Ṛgveda · Sūkta 8.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.20.1
आ ग॑न्ता॒ मा रि॑षण्यत॒ प्रस्था॑वानो॒ माप॑ स्थाता समन्यवः ।
स्थि॒रा चि॑न्नमयिष्णवः ॥
Kommt, schadet uns nicht, ihr Vorwärtsschreitenden, ihr Maruts von gleichem Zorn; steht nicht abseits. Ihr Beugenden, beugt auch das Feste.
8.20.2
वी॒ळु॒प॒विभि॑र्मरुत ऋभुक्षण॒ आ रु॑द्रासः सुदी॒तिभिः॑ ।
इ॒षा नो॑ अ॒द्या ग॑ता पुरुस्पृहो य॒ज्ञमा सो॑भरी॒यवः॑ ॥
Ihr Maruts mit den Windseilen, ihr Ṛbhukṣan, ihr Rudras, kommt hierher mit hellem Glanz. Ihr vielfach Angerufenen, nach der Sobharī-Gabe verlangend, kommt heute mit Nahrung zu unserem Opfer.
8.20.3
वि॒द्मा हि रु॒द्रिया॑णां॒ शुष्म॑मु॒ग्रं म॒रुतां॒ शिमी॑वताम् ।
विष्णो॑रे॒षस्य॑ मी॒ळ्हुषा॑म् ॥
Wir kennen wahrlich die wilde Kraft der Rudras, der Maruts, der Śīmīvat und Viṣṇus und dieses Freigebigen.
8.20.4
वि द्वी॒पानि॒ पाप॑त॒न्तिष्ठ॑द्दु॒च्छुनो॒भे यु॑जन्त॒ रोद॑सी ।
प्र धन्वा॑न्यैरत शुभ्रखादयो॒ यदेज॑थ स्वभानवः ॥
Die Inseln fielen auseinander; die beiden Welten mit ihren Seilen wurden angespannt. Ihr weißzähnigen, selbstleuchtenden Maruts, wenn ihr schüttelt, setzen sich die Bogen der Stürme in Bewegung.
8.20.5
अच्यु॑ता चिद्वो॒ अज्म॒~न्ना नान॑दति॒ पर्व॑तासो॒ वन॒स्पतिः॑ ।
भूमि॒र्यामे॑षु रेजते ॥
Selbst die unerschütterlichen Berge brüllen bei eurem Zug; der Herr des Waldes brüllt, und die Erde bebt auf euren Fahrten.
8.20.6
अमा॑य वो मरुतो॒ यात॑वे॒ द्यौर्जिही॑त॒ उत्त॑रा बृ॒हत् ।
यत्रा॒ नरो॒ देदि॑शते त॒नू~ष्वा त्वक्षां॑सि बा॒ह्वो॑जसः ॥
Für euren Zug, ihr Maruts, öffnet sich der obere Himmel weit; wo die Menschen in ihren Körpern gezeigt werden, dort erscheint ihr, ihr Starkarmigen, in euren Gestalten.
8.20.7
स्व॒धामनु॒ श्रियं॒ नरो॒ महि॑ त्वे॒षा अम॑वन्तो॒ वृष॑प्सवः ।
वह॑न्ते॒ अह्रु॑तप्सवः ॥
Ihr Helden, nach eurer Art, mit großem Glanz und Kraft, stierhaft im Ungestüm, von ungebrochener Stärke, tragt ihr den Glanz dahin.
8.20.8
गोभि॑र्वा॒णो अ॑ज्यते॒ सोभ॑रीणां॒ रथे॒ कोशे॑ हिर॒ण्यये॑ ।
गोब॑न्धवः सुजा॒तास॑ इ॒षे भु॒जे म॒हान्तो॑ न॒ स्पर॑से॒ नु ॥
Mit den Kühen wird die Stimme im Wagen der Sobharis, im goldenen Gefäß, angetrieben. Die an Rinderreichtum gebundenen, edel geborenen, großen Männer mögen nun für unsere Speise und unseren Genuss herantreten.
