Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

ऋग्वेद · सूक्त 8.20

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

8.20.1

आ ग॑न्ता॒ मा रि॑षण्यत॒ प्रस्था॑वानो॒ माप॑ स्थाता समन्यवः ।
स्थि॒रा चि॑न्नमयिष्णवः ॥

या, आम्हांस त्रास देऊ नका, हे पुढे जाणाऱ्या मरुतांनो. हे एकाच क्रोधाचे, दूर उभे राहू नका; हे वाकवणाऱ्यांनो, स्थिर वस्तूंनाही वाका.

8.20.2

वी॒ळु॒प॒विभि॑र्मरुत ऋभुक्षण॒ आ रु॑द्रासः सुदी॒तिभिः॑ ।
इ॒षा नो॑ अ॒द्या ग॑ता पुरुस्पृहो य॒ज्ञमा सो॑भरी॒यवः॑ ॥

वीळुपवी धारण करणाऱ्या मरुतांनो, हे ऋभुक्षणांनो, हे रुद्रांनो, तेजस्वी दीप्तींसह इकडे या. हे अनेकांनी आवाहन केलेल्यांनो, सोभरी-अर्पणाची इच्छा करणाऱ्यांनो, आज अन्नासह आमच्या यज्ञात या.

8.20.3

वि॒द्मा हि रु॒द्रिया॑णां॒ शुष्म॑मु॒ग्रं म॒रुतां॒ शिमी॑वताम् ।
विष्णो॑रे॒षस्य॑ मी॒ळ्हुषा॑म् ॥

आम्ही निश्चितपणे जाणतो रुद्र, मरुत आणि शीमीवंतांची उग्र शक्ती; विष्णू आणि या दानशूराचीही शक्ती जाणतो.

8.20.4

वि द्वी॒पानि॒ पाप॑त॒न्तिष्ठ॑द्दु॒च्छुनो॒भे यु॑जन्त॒ रोद॑सी ।
प्र धन्वा॑न्यैरत शुभ्रखादयो॒ यदेज॑थ स्वभानवः ॥

बेटे वेगळी होऊन पडली; दोरी असलेली दोन्ही लोके जुंपली गेली; हे शुभ्रदंत, स्वयंप्रकाशी मरुतांनो, तुम्ही हलवता तेव्हा वादळांची धनुष्ये चालतात.

8.20.5

अच्यु॑ता चिद्वो॒ अज्म॒~न्ना नान॑दति॒ पर्व॑तासो॒ वन॒स्पतिः॑ ।
भूमि॒र्यामे॑षु रेजते ॥

तुमच्या गतीने अचल पर्वतही गर्जतात, वनस्पतीही गर्जते; तुमच्या प्रवासात पृथ्वीही कंपित होते.

8.20.6

अमा॑य वो मरुतो॒ यात॑वे॒ द्यौर्जिही॑त॒ उत्त॑रा बृ॒हत् ।
यत्रा॒ नरो॒ देदि॑शते त॒नू~ष्वा त्वक्षां॑सि बा॒ह्वो॑जसः ॥

हे मरुतांनो, तुमच्या प्रवासासाठी वरचे आकाश विस्तीर्णपणे उघडते; जिथे माणसे आपल्या शरीरांत दाखवली जातात, तिथे हे बलबाहूंनो, तुम्ही आपल्या रूपांत प्रकट होता.

8.20.7

स्व॒धामनु॒ श्रियं॒ नरो॒ महि॑ त्वे॒षा अम॑वन्तो॒ वृष॑प्सवः ।
वह॑न्ते॒ अह्रु॑तप्सवः ॥

हे वीरांनो, तुमच्या स्वभावानुसार, मोठ्या तेजाने आणि बळाने, वृषभासारख्या वेगाने, अखंड सामर्थ्याने तुम्ही संपत्ती वाहून नेता.

8.20.8

गोभि॑र्वा॒णो अ॑ज्यते॒ सोभ॑रीणां॒ रथे॒ कोशे॑ हिर॒ण्यये॑ ।
गोब॑न्धवः सुजा॒तास॑ इ॒षे भु॒जे म॒हान्तो॑ न॒ स्पर॑से॒ नु ॥

गायींसह वाणी सोभरींच्या रथात, सोनेरी पात्रात प्रेरित होते. गोधनाने बद्ध, सुजात, महान पुरुष आमच्या अन्न आणि भोगासाठी आता (स्पर्श करोत).

