ഭഗവദ്ഗീത · അധ്യായം 7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1
मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः ।
असंशयं समग्रं मां यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु ॥ ७.१ ॥
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പാർത്ഥാ, എന്നിൽ ആസക്തമായ മനസ്സോടെ, എന്നെ ആശ്രയിച്ച് യോഗം അഭ്യസിച്ചുകൊണ്ട്, സംശയമില്ലാതെ എന്നെ സമഗ്രമായി നീ എങ്ങനെ അറിയുമെന്ന് കേൾക്കൂ.
7.2
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ ७.२ ॥
വിജ്ഞാനത്തോടുകൂടിയ ഈ ജ്ഞാനം ഞാൻ നിനക്ക് പൂർണമായി പറഞ്ഞുതരാം; ഇതറിഞ്ഞാൽ ഇവിടെ അറിയേണ്ടതായി മറ്റൊന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ല.
7.3
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये ।
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां वेत्ति तत्त्वतः ॥ ७.३ ॥
ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരിൽ ആരെങ്കിലും ഒരാൾ സിദ്ധിക്കായി യത്നിക്കുന്നു; യത്നിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാരിലും ആരെങ്കിലും ഒരാളേ എന്നെ തത്ത്വത്തിൽ അറിയുന്നുള്ളൂ.
7.4
भूमिरापोऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च ।
अहङ्कार इतीयं मे भिन्ना प्रकृतिरष्टधा ॥ ७.४ ॥
ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം — ഇങ്ങനെ എന്റെ പ്രകൃതി എട്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
7.5
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् ।
जीवभूतां महाबाहो ययेदं धार्यते जगत् ॥ ७.५ ॥
ഇത് എന്റെ അപരാപ്രകൃതിയാണ്; മഹാബാഹോ, ഇതിൽനിന്നു ഭിന്നമായ, ജീവരൂപമായ എന്റെ പരാപ്രകൃതിയെ അറിയുക; അതിനാലാണ് ഈ ജഗത്ത് ധരിക്കപ്പെടുന്നത്.
7.6
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय ।
अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा ॥ ७.६ ॥
എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും ഇവയിൽനിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നതെന്ന് ധരിക്കുക. സമസ്ത ജഗത്തിന്റെയും ഉത്ഭവവും പ്രളയവും ഞാനാണ്.
7.7
मत्तः परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति धनञ्जय ।
मयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ७.७ ॥
ധനഞ്ജയാ, എന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊന്നുമില്ല. ചരടിൽ മണികൾ കോർത്തതുപോലെ ഇതെല്ലാം എന്നിൽ കോർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
7.8
रसोऽहमप्सु कौन्तेय प्रभास्मि शशिसूर्ययोः ।
प्रणवः सर्ववेदेषु शब्दः खे पौरुषं नृषु ॥ ७.८ ॥
കൗന്തേയാ, ജലത്തിലെ രസം ഞാനാണ്; ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരിലെ പ്രഭ ഞാനാണ്; എല്ലാ വേദങ്ങളിലെയും പ്രണവം (ഓം), ആകാശത്തിലെ ശബ്ദം, മനുഷ്യരിലെ പൗരുഷം എന്നിവയും ഞാനാണ്.
7.9
पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ ।
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि तपस्विषु ॥ ७.९ ॥
ഭൂമിയിലെ പുണ്യഗന്ധം ഞാനാണ്; അഗ്നിയിലെ തേജസ്സ് ഞാനാണ്; എല്ലാ ജീവികളിലെയും ജീവനും തപസ്വികളിലെ തപസ്സും ഞാനാണ്.
7.10
बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् ।
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ॥ ७.१० ॥
പാർത്ഥാ, എന്നെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും സനാതനമായ ബീജമായി അറിയുക. ബുദ്ധിമാന്മാരുടെ ബുദ്ധിയും തേജസ്വികളുടെ തേജസ്സും ഞാനാണ്.
7.11
बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् ।
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ ॥ ७.११ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ബലവാന്മാരുടെ കാമരാഗങ്ങളില്ലാത്ത ബലം ഞാനാണ്; ജീവികളിൽ ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമല്ലാത്ത കാമവും ഞാനാണ്.
7.12
ये चैव सात्त्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ।
मत्त एवेति तान्विद्धि नत्वहं तेषु ते मयि ॥ ७.१२ ॥
സാത്ത്വികവും രാജസവും താമസവുമായ ഭാവങ്ങൾ ഏതൊക്കെയോ, അവ എന്നിൽനിന്നുതന്നെ ഉണ്ടായവയെന്ന് അറിയുക. എന്നാൽ ഞാൻ അവയിലല്ല; അവ എന്നിലാണ്.
7.13
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् ।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ ७.१३ ॥
ഗുണമയമായ ഈ മൂന്നു ഭാവങ്ങളാൽ മോഹിതമായ ഈ ലോകം മുഴുവൻ, ഇവയ്ക്കതീതനും അവ്യയനുമായ എന്നെ അറിയുന്നില്ല.
7.14
दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया ।
मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ॥ ७.१४ ॥
ഗുണമയമായ എന്റെ ഈ ദൈവീമായ കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതാണ്. എന്നെത്തന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവർ ഈ മായയെ കടക്കുന്നു.
