിരസരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; മധുവാൽ ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം നനയ്ക്കുക.
9.107.7
सोमो॑ मी॒ढ्वान्प॑वते गातु॒वित्त॑म॒ ऋषि॒र्विप्रो॑ विचक्ष॒णः ।
त्वं क॒विर॑भवो देव॒वीत॑म॒ आ सूर्यं॑ रोहयो दि॒वि ॥
സോമൻ ദാനശീലനായി ശുദ്ധനായി ഒഴുകുന്നു; വഴി കണ്ടെത്തുന്നതിൽ ഉത്തമനായ നീ ഋഷിയും വിപ്രനും ദൂരദർശിയുമായി കവിയായിത്തീർന്നു. ദേവന്മാരെ ഏറ്റവും സഹായിക്കുന്നവനായി നീ സൂര്യനെ ദ്യുലോകത്തിൽ ഉയർത്തി.
9.107.8
सोम॑ उ षुवा॒णः सो॒तृभि॒रधि॒ ष्णुभि॒रवी॑नाम् ।
अश्व॑येव ह॒रिता॑ याति॒ धार॑या म॒न्द्रया॑ याति॒ धार॑या ॥
സോമൻ തീർച്ചയായും പിഴിയുന്നവരാൽ ആട്ടിൻരോമ അരിപ്പകളിന്മേൽ പിഴിയപ്പെടുന്നു; കുതിരപോലെ സ്വർണ്ണ ധാരയോടെ പോകുന്നു, മധുര ധാരയോടെ പോകുന്നു.
9.107.9
अ॒नू॒पे गोमा॒न्गोभि॑रक्षाः॒ सोमो॑ दु॒ग्धाभि॑रक्षाः ।
स॒मु॒द्रं न सं॒वर॑णान्यग्मन्म॒न्दी मदा॑य तोशते ॥
ജലസ്ഥലത്ത് പശുസമ്പന്നനായ സോമൻ പാലോടുകൂടി ഒഴുകുന്നു; സമുദ്രത്തിലെത്തുന്ന വേലികൾ പോലെ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദത്തിനായി ഉയരുന്നു.
9.107.10
आ सो॑म सुवा॒नो अद्रि॑भिस्ति॒रो वारा॑ण्य॒व्यया॑ ।
जनो॒ न पु॒रि च॒म्वो॑र्विश॒द्धरिः॒ सदो॒ वने॑षु दधिषे ॥
ഹേ സോമാ, കല്ലുകളാൽ പിഴിയപ്പെട്ട് നീ നശിക്കാത്ത വേലികൾ കടന്നുവരൂ; മനുഷ്യനെപ്പോലെ നഗരത്തിൽ, രണ്ട് പാത്രങ്ങളിൽ ആ പച്ച സോമൻ പ്രവേശിക്കുന്നു; ഹേ സോമാ, കാടുകളിൽ നീ നിന്റെ ആസനം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
9.107.11
स मा॑मृजे ति॒रो अण्वा॑नि मे॒ष्यो॑ मी॒ळ्हे सप्ति॒र्न वा॑ज॒युः ।
अ॒नु॒माद्यः॒ पव॑मानो मनी॒षिभिः॒ सोमो॒ विप्रे॑भि॒र्ऋक्व॑भिः ॥
അവൻ തന്നെത്തന്നെ കടത്തി, ആട്ടുകൊറ്റന്റെ രോമത്തിൽ ശുദ്ധനായി; സമ്മാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന കുതിരപോലെ ആനന്ദിക്കുന്നു; ഒഴുകുന്ന ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന സോമൻ മനീഷികളാലും വിപ്രരാലും ഋഷികളാലും ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു.
9.107.12
प्र सो॑म दे॒ववी॑तये॒ सिन्धु॒र्न पि॑प्ये॒ अर्ण॑सा ।
अं॒शोः पय॑सा मदि॒रो न जागृ॑वि॒रच्छा॒ कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥
ഹേ സോമാ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി മുന്നോട്ടു പോകൂ; നദിപോലെ പ്രവാഹത്താൽ നിറഞ്ഞ് അവൻ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; സോമൻ പാലോടുകൂടി ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു; ഉണർന്ന്, മധുരം ഇറ്റിക്കുന്ന കലശത്തിലേക്ക് പോകൂ.
9.107.13
आ ह॑र्य॒तो अर्जु॑ने॒ अत्के॑ अव्यत प्रि॒यः सू॒नुर्न मर्ज्यः॑ ।
तमी॑ं हिन्वन्त्य॒पसो॒ यथा॒ रथं॑ न॒दीष्वा गभ॑स्त्योः ॥
പ്രിയ പുത്രനെപ്പോലെ ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട, പച്ച നിറമുള്ള സോമം രണ്ട് കൈകളിലും വെക്കപ്പെടുന്നു. പ്രയത്നിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാർ അതിനെ നദീതീരങ്ങളിൽ രഥംപോലെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു.
