ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.20.1
आ ग॑न्ता॒ मा रि॑षण्यत॒ प्रस्था॑वानो॒ माप॑ स्थाता समन्यवः ।
स्थि॒रा चि॑न्नमयिष्णवः ॥
ଆସ, ଆମକୁ ପୀଡ଼ା ଦିଅ ନାହିଁ, ହେ ଅଗ୍ରଗାମୀ ମରୁତଗଣ। ହେ ଏକ କ୍ରୋଧଯୁକ୍ତଗଣ, ଦୂରରେ ଠିଆ ହୁଅ ନାହିଁ; ହେ ନମାଇଥିବାଗଣ, ସ୍ଥିର ବସ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ନମାଅ।
8.20.2
वी॒ळु॒प॒विभि॑र्मरुत ऋभुक्षण॒ आ रु॑द्रासः सुदी॒तिभिः॑ ।
इ॒षा नो॑ अ॒द्या ग॑ता पुरुस्पृहो य॒ज्ञमा सो॑भरी॒यवः॑ ॥
ବୀଳୁପବି ଧାରଣକାରୀ ମରୁତଗଣ, ହେ ଋଭୁକ୍ଷଗଣ, ହେ ରୁଦ୍ରଗଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପ୍ତି ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ। ହେ ବହୁଜନଙ୍କ ଆହୂତ, ସୋଭରୀ ଅର୍ପଣର ଇଚ୍ଛୁକଗଣ, ଆଜି ଅନ୍ନ ସହିତ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ।
8.20.3
वि॒द्मा हि रु॒द्रिया॑णां॒ शुष्म॑मु॒ग्रं म॒रुतां॒ शिमी॑वताम् ।
विष्णो॑रे॒षस्य॑ मी॒ळ्हुषा॑म् ॥
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣୁ ରୁଦ୍ରଗଣ, ମରୁତଗଣ ଓ ଶୀମୀବନ୍ତଙ୍କ ଉଗ୍ର ଶକ୍ତି; ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଏହି ଦାନଶୀଳଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣୁ।
8.20.4
वि द्वी॒पानि॒ पाप॑त॒न्तिष्ठ॑द्दु॒च्छुनो॒भे यु॑जन्त॒ रोद॑सी ।
प्र धन्वा॑न्यैरत शुभ्रखादयो॒ यदेज॑थ स्वभानवः ॥
ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ପୃଥକ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ; ଦଉଡ଼ି ଥିବା ଦୁଇ ଲୋକ ଯୋଡ଼ାଗଲେ; ହେ ଶୁଭ୍ରଦନ୍ତ, ସ୍ୱୟଂଦୀପ୍ତ ମରୁତଗଣ, ତୁମେମାନେ ହଲାଇଲେ ଝଡ଼ର ଧନୁଗୁଡ଼ିକ ଗତି କରେ।
8.20.5
अच्यु॑ता चिद्वो॒ अज्म॒~न्ना नान॑दति॒ पर्व॑तासो॒ वन॒स्पतिः॑ ।
भूमि॒र्यामे॑षु रेजते ॥
ତୁମମାନଙ୍କ ଗତିରେ ଅଚଳ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଜନ କରେ, ବନସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଗର୍ଜନ କରେ; ତୁମମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ କମ୍ପେ।
8.20.6
अमा॑य वो मरुतो॒ यात॑वे॒ द्यौर्जिही॑त॒ उत्त॑रा बृ॒हत् ।
यत्रा॒ नरो॒ देदि॑शते त॒नू~ष्वा त्वक्षां॑सि बा॒ह्वो॑जसः ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଉପରର ଆକାଶ ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ ଖୋଲେ; ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ଶରୀରରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ହେ ବାହୁବଳୀଗଣ, ତୁମେମାନେ ନିଜ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅ।
8.20.7
स्व॒धामनु॒ श्रियं॒ नरो॒ महि॑ त्वे॒षा अम॑वन्तो॒ वृष॑प्सवः ।
