ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.32.1
मो षु त्वा॑ वा॒घत॑श्च॒नारे अ॒स्मन्नि री॑रमन् ।
आ॒रात्ता॑च्चित्सध॒मादं॑ न॒ आ ग॑ही॒ह वा॒ सन्नुप॑ श्रुधि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ କିମ୍ବା ନିକଟରୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇ ନ ଦେଉନ୍ତୁ। ଭୋଜର ସାଥୀ, ଏଠାକୁ ଆସ ଏବଂ ଆମ କଥା ଶୁଣ।
7.32.2
इ॒मे हि ते॑ ब्रह्म॒कृतः॑ सु॒ते सचा॒ मधौ॒ न मक्ष॒ आस॑ते ।
इन्द्रे॒ कामं॑ जरि॒तारो॑ वसू॒यवो॒ रथे॒ न पाद॒मा द॑धुः ॥
ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ ହେଲେ ଏକତ୍ର ବସନ୍ତି; ମହୁରେ ମାଛି ପରି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ କାମନା ରଖି ଧନ ଚାହୁଁଥିବା ସ୍ତୋତାମାନେ ରଥରେ ପାଦ ଦିଅନ୍ତି।
7.32.3
रा॒यस्का॑मो॒ वज्र॑हस्तं सु॒दक्षि॑णम् ।
पु॒त्रो न पि॒तरं॑ हुवे ॥
ଧନ କାମନା କରି, ହାତରେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଉଦାର ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଡାକେ; ପୁତ୍ର ଯେପରି ପିତାଙ୍କୁ ଡାକେ।
7.32.4
इ॒म इन्द्रा॑य सुन्विरे॒ सोमा॑सो॒ दध्या॑शिरः ।
ताँ आ मदा॑य वज्रहस्त पी॒तये॒ हरि॑भ्यां या॒ह्योक॒ आ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦହି ସହ ମିଶ୍ରିତ ଏହି ସୋମରସ ନିଷ୍କାଶିତ ହୋଇଛି। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆନନ୍ଦ ଓ ପାନ ପାଇଁ ତୁମ ଦୁଇ ବାଦାମୀ ଘୋଡା ସହ ତୁମ ଗୃହକୁ ଏଠାକୁ ଆସ।
7.32.5
श्रव॒च्छ्रुत्क॑र्ण ईयते॒ वसू॑नां॒ नू चि॑न्नो मर्धिष॒द्गिरः॑ ।
स॒द्यश्चि॒द्यः स॒हस्रा॑णि श॒ता दद॒न्नकि॒र्दित्स॑न्त॒मा मि॑नत् ॥
ଯାହାର କାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଧନ ପାଇଁ ଡକାଯାଏ। ସେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ। ଯେ ତୁରନ୍ତ ହଜାର ଓ ଶହେ ଦିଏ, ସେହି ଦାତାକୁ କେହି ରୋକନ୍ତୁ ନାହିଁ।
7.32.6
स वी॒रो अप्र॑तिष्कुत॒ इन्द्रे॑ण शूशुवे॒ नृभिः॑ ।
यस्ते॑ गभी॒रा सव॑नानि वृत्रहन्त्सु॒नोत्या च॒ धाव॑ति ॥
ଯାହାକୁ କେହି ବିରୋଧ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୌରବାନ୍ୱିତ ହୋଇଛି। ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଯେ ତୁମ ଗଭୀର ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ କରେ, ସେ ଦୌଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଆସେ।
7.32.7
भवा॒ वरू॑थं मघवन्म॒घोनां॒ यत्स॒मजा॑सि॒ शर्ध॑तः ।
वि त्वाह॑तस्य॒ वेद॑नं भजेमहि॒ आ दू॒णाशो॑ भरा॒ गय॑म् ॥
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କର, ସେତେବେଳେ ହତ ଶତ୍ରୁର ସମ୍ପଦ ଆମେ ଭାଗ କରିବା। ହେ ଦୂଣାଶ, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ।
7.32.8
सु॒नोता॑ सोम॒पाव्ने॒ सोम॒मिन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ ।
पच॑ता प॒क्तीरव॑से कृणु॒ध्वमित्पृ॒णन्नित्पृ॑ण॒ते मयः॑ ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାସନ କର, ସୋମପାୟୀ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ; ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପକ୍ୱ ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ଯିଏ ତୃପ୍ତ କରେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ତୃପ୍ତ କର, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ତୃପ୍ତି ଦିଅନ୍ତି।