9.107.14
अ॒भि सोमा॑स आ॒यवः॒ पव॑न्ते॒ मद्यं॒ मद॑म् ।
स॒मु॒द्रस्याधि॑ वि॒ष्टपि॑ मनी॒षिणो॑ मत्स॒रासः॑ स्व॒र्विदः॑ ॥
ജീവനുള്ള സോമരസങ്ങൾ പരമാനന്ദത്തിനായി ഒഴുകി ശുദ്ധമാകുന്നു. സമുദ്രത്തിനുമേൽ, ഉന്നതലോകത്തിൽ, ജ്ഞാനികളും ആനന്ദദായകരുമായ സോമങ്ങൾ, സ്വർഗപ്രകാശം കണ്ടെത്തുന്നവയായി, ഒഴുകുന്നു.
9.107.15
तर॑त्समु॒द्रं पव॑मान ऊ॒र्मिणा॒ राजा॑ दे॒व ऋ॒तं बृ॒हत् ।
अर्ष॑न्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धर्म॑णा॒ प्र हि॑न्वा॒न ऋ॒तं बृ॒हत् ॥
സ്വയം ശുദ്ധമാകുന്ന സോമം തിരമാലകളോടെ സമുദ്രം കടക്കുന്നു. രാജാവും ദേവനുമായ അത്, വിശാലമായ ഋതം ധരിച്ച്, മിത്ര-വരുണരുടെ ധർമ്മത്താൽ ഒഴുകി, വിശാലമായ ഋതത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു.
9.107.16
नृभि॑र्येमा॒नो ह॑र्य॒तो वि॑चक्ष॒णो ।
राजा॑ दे॒वः स॑मु॒द्रियः॑ ॥
മനുഷ്യരാൽ (പുരോഹിതരാൽ) നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട, തിളങ്ങുന്ന, സർവദർശിയായ, രാജാവും ദേവനുമായ, സമുദ്രത്തിന്റേതായ.
9.107.17
इन्द्रा॑य पवते॒ मदः॒ सोमो॑ म॒रुत्व॑ते सु॒तः ।
स॒हस्र॑धारो॒ अत्यव्य॑मर्षति॒ तमी॑ मृजन्त्या॒यवो॑ ॥
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സന്തോഷദായകമായ സോമം മരുത്തുകളോടൊപ്പം പിഴിഞ്ഞ് ഒഴുകുന്നു. ആയിരം ധാരകളുള്ള സോമം ആട്ടുരോമ അരിപ്പ കടന്ന് കുതിക്കുന്നു; പുരോഹിതർ അതിനെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
9.107.18
पु॒ना॒नश्च॒मू ज॒नय॑न्म॒तिं क॒विः सोमो॑ दे॒वेषु॑ रण्यति ।
अ॒पो वसा॑नः॒ परि॒ गोभि॒रुत्त॑रः॒ सीद॒न्वने॑ष्वव्यत ॥
സ്വയം ശുദ്ധമാക്കി, ചമസത്തിൽ ചിന്ത ഉണർത്തി, കവിയായ സോമം ദേവന്മാർക്കിടയിൽ കുതിക്കുന്നു. ജലം ധരിച്ച്, പശുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഉത്തമനായ സോമം കാടുകളിൽ ഇരുന്ന് ഒഴുകുന്നു.
9.107.19
तवा॒हं सो॑म रारण स॒ख्य इ॑न्दो दि॒वेदि॑वे ।
पु॒रूणि॑ बभ्रो॒ नि च॑रन्ति॒ मामव॑ परि॒धीँरति॒ ताँ इ॑हि ॥
സോമാ, നിന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ ഞാൻ ദിനംതോറും സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തവിട്ടുനിറമുള്ള ഇന്ദോ, പലരും എന്നെ വളഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു; ആ വളയുന്നവരെ കടന്നു മുന്നോട്ടു പോകൂ.
9.107.20
उ॒ताहं नक्त॑मु॒त सो॑म ते॒ दिवा॑ स॒ख्याय॑ बभ्र॒ ऊध॑नि ।
घृ॒णा तप॑न्त॒मति॒ सूर्यं॑ प॒रः श॑कु॒ना इ॑व पप्तिम ॥
ഞാൻ രാത്രിയിലും, സോമാ, നിന്റെ പകലിലും സൗഹൃദത്തിനായി, തവിട്ടുനിറമുള്ളവനേ, നിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ജ്വാലകളാൽ തപിക്കുന്ന സൂര്യനെ കടന്ന്, ദൂരെ നിന്ന് പക്ഷികളെപ്പോലെ ഞാൻ പറക്കുന്നു.
