ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.66.1
पव॑स्व विश्वचर्षणे अ॒भि विश्वा॑नि॒ काव्या॑ ।
सखा॒ सखि॑भ्य॒ ईड्यः॑ ॥
ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ ସୋମ, ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୁଅ; ସମସ୍ତ କାବ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ। ମିତ୍ର ହୋଇ ତୁମେ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତ୍ୟ।
9.66.2
ताभ्यां॒ विश्व॑स्य राजसि॒ ये प॑वमान॒ धाम॑नी ।
प्र॒ती॒ची सो॑म त॒स्थतुः॑ ॥
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ସେହି ଦୁଇ ଧାମ ଉପରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ରାଜା; ସେ ଦୁଇଟି ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
9.66.3
परि॒ धामा॑नि॒ यानि॑ ते॒ त्वं सो॑मासि वि॒श्वतः॑ ।
पव॑मान ऋ॒तुभिः॑ कवे ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମର ସମସ୍ତ ଧାମ ଚତୁର୍ଦିଗରେ; ତୁମେ ହିଁ ସବୁ ଦିଗରେ ଅଛ। ହେ ପବମାନ, ହେ କବି, ଋତୁ ସହିତ।
9.66.4
पव॑स्व ज॒नय॒न्निषो॑ अ॒भि विश्वा॑नि॒ वार्या॑ ।
सखा॒ सखि॑भ्य ऊ॒तये॑ ॥
ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଅନ୍ନ ଓ ରସ ଉତ୍ପାଦନ କରି, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ମଧ୍ୟରେ। ମିତ୍ର ହୋଇ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ।
9.66.5
तव॑ शु॒क्रासो॑ अ॒र्चयो॑ दि॒वस्पृ॒ष्ठे वि त॑न्वते ।
प॒वित्रं॑ सोम॒ धाम॑भिः ॥
ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଶ୍ମିଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶ ପୃଷ୍ଠରେ ବିସ୍ତୃତ ହୁଏ। ହେ ସୋମ, ତୁମ ଧାରାରେ ଛାଣନି ବିସ୍ତାର ପାଏ।
9.66.6
तवे॒मे स॒प्त सिन्ध॑वः प्र॒शिषं॑ सोम सिस्रते ।
तुभ्यं॑ धावन्ति धे॒नवः॑ ॥
ତୁମ ପ୍ରେରଣାରେ ଏହି ସାତ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ହେ ସୋମ। ତୁମ ପାଇଁ ଗାଈମାନେ ଦୌଡ଼ନ୍ତି।
9.66.7
प्र सो॑म याहि॒ धार॑या सु॒त इन्द्रा॑य मत्स॒रः ।
दधा॑नो॒ अक्षि॑ति॒ श्रवः॑ ॥
ହେ ସୋମ, ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇ ଧାରା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋଇ ଆଗକୁ ଯାଅ, ଅକ୍ଷୟ ଯଶ ଧାରଣ କରି।
9.66.8
समु॑ त्वा धी॒भिर॑स्वरन्हिन्व॒तीः स॒प्त जा॒मयः॑ ।
विप्र॑मा॒जा वि॒वस्व॑तः ॥
ସାତ ଭଉଣୀ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ତୁମକୁ ଏକତ୍ର ଧ୍ୱନିତ କଲେ; ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନର ବିପ୍ରଙ୍କୁ।
9.66.9
मृ॒जन्ति॑ त्वा॒ सम॒ग्रुवोऽव्ये॑ जी॒रावधि॒ ष्वणि॑ ।
रे॒भो यद॒ज्यसे॒ वने॑ ॥
ମେଷଲୋମର ଆଙ୍ଗୁଠି ତୁମକୁ ଏକତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ଚାଳୁଣି ଉପରେ; ରେଭ, ବନରେ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଅ।
9.66.10
पव॑मानस्य ते कवे॒ वाजि॒न्त्सर्गा॑ असृक्षत ।
अर्व॑न्तो॒ न श्र॑व॒स्यवः॑ ॥
ହେ କବି, ହେ ବଳବାନ, ତୁମର ପ୍ରବାହିତ ଧାରା ଯଶ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଅଶ୍ୱ ପରି ଛୁଟି ଆସିଲା।