7.32.9
मा स्रे॑धत सोमिनो॒ दक्ष॑ता म॒हे कृ॑णु॒ध्वं रा॒य आ॒तुजे॑ ।
त॒रणि॒रिज्ज॑यति॒ क्षेति॒ पुष्य॑ति॒ न दे॒वासः॑ कव॒त्नवे॑ ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀମାନେ, ଦୁର୍ବଳ ହୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ, ଧନ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର। ପାରକରାଉଥିବା ନାବିକ ହିଁ ଜିତେ, ଶାସନ କରେ, ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ—ହେ ଦେବତାମାନେ, ସ୍ତୋତା ପାଇଁ ଏହିପରି ହେଉ।
7.32.10
नकिः॑ सु॒दासो॒ रथं॒ पर्या॑स॒ न री॑रमत् ।
इन्द्रो॒ यस्या॑वि॒ता यस्य॑ म॒रुतो॒ गम॒त्स गोम॑ति व्र॒जे ॥
ସୁଦାସଙ୍କ ରଥକୁ କେହି ଚାରିପଟରୁ କ୍ଷତି କଲେ ନାହିଁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହାର ରକ୍ଷକ, ମରୁତ୍ମାନେ ଯାହାର ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସେ ଗୋଧନପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଶାଳା ଆଡ଼କୁ ଯାଏ।
7.32.11
गम॒द्वाजं॑ वा॒जय॑न्निन्द्र॒ मर्त्यो॒ यस्य॒ त्वम॑वि॒ता भुवः॑ ।
अ॒स्माकं॑ बोध्यवि॒ता रथा॑नाम॒स्माकं॑ शूर नृ॒णाम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛୁକ ମନୁଷ୍ୟ ବଳ ପାଉ; ତୁମେ ଯାହାର ରକ୍ଷକ। ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅ, ରଥମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ହେ ବୀର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହୁଅ।
7.32.12
उदिन्न्व॑स्य रिच्य॒तेऽंशो॒ धनं॒ न जि॒ग्युषः॑ ।
य इन्द्रो॒ हरि॑वा॒न्न द॑भन्ति॒ तं रिपो॒ दक्षं॑ दधाति सो॒मिनि॑ ॥
ତାଙ୍କ ଅଂଶ ବିଜେତାର ଧନ ପରି ବଢ଼େ; ହରିବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହାକୁ ପୀଡ଼ା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ତାକୁ କ୍ଷତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେ ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀଙ୍କଠାରେ ବଳ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
7.32.13
मन्त्र॒मख॑र्वं॒ सुधि॑तं सु॒पेश॑सं॒ दधा॑त य॒ज्ञिये॒ष्वा ।
पू॒र्वीश्च॒न प्रसि॑तयस्तरन्ति॒ तं य इन्द्रे॒ कर्म॑णा॒ भुव॑त् ॥
ଅକ୍ଷୟ, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଗଢ଼ା, ସୁନ୍ଦର ରୂପର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଯଜ୍ଞୀୟ କର୍ମରେ ସ୍ଥାପନ କର; ଯିଏ ନିଜ କର୍ମରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ହୁଏ, ତାକୁ ହିଁ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରସିତି-ବନ୍ଧନ ପାର କରେ।
7.32.14
कस्तमि॑न्द्र॒ त्वाव॑सु॒मा मर्त्यो॑ दधर्षति ।
श्र॒द्धा इत्ते॑ मघव॒न्पार्ये॑ दि॒वि वा॒जी वाजं॑ सिषासति ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରି ରଖୁଥିବା ତୁମକୁ — ସେହି ମଣିଷ ଉପରେ କେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ସାହସ କରିବ? ହେ ଦାନୀ, ତୁମ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ହିଁ ଦୂର ତୀରରେ ବଳର ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛା କରେ।
