பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1
मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।
असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥ ७.१ ॥
ஸ்ரீ பகவான் சொன்னார்: பார்த்தா, என்னிடம் பற்றுள்ள மனத்துடன், என்னைச் சரணடைந்து யோகத்தைப் பயின்று, ஐயமின்றி என்னை முழுமையாக நீ எவ்வாறு அறிவாய் என்பதைக் கேள்.
7.2
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ ७.२ ॥
விஞ்ஞானத்துடன் கூடிய இந்த ஞானத்தை நான் உனக்கு முழுமையாகக் கூறுவேன்; இதை அறிந்தபின் இங்கு அறிய வேண்டியது வேறு எதுவும் மீதமிருக்காது.
7.3
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥ ७.३ ॥
ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களில் ஒருவனே சித்திக்காக முயல்கிறான்; முயலும் சித்தர்களிலும் ஒருவனே என்னை உண்மையாக அறிகிறான்.
7.4
भूमिरापोऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च ।
अहङ्कार इतीयं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥ ७.४ ॥
நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம், மனம், புத்தி, அகங்காரம் — இவ்வாறு என் பிரகிருதி எட்டு வகையாகப் பிரிந்துள்ளது.
7.5
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।
जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥ ७.५ ॥
இது என் தாழ்ந்த பிரகிருதி; மகாபாஹுவே, இதனின் வேறான, உயிராக விளங்கும் என் உயர்ந்த பிரகிருதியை அறிவாயாக; அதனாலேயே இவ்வுலகம் தாங்கப்படுகிறது.
7.6
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।
अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥ ७.६ ॥
எல்லா உயிர்களும் இவற்றையே மூலமாகக் கொண்டவை என்று உணர்வாயாக. முழு உலகின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் நானே.
7.7
मत्तः परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति धनञ्जय ।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ७.७ ॥
தனஞ்சயா, என்னைவிட உயர்ந்தது வேறு எதுவும் இல்லை. நூலில் கோர்க்கப்பட்ட மணிகளைப் போல இவை அனைத்தும் என்னில் கோர்க்கப்பட்டுள்ளன.
7.8
रसोऽहमप्सु कौन्तेय प्रभास्मि शशिसूर्ययोः ।
प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥ ७.८ ॥
கௌந்தேயா, நீரில் சுவை நான்; சந்திரன் சூரியனில் ஒளி நான்; எல்லா வேதங்களிலும் பிரணவம் (ஓம்) நான்; ஆகாயத்தில் ஒலியும் மனிதர்களில் ஆண்மையும் நானே.
7.9
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ ७.९ ॥
பூமியில் தூய மணம் நான்; நெருப்பில் ஒளி நான்; எல்லா உயிர்களிலும் உயிர்ப்பு நான்; தவசிகளில் தவமும் நானே.
7.10
बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥ ७.१० ॥
பார்த்தா, என்னை எல்லா உயிர்களின் நித்திய விதையாக அறிந்துகொள். அறிவுடையோரின் அறிவும் ஒளியுடையோரின் ஒளியும் நானே.
7.11
बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥ ७.११ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பலசாலிகளிடம் ஆசையும் பற்றும் அற்ற பலம் நான்; உயிர்களிடம் தர்மத்திற்கு முரண்படாத காமமும் நானே.
7.12
ये चैव सात्त्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।
मत्त एवेति तान्विद्धि नत्वहं तेषु ते मयि ॥ ७.१२ ॥
சாத்வீக, ராஜஸ, தாமஸ நிலைகள் எவையாயினும், அவை என்னிடமிருந்தே தோன்றியவை என்று அறி. ஆனால் நான் அவற்றில் இல்லை; அவை என்னில் உள்ளன.
7.13
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ ७.१३ ॥
முக்குணங்களாலான இந்த மூன்று நிலைகளால் மயங்கிய இந்த உலகம் முழுவதும், இவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டவனும் அழிவற்றவனுமான என்னை அறிவதில்லை.
7.14
दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।
मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ ७.१४ ॥
முக்குணமயமான என்னுடைய இந்தத் தெய்வீக மாயை கடப்பதற்கு அரியது. என்னையே சரணடைபவர்கள் இந்த மாயையைக் கடக்கின்றனர்.
7.15
न मां दुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।
माययापहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥ ७.१५ ॥
தீவினையாளர்களும், மூடர்களும், மனிதரில் இழிந்தவர்களும், மாயையால் அறிவு பறிக்கப்பட்டவர்களும், அசுர இயல்பைச் சார்ந்தவர்களும் என்னைச் சரணடைவதில்லை.
