Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 1.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 1.3.1
(उद्गीथब्राह्मणम्। वैराजब्राह्मणं वा।)
द्वया ह प्राजापत्या देवाश्चासुराश्च ततः कानीयसा एव देवा ज्यायसा असुराः ।
त एषु लोकेष्वस्पर्धन्त ।
ते ह देवा ऊचुर्हन्तासुरान् यज्ञ उद्गीथेनात्ययामेति ॥ १.३.१ ॥
(O Brāhmaṇa do udgītha, ou o Brāhmaṇa de Virāj.) Havia dois tipos de deuses e asuras, descendentes de Prajāpati. Destes, os deuses eram os mais novos e os asuras os mais velhos. Competiam nestes mundos. Então os deuses disseram: 'Vamos, superemos os asuras no sacrifício por meio do udgītha.'
Bṛhadāraṇyaka 1.3.2
ते ह वाचमूचुस्त्वं न उद्गायेति ।
तथेति तेभ्यो वागुदगायत् ।
यो वाचि भोगस्तं देवेभ्य आगायत् ।
यत्कल्याणं वदति तदात्मने ।
तेऽविदुरनेन वै न उद्गात्रात्येष्यन्तीति ।
तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन् ।
स यः स पाप्मा यदेवेदमप्रतिरूपं वदति ।
स एव स पाप्मा ॥ १.३.२ ॥
Disseram à fala: 'Canta tu o udgītha por nós.' 'Assim seja', disse a fala, e cantou por eles. O deleite que há na fala ela o cantou para os deuses; o que a fala diz de auspicioso ela cantou para si mesma. Os asuras souberam: 'Por meio deste cantor eles nos superarão.' Então a atacaram e a traspassaram com o mal. Esse mal é precisamente o que fala de modo impróprio: esse é o mal.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.3
अथ ह प्राणमूचुस्त्वं न उद्गायेति ।
तथेति तेभ्यः प्राण उदगायत् ।
यः प्राणे भोगस्तं देवेभ्य आगायत् ।
यत्कल्याणं जिघ्रति तदात्मने ।
तेऽविदुरनेन वै न उद्गात्रात्येष्यन्तीति ।
तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन् ।
स यः स पाप्मा यदेवेदमप्रतिरूपं जिघ्रति ।
स एव स पाप्मा ॥ १.३.३ ॥
Então disseram ao sopro: 'Canta tu o udgītha por nós.' 'Assim seja', disse o sopro, e cantou por eles. O deleite que há no sopro ele o cantou para os deuses; o que ele cheira de auspicioso cantou para si mesmo. Os asuras souberam: 'Por meio deste cantor eles nos superarão.' Então o atacaram e o traspassaram com o mal. Esse mal é precisamente o que cheira o impróprio: esse é o mal.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.4
अथ ह चक्षुरूचुस्त्वं न उद्गायेति ।
तथेति तेभ्यश्चक्षुरुदगायत् ।
यश्चक्षुषि भोगस्तं देवेभ्य आगायत् ।
यत्कल्याणं पश्यति तदात्मने ।
तेऽविदुरनेन वै न उद्गात्रात्येष्यन्तीति ।
तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन् ।
स यः स पाप्मा यदेवेदमप्रतिरूपं पश्यति ।
स एव स पाप्मा ॥ १.३.४ ॥
Então o olho disse: "Canta o udgītha por nós." "Assim seja", disse ele, e cantou o udgītha por eles. O prazer que há no olho, cantou para os deuses. O que é auspicioso, vê para si mesmo. Eles perceberam: "Por meio disto nosso udgātṛ nos superará." Lançaram-se sobre ele e o trespassaram com o mal. Esse mal é precisamente o que vê isto impróprio; esse é o mal.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.5