7.32.15
म॒घोनः॑ स्म वृत्र॒हत्ये॑षु चोदय॒ ये दद॑ति प्रि॒या वसु॑ ।
तव॒ प्रणी॑ती हर्यश्व सू॒रिभि॒र्विश्वा॑ तरेम दुरि॒ता ॥
ଦାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ରହତ୍ୟା ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ଯିଏ ପ୍ରିୟ ଧନ ଦିଏ। ହେ ହର୍ଯ୍ୟଶ୍ୱ, ତୁମ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନରେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ସବୁ ବିପଦ ପାର ହେବା।
7.32.16
तवेदि॑न्द्राव॒मं वसु॒ त्वं पु॑ष्यसि मध्य॒मम् ।
स॒त्रा विश्व॑स्य पर॒मस्य॑ राजसि॒ नकि॑ष्ट्वा॒ गोषु॑ वृण्वते ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ତଳର ଧନ ମଧ୍ୟ ତୁମର; ମଧ୍ୟମକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପୋଷଣ କରୁଛ। ପ୍ରକୃତରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଓ ପରମର ତୁମେ ରାଜା; ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ତୁମକୁ ବାଛନ୍ତି ନାହିଁ।
7.32.17
त्वं विश्व॑स्य धन॒दा अ॑सि श्रु॒तो य ईं॒ भव॑न्त्या॒जयः॑ ।
तवा॒यं विश्वः॑ पुरुहूत॒ पार्थि॑वो अव॒स्युर्नाम॑ भिक्षते ॥
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଥିବା; ଖ୍ୟାତ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ପୁରୁହୂତ, ପୃଥିବୀର ଏହି ସମସ୍ତ ମଣିଷ ରକ୍ଷା ଚାହିଁ ତୁମ ନାମ ଭିକ୍ଷା କରନ୍ତି।
7.32.18
यदि॑न्द्र॒ याव॑त॒स्त्वमे॒ताव॑द॒हमीशी॑य ।
स्तो॒तार॒मिद्दि॑धिषेय रदावसो॒ न पा॑प॒त्वाय॑ रासीय ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଖରେ ଯେତିକି ଅଛି ସେତିକି ମୁଁ ଶାସନ କରିପାରେ; ସ୍ତୋତାକୁ ହିଁ ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରେ। ହେ ଦାନୀ, ପାପକର୍ମ ପାଇଁ ମୁଁ କେବେ ବି ଦାନ ନ କରେ।
7.32.19
शिक्षे॑य॒मिन्म॑हय॒ते दि॒वेदि॑वे रा॒य आ कु॑हचि॒द्विदे॑ ।
न॒हि त्वद॒न्यन्म॑घवन्न॒ आप्यं॒ वस्यो॒ अस्ति॑ पि॒ता च॒न ॥
ପ୍ରତିଦିନ ମୁଁ ଧନ ପାଇବାର ଉପାୟ ଶିଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, କୌଣସି ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ; ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଆମ ଗୃହର ପିତା।
7.32.20
त॒रणि॒रित्सि॑षासति॒ वाजं॒ पुरं॑ध्या यु॒जा ।
आ व॒ इन्द्रं॑ पुरुहू॒तं न॑मे गि॒रा ने॒मिं तष्टे॑व सु॒द्र्व॑म् ॥
ଶୀଘ୍ର ପାର କରାଉଥିବା ଜଣେ ନିଶ୍ଚୟ ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛା କରେ, ପ୍ରସ୍ତୁତ କାବ୍ୟବୁଦ୍ଧି ଓ ରଥ-ଯୁଆଳ ସହିତ। ବହୁଜନ ଆହୂତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରେ, ଛୁତାର ଚକ୍ରର ଧାର ବଙ୍କା କରେ ତଦ୍ରୂପ, ସୁଦୃଢ଼ ଭାବେ ଚାଲୁଥିବା ରଥ ପରି।
7.32.21
न दु॑ष्टु॒ती मर्त्यो॑ विन्दते॒ वसु॒ न स्रेध॑न्तं र॒यिर्न॑शत् ।
सु॒शक्ति॒रिन्म॑घव॒न्तुभ्यं॒ माव॑ते दे॒ष्णं यत्पार्ये॑ दि॒वि ॥
