Bhagavad Gītā · Capítulo 14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1
परं भूयः प्रवक्ष्यामि ज्ञानानां ज्ञानमुत्तमम् ।
यज्ज्ञात्वा मुनयः सर्वे परां सिद्धिमितो गताः ॥ १४.१ ॥
O Senhor disse: Exporei novamente o conhecimento supremo, o mais elevado de todos os conhecimentos, conhecendo o qual todos os sábios alcançaram daqui a perfeição suprema.
14.2
इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः ।
सर्गेऽपि नोपजायन्ते प्रलये न व्यथन्ति च ॥ १४.२ ॥
Os que, apoiando-se neste conhecimento, alcançaram uma natureza semelhante à minha não nascem nem mesmo na criação, nem se perturbam na dissolução.
14.3
मम योनिर्महद्ब्रह्म तस्मिन् गर्भं दधाम्यहम् ।
संभवः सर्वभूतानां ततो भवति भारत ॥ १४.३ ॥
O meu ventre é o grande Brahman; nele deposito o germe. Daí, Bhārata, provém o nascimento de todos os seres.
14.4
सर्वयोनिषु कौन्तेय मूर्तयः सम्भवन्ति याः ।
तासां ब्रह्म महद्योनिरहं बीजप्रदः पिता ॥ १४.४ ॥
Quaisquer formas que surjam em todos os ventres, Kaunteya, o grande Brahman é o seu ventre e eu sou o pai que dá a semente.
14.5
सत्त्वं रजस्तम इति गुणाः प्रकृतिसंभवाः ।
निबध्नन्ति महाबाहो देहे देहिनमव्ययम् ॥ १४.५ ॥
Sattva, rajas e tamas, os guṇas nascidos da prakṛti, prendem ao corpo o encarnado imperecível, ó de braços poderosos.
14.6
तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात्प्रकाशकमनामयम् ।
सुखसङ्गेन बध्नाति ज्ञानसङ्गेन चानघ ॥ १४.६ ॥
Destes, sattva, por ser imaculado, é luminoso e livre de aflição; prende pelo apego à felicidade e pelo apego ao conhecimento, ó impecável.
14.7
रजो रागात्मकं विद्धि तृष्णासङ्गसमुद्भवम् ।
तन्निबध्नाति कौन्तेय कर्मसङ्गेन देहिनम् ॥ १४.७ ॥
Sabe que rajas tem a natureza da paixão e nasce do desejo ardente e do apego, Kaunteya. Ele prende o ser encarnado pelo apego à ação.
14.8
तमस्त्वज्ञानजं विद्धि मोहनं सर्वदेहिनाम् ।
प्रमादालस्यनिद्राभिस्तन्निबध्नाति भारत ॥ १४.८ ॥
Mas sabe que tamas nasce da ignorância e ilude todos os seres encarnados. Ele prende, Bhārata, pela negligência, pela preguiça e pelo sono.
14.9
सत्त्वं सुखे सञ्जयति रजः कर्मणि भारत ।
ज्ञानमावृत्य तु तमः प्रमादे सञ्जयत्युत ॥ १४.९ ॥
Sattva prende à felicidade, rajas à ação, Bhārata; mas tamas, encobrindo o conhecimento, prende à negligência.
14.10
रजस्तमश्चाभिभूय सत्त्वं भवति भारत ।
रजः सत्त्वं तमश्चैव तमः सत्त्वं रजस्तथा ॥ १४.१० ॥
Subjugando rajas e tamas, prevalece sattva, Bhārata; do mesmo modo rajas prevalece sobre sattva e tamas, e tamas sobre sattva e rajas.
14.11
सर्वद्वारेषु देहेऽस्मिन्प्रकाश उपजायते ।
ज्ञानं यदा तदा विद्याद्विवृद्धं सत्त्वमित्युत ॥ १४.११ ॥
Quando a luz do conhecimento surge em todas as portas deste corpo, então deve-se saber que sattva cresceu.
14.12
लोभः प्रवृत्तिरारम्भः कर्मणामशमः स्पृहा ।
रजस्येतानि जायन्ते विवृद्धे भरतर्षभ ॥ १४.१२ ॥
Cobiça, atividade, empreendimento de ações, inquietação e anseio: estes surgem quando rajas cresce, Bharatarṣabha.