9.66.11
अच्छा॒ कोशं॑ मधु॒श्चुत॒मसृ॑ग्रं॒ वारे॑ अ॒व्यये॑ ।
अवा॑वशन्त धी॒तयो॑ ॥
ମଧୁ ଝରୁଥିବା ପାତ୍ର ଆଡ଼କୁ ସେମାନେ ଚାଳୁଣିରେ ଢାଳିଲେ; ଅବାଧ ସ୍ଥାନରେ ଚିନ୍ତା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ଚଞ୍ଚଳ ହେଲା।
9.66.12
अच्छा॑ समु॒द्रमिन्द॒वोऽस्तं॒ गावो॒ न धे॒नवः॑ ।
अग्म॑न्नृ॒तस्य॒ योनि॒मा ॥
ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ, ହେ ବିନ୍ଦୁ, ଘର ଆଡ଼କୁ, ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ପରି; ସେମାନେ ଋତର ଗର୍ଭସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
9.66.13
प्र ण॑ इन्दो म॒हे रण॒ आपो॑ अर्षन्ति॒ सिन्ध॑वः ।
यद्गोभि॑र्वासयि॒ष्यसे॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ମହାନ ଦାନ ପାଇଁ ନଦୀ ପରି ଜଳ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ତୁମେ ଆମକୁ ଗାଇରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ।
9.66.14
अस्य॑ ते स॒ख्ये व॒यं इय॑क्षन्त॒स्त्वोत॑यः ।
इन्दो॑ सखि॒त्वमु॑श्मसि ॥
ତୁମ ଏହି ସଖ୍ୟରେ, ତୁମ ରକ୍ଷା ଇଚ୍ଛା କରୁ ଆମେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସଖ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରୁ।
9.66.15
आ प॑वस्व॒ गवि॑ष्टये म॒हे सो॑म नृ॒चक्ष॑से ।
एन्द्र॑स्य ज॒ठरे॑ विश ॥
ହେ ସୋମ, ଗାଈ ଇଚ୍ଛାରେ ଓ ମହାନ ନୃଦର୍ଶୀ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉଦରରେ ପ୍ରବେଶ କର।
9.66.16
म॒हाँ अ॑सि सोम॒ ज्येष्ठ॑ उ॒ग्राणा॑मिन्द॒ ओजि॑ष्ठः ।
युध्वा॒ सञ्च्छश्व॑ज्जिगेथ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ମହାନ, ଉଗ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ଅତି ବଳଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ; ସଦା ତୁମେ ଜିତିଛ।
9.66.17
य उ॒ग्रेभ्य॑श्चि॒दोजी॑या॒ञ्शूरे॑भ्यश्चि॒च्छूर॑तरः ।
भू॒रि॒दाभ्य॑श्चि॒न्मंही॑यान् ॥
ଯିଏ ଉଗ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ, ଶୂରମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଶୂର, ଏବଂ ଦାତାମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମହିମାମୟ।
9.66.18
त्वं सो॑म॒ सूर॒ एष॑स्तो॒कस्य॑ सा॒ता त॒नूना॑म् ।
वृ॒णी॒महे॑ स॒ख्याय॑ वृणी॒महे॒ युज्या॑य ॥
ତୁମେ, ହେ ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ; ଅନ୍ନ ପାଇଁ, ସନ୍ତାନ-ଦାନ ପାଇଁ, ଶରୀର ପାଇଁ; ଆମେ ସଖ୍ୟ ବରଣ କରୁ, ମିଳନ ବରଣ କରୁ।
9.66.19
अग्न॒ आयूं॑षि पवस॒ आ सु॒वोर्ज॒मिषं॑ च नः ।
आ॒रे बा॑धस्व दु॒च्छुना॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆୟୁକୁ ପବିତ୍ର କରି ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଓ ଅନ୍ନ ଆଣ; ଦୁଷ୍ଟମନା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୂରେ ତାଡ଼ି ଦିଅ।
9.66.20
अ॒ग्निर्ऋषिः॒ पव॑मानः॒ पाञ्च॑जन्यः पु॒रोहि॑तः ।
तमी॑महे महाग॒यम् ॥
ଅଗ୍ନି, ଋଷି, ପବିତ୍ରକାରୀ, ପାଞ୍ଚ ଜନଙ୍କର ପୁରୋହିତ; ସେହି ମହାଧନକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