अथ ह श्रोत्रमूचुस्त्वं न उद्गायेति ।
तथेति तेभ्यः श्रोत्रमुदगायत् ।
यः श्रोत्रे भोगस्तं देवेभ्य आगायत् ।
यत्कल्याणं शृणोति तदात्मने ।
तेऽविदुरनेन वै न उद्गात्रात्येष्यन्तीति ।
तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन् ।
स यः स पाप्मा ।
यदेवेदमप्रतिरूपं शृणोति ।
स एव स पाप्मा ॥ १.३.५ ॥
Então o ouvido disse: "Canta o udgītha por nós." "Assim seja", disse ele, e cantou o udgītha por eles. O prazer que há no ouvido, cantou para os deuses. O que é auspicioso, ouve para si mesmo. Eles perceberam: "Por meio disto nosso udgātṛ nos superará." Lançaram-se sobre ele e o trespassaram com o mal. Esse mal é precisamente o que ouve isto impróprio; esse é o mal.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.6
अथ ह मन ऊचुस्त्वं न उद्गायेति ।
तथेति तेभ्यो मन उदगायत् ।
यो मनसि भोगस्तं देवेभ्य आगायत् ।
यत्कल्याणं संकल्पयति तदात्मने ।
तेऽविदुरनेन वै न उद्गात्रात्येष्यन्तीति ।
तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन् ।
स यः स पाप्मा ।
यदेवेदमप्रतिरूपं संकल्पयति ।
स एव स पाप्मा ।
एवमु खल्वेता देवताः पाप्मभिरुपासृजन् ।
एवमेनाः पाप्मनाविध्यन् ॥ १.३.६ ॥
Então a mente disse: "Canta o udgītha por nós." "Assim seja", disse ela, e cantou o udgītha por eles. O prazer que há na mente, cantou para os deuses. O que é auspicioso, ela o decide para si mesma. Eles perceberam: "Por meio disto nosso udgātṛ nos superará." Lançaram-se sobre ela e a trespassaram com o mal. Esse mal é precisamente o que decide isto impróprio; esse é o mal. Assim, de fato, uniram essas divindades aos males. Assim as trespassaram com o mal.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.7
अथ हेममासन्यं प्राणमूचुस्त्वं न उद्गायेति ।
तथेति तेभ्य एष प्राण उदगायत् ।
तेऽविदुरनेन वै न उद्गात्रात्येष्यन्तीति ।
तमभिद्रुत्य पाप्मनाविव्यत्सन् ।
स यथाश्मानमृत्वा लोष्टो विध्वंसेतैवं हैव विध्वंसमाना विष्वञ्चो विनेशुः ।
ततो देवा अभवन्, परासुरा ।
भवत्यात्मना, परास्य द्विषन् भ्रातृव्यो भवति य एवं वेद ॥ १.३.७ ॥
Então disseram a este sopro, o que está na boca chamado Āsanya: "Canta o udgītha por nós." "Assim seja", disse ele, e cantou o udgītha por eles. Perceberam: "Por meio disto nosso udgātṛ nos superará." Lançaram-se sobre ele, desejando trespassá-lo com o mal. Como um torrão de terra se despedaça ao bater numa pedra, assim eles, despedaçados, pereceram dispersos em todas as direções. Então os deuses surgiram, e os asuras foram derrotados. Quem assim sabe torna-se próspero por si mesmo; seu inimigo é derrotado, e seu rival que o odeia é destruído.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.8
ते होचुः क्व नु सोऽभूद्यो न इत्थमसक्तेति ।
अयमास्येऽन्तरिति ।
सोऽयास्य आङ्गिरसोऽङ्गानां हि रसः ॥ १.३.८ ॥
Disseram: "Onde foi ele então, aquele que assim estava desapegado de nós?" "Ele está dentro da boca." Ele é Ayāsya da linhagem dos Aṅgiras, pois é a essência (rasa) dos membros (aṅga).