8.20.9

प्रति॑ वो वृषदञ्जयो॒ वृष्णे॒ शर्धा॑य॒ मारु॑ताय भरध्वम् ।
ह॒व्या वृष॑प्रयाव्णे ॥

हे वृषदञ्जय, मरुतांच्या बलासाठी, वृषभांसह चालणाऱ्यांसाठी तुम्ही हवींची आहुती आणा.

8.20.10

वृ॒ष॒ण॒श्वेन॑ मरुतो॒ वृष॑प्सुना॒ रथे॑न॒ वृष॑नाभिना ।
आ श्ये॒नासो॒ न प॒क्षिणो॒ वृथा॑ नरो ह॒व्या नो॑ वी॒तये॑ गत ॥

हे मरुतांनो, वृषणाश्व, वृषपाद, वृषनाभी रथासह, बाजांसारखे पंख असलेले, हे वीरांनो, आमच्या भोगासाठी हवींसह इथे या.

8.20.11

स॒मा॒नम॒ञ्ज्ये॑षां॒ वि भ्रा॑जन्ते रु॒क्मासो॒ अधि॑ बा॒हुषु॑ ।
दवि॑द्युतत्यृ॒ष्टयः॑ ॥

यांचे अलंकार एकसारखे चमकतात. सोनेरी अलंकार त्यांच्या बाहुंवर चमकतात; ते विजेने झळकतात, तेजस्वी मरुत.

8.20.12

त उ॒ग्रासो॒ वृष॑ण उ॒ग्रबा॑हवो॒ नकि॑ष्ट॒नूषु॑ येतिरे ।
स्थि॒रा धन्वा॒न्यायु॑धा॒ रथे॑षु॒ वोऽनी॑के॒ष्वधि॒ श्रियः॑ ॥

ते उग्र, वृषभासारखे, उग्र बाहू असलेले वीर आपल्या शरीरात जराही शिथिल होत नाहीत; रथांवर दृढ धनुष्ये व आयुधे आहेत; तुमच्या ध्वजांवर श्री विराजते.

8.20.13

येषा॒मर्णो॒ न स॒प्रथो॒ नाम॑ त्वे॒षं शश्व॑ता॒मेक॒मिद्भु॒जे ।
वयो॒ न पित्र्यं॒ सहः॑ ॥

ज्यांचे नाव विशाल समुद्रासारखे आहे, ज्यांचे तेज शाश्वत आहे, ज्यांचे एकमेव बल उपभोगासाठी आहे—ते पक्ष्याप्रमाणे आपल्या पूर्वजांच्या बलाने उडतात.

8.20.14

तान्व॑न्दस्व म॒रुत॒स्ताँ उप॑ स्तुहि॒ तेषां॒ हि धुनी॑नाम् ।
अ॒राणां॒ न च॑र॒मस्तदे॑षां दा॒ना म॒ह्ना तदे॑षाम् ॥

त्या मरुतांचे वंदन कर, त्यांचीच स्तुती कर; त्यांची गती चाकाच्या टोकासारखी आहे; त्यांचे ते दान आणि ती महिमा त्यांचीच आहे.

8.20.15

सु॒भगः॒ स व॑ ऊ॒तिषु॒ आस॒ पूर्वा॑सु मरुतो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
यो वा॑ नू॒नमु॒तास॑ति ॥

हे मरुतांनो, तुमच्या पूर्वीच्या संरक्षणांत आणि उषांच्या उदयांत जो होता तो भाग्यवान; आता जो तुमच्याबरोबर आहे तोही तसाच होवो.

8.20.16

यस्य॑ वा यू॒यं प्रति॑ वा॒जिनो॑ नर॒ आ ह॒व्या वी॒तये॑ ग॒थ ।
अ॒भि ष द्यु॒म्नैरु॒त वाज॑सातिभिः सु॒म्ना वो॑ धूतयो नशत् ॥

तुम्ही, हे वीर नरांनो, उपभोगासाठी हव्यांकडे धावता, तो तेजांनी आणि विजयधन देणाऱ्या बलांनी युक्त होऊन तुमचे सुख मिळवो, हे कंपनशील मरुतांनो.

8.20.17

यथा॑ रु॒द्रस्य॑ सू॒नवो॑ दि॒वो वश॒न्त्यसु॑रस्य वे॒धसः॑ ।
युवा॑न॒स्तथेद॑सत् ॥

रुद्राचे पुत्र, द्युलोकातील, असुराचे विधाते ज्ञानी जसे प्रकाशतात, तसेच तरुण मरुतही तसेच होवोत.