9.66.21
अग्ने॒ पव॑स्व॒ स्वपा॑ अ॒स्मे वर्चः॑ सु॒वीर्य॑म् ।
दध॑द्र॒यिं मयि॒ पोष॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆମକୁ ତେଜ ଓ ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ; ମୋ ଭିତରେ ଧନ ଓ ପୋଷଣ ସ୍ଥାପନ କର।
9.66.22
पव॑मानो॒ अति॒ स्रिधो॑ अ॒भ्य॑र्षति सुष्टु॒तिम् ।
सूरो॒ न वि॒श्वद॑र्शतः ॥
ପ୍ରବାହିତ ସୋମ ଶତ୍ରୁସେନା ପାର ହୋଇ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼େ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
9.66.23
स म॑र्मृजा॒न आ॒युभि॒र्प्रय॑स्वा॒न्प्रय॑से हि॒तः ।
इन्दु॒रत्यो॑ विचक्ष॒णः ॥
ସେ ଧାରା ସହିତ ପବିତ୍ରକାରୀ, ପୋଷଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୋଷଣପ୍ରିୟ, ଦ୍ରୁତ ସୋମବିନ୍ଦୁ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ।
9.66.24
पव॑मान ऋ॒तं बृ॒हच्शु॒क्रं ज्योति॑रजीजनत् ।
कृ॒ष्णा तमां॑सि॒ जङ्घ॑नत् ॥
ପ୍ରବାହିତ ସୋମ ଋତ ଓ ମହାନ ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; କଳା ଅନ୍ଧକାରକୁ ନାଶ କରି।
9.66.25
पव॑मानस्य॒ जङ्घ्न॑तो॒ हरे॑श्च॒न्द्रा अ॑सृक्षत ।
जी॒रा अ॑जि॒रशो॑चिषः ॥
ପ୍ରବାହିତ ସୋମର ପୀତ-ବାଦାମୀ ରସର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରା ମୁକ୍ତ ହେଲା; ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଦୀପ୍ତିରେ ସେମାନେ ଜ୍ୱଳିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଆଘାତ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା।
9.66.26
पव॑मानो र॒थीत॑मः शु॒भ्रेभिः॑ शु॒भ्रश॑स्तमः ।
हरि॑श्चन्द्रो म॒रुद्ग॑णः ॥
ପବମାନ ସୋମ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବାଧିକ ସ୍ତୁତ; ସେ ପୀତ-ସୁବର୍ଣ୍ଣ କିରଣଯୁକ୍ତ ଏବଂ ମରୁଦ୍ଗଣ।
9.66.27
पव॑मानो॒ व्य॑श्नवद्र॒श्मिभि॑र्वाज॒सात॑मः ।
दध॑त्स्तो॒त्रे सु॒वीर्य॑म् ॥
ପବମାନ ସୋମ ନିଜ କିରଣରେ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପେ; ବଳ ଓ ଧନ ସର୍ବାଧିକ ଦେଉଥିବା ହୋଇ, ସ୍ତୋତାକୁ ଉତ୍ତମ ପୌରୁଷ ଦିଏ।
9.66.28
प्र सु॑वा॒न इन्दु॑रक्षाः प॒वित्र॒मत्य॒व्यय॑म् ।
पु॒ना॒न इन्दु॒रिन्द्र॒मा ॥
ପେଷାଯାଇଥିବା ସୋମ-ବିନ୍ଦୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା; ସେ ଅବିନାଶୀ ଛାଣିକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା; ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ସୋମ-ବିନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
9.66.29
ए॒ष सोमो॒ अधि॑ त्व॒चि गवां॑ क्रीळ॒त्यद्रि॑भिः ।
इन्द्रं॒ मदा॑य॒ जोहु॑वत् ॥
ଏହି ସୋମ ଗାଈର ଚମଡ଼ା ଉପରେ ପଥର ସହିତ ଖେଳେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକି ଆହୁତି ଦିଏ।
9.66.30
यस्य॑ ते द्यु॒म्नव॒त्पयः॒ पव॑मा॒नाभृ॑तं दि॒वः ।
तेन॑ नो मृळ जी॒वसे॑ ॥
ହେ ପବମାନ! ତୁମର ତେଜସ୍ୱୀ କ୍ଷୀର ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଣାଯାଇଛି; ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଉପରେ କୃପା କରି ଜୀବନ ପାଇଁ ସୁଖ ଦିଅ।