Bṛhadāraṇyaka 1.3.9
सा वा एषा देवता दूर्नाम ।
दूरं ह्यस्या मृत्युर् ।
दूरं ह वा अस्मान्मृत्युर्भवति य एवं वेद ॥ १.३.९ ॥
Esta deusa se chama Dūr (a Distante). A morte está longe dela. Para quem assim sabe, a morte de fato se afasta dele.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.10
सा वा एषा देवतैतासां देवतानां पाप्मानं मृत्युमपहत्य यत्रासां दिशामन्तस्तद्गमयां चकार ।
तदासां पाप्मनो विन्यदधात् ।
तस्मान्न जनमियान्नान्तमियान्नेत्पाप्मानं मृत्युमन्ववायानीति ॥ १.३.१० ॥
Esta deusa, tendo afastado o mal (pāpman) e a morte destes deuses, os enviou para onde estão os confins destas direções. Afastou aquele mal deles. Por isso o homem não deve ir à multidão de pessoas, nem ir até o fim, para não cair após o mal e a morte.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.11
सा वा एषा देवतैतासां देवतानां पाप्मानं मृत्युमपहत्याथैना मृत्युमत्यवहत् ॥ १.३.११ ॥
Esta deusa, tendo afastado o mal (pāpman) e a morte destes deuses, então os levou para além da morte.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.12
सा वै वाचमेव प्रथमामत्यवहत् ।
सा यदा मृत्युमत्यमुच्यत सोऽग्निरभवत् ।
सोऽयमग्निः परेण मृत्युमतिक्रान्तो दीप्यते ॥ १.३.१२ ॥
Ela primeiro fez a fala atravessar além da morte. Quando foi libertada além da morte, tornou-se Agni. Este Agni, tendo atravessado a morte, brilha do outro lado.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.13
अथ प्राणमत्यवहत् ।
स यदा मृत्युमत्यमुच्यत स वायुरभवत् ।
सोऽयं वायुः परेण मृत्युमतिक्रान्तः पवते ॥ १.३.१३ ॥
Depois fez o sopro (prāṇa) atravessar além da morte. Quando foi libertado além da morte, tornou-se Vāyu. Este Vāyu, tendo atravessado a morte, sopra do outro lado.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.14
अथ चक्षुरत्यवहत् ।
तद्यदा मृत्युमत्यमुच्यत स आदित्योऽभवत् ।
सोऽसावादित्यः परेण मृत्युमतिक्रान्तस्तपति ॥ १.३.१४ ॥
Depois fez a visão atravessar além da morte. Quando foi libertada além da morte, tornou-se o Sol (Āditya). Este Sol, tendo atravessado a morte, arde do outro lado.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.15
अथ श्रोत्रमत्यवहत् ।
तद्यदा मृत्युमत्यमुच्यत ता दिशोऽभवन् ।
ता इमा दिशः परेण मृत्युमतिक्रान्ताः ॥ १.३.१५ ॥
Depois fez a audição atravessar além da morte. Quando foi libertada além da morte, tornou-se as direções. Estas direções, tendo atravessado a morte, estão do outro lado.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.16
अथ मनोऽत्यवहत् ।
तद्यदा मृत्युमत्यमुच्यत स चन्द्रमा अभवत् ।
सोऽसौ चन्द्रः परेण मृत्युमतिक्रान्तो भाति ।
एवं ह वा एनमेषा देवता मृत्युमतिवहति य एवं वेद ॥ १.३.१६ ॥
Então a mente fez atravessar (a morte). Quando foi libertada além da morte, tornou-se a lua. Essa lua brilha, tendo ultrapassado a morte. Assim, esta divindade leva além da morte quem assim a conhece.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.17
अथात्मनेऽन्नाद्यमागायत् ।
यद्धि किञ्चान्नमद्यतेऽनेनैव तदद्यते ।
इह प्रतितिष्ठति ॥ १.३.१७ ॥
Então cantou, para si, o alimento digno de ser comido. Qualquer alimento que é comido, é comido justamente por meio deste. Permanece firme aqui.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.18
ते देवा अब्रुवन् ।
एतावद्वा इदं सर्वं यदन्नम् ।
तदात्मन आगासीः ।
अनु नोऽस्मिन्नन्न आभजस्वेति ।
ते वै माभिसंविशतेति ।
तथेति तं समन्तं परिण्यविशन्त ।