8.20.18

ये चार्ह॑न्ति म॒रुतः॑ सु॒दान॑वः॒ स्मन्मी॒ळ्हुष॒श्चर॑न्ति॒ ये ।
अत॑श्चि॒दा न॒ उप॒ वस्य॑सा हृ॒दा युवा॑न॒ आ व॑वृध्वम् ॥

जे योग्य आणि उदार दाते मरुत, जे जवळून चालतात आणि जे तिथूनही चालतात—हे तरुणांनो, म्हणूनच प्रिय हृदयाने आमच्याकडे येऊन वाढा.

8.20.19

यून॑ ऊ॒ षु नवि॑ष्ठया॒ वृष्णः॑ पाव॒काँ अ॒भि सो॑भरे गि॒रा ।
गाय॒ गा इ॑व॒ चर्कृ॑षत् ॥

हे सोभरी, नवीनतम स्तुतीने व गाण्याने त्या तरुण, बलवान, शुद्धकर्ते मरुतांकडे गा, जसा नांगरणारा गायी हाकतो.

8.20.20

सा॒हा ये सन्ति॑ मुष्टि॒हेव॒ हव्यो॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु होतृ॑षु ।
वृष्ण॑श्च॒न्द्रान्न सु॒श्रव॑स्तमान्गि॒रा वन्द॑स्व म॒रुतो॒ अह॑ ॥

सर्व युद्धांत विजयी, मुठी धारण करणाऱ्यासारखे आवाहनीय, होत्यांमध्ये स्तुत्य अशा त्या बलवानांच्या तेजस्वी, अत्यंत यशस्वीची गाण्याने वंदना कर; हे मरुतांनो, खरोखर.

8.20.21

गाव॑श्चिद्घा समन्यवः सजा॒त्ये॑न मरुतः॒ सब॑न्धवः ।
रि॒ह॒ते क॒कुभो॑ मि॒थः ॥

गायीसुद्धा, खरोखर, एकसारख्या मनाच्या व एकाच जातीच्या, समान नातेवाईकांसह, हे मरुतांनो, दिशांना चाटतात, एकमेकांपासून वेगळ्या.

8.20.22

मर्त॑श्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस॒ उप॑ भ्रातृ॒त्वमाय॑ति ।
अधि॑ नो गात मरुतः॒ सदा॒ हि व॑ आपि॒त्वमस्ति॒ निध्रु॑वि ॥

ऋताचे स्वामी, सुवर्णवक्षस्क मरुतांनो, मर्त्यसुद्धा बंधुत्वाकडे येतो. आमच्याकडे या, हे मरुतांनो; तुमचे नातेपण नेहमी घरात आहे.

8.20.23

मरु॑तो॒ मारु॑तस्य न॒ आ भे॑ष॒जस्य॑ वहता सुदानवः ।
यू॒यं स॑खायः सप्तयः ॥

हे मरुतांनो, हे उदार दात्यांनो, मरुतांचे औषध आमच्याकडे आणा; तुम्ही, हे मित्रांनो, वेगवान घोड्यांनो.

8.20.24

याभिः॒ सिन्धु॒मव॑थ॒ याभि॒स्तूर्व॑थ॒ याभि॑र्दश॒स्यथा॒ क्रिवि॑म् ।
मयो॑ नो भूतो॒तिभि॑र्मयोभुवः शि॒वाभि॑रसचद्विषः ॥

ज्या संरक्षणांनी तुम्ही सिंधूचे रक्षण केलेत, ज्यांनी तूर्वतीला पार नेलेत, ज्यांनी क्रिवीला दान दिलेत, त्याच संरक्षणांनी आमच्यासाठी पोषण व्हा; हे आनंददायी, शत्रुरहित मरुतांनो, कल्याणकारी साहाय्यांसह.

8.20.25

यत्सिन्धौ॒ यदसि॑क्न्यां॒ यत्स॑मु॒द्रेषु॑ मरुतः सुबर्हिषः ।
यत्पर्व॑तेषु भेष॒जम् ॥

हे सुंदर कुशासन असलेल्या मरुतांनो, सिंधूत, असिक्नीत, समुद्रांत आणि पर्वतांत जे औषध आहे, ते आम्हाला सांगा.

8.20.26

विश्वं॒ पश्य॑न्तो बिभृथा त॒नू~ष्वा तेना॑ नो॒ अधि॑ वोचत ।
क्ष॒मा रपो॑ मरुत॒ आतु॑रस्य न॒ इष्क॑र्ता॒ विह्रु॑तं॒ पुनः॑ ॥

सर्व काही पाहत तुम्ही शरीरांत (औषध) धारण करता; त्याने आम्हाला सांगा. हे मरुतांनो, रोग दूर करा; पीडिताकरिता विभक्त झालेल्याला पुन्हा (जोडा).