ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.44.1
स॒मिधा॒ग्निं दु॑वस्यत घृ॒तैर्बो॑धय॒ताति॑थिम् ।
आस्मि॑न्ह॒व्या जु॑होतन ॥
ସମିଧ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କର; ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅତିଥିଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କର। ଏଥିରେ ହବ୍ୟ ଆହୁତି ଦିଅ।
8.44.2
अग्ने॒ स्तोमं॑ जुषस्व मे॒ वर्ध॑स्वा॒नेन॒ मन्म॑ना ।
प्रति॑ सू॒क्तानि॑ हर्य नः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ଏହି ମନରେ ବଢ଼। ଆମ ସୁନ୍ଦର ସୂକ୍ତରେ ଆନନ୍ଦ ଲଭ।
8.44.3
अ॒ग्निं दू॒तं पु॒रो द॑धे हव्य॒वाह॒मुप॑ ब्रुवे ।
दे॒वाँ आ सा॑दयादि॒ह ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦୂତ ରୂପେ ଆଗରେ ରଖୁଛି; ହବ୍ୟ ବହନକାରୀଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ବସାଉ।
8.44.4
उत्ते॑ बृ॒हन्तो॑ अ॒र्चयः॑ समिधा॒नस्य॑ दीदिवः ।
अग्ने॑ शु॒क्रास॑ ईरते ॥
ତୋ ମହାନ ଶିଖା ଉପରକୁ ଉଠେ; ହେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଓ ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନି, ତୋ ଶୁଭ୍ର ଶିଖା ଉଠେ।
8.44.5
उप॑ त्वा जु॒ह्वो॑ मम॑ घृ॒ताची॑र्यन्तु हर्यत ।
अग्ने॑ ह॒व्या जु॑षस्व नः ॥
ମୋ ଘୃତ-ପ୍ରବାହୀ ଜୁହୂ ପାତ୍ର ତୋ ପାଖକୁ ଯାଉ; ହେ ହର୍ଯତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର।
8.44.6
म॒न्द्रं होता॑रमृ॒त्विजं॑ चि॒त्रभा॑नुं वि॒भाव॑सुम् ।
अ॒ग्निमी॑ळे॒ स उ॑ श्रवत् ॥
ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ହୋତା, ଋତ୍ୱିଜ, ବିଚିତ୍ରପ୍ରଭ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ସେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
8.44.7
प्र॒त्नं होता॑र॒मीड्यं॒ जुष्ट॑म॒ग्निं क॒विक्र॑तुम् ।
अ॒ध्व॒राणा॑मभि॒श्रिय॑म् ॥
ପ୍ରାଚୀନ, ହୋତା, ସ୍ତୁତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, କବିବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ, ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଶୋଭା।
8.44.8
जु॒षा॒णो अ॑ङ्गिरस्तमे॒मा ह॒व्यान्या॑नु॒षक् ।
अग्ने॑ य॒ज्ञं न॑य ऋतु॒था ॥
ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏହି ହବିଷ୍ୟମାନ କ୍ରମେ ଗ୍ରହଣ କର; ଯଜ୍ଞକୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ନେଇଯାଅ।
8.44.9
स॒मि॒धा॒न उ॑ सन्त्य॒ शुक्र॑शोच इ॒हा व॑ह ।
चि॒कि॒त्वान्दैव्यं॒ जन॑म् ॥
ହେ ସଜ୍ଜନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାବିଶିଷ୍ଟ, ଭଲ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆଣ; ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଦୈବିକ ଜନଙ୍କୁ।
8.44.10
विप्रं॒ होता॑रम॒द्रुहं॑ धू॒मके॑तुं वि॒भाव॑सुम् ।
य॒ज्ञानां॑ के॒तुमी॑महे ॥