तस्माद्यदनेनान्नमत्ति तेनैतास्तृप्यन्ति ।
एवं ह वा एनं स्वा अभिसंविशन्ति भर्ता स्वानां श्रेष्ठः पुरएता भवत्यन्नादोऽधिपतिर्य एवं वेद ।
य उ हैवंविदं स्वेषु प्रतिर्बुभूषति न हैवालं भार्येभ्यो भवति ।
अथ य एवैतमनुभवति यो वैतमनु भार्यान् बुभूर्षति स हैवालं भार्येभ्यो भवति ॥ १.३.१८ ॥
Aqueles deuses disseram: «Este é todo o alimento, apenas isto; dá-nos uma parte do alimento que tomaste para ti.» Disseram: «Deixa-nos entrar nele também.» Dizendo «Assim seja», cercaram-no por todos os lados e entraram. Por isso, pelo alimento que este come, por ele são saciados estes (sentidos). Para quem assim conhece, os seus parentes entram nele; torna-se o sustentador, o melhor, o guia, o comedor de alimento e o senhor dos seus parentes. Quem deseja rivalizar com tal conhecedor entre os seus parentes não basta nem às suas esposas; mas quem segue isto e deseja esposas depois disso basta até às suas esposas.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.19
सोऽयास्य आङ्गिरसोऽङ्गानां हि रसः ।
प्राणो वा अङ्गानां रसः ।
प्राणो हि वा अङ्गानां रसः ।
तस्माद्यस्मात्कस्माच्चाङ्गात्प्राण उत्क्रामति तदेव तच्छुष्यति ।
एष हि वा अङ्गानां रसः ॥ १.३.१९ ॥
Ele é Ayāsya dos Āṅgirasas, pois é a essência dos membros. O sopro é de fato a essência dos membros. O sopro, em verdade, é a essência dos membros. Portanto, de qualquer membro de que o sopro se retira, esse mesmo membro seca. Esta é certamente a essência dos membros.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.20
एष उ एव बृहस्पतिः ।
वाग्वै बृहती ।
तस्या एष पतिस्तस्मादु बृहस्पतिः ॥ १.३.२० ॥
Este certamente é Bṛhaspati. A fala é, de fato, a grande (bṛhatī). Este é o seu senhor; por isso é Bṛhaspati.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.21
एष उ एव ब्रह्मणस्पतिः ।
वाग्वै ब्रह्म ।
तस्या एष पतिस्तस्मादु ब्रह्मणस्पतिः ॥ १.३.२१ ॥
Este certamente é Brahmaṇaspati. A fala é, de fato, brahman. Este é o seu senhor; por isso é Brahmaṇaspati.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.22
एष उ एव साम ।
वाग्वै सामैष सा चामश्चेति तत्साम्नः सामत्वम् ।
यद्वेव समः प्लुषिणा समो मशकेन समो नागेन सम एभिस्त्रिभिर्लोकैः समोऽनेन सर्वेण तस्माद्वेव साम ।
अश्नुते साम्नः सायुज्यं सलोकताम् ।
य एवमेतत्साम वेद ॥ १.३.२२ ॥
Este certamente é o canto (sāman). A fala é, de fato, o canto, e esta é 'sa' e 'ama'; assim é a condição de sāman do canto. Porque é igual ao fogo ardente, igual ao mosquito, igual ao elefante; igual a estes três mundos, igual a tudo isto, por isso é certamente o canto. Quem conhece assim este canto alcança a união com o canto e a habitação no mesmo mundo.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.23
एष उ वा उद्गीथः ।
प्राणो वा उत्प्राणेन हीदं सर्वमुत्तब्धम् ।
वागेव गीथा ।
उच्च गीथा चेति ।
स उद्गीथः ॥ १.३.२३ ॥
Este certamente é o udgītha. O sopro (prāṇa) é, de fato, o udgītha, pois pelo sopro ascendente tudo isto é sustentado. A fala é, de fato, o canto (gīthā); também é a gīthā 'elevada' — isso é o udgītha.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.24
तद्धापि ब्रह्मदत्तश्चैकितानेयो राजानं भक्षयन्नुवाच ।
अयं त्यस्य राजा मूर्धानं विपातयताद्यदितोऽयास्य आङ्गिरसोऽन्येनोदगायदिति ।
वाचा च ह्येव स प्राणेन चोदगायदिति ॥ १.३.२४ ॥