वह॑न्ते॒ अह्रु॑तप्सवः ॥
ହେ ବୀରଗଣ, ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁସାରେ, ମହାନ ତେଜ ଓ ବଳରେ, ବୃଷଭ ପରି ବେଗରେ, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିରେ ଆପଣମାନେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ବହନ କରନ୍ତି।
8.20.8
गोभि॑र्वा॒णो अ॑ज्यते॒ सोभ॑रीणां॒ रथे॒ कोशे॑ हिर॒ण्यये॑ ।
गोब॑न्धवः सुजा॒तास॑ इ॒षे भु॒जे म॒हान्तो॑ न॒ स्पर॑से॒ नु ॥
ଗାଈ ସହିତ ବାଣୀ ସୋଭରିମାନଙ୍କ ରଥରେ, ସୁନା ପାତ୍ରରେ ପ୍ରେରିତ ହୁଏ। ଗୋଧନରେ ବାନ୍ଧିତ, ସୁଜାତ, ମହାନ ପୁରୁଷମାନେ ଆମ ଅନ୍ନ ଓ ଭୋଗ ପାଇଁ ବର୍ତ୍ତମାନ (ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ)।
8.20.9
प्रति॑ वो वृषदञ्जयो॒ वृष्णे॒ शर्धा॑य॒ मारु॑ताय भरध्वम् ।
ह॒व्या वृष॑प्रयाव्णे ॥
ହେ ବୃଷଦଞ୍ଜୟ, ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କ ବଳ ପାଇଁ, ବୃଷଭ ସହ ଚାଲୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣମାନେ ହବି ଆଣନ୍ତୁ।
8.20.10
वृ॒ष॒ण॒श्वेन॑ मरुतो॒ वृष॑प्सुना॒ रथे॑न॒ वृष॑नाभिना ।
आ श्ये॒नासो॒ न प॒क्षिणो॒ वृथा॑ नरो ह॒व्या नो॑ वी॒तये॑ गत ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ବୃଷଣାଶ୍ୱ, ବୃଷପାଦ, ବୃଷନାଭି ରଥ ସହିତ, ବାଜ ପରି ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇ, ହେ ବୀରଗଣ, ଆମ ଭୋଗ ପାଇଁ ହବି ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
8.20.11
स॒मा॒नम॒ञ्ज्ये॑षां॒ वि भ्रा॑जन्ते रु॒क्मासो॒ अधि॑ बा॒हुषु॑ ।
दवि॑द्युतत्यृ॒ष्टयः॑ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ସମାନ ଭାବରେ ଝଲମଲ କରେ। ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ସେମାନଙ୍କ ବାହୁରେ ଚମକେ; ସେମାନେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ରେ ଉଦ୍ଭାସିତ, ଦୀପ୍ତ ମରୁତଗଣ।
8.20.12
त उ॒ग्रासो॒ वृष॑ण उ॒ग्रबा॑हवो॒ नकि॑ष्ट॒नूषु॑ येतिरे ।
स्थि॒रा धन्वा॒न्यायु॑धा॒ रथे॑षु॒ वोऽनी॑के॒ष्वधि॒ श्रियः॑ ॥
ସେହି ଉଗ୍ର, ବୃଷଭ ସଦୃଶ, ଉଗ୍ରବାହୁ ବୀରଗଣ ନିଜ ଦେହରେ ଟିକିଏ ମଧ୍ୟ ଢିଲା ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ; ରଥରେ ଦୃଢ଼ ଧନୁ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି; ଆପଣଙ୍କ ଧ୍ୱଜରେ ଶ୍ରୀ ବିରାଜେ।
8.20.13
येषा॒मर्णो॒ न स॒प्रथो॒ नाम॑ त्वे॒षं शश्व॑ता॒मेक॒मिद्भु॒जे ।
वयो॒ न पित्र्यं॒ सहः॑ ॥
ଯାଙ୍କ ନାମ ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ପରି, ଯାଙ୍କ ତେଜ ଶାଶ୍ବତ, ଯାଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ବଳ ଭୋଗ ପାଇଁ—ସେମାନେ ପକ୍ଷୀ ପରି ପୈତୃକ ବଳରେ ଉଡ଼ନ୍ତି।
8.20.14
तान्व॑न्दस्व म॒रुत॒स्ताँ उप॑ स्तुहि॒ तेषां॒ हि धुनी॑नाम् ।