ମେଧାବୀ, ହୋତା, ଅଦ୍ରୋହୀ, ଧୂମଧ୍ୱଜ, ତେଜୋଧନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଧ୍ୱଜାକୁ — ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
8.44.11
अग्ने॒ नि पा॑हि न॒स्त्वं प्रति॑ ष्म देव॒ रीष॑तः ।
भि॒न्धि द्वेषः॑ सहस्कृत ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଦେବ, ଆଘାତକାରୀଙ୍କଠାରୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର। ହେ ବଳସୃଷ୍ଟ, ଦ୍ୱେଷମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ।
8.44.12
अ॒ग्निः प्र॒त्नेन॒ मन्म॑ना॒ शुम्भा॑नस्त॒न्वं॑ स्वाम् ।
क॒विर्विप्रे॑ण वावृधे ॥
ଅଗ୍ନି ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ତ୍ରରେ ନିଜ ଦେହକୁ ଶୋଭାଇ, କବି ମେଧାବୀଙ୍କ ସହିତ ବଢ଼ିଲେ।
8.44.13
ऊ॒र्जो नपा॑त॒मा हु॑वे अ॒ग्निं पा॑व॒कशो॑चिषम् ।
अ॒स्मिन्य॒ज्ञे स्व॑ध्व॒रे ॥
ଜଳର ନାତି, ଶୁଦ୍ଧ ଶିଖାବିଶିଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆହ୍ବାନ କରେ, ଏହି ଶୁଭ ଯଜ୍ଞରେ।
8.44.14
स नो॑ मित्रमह॒स्त्वमग्ने॑ शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ ।
दे॒वैरा स॑त्सि ब॒र्हिषि॑ ॥
ହେ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶୁଭ୍ର ଶିଖାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ କୁଶ ଉପରେ ବସ।
8.44.15
यो अ॒ग्निं त॒न्वो॑ दमे॑ दे॒वं मर्तः॑ सप॒र्यति॑ ।
तस्मा॒ इद्दी॑दय॒द्वसु॑ ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଗୃହରେ ଅଗ୍ନି ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ତାହାରି ପାଇଁ ସେ ଧନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି।
8.44.16
अ॒ग्निर्मू॒र्धा दि॒वः क॒कुत्पतिः॑ पृथि॒व्या अ॒यम् ।
अ॒पां रेतां॑सि जिन्वति ॥
ଅଗ୍ନି ଆକାଶର ମସ୍ତକ, ଉଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ; ଏ ପୃଥିବୀର ପତି; ଏ ହିଁ ଜଳର ବୀଜ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି।
8.44.17
उद॑ग्ने॒ शुच॑य॒स्तव॑ शु॒क्रा भ्राज॑न्त ईरते ।
तव॒ ज्योतीं॑ष्य॒र्चयः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶୁଚି, ଶୁଭ୍ର ଶିଖାସବୁ ଉପରକୁ ଉଠି ବ୍ୟାପେ; ତୁମର ଆଲୋକ ଓ ଶିଖା ଜଳନ୍ତି।
8.44.18
ईशि॑षे॒ वार्य॑स्य॒ हि दा॒त्रस्या॑ग्ने॒ स्व॑र्पतिः ।
स्तो॒ता स्यां॒ तव॒ शर्म॑णि ॥
ତୁମେ ଧନଦାନର ପ୍ରଭୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ରକ୍ଷକ; ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ମୁଁ ସ୍ତୋତା ହେଉ।
8.44.19
त्वाम॑ग्ने मनी॒षिणः॒ त्वां हि॑न्वन्ति॒ चित्ति॑भिः ।
त्वां व॑र्धन्तु नो॒ गिरः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମନୀଷୀମାନେ ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି; ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ।
8.44.20
अद॑ब्धस्य स्व॒धाव॑तो दू॒तस्य॒ रेभ॑तः॒ सदा॑ ।
अ॒ग्नेः स॒ख्यं वृ॑णीमहे ॥