Então Brahmadatta, filho de Caikitāna, disse ao rei que comia: "Se Ayāsya, descendente de Aṅgiras, tivesse cantado o udgītha por meio de outro, que a cabeça deste rei se parta aqui mesmo hoje." Pois ele cantou o udgītha somente com a fala e com o prāṇa.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.25
तस्य हैतस्य साम्नो यः स्वं वेद भवति हास्य स्वम् ।
तस्य वै स्वर एव स्वम् ।
तस्मादार्त्विज्यं करिष्यन् वाचि स्वरमिच्छेत ।
तया वाचा स्वरसम्पन्नयार्त्विज्यं कुर्यात् ।
तस्माद्यज्ञे स्वरवन्तं दिदृक्षन्त एव ।
अथो यस्य स्वं भवति ।
भवति हास्य स्वं य एवमेतत्साम्नः स्वं वेद ॥ १.३.२५ ॥
Quem conhece o 'próprio' (svam) deste sāman passa a ter o seu. Seu próprio é, de fato, o svara (tom). Portanto, quem vai exercer o ofício sacerdotal deve desejar o tom na fala, e com essa fala dotada de tom deve oficiar. Por isso, no sacrifício, deseja-se ver quem tem tom. E quem assim conhece o próprio do sāman passa a ter o seu.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.26
तस्य हैतस्य साम्नो यः सुवर्णं वेद भवति हास्य सुवर्णम् ।
तस्य वै स्वर एव सुवर्णम् ।
भवति हास्य सुवर्णं य एवमेतत्साम्नः सुवर्णं वेद ॥ १.३.२६ ॥
Quem conhece o 'ouro' (suvarṇa) deste sāman passa a ter ouro. Seu ouro é, de fato, o svara (tom). Quem assim conhece o ouro do sāman passa a ter ouro.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.27
तस्य हैतस्य साम्नो यः प्रतिष्ठां वेद प्रति ह तिष्ठति ।
तस्य वै वागेव प्रतिष्ठा ।
वाचि हि खल्वेष एतत्प्राणः प्रतिष्ठितो गीयते ।
अन्न इत्यु हैक आहुः ॥ १.३.२७ ॥
Quem conhece o fundamento (pratiṣṭhā) deste sāman mantém-se firme. Seu fundamento é, de fato, a fala. Pois este prāṇa, estabelecido na fala, é cantado. Alguns dizem: no alimento.
Bṛhadāraṇyaka 1.3.28
अथातः पवमानानामेवाभ्यारोहः ।
स वै खलु प्रस्तोता साम प्रस्तौति ।
स यत्र प्रस्तुयात्तदेतानि जपेत् ।
असतो मा सद्गमय, तमसो मा ज्योतिर्गमय, मृत्योर्मामृतं गमयेति ।
स यदाहासतो मा सद्गमयेति ।
मृत्युर्वा असत्सदमृतं मृत्योर्मामृतं गमयामृतं मा कुर्वित्येवैतदाह ।
तमसो मा ज्योतिर्गमयेति ।
मृत्युर्वै तमो ज्योतिरमृतं मृत्योर्मामृतं गमयामृतं मा कुर्वित्येवैतदाह ।
मृत्योर्मामृतं गमयेति ।
नात्र तिरोहितमिवास्ति ।
अथ यानीतराणि स्तोत्राणि तेष्वात्मनेऽन्नाद्यमागायेत् ।
तस्मादु तेषु वरं वृणीत ।
यं कामं कामयेत्तम् ।
स एष एवंविदुद्गातात्मने वा यजमानाय वा यं कामं कामयते तमागायति ।
तद्धैतल्लोकजिदेव ।
न हैवालोक्यताया आशास्ति य एवमेतत्साम वेद ॥ १.३.२८ ॥
Agora, a ascensão dos cantos purificadores. O prastotṛ canta o sāman. Quando o canta, deve murmurar estes: "Conduze-me do irreal ao real, conduze-me da escuridão à luz, conduze-me da morte à imortalidade." Quando diz "conduze-me do irreal ao real", diz, na verdade, que a morte é o irreal e o real é a imortalidade, de modo que quer dizer: "conduze-me da morte à imortalidade, torna-me imortal." Quando diz "conduze-me da escuridão à luz", diz, na verdade, que a morte é escuridão e a luz é imortalidade, de modo que quer dizer: "conduze-me da morte à imortalidade, torna-me imortal." Nada está oculto aqui. Quanto aos outros louvores, deve-se cantar para si o alimento e coisas semelhantes. Por isso deve-se escolher um dom entre eles; qualquer desejo que se deseje, esse deve ser cantado. O udgātṛ que assim sabe e canta para si ou para o sacrificante aquilo que deseja, esse é o conquistador dos mundos. Na verdade, para quem conhece assim este sāman, não há temor de ser invisível.