ಭಗವದ್ಗೀತೆ · ಅಧ್ಯಾಯ 7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1
मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।
असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥ ७.१ ॥
ಶ್ರೀ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾರ್ಥ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.
7.2
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ ७.२ ॥
ವಿಜ್ಞಾನಸಹಿತವಾದ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಬೇರೇನೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
7.3
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥ ७.३ ॥
ಸಾವಿರಾರು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನು ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಸಿದ್ಧರಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
7.4
भूमिरापोऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च ।
अहङ्कार इतीयं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥ ७.४ ॥
ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ — ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂಟು ಬಗೆಯಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಗಿದೆ.
7.5
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।
जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥ ७.५ ॥
ಇದು ನನ್ನ ಅಪರಾ ಪ್ರಕೃತಿ; ಮಹಾಬಾಹು, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ, ಜೀವರೂಪವಾದ ನನ್ನ ಪರಾ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ತಿಳಿ; ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
7.6
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।
अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥ ७.६ ॥
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ ಪ್ರಳಯವೂ ನಾನೇ.
7.7
मत्तः परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति धनञ्जय ।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ७.७ ॥
ಧನಂಜಯ, ನನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ. ದಾರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಪೋಣಿಸಿದಂತೆ ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
7.8
रसोऽहमप्सु कौन्तेय प्रभास्मि शशिसूर्ययोः ।
प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥ ७.८ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ರಸ ನಾನು, ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಭೆ ನಾನು, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವ (ಓಂ), ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಪೌರುಷ ನಾನೇ.
7.9
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ ७.९ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಗಂಧ ನಾನು, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸು ನಾನು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ನಾನೇ.
7.10
बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥ ७.१० ॥
ಪಾರ್ಥ, ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸನಾತನ ಬೀಜವೆಂದು ತಿಳಿ. ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸು ನಾನೇ.
7.11
बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥ ७.११ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮ ರಾಗಗಳಿಲ್ಲದ ಬಲ ನಾನು; ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲದ ಕಾಮ ನಾನೇ.
7.12
ये चैव सात्त्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।
मत्त एवेति तान्विद्धि नत्वहं तेषु ते मयि ॥ ७.१२ ॥
ಸಾತ್ತ್ವಿಕ, ರಾಜಸ, ತಾಮಸ ಭಾವಗಳು ಯಾವುವೇ ಇರಲಿ, ಅವು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾದವು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಆದರೆ ನಾನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಅವು ನನ್ನಲ್ಲಿವೆ.
7.13
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ ७.१३ ॥
ಗುಣಮಯವಾದ ಈ ಮೂರು ಭಾವಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತವಾದ ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು, ಇವುಗಳಿಗೆ ಅತೀತನೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
7.14
दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।
मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ ७.१४ ॥
ಗುಣಮಯವಾದ ಈ ನನ್ನ ದೈವೀ ಮಾಯೆ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದುದು. ನನ್ನನ್ನೇ ಶರಣು ಹೊಂದುವವರು ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.
7.15
न मां दुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।
माययापहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥ ७.१५ ॥
ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳು, ಮೂಢರು, ನರಾಧಮರು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಆಸುರೀ ಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ನನ್ನನ್ನು ಶರಣು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
7.16
चतुर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥ ७.१६ ॥
ಅರ್ಜುನ, ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಪುಣ್ಯವಂತರು ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ: ಆರ್ತ, ಜಿಜ್ಞಾಸು, ಅರ್ಥಾರ್ಥಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿ, ಓ ಭರತರ್ಷಭ.
7.17
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥ ७.१७ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಯುಕ್ತನೂ ಏಕಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೂ ಆದ ಜ್ಞಾನಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಏಕೆಂದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು, ಅವನೂ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
7.18
उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।
आस्थितः स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिम् ॥ ७.१८ ॥
ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಉದಾರರೇ, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಯು ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ ಎಂದು ನನ್ನ ಮತ. ಏಕೆಂದರೆ ಯುಕ್ತಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಗತಿಯಾದ ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
7.19
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।
वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥ ७.१९ ॥
ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು 'ವಾಸುದೇವನೇ ಎಲ್ಲವೂ' ಎಂದು ಅರಿತು ನನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಮಹಾತ್ಮನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ.
7.20
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥ ७.२० ॥
ಆಯಾ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟು, ಆಯಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅನ್ಯ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ.
7.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।
तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥ ७.२१ ॥
ಯಾವ ಯಾವ ಭಕ್ತನು ಯಾವ ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಆಯಾ ಭಕ್ತನ ಅದೇ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ನಾನು ಅಚಲವಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान् हि तान् ॥ ७.२२ ॥
ಆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಅದರ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ; ಅದರಿಂದ ತನ್ನ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಅವು ನಿಜವಾಗಿ ನನ್ನಿಂದಲೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
7.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ ७.२३ ॥
ಆದರೆ ಆ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರ ಫಲವು ನಾಶವಾಗುವಂಥದ್ದು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
7.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ ७.२४ ॥
ಅವಿವೇಕಿಗಳು, ಅವಿನಾಶಿಯೂ ಸರ್ವೋತ್ತಮವೂ ಆದ ನನ್ನ ಪರಮ ಭಾವವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ವ್ಯಕ್ತರೂಪ ಪಡೆದವನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥ ७.२५ ॥
ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾದ ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಕಟನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮೂಢವಾದ ಈ ಲೋಕವು ಜನ್ಮರಹಿತನೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
7.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।
भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥ ७.२६ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಕಳೆದುಹೋದ, ಈಗಿರುವ ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಬರುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯರು.
7.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।
सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परन्तप ॥ ७.२७ ॥
ಭಾರತ, ಪರಂತಪ, ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದ್ವಂದ್ವಮೋಹದಿಂದ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ.
7.28
येषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ता भजन्ते मां दृढव्रताः ॥ ७.२८ ॥
ಆದರೆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಯಾವ ಜನರ ಪಾಪವು ಕೊನೆಗೊಂಡಿದೆಯೋ, ಅವರು ದ್ವಂದ್ವಮೋಹದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ದೃಢವ್ರತರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।
ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥ ७.२९ ॥
ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಜರಾಮರಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರು ಆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನೂ, ಸಮಸ್ತ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
7.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ७.३० ॥
ಅಧಿಭೂತ, ಅಧಿದೈವ ಮತ್ತು ಅಧಿಯಜ್ಞಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಆ ಯುಕ್ತಚಿತ್ತರು ಪ್ರಯಾಣಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.