14.13
अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च ।
तमस्येतानि जायन्ते विवृद्धे कुरुनन्दन ॥ १४.१३ ॥
Escuridão, inércia, negligência e ilusão: estes surgem quando tamas aumenta, Kurunandana.
14.14
यदा सत्त्वे प्रवृद्धे तु प्रलयं याति देहभृत् ।
तदोत्तमविदां लोकानमलान्प्रतिपद्यते ॥ १४.१४ ॥
Mas quando o ser encarnado morre enquanto sattva predomina, alcança os mundos puros dos que conhecem o supremo.
14.15
रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते ।
तथा प्रलीनस्तमसि मूढयोनिषु जायते ॥ १४.१५ ॥
Quem morre em rajas nasce entre os apegados à ação; do mesmo modo, quem morre em tamas nasce em ventres de seres iludidos.
14.16
कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् ।
रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥ १४.१६ ॥
Diz-se que o fruto da boa ação é sátvico e puro; o fruto de rajas é a dor, e o fruto de tamas, a ignorância.
14.17
सत्त्वात्सञ्जायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च ।
प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥ १४.१७ ॥
De sattva nasce o conhecimento, e de rajas a cobiça; de tamas surgem a negligência e a ilusão, e também a ignorância.
14.18
ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्त्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः ।
जघन्यगुणवृत्तिस्था अधो गच्छन्ति तामसाः ॥ १४.१८ ॥
Os estabelecidos em sattva sobem; os rajásicos ficam no meio; os tamásicos, firmados no modo do guṇa mais baixo, descem.
14.19
नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति ।
गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥ १४.१९ ॥
Quando o vidente não percebe outro agente além dos guṇas e conhece o que está além dos guṇas, alcança o meu ser.
14.20
गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान् ।
जन्ममृत्युजरादुःखैर्विमुक्तोऽमृतमश्नुते ॥ १४.२० ॥
Tendo transcendido estes três guṇas, que dão origem ao corpo, o encarnado, livre do nascimento, da morte, da velhice e do sofrimento, alcança a imortalidade.
14.21
कैर्लिंगैस्त्रीन्गुणानेतानतीतो भवति प्रभो ।
किमाचारः कथं चैतांस्त्रीन्गुणानतिवर्तते ॥ १४.२१ ॥
Arjuna disse: Por que sinais se reconhece, ó Senhor, aquele que transcendeu estes três guṇas? Qual é a sua conduta, e como ele vai além destes três guṇas?
14.22
प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव ।
न द्वेष्टि सम्प्रवृत्तानि न निवृत्तानि काङ्क्षति ॥ १४.२२ ॥
O Senhor disse: Pāṇḍava, ele não odeia a luz, a atividade nem a ilusão quando surgem, nem as deseja quando cessam.
14.23
उदासीनवदासीनो गुणैर्यो न विचाल्यते ।
गुणा वर्तन्त इत्येव योऽवतिष्ठति नेङ्गते ॥ १४.२३ ॥
Permanece como indiferente e não é abalado pelos guṇas; sabendo que «são só os guṇas que atuam», mantém-se firme e não vacila.
14.24
समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥ १४.२४ ॥
É igual na dor e no prazer, assente em si mesmo; para ele um torrão, uma pedra e o ouro são iguais; é igual perante o agradável e o desagradável, firme, e igual na censura e no louvor a si próprio.
14.25
मानापमानयोस्तुल्यस्तुल्यो मित्रारिपक्षयोः ।
सर्वारम्भपरित्यागी गुणातीतः स उच्यते ॥ १४.२५ ॥
Aquele que é igual na honra e na desonra, igual perante o lado do amigo e do inimigo, e que renunciou a todos os empreendimentos, diz-se que transcendeu os guṇas.
14.26
मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते ।
स गुणान्समतीत्यैतान् ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १४.२६ ॥
E aquele que me serve com o yoga da devoção inabalável, transcendendo plenamente estes guṇas, torna-se apto a tornar-se Brahman.
14.27
ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाऽहममृतस्याव्ययस्य च ।
शाश्वतस्य च धर्मस्य सुखस्यैकान्तिकस्य च ॥ १४.२७ ॥
Pois eu sou o fundamento de Brahman, o imortal e imperecível, do dharma eterno e da felicidade absoluta.