ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
26.1
अग्निश् च पृथिवी च संनते ते मे सं नमताम् अदः ।
वायुश् चाऽन्तरिक्षं च संनते ते मे सं नमताम् अदः ।
ऽ आदित्यश् च द्यौश् च संनते ते मे सं नमताम् अदः ।
ऽ आपश् च वरुणश् च संनते ते मे सं नमताम् अदः ।
सप्त सꣳसदो ऽ अष्टमी भूतसाधनी ।
सकामाꣳ२ऽ अध्वनस् कुरु संज्ञानम् अस्तु मे ऽमुना ॥ २६.१ ॥
ଅଗ୍ନି ଓ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ନତ ହୁଅ; ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ନତ ହେଉନ୍ତୁ। ବାୟୁ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ନତ ହୁଅ; ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ନତ ହେଉନ୍ତୁ। ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଦ୍ୟୌ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ନତ ହୁଅ; ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ନତ ହେଉନ୍ତୁ। ଜଳ ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ନତ ହୁଅ; ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ନତ ହେଉନ୍ତୁ। ସାତଟି ସଭା ଓ ଅଷ୍ଟମୀ, ଯାହା ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧ କରେ, ପଥର ଇଚ୍ଛାସବୁ ପୂରଣ କର; ମୋ ସହିତ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ହେଉ।
26.2
यथेमां वाचं कल्याणीम् आवदानि जनेभ्यः ।
ब्रह्मराजन्याभ्याꣳ शूद्राय चार्याय च स्वाय चारणाय ।
प्रियो देवानां दक्षिणायै दातुर् इह भूयासम् अयं मे कामः सम् ऋध्यताम् उप मादो नमतु ॥ २६.२ ॥
ମୁଁ ଏହି କଲ୍ୟାଣକାରୀ ବାଣୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିବା ପରି — ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଶୂଦ୍ର, ଆର୍ଯ୍ୟ, ନିଜ ଲୋକ ଓ ଅତିଥିଙ୍କୁ — ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଦକ୍ଷିଣାଦାତା ହୋଇ ମୁଁ ଏଠାରେ ରହିବି; ମୋ ଏହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ, ତାହା ମୋ ନିକଟରେ ନତ ହେଉ।
26.3
बृहस्पते ऽ अति यद् अर्यो ऽ अर्हाद् द्युमद् विभाति क्रतुमज् जनेषु ।
यद् दीदयच्छवस ऽ ऋतप्रजात तद् अस्मासु द्रविणं धेहि चित्रम् ।
उपयामगृहीतो ऽसि बृहस्पतये त्वा ।
एष ते योनिर् बृहस्पतये त्वा ॥ २६.३ ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ରୂପେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମେ, ବଳରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଋତରୁ ଜାତ, ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ, ବୃହସ୍ପତି ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରୁଛି)।
26.4
इन्द्र गोमन्न् इहा याहि पिबा सोमꣳ शतक्रतो ।
विद्यद्भिर् ग्रावभिः सुतम् ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा गोमते ।
ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा गोमते ॥ २६.४ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନବାନ, ଏଠାକୁ ଆସ; ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ବିଜୁଳି ପରି ପଥରରେ ନିଷ୍ପେଷିତ ସୋମ ପାନ କର। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ, ଗୋଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରୁଛି)।
26.5
इन्द्रा याहि वृत्रहन् पिबा सोमꣳ शतक्रतो ।
गोमद्भिर् ग्रावभिः सुतम् ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा गोमते ।
ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा गोमते ॥ २६.५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ; ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ଗୋଧନଯୁକ୍ତ ପଥରରେ ନିଷ୍ପେଷିତ ସୋମ ପାନ କର। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ, ଗୋଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରୁଛି)।
26.6
ऋतावानं वैश्वानरम् ऋतस्य ज्योतिषस् पतिम् ।
अजस्रं घर्मम् ईमहे ।
उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा ।
एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा ॥ २६.६ ॥
ଋତବାନ ବୈଶ୍ୱାନରକୁ, ଋତର ଆଲୋକର ସ୍ୱାମୀକୁ, ଅବିରତ ଉଷ୍ମତା (ଘର୍ମ) ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ, ବୈଶ୍ୱାନର ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରୁଛି)।