7.16
चतुर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥ ७.१६ ॥
அர்ஜுனா, நான்கு வகையான புண்ணியவான்கள் என்னை வழிபடுகின்றனர்: துன்பமுற்றவன், அறிய விரும்புபவன், பொருளை நாடுபவன், ஞானி, பரதர்ஷபா.
7.17
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥ ७.१७ ॥
அவர்களுள், எப்போதும் இணைந்தவனும் ஒருமுகப் பக்தி கொண்டவனுமான ஞானி சிறந்தவன். ஏனெனில் ஞானிக்கு நான் மிகவும் பிரியமானவன்; அவனும் எனக்குப் பிரியமானவன்.
7.18
उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।
आस्थितः स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिम् ॥ ७.१८ ॥
இவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்தவர்களே; ஆனால் ஞானி என் ஆத்மாவே என்பது என் கருத்து. ஏனெனில் ஒன்றிய மனமுடைய அவன், ஒப்பற்ற இலக்காகிய என்னிலேயே நிலைபெற்றிருக்கிறான்.
7.19
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।
वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥ ७.१९ ॥
பல பிறவிகளின் முடிவில், ஞானமுடையவன் 'வாசுதேவனே எல்லாம்' என்று உணர்ந்து என்னைச் சரணடைகிறான். அத்தகைய மகாத்மா மிக அரியவன்.
7.20
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥ ७.२० ॥
பல்வேறு ஆசைகளால் அறிவு பறிக்கப்பட்டவர்கள், தங்கள் இயல்பால் கட்டுப்பட்டு, அந்தந்த நியமங்களைப் பின்பற்றி, பிற தெய்வங்களைச் சரணடைகிறார்கள்.
7.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।
तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥ ७.२१ ॥
எந்தெந்த பக்தன் எந்தெந்த வடிவத்தை நம்பிக்கையுடன் வழிபட விரும்புகிறானோ, அவனவனுடைய அந்த நம்பிக்கையையே நான் உறுதியாக்குகிறேன்.
7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान् हि तान् ॥ ७.२२ ॥
அந்த நம்பிக்கையுடன் கூடி அவன் அதனை வழிபட முயல்கிறான்; அதனால் தன் விருப்பங்களைப் பெறுகிறான் — உண்மையில் அவை என்னாலேயே அளிக்கப்படுகின்றன.
7.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ ७.२३ ॥
ஆனால் அந்த அற்ப அறிவுடையோர் பெறும் பலன் அழியக்கூடியது. தேவர்களை வழிபடுவோர் தேவர்களை அடைகிறார்கள்; என் பக்தர்கள் என்னை அடைகிறார்கள்.
7.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ ७.२४ ॥
அறிவற்றோர், அழிவற்றதும் மேலானதுமான என் பரம இயல்பை அறியாமல், வெளிப்படாத என்னை வெளிப்பட்ட வடிவம் எடுத்தவனாகக் கருதுகிறார்கள்.
7.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥ ७.२५ ॥
யோகமாயையால் மூடப்பட்ட நான் அனைவருக்கும் வெளிப்படுவதில்லை. மயங்கிய இவ்வுலகம் பிறப்பற்றவனும் அழிவற்றவனுமான என்னை அறிவதில்லை.
7.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।
भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥ ७.२६ ॥
அர்ஜுனா, கடந்தவை, நிகழ்பவை, வரப்போகும் உயிர்கள் அனைத்தையும் நான் அறிவேன்; ஆனால் என்னை எவரும் அறியார்.
7.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।
सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परन्तप ॥ ७.२७ ॥
பாரதா, பரந்தபா, விருப்பு வெறுப்பிலிருந்து எழும் இருமைகளின் மயக்கத்தால் எல்லா உயிர்களும் பிறக்கும்போதே மயக்கத்தை அடைகின்றன.
7.28
येषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ता भजन्ते मां दृढव्रताः ॥ ७.२८ ॥
ஆனால் புண்ணியச் செயல்கள் புரிந்து பாவம் முடிவுற்ற மக்கள், இருமைகளின் மயக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, உறுதியான விரதத்துடன் என்னை வழிபடுகின்றனர்.
7.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।
ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥ ७.२९ ॥
என்னைச் சரணடைந்து முதுமை மரணத்திலிருந்து விடுதலைக்காக முயல்பவர்கள், அந்தப் பிரம்மத்தையும், முழு அத்யாத்மத்தையும், எல்லாக் கர்மத்தையும் அறிகின்றனர்.
7.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ७.३० ॥
அதிபூதம், அதிதைவம், அதியக்ஞம் ஆகியவற்றுடன் என்னை அறிபவர்கள், ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன், உயிர் பிரியும் நேரத்திலும் என்னை அறிகின்றனர்.