Bhagavad Gītā · Capítulo 7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1
मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।
असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥ ७.१ ॥
O Senhor disse: Com a mente apegada a mim, Pārtha, praticando o yoga e refugiando-te em mim, ouve como me conhecerás plenamente e sem dúvida.
7.2
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ ७.२ ॥
Vou expor-te por completo este conhecimento juntamente com a sua realização; conhecendo-o, nada mais resta aqui a ser conhecido.
7.3
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥ ७.३ ॥
Entre milhares de seres humanos, mal um se esforça pela perfeição; e mesmo entre os que se esforçam e a alcançam, mal um me conhece em verdade.
7.4
भूमिरापोऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च ।
अहङ्कार इतीयं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥ ७.४ ॥
Terra, água, fogo, ar, espaço, mente, intelecto e ego: assim se divide em oito a minha natureza.
7.5
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।
जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥ ७.५ ॥
Esta é a minha natureza inferior; mas conhece, ó de braços poderosos, a minha outra natureza, a superior, que se tornou o ser vivente e pela qual este mundo é sustentado.
7.6
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।
अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥ ७.६ ॥
Compreende que todos os seres têm nestas duas a sua origem. Eu sou a origem do mundo inteiro, e também a sua dissolução.
7.7
मत्तः परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति धनञ्जय ।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ७.७ ॥
Não há absolutamente nada superior a mim, Dhanañjaya. Tudo isto está enfiado em mim como pedras preciosas num fio.
7.8
रसोऽहमप्सु कौन्तेय प्रभास्मि शशिसूर्ययोः ।
प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥ ७.८ ॥
Eu sou o sabor na água, Kaunteya, a luz da lua e do sol; sou a sílaba Om em todos os Vedas, o som no espaço e a virilidade nos homens.
7.9
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ ७.९ ॥
Sou a fragrância pura da terra e o brilho do fogo; sou a vida em todos os seres e a austeridade nos ascetas.
7.10
बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥ ७.१० ॥
Conhece-me, Pārtha, como a semente eterna de todos os seres. Sou a inteligência dos inteligentes e o esplendor dos esplêndidos.
7.11
बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥ ७.११ ॥
Sou a força dos fortes, livre de desejo e paixão; e nos seres sou o desejo que não se opõe ao dharma, ó melhor dos Bhāratas.
7.12
ये चैव सात्त्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।
मत्त एवेति तान्विद्धि नत्वहं तेषु ते मयि ॥ ७.१२ ॥
E todos os estados de ser da natureza de sattva, rajas ou tamas, sabe que procedem somente de mim. Mas eu não estou neles; eles estão em mim.
7.13
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ ७.१३ ॥
Iludido por estes três estados feitos dos guṇas, todo este mundo não me reconhece, a mim que estou além deles e sou imperecível.
7.14
दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।
मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ ७.१४ ॥
Esta minha māyā divina, feita dos guṇas, é difícil de atravessar. Os que se refugiam somente em mim atravessam esta māyā.
7.15
न मां दुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।
माययापहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥ ७.१५ ॥
Os malfeitores, os iludidos, os mais baixos dos homens, cujo conhecimento foi roubado por māyā e que se acolheram a uma natureza demoníaca, não se refugiam em mim.
7.16
चतुर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥ ७.१६ ॥
Quatro tipos de pessoas virtuosas me adoram, Arjuna: o aflito, o que busca conhecimento, o que busca riqueza e o sábio, ó Bharatarṣabha.
7.17
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥ ७.१७ ॥
Dentre eles, destaca-se o sábio, sempre unido e de devoção única. Pois eu sou extremamente querido ao sábio, e ele é querido para mim.
7.18
उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।
आस्थितः स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिम् ॥ ७.१८ ॥
Todos estes são nobres, mas o sábio considero-o o meu próprio ser. Pois ele, com o ser unido, permanece somente em mim como a meta suprema.
7.19
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।
वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥ ७.१९ ॥
Ao fim de muitos nascimentos, aquele que tem conhecimento refugia-se em mim, sabendo: «Vāsudeva é tudo». Uma alma tão grande é muito rara.
7.20
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥ ७.२० ॥
Aqueles cujo conhecimento foi arrebatado por diversos desejos refugiam-se noutras divindades, seguindo esta ou aquela observância, condicionados pela sua própria natureza.
7.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।
तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥ ७.२१ ॥
Qualquer que seja a forma que um devoto deseje adorar com fé, eu torno inabalável essa mesma fé.
7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान् हि तान् ॥ ७.२२ ॥
Dotado dessa fé, empenha-se em adorar essa forma, e dela obtém os seus desejos, que na verdade são concedidos somente por mim.
7.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ ७.२३ ॥
Mas o fruto obtido por esses de pouco entendimento é perecível. Os adoradores dos deuses vão para os deuses; os meus devotos vêm a mim.
7.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ ७.२४ ॥
Os sem discernimento julgam que eu, o imanifesto, entrei na manifestação, desconhecendo a minha natureza suprema, imperecível e insuperável.
7.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥ ७.२५ ॥
Velado pela minha yoga-māyā, não me manifesto a todos. Este mundo iludido não me conhece, a mim, o não-nascido e imperecível.
7.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।
भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥ ७.२६ ॥
Conheço os seres que passaram, os presentes, Arjuna, e os que hão de vir; mas ninguém me conhece.
7.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।
सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परन्तप ॥ ७.२७ ॥
Pela ilusão dos pares de opostos, nascida do desejo e da aversão, Bhārata, todos os seres caem na confusão ao nascer, Parantapa.
7.28
येषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ता भजन्ते मां दृढव्रताः ॥ ७.२८ ॥
Mas as pessoas de ações virtuosas cujo pecado chegou ao fim, libertas da ilusão dos opostos, adoram-me com firme resolução.
7.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।
ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥ ७.२९ ॥
Os que, refugiando-se em mim, se esforçam pela libertação da velhice e da morte conhecem esse Brahman, todo o adhyātma e todo o karma.
7.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ७.३० ॥
Os que me conhecem juntamente com o adhibhūta, o adhidaiva e o adhiyajña, de mente firme, conhecem-me mesmo na hora da partida.