अ॒राणां॒ न च॑र॒मस्तदे॑षां दा॒ना म॒ह्ना तदे॑षाम् ॥
ସେହି ମରୁତମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କର, ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ସ୍ତୁତି କର; ସେମାନଙ୍କର ଗତି ଚକ୍ରର ଧାର ପରି; ସେମାନଙ୍କର ସେହି ଦାନ ଓ ସେହି ମହିମା ସେମାନଙ୍କର।
8.20.15
सु॒भगः॒ स व॑ ऊ॒तिषु॒ आस॒ पूर्वा॑सु मरुतो॒ व्यु॑ष्टिषु ।
यो वा॑ नू॒नमु॒तास॑ति ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୂର୍ବ ରକ୍ଷାରେ ଓ ଉଷାର ଉଦୟରେ ଯେ ଥିଲା ସେ ଭାଗ୍ୟବାନ; ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହ ଅଛି ସେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ହେଉ।
8.20.16
यस्य॑ वा यू॒यं प्रति॑ वा॒जिनो॑ नर॒ आ ह॒व्या वी॒तये॑ ग॒थ ।
अ॒भि ष द्यु॒म्नैरु॒त वाज॑सातिभिः सु॒म्ना वो॑ धूतयो नशत् ॥
ତୁମ୍ଭେମାନେ, ହେ ବୀର ନରଗଣ, ଭୋଗ ପାଇଁ ହବ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ—ସେ ତେଜ ଓ ଧନଲାଭଦାୟୀ ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସୁଖ ପାଉ, ହେ କମ୍ପନଶୀଳ ମରୁତଗଣ।
8.20.17
यथा॑ रु॒द्रस्य॑ सू॒नवो॑ दि॒वो वश॒न्त्यसु॑रस्य वे॒धसः॑ ।
युवा॑न॒स्तथेद॑सत् ॥
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରଗଣ, ଦ୍ୟୁଲୋକର, ଅସୁରଙ୍କ ବିଧାତା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ଯୁବକ ମରୁତଗଣ ମଧ୍ୟ ସେପରି ହେଉନ୍ତୁ।
8.20.18
ये चार्ह॑न्ति म॒रुतः॑ सु॒दान॑वः॒ स्मन्मी॒ळ्हुष॒श्चर॑न्ति॒ ये ।
अत॑श्चि॒दा न॒ उप॒ वस्य॑सा हृ॒दा युवा॑न॒ आ व॑वृध्वम् ॥
ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଉଦାର ଦାତା ଯେଉଁ ମରୁତଗଣ, ଯେଉଁମାନେ ନିକଟରୁ ଚାଲନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଚାଲନ୍ତି—ହେ ଯୁବକଗଣ, ସେହି କାରଣରୁ ପ୍ରିୟ ହୃଦୟରେ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଆସି ବଢ଼।
8.20.19
यून॑ ऊ॒ षु नवि॑ष्ठया॒ वृष्णः॑ पाव॒काँ अ॒भि सो॑भरे गि॒रा ।
गाय॒ गा इ॑व॒ चर्कृ॑षत् ॥
ହେ ସୋଭରି, ନୂତନତମ ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ସହ ସେହି ଯୁବା, ବଳବାନ, ପବିତ୍ରକାରୀ ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାନ କର, ଯେପରି ହଳଚାଳକ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଚଳାଏ।
8.20.20
सा॒हा ये सन्ति॑ मुष्टि॒हेव॒ हव्यो॒ विश्वा॑सु पृ॒त्सु होतृ॑षु ।
वृष्ण॑श्च॒न्द्रान्न सु॒श्रव॑स्तमान्गि॒रा वन्द॑स्व म॒रुतो॒ अह॑ ॥
ସବୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ମୁଷ୍ଟିଧାରୀ ପରି ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ, ହୋତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ତୁତ ସେହି ବଳବାନମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅତି ଯଶସ୍ୱୀଙ୍କୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦନା କର; ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, ସତ୍ୟରେ।
8.20.21
गाव॑श्चिद्घा समन्यवः सजा॒त्ये॑न मरुतः॒ सब॑न्धवः ।
रि॒ह॒ते क॒कुभो॑ मि॒थः ॥
ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ, ସତ୍ୟରେ, ଏକ ମନ ଓ ଏକ ଜାତିର, ସମାନ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, ଦିଗମାନଙ୍କୁ ଚାଟନ୍ତି, ପରସ୍ପରଠାରୁ ପୃଥକ ହୋଇ।
8.20.22
मर्त॑श्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस॒ उप॑ भ्रातृ॒त्वमाय॑ति ।
अधि॑ नो गात मरुतः॒ सदा॒ हि व॑ आपि॒त्वमस्ति॒ निध्रु॑वि ॥
ହେ ଋତର ପ୍ରଭୁଗଣ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ବକ୍ଷ ମରୁଦ୍ଗଣ, ମର୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଭାଇଚାରା ଆଡ଼କୁ ଆସେ। ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ; ତୁମର ସମ୍ପର୍କ ସଦା ଗୃହରେ ଅଛି।
8.20.23
मरु॑तो॒ मारु॑तस्य न॒ आ भे॑ष॒जस्य॑ वहता सुदानवः ।
यू॒यं स॑खायः सप्तयः ॥
ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ, ହେ ଉଦାର ଦାତାଗଣ, ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କ ଔଷଧି ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; ତୁମେମାନେ, ହେ ବନ୍ଧୁଗଣ, ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱଗଣ।
8.20.24
याभिः॒ सिन्धु॒मव॑थ॒ याभि॒स्तूर्व॑थ॒ याभि॑र्दश॒स्यथा॒ क्रिवि॑म् ।
मयो॑ नो भूतो॒तिभि॑र्मयोभुवः शि॒वाभि॑रसचद्विषः ॥
ଯେଉଁ ରକ୍ଷାଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେମାନେ ସିନ୍ଧୁକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୂର୍ବତିକୁ ପାର କରାଇଥିଲ, ଯାହାଦ୍ୱାରା କ୍ରିବିକୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲ, ସେହି ସହାୟତାରେ ଆମ ପାଇଁ ପୋଷଣ ହୁଅ; ହେ ଆନନ୍ଦଦାତାଗଣ, ଶତ୍ରୁରହିତଗଣ, ଶୁଭ ସହାୟତା ସହ।
8.20.25
यत्सिन्धौ॒ यदसि॑क्न्यां॒ यत्स॑मु॒द्रेषु॑ मरुतः सुबर्हिषः ।
यत्पर्व॑तेषु भेष॒जम् ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର କୁଶାସନ ଥିବା ମରୁତଗଣ, ସିନ୍ଧୁରେ, ଅସିକ୍ନୀରେ, ସମୁଦ୍ରରେ ଏବଂ ପର୍ବତରେ ଯେଉଁ ଔଷଧ ଅଛି, ତାହା ଆମକୁ କୁହ।
8.20.26
विश्वं॒ पश्य॑न्तो बिभृथा त॒नू~ष्वा तेना॑ नो॒ अधि॑ वोचत ।
क्ष॒मा रपो॑ मरुत॒ आतु॑रस्य न॒ इष्क॑र्ता॒ विह्रु॑तं॒ पुनः॑ ॥
ସବୁ ଦେଖି ତୁମେ ଶରୀରରେ (ଔଷଧ) ଧାରଣ କର; ତାହାଦ୍ୱାରା ଆମକୁ କୁହ। ହେ ମରୁତଗଣ, ରୋଗ ଦୂର କର; ପୀଡିତ ପାଇଁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନକୁ ପୁଣି (ଯୋଡ଼)।