26.7
वैश्वानरस्य सुमतौ स्याम राजा हि कं भुवनानाम् अभिश्रीः ।
इतो जातो विश्वम् इदं वि चष्टे वैश्वानरो यतते सूर्येण ।
उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा ।
एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा ॥ २६.७ ॥
ଆମେ ବୈଶ୍ବାନରଙ୍କ କୃପାରେ ରହିବା; ସେ ଲୋକସମୂହର ରାଜା, ସବୁଠାରୁ ଉପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଏଠାରୁ ଜାତ ସେ ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖନ୍ତି; ବୈଶ୍ବାନର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ବୈଶ୍ବାନରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ବୈଶ୍ବାନରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
26.8
वैश्वानरो न ऽ ऊतय ऽ आ प्र यातु परावतः ।
अग्निर् उक्थेन वाहसा ।
उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा ।
एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा ॥ २६.८ ॥
ବୈଶ୍ବାନର ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦୂରରୁ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବହନ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି (ଆସନ୍ତୁ)। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ବୈଶ୍ବାନରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ବୈଶ୍ବାନରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
26.9
अग्निर् ऋषिः पवमानः पाञ्चजन्यः पुरोहितः ।
तम् ईमहे महागयम् ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अग्नये त्वा वर्चसे ।
ऽ एष ते योनिर् अग्नये त्वा वर्चसे ॥ २६.९ ॥
ଅଗ୍ନି ଋଷି, ପବିତ୍ରକାରୀ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ, ପୁରୋହିତ; ସେହି ମହା-ଆତିଥ୍ୟବାନ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ ଆମେ ଯାଚନା କରୁ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ତେଜ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ତେଜ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ।
26.10
महाꣳ२ऽ इन्द्रो वज्रहस्तः षोडशी शर्म यच्छतु ।
हन्तु पाप्मानं यो ऽस्मान् द्वेष्टि ।
उपयामगृहीतो ऽसि महेन्द्राय त्वा ।
एष ते योनिर् महेन्द्राय त्वा ॥ २६.१० ॥
ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ହାତରେ ବଜ୍ର ଧାରଣକାରୀ, ଷୋଡ଼ଶୀ, ଶରଣ ଦିଅନ୍ତୁ; ଯେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ ତାହାର ପାପ ନାଶ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମହେନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ମହେନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ।
26.11
तं वो दस्मम् ऋतीषहं वसोर् मन्दानम् अन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव ऽ इन्द्रं गीर्भिर् नवामहे ॥ २६.११ ॥
ଆପଣଙ୍କର ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ଧନର ଅଧିପତି, ସୋମରେ ହର୍ଷିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଗାଈମାନେ ବାଛୁରିକୁ ଡାକିବା ପରି, ଆମେ ସ୍ତୁତିଗୀତରେ ଡାକୁ।
26.12
यद् वाहिष्ठं तद् अग्नये बृहद् अर्च विभावसो ।
महिषीव त्वद् रयिस् त्वद् वाजा ऽ उद् ईरते ॥ २६.१२ ॥
ଯାହା ସର୍ବାଧିକ ବହନକାରୀ (ହବି ବହନକାରୀ), ତାହା ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ମହାନ ସ୍ତୋତ୍ର ରୂପେ ଗାଅ, ହେ ବିଭାବସୁ; ତୁମଠାରୁ ଧନ ଉଠେ, ରାଣୀ ପରି; ତୁମଠାରୁ ବଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
26.13
एह्य् ऊ षु ब्रवाणि ते ऽग्न ऽ इत्थेतरा गिरः ।
एभिर् वर्धास ऽ इन्दुभिः ॥ २६.१३ ॥
ଆସ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ଭାବେ କହିବି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ସ୍ତୁତିବାଣୀ ମଧ୍ୟ; ଏହି ସୋମବିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଢ଼।
26.14
ऋतवस् ते यज्ञं वि तन्वन्तु मासा रक्षन्तु ते हविः ।
संवत्सरस् ते यज्ञं दधातु नः प्रजां च परि पातु नः ॥ २६.१४ ॥
ଋତୁମାନେ ତୁମ ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ, ମାସମାନେ ତୁମ ହବିର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସଂବତ୍ସର ତୁମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରୁ, ଆମ ପ୍ରଜାକୁ ମଧ୍ୟ ଚାରିପାଶରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