ଅକ୍ଷୟ, ନିଜ ବଳବାନ, ଦୂତ ଓ ସଦା ଗର୍ଜନକାରୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସଖ୍ୟ ଆମେ ବରଣ କରୁ।
8.44.21
अ॒ग्निः शुचि॑व्रततमः॒ शुचि॒र्विप्रः॒ शुचिः॑ क॒विः ।
शुची॑ रोचत॒ आहु॑तः ॥
ଅଗ୍ନି ବ୍ରତରେ ଅତି ଶୁଦ୍ଧ; ସେ ଶୁଦ୍ଧ ବିପ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ କବି। ଆହୁତିରେ ଆହୂତ ହୋଇ ସେ ଶୁଦ୍ଧରୂପେ ଝଲସେ।
8.44.22
उ॒त त्वा॑ धी॒तयो॒ मम॒ गिरो॑ वर्धन्तु वि॒श्वहा॑ ।
अग्ने॑ स॒ख्यस्य॑ बोधि नः ॥
ଏବଂ ମୋ ଧୀ ଓ ସ୍ତୁତି ସଦା ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ତୁମ ସଖ୍ୟର ବୋଧ କରାଅ।
8.44.23
यद॑ग्ने॒ स्याम॒हं त्वं त्वं वा॑ घा॒ स्या अ॒हम् ।
स्युष्टे॑ स॒त्या इ॒हाशिषः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଦି ମୁଁ ତୁମର ହେବି, ବା ତୁମେ ମୋର ହେବ, ବା ମୁଁ ହିଁ ତୁମେ ହେବି, ତେବେ ତୁମର ଏହି କାମନା ଏଠାରେ ସତ୍ୟ ହେଉ।
8.44.24
वसु॒र्वसु॑पति॒र्हि क॒मस्य॑ग्ने वि॒भाव॑सुः ।
स्याम॑ ते सुम॒तावपि॑ ॥
ତୁମେ ଧନ, ଧନର ସ୍ୱାମୀ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବିଭାବସୁ (ଧନରେ ଦୀପ୍ତ)। ଆମେ ତୁମ ସୁମତିରେ ରହୁ।
8.44.25
अग्ने॑ धृ॒तव्र॑ताय ते समु॒द्राये॑व॒ सिन्ध॑वः ।
गिरो॑ वा॒श्रास॑ ईरते ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ନଦୀସବୁ ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ବହନ୍ତି, ସେପରି ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ବହେ।
8.44.26
युवा॑नं वि॒श्पतिं॑ क॒विं वि॒श्वादं॑ पुरु॒वेप॑सम् ।
अ॒ग्निं शु॑म्भामि॒ मन्म॑भिः ॥
ଯୁବକ, ବିଶ୍ୱପତି, କବି, ସର୍ବଭକ୍ଷୀ, ବହୁରୂପ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ମୋ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ।
8.44.27
य॒ज्ञानां॑ र॒थ्ये॑ व॒यं ति॒ग्मज॑म्भाय वी॒ळवे॑ ।
स्तोमै॑रिषेमा॒ग्नये॑ ॥
ଯଜ୍ଞର ରଥୀ ପାଇଁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜହ୍ନ ଓ ବେଗୀ ପାଇଁ, ଆମେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରିବା।
8.44.28
अ॒यम॑ग्ने॒ त्वे अपि॑ जरि॒ता भू॑तु सन्त्य ।
तस्मै॑ पावक मृळय ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସ୍ତୋତା ତୁମ ନିକଟରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତିକାରୀ ହେଉ। ହେ ପାବକ, ତାଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କର।
8.44.29
धीरो॒ ह्यस्य॑द्म॒सद्विप्रो॒ न जागृ॑विः॒ सदा॑ ।
अग्ने॑ दी॒दय॑सि॒ द्यवि॑ ॥
ତୁମେ ଧୀର ଓ ଜ୍ଞାନୀ; ଘରେ ବସିଥିବା, କବି ପରି ସଦା ଜାଗ୍ରତ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆକାଶରେ ଜ୍ୱଳୁଛ।
8.44.30
पु॒राग्ने॑ दुरि॒तेभ्यः॑ पु॒रा मृ॒ध्रेभ्यः॑ कवे ।
प्र ण॒ आयु॑र्वसो तिर ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ କବି, ଦୁର୍ଦଶା ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଗରୁ, ହେ ବସୁ, ଆମ ଆୟୁଷ ପାର କର।