7.15
न मां दुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।
माययापहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥ ७.१५ ॥
ദുഷ്കർമികളും മൂഢരും നരാധമരും മായയാൽ ജ്ഞാനം അപഹരിക്കപ്പെട്ടവരും ആസുരഭാവം ആശ്രയിച്ചവരുമായവർ എന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
7.16
चतुर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन ।
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च भरतर्षभ ॥ ७.१६ ॥
അർജുനാ, നാലുതരം പുണ്യവാന്മാർ എന്നെ ഭജിക്കുന്നു: ആർത്തൻ, ജിജ്ഞാസു, അർഥാർഥി, ജ്ഞാനി, ഹേ ഭരതർഷഭാ.
7.17
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते ।
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ॥ ७.१७ ॥
അവരിൽ നിത്യയുക്തനും ഏകഭക്തനുമായ ജ്ഞാനി വിശിഷ്ടനാണ്. ജ്ഞാനിക്ക് ഞാൻ അത്യന്തം പ്രിയനാണ്, അവൻ എനിക്കും പ്രിയനാണ്.
7.18
उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् ।
आस्थितः स हि युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिम् ॥ ७.१८ ॥
ഇവരെല്ലാം ഉദാരന്മാർ തന്നെ; എന്നാൽ ജ്ഞാനി എന്റെ ആത്മാവുതന്നെ എന്നാണ് എന്റെ മതം. കാരണം യുക്താത്മാവായ അവൻ പരമഗതിയായ എന്നിൽത്തന്നെ സ്ഥിതനാണ്.
7.19
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते ।
वासुदेवः सर्वमिति स महात्मा सुदुर्लभः ॥ ७.१९ ॥
അനേകം ജന്മങ്ങളുടെ അവസാനം ജ്ഞാനി 'വാസുദേവനാണ് എല്ലാം' എന്നറിഞ്ഞ് എന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള മഹാത്മാവ് അത്യന്തം ദുർലഭനാണ്.
7.20
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः ।
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया ॥ ७.२० ॥
പലവിധ കാമനകളാൽ ജ്ഞാനം അപഹരിക്കപ്പെട്ടവർ, സ്വന്തം പ്രകൃതിക്ക് വിധേയരായി, അതതു നിയമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച് അന്യദേവതകളെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
7.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति ।
तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥ ७.२१ ॥
ഏതേതു ഭക്തൻ ഏതേതു രൂപത്തെ ശ്രദ്ധയോടെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അവനവന്റെ ആ ശ്രദ്ധയെത്തന്നെ ഞാൻ അചഞ്ചലമാക്കുന്നു.
7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान् हि तान् ॥ ७.२२ ॥
ആ ശ്രദ്ധയോടുകൂടി അവൻ അതിന്റെ ആരാധനയിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; അതിൽ നിന്ന് തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടുന്നു — യഥാർഥത്തിൽ അവ എന്നാൽത്തന്നെ നൽകപ്പെട്ടവയാണ്.
7.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥ ७.२३ ॥
എന്നാൽ ആ അൽപബുദ്ധികളുടെ ഫലം നശ്വരമാണ്. ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവർ ദേവന്മാരെ പ്രാപിക്കുന്നു; എന്റെ ഭക്തർ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
7.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः ।
परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥ ७.२४ ॥
ബുദ്ധിയില്ലാത്തവർ, അവ്യയവും അനുത്തമവുമായ എന്റെ പരമഭാവം അറിയാതെ, അവ്യക്തനായ എന്നെ വ്യക്തരൂപം പ്രാപിച്ചവനായി കരുതുന്നു.
7.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः ।
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥ ७.२५ ॥
യോഗമായയാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ട ഞാൻ എല്ലാവർക്കും പ്രകാശിക്കുന്നില്ല. മൂഢമായ ഈ ലോകം ജനനമില്ലാത്തവനും നാശമില്ലാത്തവനുമായ എന്നെ അറിയുന്നില്ല.
7.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन ।
भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥ ७.२६ ॥
അർജുനാ, കഴിഞ്ഞുപോയതും ഇപ്പോഴുള്ളതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ ജീവികളെയെല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നു; എന്നാൽ എന്നെ ആരും അറിയുന്നില്ല.
7.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत ।
सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परन्तप ॥ ७.२७ ॥
ഭാരതാ, പരന്തപാ, ഇച്ഛയിൽനിന്നും ദ്വേഷത്തിൽനിന്നും ഉണ്ടാകുന്ന ദ്വന്ദ്വമോഹത്താൽ എല്ലാ ജീവികളും ജനനത്തിൽത്തന്നെ മോഹത്തിൽ അകപ്പെടുന്നു.
7.28
येषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ।
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ता भजन्ते मां दृढव्रताः ॥ ७.२८ ॥
എന്നാൽ പുണ്യകർമങ്ങൾ ചെയ്ത്, പാപം അവസാനിച്ച ജനങ്ങൾ ദ്വന്ദ്വമോഹത്തിൽനിന്ന് മുക്തരായി ദൃഢവ്രതരായി എന്നെ ഭജിക്കുന്നു.
7.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये ।
ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥ ७.२९ ॥
എന്നെ ആശ്രയിച്ച് ജരാമരണങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിനായി യത്നിക്കുന്നവർ ആ ബ്രഹ്മത്തെയും സമ്പൂർണമായ അധ്യാത്മത്തെയും സകല കർമത്തെയും അറിയുന്നു.
7.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥ ७.३० ॥
അധിഭൂതം, അധിദൈവം, അധിയജ്ഞം എന്നിവയോടുകൂടി എന്നെ അറിയുന്നവർ, യുക്തചിത്തരായി, മരണസമയത്തും എന്നെ അറിയുന്നു.