Bhagavad Gītā · Kapitel 14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1
परं भूयः प्रवक्ष्यामि ज्ञानानां ज्ञानमुत्तमम् ।
यज्ज्ञात्वा मुनयः सर्वे परां सिद्धिमितो गताः ॥ १४.१ ॥
Der Herr sprach: Ich will dir noch einmal das höchste Wissen verkünden, das beste aller Wissen, durch dessen Kenntnis alle Weisen von hier zur höchsten Vollendung gelangt sind.
14.2
इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः ।
सर्गेऽपि नोपजायन्ते प्रलये न व्यथन्ति च ॥ १४.२ ॥
Wer sich auf dieses Wissen stützt und eine Natur gleich der meinen erlangt hat, wird selbst bei der Schöpfung nicht geboren und bei der Auflösung nicht erschüttert.
14.3
मम योनिर्महद्ब्रह्म तस्मिन् गर्भं दधाम्यहम् ।
संभवः सर्वभूतानां ततो भवति भारत ॥ १४.३ ॥
Mein Schoß ist das große Brahman; in ihn lege ich den Keim. Daraus, Bhārata, entsteht die Geburt aller Wesen.
14.4
सर्वयोनिषु कौन्तेय मूर्तयः सम्भवन्ति याः ।
तासां ब्रह्म महद्योनिरहं बीजप्रदः पिता ॥ १४.४ ॥
Welche Gestalten auch immer in allen Schößen entstehen, Kaunteya, das große Brahman ist ihr Schoß, und ich bin der samengebende Vater.
14.5
सत्त्वं रजस्तम इति गुणाः प्रकृतिसंभवाः ।
निबध्नन्ति महाबाहो देहे देहिनमव्ययम् ॥ १४.५ ॥
Sattva, Rajas und Tamas, die aus der Prakṛti geborenen Guṇas, binden den unvergänglichen Verkörperten an den Körper, o Starkarmiger.
14.6
तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात्प्रकाशकमनामयम् ।
सुखसङ्गेन बध्नाति ज्ञानसङ्गेन चानघ ॥ १४.६ ॥
Unter ihnen ist Sattva, weil makellos, erleuchtend und frei von Leid; es bindet durch Anhaftung an Glück und Anhaftung an Wissen, o Sündloser.
14.7
रजो रागात्मकं विद्धि तृष्णासङ्गसमुद्भवम् ।
तन्निबध्नाति कौन्तेय कर्मसङ्गेन देहिनम् ॥ १४.७ ॥
Wisse, dass Rajas das Wesen der Leidenschaft hat und aus Begierde und Anhaftung entsteht, Kaunteya. Es bindet den Verkörperten durch Anhaftung an das Handeln.
14.8
तमस्त्वज्ञानजं विद्धि मोहनं सर्वदेहिनाम् ।
प्रमादालस्यनिद्राभिस्तन्निबध्नाति भारत ॥ १४.८ ॥
Wisse aber, dass Tamas aus Unwissenheit geboren ist und alle Verkörperten verblendet. Es bindet, Bhārata, durch Achtlosigkeit, Trägheit und Schlaf.
14.9
सत्त्वं सुखे सञ्जयति रजः कर्मणि भारत ।
ज्ञानमावृत्य तु तमः प्रमादे सञ्जयत्युत ॥ १४.९ ॥
Sattva bindet an das Glück, Rajas an das Handeln, Bhārata; Tamas aber verhüllt das Wissen und bindet an die Achtlosigkeit.
14.10
रजस्तमश्चाभिभूय सत्त्वं भवति भारत ।
रजः सत्त्वं तमश्चैव तमः सत्त्वं रजस्तथा ॥ १४.१० ॥
Indem es Rajas und Tamas überwältigt, gewinnt Sattva die Oberhand, Bhārata; ebenso Rajas über Sattva und Tamas, und Tamas über Sattva und Rajas.
14.11
सर्वद्वारेषु देहेऽस्मिन्प्रकाश उपजायते ।
ज्ञानं यदा तदा विद्याद्विवृद्धं सत्त्वमित्युत ॥ १४.११ ॥
Wenn in allen Toren dieses Körpers das Licht des Wissens aufgeht, dann soll man wissen, dass Sattva zugenommen hat.
14.12
लोभः प्रवृत्तिरारम्भः कर्मणामशमः स्पृहा ।
रजस्येतानि जायन्ते विवृद्धे भरतर्षभ ॥ १४.१२ ॥
Gier, Betriebsamkeit, das Unternehmen von Taten, Unruhe und Verlangen: Diese entstehen, wenn Rajas zunimmt, Bharatarṣabha.