9.107.21
मृ॒ज्यमा॑नः सुहस्त्य समु॒द्रे वाच॑मिन्वसि ।
र॒यिं पि॒शङ्गं॑ बहु॒लं पु॑रु॒स्पृहं॒ पव॑माना॒भ्य॑र्षसि ॥
സുഹസ്ത്യാ, ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ നീ സമുദ്രത്തിൽ വാക്കിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. തവിട്ടുനിറവും സമൃദ്ധവും എല്ലാം തളിക്കുന്നതുമായ സമ്പത്ത് നീ ഒഴുക്കുന്നു, പവമാനാ.
9.107.22
मृ॒जा॒नो वारे॒ पव॑मानो अ॒व्यये॒ वृषाव॑ चक्रदो॒ वने॑ ।
दे॒वानां॑ सोम पवमान निष्कृ॒तं गोभि॑रञ्जा॒नो अ॑र्षसि ॥
അരുവിയിൽ ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ, സംരക്ഷണമില്ലാത്തിടത്ത് പവിത്രമാകുമ്പോൾ, ശക്തനായ കാളയെപ്പോലെ കാട്ടിൽ നീ ഗർജ്ജിക്കുന്നു. സോമാ, പവമാനാ, ദേവന്മാർക്കായി ശുദ്ധീകരിച്ച രസത്തെ പശുക്കളാൽ അഭിഷേകം ചെയ്ത് നീ ഒഴുകുന്നു.
9.107.23
पव॑स्व॒ वाज॑सातये अ॒भि विश्वा॑नि॒ काव्या॑ ।
त्वं स॑मु॒द्रं प्र॑थ॒मो वि धा॑रयो दे॒वेभ्यः॑ सोम मत्स॒रः ॥
വാജം നേടുന്നതിനായി ഒഴുകുക; എല്ലാ കാവ്യങ്ങളിലേക്കും. നീ ആദ്യം സമുദ്രത്തെ ധരിക്കുന്നു; ദേവന്മാർക്കായി, സോമാ, നീ ഉന്മേഷദായകനാണ്.
9.107.24
स तू प॑वस्व॒ परि॒ पार्थि॑वं॒ रजो॑ दि॒व्या च॑ सोम॒ धर्म॑भिः ।
त्वां विप्रा॑सो म॒तिभि॑र्विचक्षण शु॒भ्रं हि॑न्वन्ति धी॒तिभिः॑ ॥
ആ നീ തന്നെ ഒഴുകുക, ഭൂലോകത്തിനും ദിവ്യലോകത്തിനും ചുറ്റും; സോമാ, നിന്റെ ധർമ്മങ്ങളാൽ. സർവ്വദർശിയേ, വിപ്രന്മാർ നിന്നെ മതികളാലും, ശുഭ്രനായ നിന്നെ ധീകളാലും അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു.
9.107.25
पव॑माना असृक्षत प॒वित्र॒मति॒ धार॑या ।
म॒रुत्व॑न्तो मत्स॒रा इ॑न्द्रि॒या हया॑ मे॒धाम॒भि प्रयां॑सि च ॥
ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സോമം തന്റെ അരിപ്പയിലൂടെ പ്രവാഹത്തോടൊപ്പം മുന്നോട്ടയക്കപ്പെട്ടു; മരുത്തുകളോടുകൂടിയ ഉന്മേഷദായകമായ തുള്ളികൾ ഇന്ദ്രന്നായി, ജ്ഞാനത്തിലേക്കും മഹത്തായ ദാനങ്ങളിലേക്കും ഒഴുകി.
9.107.26
अ॒पो वसा॑नः॒ परि॒ कोश॑मर्षति॒ इन्दु॑र्हिया॒नः सो॒तृभि॑र् ।
ज॒नय॒ञ्ज्योति॑र्म॒न्दना॑ अवीवश॒द्गाः कृ॑ण्वा॒नो न नि॒र्णिज॑म् ॥
ജലത്തെ വസ്ത്രമായി പുതച്ച ഇന്ദു സോമം പാത്രത്തിനു ചുറ്റും ഒഴുകുന്നു; സോമം പിഴിയുന്നവരാൽ പിഴിയപ്പെട്ട് അത് വെളിച്ചം ഉണ്ടാക്കി, ഉന്മേഷദായക പാനീയങ്ങളെ ഉണർത്തി, പശുക്കളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ അവയെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.