8.20.9
प्रति॑ वो वृषदञ्जयो॒ वृष्णे॒ शर्धा॑य॒ मारु॑ताय भरध्वम् ।
ह॒व्या वृष॑प्रयाव्णे ॥
Ihr Bezwinger der Stiere, bringt eure Gaben dem Stier, der Kraft der Maruts, dem, der mit Stieren fährt.
8.20.10
वृ॒ष॒ण॒श्वेन॑ मरुतो॒ वृष॑प्सुना॒ रथे॑न॒ वृष॑नाभिना ।
आ श्ये॒नासो॒ न प॒क्षिणो॒ वृथा॑ नरो ह॒व्या नो॑ वी॒तये॑ गत ॥
Ihr Maruts, mit eurem Wagen, dessen Rosse Stiere sind, dessen Füße und Nabe stierhaft sind, geflügelt wie Falken, kommt her, ihr Helden, mit den Gaben zu unserem Genuss.
8.20.11
स॒मा॒नम॒ञ्ज्ये॑षां॒ वि भ्रा॑जन्ते रु॒क्मासो॒ अधि॑ बा॒हुषु॑ ।
दवि॑द्युतत्यृ॒ष्टयः॑ ॥
Derselbe Schmuck glänzt an allen; goldene Zierden funkeln auf ihren Armen. Sie leuchten im Blitz, die strahlenden Maruts.
8.20.12
त उ॒ग्रासो॒ वृष॑ण उ॒ग्रबा॑हवो॒ नकि॑ष्ट॒नूषु॑ येतिरे ।
स्थि॒रा धन्वा॒न्यायु॑धा॒ रथे॑षु॒ वोऽनी॑के॒ष्वधि॒ श्रियः॑ ॥
Jene wilden, stierhaften, starkarmigen Krieger erschlaffen nie in ihren Leibern. Auf den Wagen stehen feste Bogen und Waffen; auf euren Bannern strahlt die Herrlichkeit.
8.20.13
येषा॒मर्णो॒ न स॒प्रथो॒ नाम॑ त्वे॒षं शश्व॑ता॒मेक॒मिद्भु॒जे ।
वयो॒ न पित्र्यं॒ सहः॑ ॥
Deren Name wie die weite Flut ist, deren Glanz ewig ist und deren eine Kraft der Genuss ist – wie ein Vogel fliegen sie mit ihrer väterlichen Macht.
8.20.14
तान्व॑न्दस्व म॒रुत॒स्ताँ उप॑ स्तुहि॒ तेषां॒ हि धुनी॑नाम् ।
अ॒राणां॒ न च॑र॒मस्तदे॑षां दा॒ना म॒ह्ना तदे॑षाम् ॥
Preise jene Maruts, rühme sie; ihre Bewegung ist wie der Rand eines Rades. Jene Gabe und jene Größe gehören ihnen allein.
8.20.15
सु॒भगः॒ स व॑ ऊ॒तिषु॒ आस॒ पूर्वा॑सु मरुतो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
यो वा॑ नू॒नमु॒तास॑ति ॥
O Maruts, wer in euren früheren Schutzgaben und im Anbruch der Morgenröten war, ist gesegnet; und wer jetzt bei euch ist, möge es ebenso sein.
8.20.16
यस्य॑ वा यू॒यं प्रति॑ वा॒जिनो॑ नर॒ आ ह॒व्या वी॒तये॑ ग॒थ ।
अ॒भि ष द्यु॒म्नैरु॒त वाज॑सातिभिः सु॒म्ना वो॑ धूतयो नशत् ॥
Dem zu, ihr heldenhaften Männer, ihr die Opfergaben zum Genuss zueilt, möge er, erfüllt von Glanz und beutebringender Kraft, eure Freude erlangen, ihr zitternden Maruts.
8.20.17
यथा॑ रु॒द्रस्य॑ सू॒नवो॑ दि॒वो वश॒न्त्यसु॑रस्य वे॒धसः॑ ।
युवा॑न॒स्तथेद॑सत् ॥
Wie die Söhne Rudras, des Himmels, die weisen Ordner des Herrn leuchten, so mögen auch die jungen Maruts sein.