14.13
अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च ।
तमस्येतानि जायन्ते विवृद्धे कुरुनन्दन ॥ १४.१३ ॥
Dunkelheit, Trägheit, Achtlosigkeit und Verblendung – diese entstehen, wenn Tamas zunimmt, Kurunandana.
14.14
यदा सत्त्वे प्रवृद्धे तु प्रलयं याति देहभृत् ।
तदोत्तमविदां लोकानमलान्प्रतिपद्यते ॥ १४.१४ ॥
Wenn aber der Verkörperte stirbt, während Sattva vorherrscht, gelangt er zu den reinen Welten derer, die das Höchste kennen.
14.15
रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते ।
तथा प्रलीनस्तमसि मूढयोनिषु जायते ॥ १४.१५ ॥
Wer in Rajas stirbt, wird unter denen geboren, die am Handeln haften; ebenso wird, wer in Tamas stirbt, in den Schößen der Verblendeten geboren.
14.16
कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् ।
रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥ १४.१६ ॥
Die Frucht guten Handelns, so sagt man, ist sattvisch und rein; die Frucht von Rajas ist Leid, die Frucht von Tamas Unwissenheit.
14.17
सत्त्वात्सञ्जायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च ।
प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥ १४.१७ ॥
Aus Sattva entsteht Erkenntnis, aus Rajas Gier; aus Tamas entstehen Achtlosigkeit und Verblendung und auch Unwissenheit.
14.18
ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्त्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः ।
जघन्यगुणवृत्तिस्था अधो गच्छन्ति तामसाः ॥ १४.१८ ॥
Die in Sattva Gegründeten steigen empor; die Rajasischen bleiben in der Mitte; die Tamasischen, verharrend im Wirken des niedrigsten Guṇa, sinken hinab.
14.19
नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति ।
गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥ १४.१९ ॥
Wenn der Sehende keinen anderen Handelnden als die Guṇas erkennt und das kennt, was jenseits der Guṇas ist, gelangt er zu meinem Sein.
14.20
गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान् ।
जन्ममृत्युजरादुःखैर्विमुक्तोऽमृतमश्नुते ॥ १४.२० ॥
Hat der Verkörperte diese drei Guṇas überschritten, aus denen der Körper entsteht, so erlangt er, befreit von Geburt, Tod, Alter und Leid, die Unsterblichkeit.
14.21
कैर्लिंगैस्त्रीन्गुणानेतानतीतो भवति प्रभो ।
किमाचारः कथं चैतांस्त्रीन्गुणानतिवर्तते ॥ १४.२१ ॥
Arjuna sprach: An welchen Merkmalen erkennt man, o Herr, den, der diese drei Guṇas überschritten hat? Wie ist sein Verhalten, und wie geht er über diese drei Guṇas hinaus?
14.22
प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव ।
न द्वेष्टि सम्प्रवृत्तानि न निवृत्तानि काङ्क्षति ॥ १४.२२ ॥
Der Erhabene sprach: Pāṇḍava, er hasst Klarheit, Tätigkeit und Verblendung nicht, wenn sie auftreten, und verlangt nicht nach ihnen, wenn sie vergehen.
14.23
उदासीनवदासीनो गुणैर्यो न विचाल्यते ।
गुणा वर्तन्त इत्येव योऽवतिष्ठति नेङ्गते ॥ १४.२३ ॥
Er verweilt wie ein Unbeteiligter und wird von den Guṇas nicht erschüttert; wissend „nur die Guṇas wirken“, bleibt er fest und wankt nicht.
14.24
समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥ १४.२४ ॥
Er ist gleich in Leid und Freude, in sich selbst gegründet; Erdklumpen, Stein und Gold gelten ihm gleich; er ist gleichmütig gegenüber Angenehmem und Unangenehmem, standhaft und gleich bei Tadel und Lob seiner selbst.
14.25
मानापमानयोस्तुल्यस्तुल्यो मित्रारिपक्षयोः ।
सर्वारम्भपरित्यागी गुणातीतः स उच्यते ॥ १४.२५ ॥
Wer gleich bleibt in Ehre und Schmach, gleich gegenüber der Seite des Freundes und des Feindes, und alle Unternehmungen aufgegeben hat, von dem sagt man, er sei über die Guṇas hinausgegangen.
14.26
मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते ।
स गुणान्समतीत्यैतान् ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १४.२६ ॥
Und wer mir mit unbeirrbarem Yoga der Hingabe dient, überschreitet diese Guṇas ganz und wird fähig, Brahman zu werden.
14.27
ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाऽहममृतस्याव्ययस्य च ।
शाश्वतस्य च धर्मस्य सुखस्यैकान्तिकस्य च ॥ १४.२७ ॥
Denn ich bin die Grundlage des Brahman, des Unsterblichen und Unvergänglichen, des ewigen Dharma und des vollkommenen Glücks.