26.15
उपह्वरे गिरीणाꣳ संगमे च नदीनाम् ।
धिया विप्रो ऽ अजायत ॥ २६.१५ ॥
ପର୍ବତ ଗୁମ୍ଫାରେ ଓ ନଦୀମାନଙ୍କ ସଂଗମରେ, ବୁଦ୍ଧିରେ (ପ୍ରେରିତ) ବିପ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
26.16
उच्चा ते जातम् अन्धसो दिवि सद् भूम्य् आ ददे ।
उग्रꣳ शर्म महि श्रवः ॥ २६.१६ ॥
ଉଚ୍ଚରେ ଜନ୍ମିତ ତୁମ ସୋମ, ଯାହା ଦିବରେ ସ୍ଥିତ, ତାହାକୁ ମୁଁ ଭୂମିରୁ ଗ୍ରହଣ କରେ; ତାହା ଉଗ୍ର ଆଶ୍ରୟ ଓ ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି।
26.17
स न ऽ इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः ।
वरिवोवित् परि स्रव ॥ २६.१७ ॥
ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ ଓ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ ନିମିତ୍ତ ଧନ ଜାଣି ସେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
26.18
एना विश्वान्य् अर्य ऽ आ द्युम्नानि मानुषाणाम् ।
सिषासन्तो वनामहे ॥ २६.१८ ॥
ଏଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସମସ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ଧନ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆମେ ଯାଚନା କରୁ।
26.19
अनु वीरैर् अनु पुष्यास्म गोभिर् अन्व् अश्वैर् अनु सर्वेण पुष्टैः ।
अनु द्विपदानु चतुष्पदा वयं देवा नो यज्ञम् ऋतुथा नयन्तु ॥ २६.१९ ॥
ବୀରମାନଙ୍କ ସହ, ଗୋମାନଙ୍କ ସହ, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ, ସମସ୍ତ ପୁଷ୍ଟି ସହ ଆମେ ବଢ଼ୁ; ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ସହ ଆମେ ବଢ଼ୁ। ଦେବତାମାନେ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।
26.20
अग्ने पत्नीर् इहा वह देवानाम् उशतीर् उप ।
त्वष्टारꣳ सोमपीतये ॥ २६.२० ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାକୁ ଦେବତାଙ୍କ କାମନାକାରିଣୀ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣ; ସୋମପାନ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଣ।
26.21
अभि यज्ञं गृणीहि नो ग्नावो नेष्टः पिब ऽ ऋतुना ।
त्वꣳ हि रत्नधा ऽ असि ॥ २६.२१ ॥
ଆମ ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଆହ୍ୱାନ କର; ହେ ନେଷ୍ଟା, ଋତୁ ଅନୁସାରେ ପାନ କର, କାରଣ ତୁମେ ହିଁ ରତ୍ନ ଦାତା।
26.22
द्रविणोदाः पिपीषति जुहोत प्र च तिष्ठत ।
नेष्ट्राद् ऋतुभिर् इष्यत ॥ २६.२२ ॥
ଧନଦାତା ତୃପ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି; ଆହୁତି ଦିଅ ଓ ଉଠି ଠିଆ ହୁଅ। ନେଷ୍ଟାଙ୍କଠାରୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ପ୍ରେରିତ ହୁଅ।
26.23
तवायꣳ सोमस् त्वम् एह्य् अर्वाङ्छश्वत्तमꣳ सुमना ऽ अस्य पाहि ।
अस्मिन् यज्ञे बर्हिष्य् आ निषद्या दधिष्वेमं जठर ऽ इन्दुम् इन्द्र ॥ २६.२३ ॥
ଏହା ତୁମର ସୋମ। ଏଠାକୁ ଆସ, ଅତି ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପ୍ରସନ୍ନମନା, ଏହା ପାନ କର। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ କୁଶ ଉପରେ ବସି ଏହି ସୋମବିନ୍ଦୁ ଉଦରରେ ଧାରଣ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
26.24
अमेव नः सुहवा ऽ आ हि गन्तन नि बर्हिषि सदतना रणिष्टन ।
अथा मन्दस्व जुजुषाणो ऽ अन्धसस् त्वष्टर् देवेभिर् जनिभिः सुमद्गणः ॥ २६.२४ ॥
ଆମ ନିକଟରେ ଥିବା ପରି, ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ, ଏଠାକୁ ଆସ। କୁଶ ଉପରେ ବସି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ। ହେ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସୋମ ଉପଭୋଗ କରି ଦେବତା ଓ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ସହିତ, ଆନନ୍ଦିତ ଗଣ ସହିତ ହର୍ଷିତ ହୁଅ।
26.25
स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया ।
इन्द्राय पातवे सुतः ॥ २६.२५ ॥
ଅତି ମଧୁର, ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ସୋମ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ନିଚୋଡ଼ାଯାଇଛି।
26.26
रक्षोहा विश्वचर्षणिर् अभि योनिम् अयोहतम् ।
द्रुणा सधस्थम् आसदत् ॥ २६.२६ ॥
ରାକ୍ଷସ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ରଷ୍ଟା, ଲୌହ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତିତ ଯୋନି ଦିଗକୁ। କାଠ ପାତ୍ର ସହିତ ସଧସ୍ଥରେ ବସିଲା।