8.20.18
ये चार्ह॑न्ति म॒रुतः॑ सु॒दान॑वः॒ स्मन्मी॒ळ्हुष॒श्चर॑न्ति॒ ये ।
अत॑श्चि॒दा न॒ उप॒ वस्य॑सा हृ॒दा युवा॑न॒ आ व॑वृध्वम् ॥
Jene Maruts, die würdig und freigebige Geber sind, die aus der Nähe und auch von dort her sich bewegen—o Jünglinge, eben deshalb kommt mit begehrendem Herzen zu uns und wachset.
8.20.19
यून॑ ऊ॒ षु नवि॑ष्ठया॒ वृष्णः॑ पाव॒काँ अ॒भि सो॑भरे गि॒रा ।
गाय॒ गा इ॑व॒ चर्कृ॑षत् ॥
O Sobhari, singe mit deinem neuesten Lied zu jenen jungen, starken, reinigenden Maruts, wie der Pflüger seine Kühe treibt.
8.20.20
सा॒हा ये सन्ति॑ मुष्टि॒हेव॒ हव्यो॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु होतृ॑षु ।
वृष्ण॑श्च॒न्द्रान्न सु॒श्रव॑स्तमान्गि॒रा वन्द॑स्व म॒रुतो॒ अह॑ ॥
Siegreich in allen Schlachten, anzurufen wie der Faustträger, gepriesen unter den Priestern: Mit Gesang grüße den strahlendsten und ruhmreichsten jener Starken, o Maruts, wahrlich.
8.20.21
गाव॑श्चिद्घा समन्यवः सजा॒त्ये॑न मरुतः॒ सब॑न्धवः ।
रि॒ह॒ते क॒कुभो॑ मि॒थः ॥
Auch die Kühe, gleichgesinnt und von gleicher Art, mit gleichen Verwandten, o Maruts, lecken die Weltgegenden, voneinander getrennt.
8.20.22
मर्त॑श्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस॒ उप॑ भ्रातृ॒त्वमाय॑ति ।
अधि॑ नो गात मरुतः॒ सदा॒ हि व॑ आपि॒त्वमस्ति॒ निध्रु॑वि ॥
O Herren der Ordnung, goldbrüstige Maruts, auch ein Sterblicher kommt zur Brüderlichkeit. Kommt zu uns, o Maruts; eure Verwandtschaft ist immer im Hause.
8.20.23
मरु॑तो॒ मारु॑तस्य न॒ आ भे॑ष॒जस्य॑ वहता सुदानवः ।
यू॒यं स॑खायः सप्तयः ॥
O Maruts, o freigebige Geber, bringt uns die Arznei der Maruts herbei; ihr, o Freunde, schnelle Rosse.
8.20.24
याभिः॒ सिन्धु॒मव॑थ॒ याभि॒स्तूर्व॑थ॒ याभि॑र्दश॒स्यथा॒ क्रिवि॑म् ।
मयो॑ नो भूतो॒तिभि॑र्मयोभुवः शि॒वाभि॑रसचद्विषः ॥
Mit jenen Hilfen, durch die ihr den Fluss Sindhu beschütztet, durch die ihr Turvati hinübertrugt, durch die ihr Krivi gabt, mit eben jenen Hilfen werdet uns zur Nahrung, o Freudenspender, o Feindlose, mit gütiger Hilfe.
8.20.25
यत्सिन्धौ॒ यदसि॑क्न्यां॒ यत्स॑मु॒द्रेषु॑ मरुतः सुबर्हिषः ।
यत्पर्व॑तेषु भेष॒जम् ॥
O Maruts, mit schönem Opfergras! Welches Heilmittel im Sindhu ist, in der dunklen Asiknī, in den Meeren und in den Bergen, das sagt uns.
8.20.26
विश्वं॒ पश्य॑न्तो बिभृथा त॒नू~ष्वा तेना॑ नो॒ अधि॑ वोचत ।
क्ष॒मा रपो॑ मरुत॒ आतु॑रस्य न॒ इष्क॑र्ता॒ विह्रु॑तं॒ पुनः॑ ॥
Alles sehend, tragt ihr das Heilmittel in den Körpern; damit sagt es uns. O Maruts, vertreibt die Krankheit; für den Leidenden bringt den Getrennten wieder zurück.