ମନ୍ଦ ସ୍ତୁତିରେ ମର୍ତ୍ୟ ଧନ ପାଏ ନାହିଁ; ସମୃଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ଜଣଙ୍କ ଧନ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ତମ ବଳ ତୁମର; ଦୂର ତୀରରେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ, ମୋ ପରି ଜଣକୁ ତୁମେ ଦାନ ଦେଲେ।
7.32.22
अ॒भि त्वा॑ शूर नोनु॒मोऽदु॑ग्धा इव धे॒नवः॑ ।
ईशा॑नम॒स्य जग॑तः स्व॒र्दृश॒मीशा॑नमिन्द्र त॒स्थुषः॑ ॥
ହେ ବୀର, ଦୁହା ନ ହୋଇଥିବା ଗାଈ ପରି ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ। ଏହି ଗତିଶୀଳ ଜଗତର ତୁମେ ଅଧିପତି; ସ୍ୱର୍ଗଦର୍ଶୀ ତୁମେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ଥିର ବସ୍ତୁର ତୁମେ ପ୍ରଭୁ।
7.32.23
न त्वावाँ॑ अ॒न्यो दि॒व्यो न पार्थि॑वो॒ न जा॒तो न ज॑निष्यते ।
अ॒श्वा॒यन्तो॑ मघवन्निन्द्र वा॒जिनो॑ ग॒व्यन्त॑स्त्वा हवामहे ॥
ତୁମ ପରି ଅନ୍ୟ କେହି ଦିବ୍ୟ ନାହାଁନ୍ତି, ପାର୍ଥିବ ମଧ୍ୟ ନାହାଁନ୍ତି; ଜନ୍ମିତ ହୋଇଛି ଏପରି କେହି ନାହାଁନ୍ତି, ଜନ୍ମିବେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଅଶ୍ୱ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଆମେ, ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋରୁ ଇଚ୍ଛା କରି ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
7.32.24
अ॒भी ष॒तस्तदा भ॒रेन्द्र॒ ज्यायः॒ कनी॑यसः ।
पु॒रू॒वसु॒र्हि म॑घवन्त्स॒नादसि॒ भरे॑भरे च॒ हव्यः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ଅଛି ସେହି ଧନ ହେ ବଡ଼, ସାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣ; କାରଣ, ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସନାତନ, ଅନେକ ଧନର ଅଧିକାରୀ। ପ୍ରତି ଯୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରତି ସଂଗ୍ରାମରେ ତୁମେ ହିଁ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ।
7.32.25
परा॑ णुदस्व मघवन्न॒मित्रा॑न्त्सु॒वेदा॑ नो॒ वसू॑ कृधि ।
अ॒स्माकं॑ बोध्यवि॒ता म॑हाध॒ने भवा॑ वृ॒धः सखी॑नाम् ॥
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ତଡ଼ି ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ ସୁଖକର ଧନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ମହାଧନର ସଂଗ୍ରାମରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହୁଅ, ଏବଂ ତୁମ ସଖାମାନଙ୍କର ବର୍ଦ୍ଧକ ହୁଅ।
7.32.26
इन्द्र॒ क्रतुं॑ न॒ आ भ॑र पि॒ता पु॒त्रेभ्यो॒ यथा॑ ।
शिक्षा॑ णो अ॒स्मिन्पु॑रुहूत॒ याम॑नि जी॒वा ज्योति॑रशीमहि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ଆଣ, ପିତା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି ପରି। ହେ ବହୁଜନ-ଆହୂତ, ଏ ଜୀବନଯାତ୍ରାରେ ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ; ବଞ୍ଚି ଆଲୋକ ପାଇବା।
7.32.27
मा नो॒ अज्ञा॑ता वृ॒जना॑ दुरा॒ध्यो॑ माशि॑वासो॒ अव॑ क्रमुः ।
त्वया॑ व॒यं प्र॒वतः॒ शश्व॑तीर॒पो अति॑ शूर तरामसि ॥
ଅଜଣା, ହିଂସ୍ର, ଦୁର୍ଗମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମ ନିକଟକୁ ନ ଆସନ୍ତୁ; ଅଶୁଭ ମନସ୍କମାନେ ମଧ୍ୟ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତୁ। ହେ ବୀର, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବହୁମାନ, ସଦା ବହୁମାନ ଜଳ ପାର ହେବା।