Bhagavad Gītā · Kapitel 8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम ।
अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥ ८.१ ॥
Arjuna sprach: Was ist jenes Brahman? Was ist adhyātma? Was ist karma, Puruṣottama? Was wird adhibhūta genannt, und was heißt adhidaiva?
8.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन ।
प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥ ८.२ ॥
Wer ist adhiyajña hier in diesem Körper, und wie, Madhusūdana? Und wie wirst du in der Stunde des Scheidens von denen erkannt, die sich selbst beherrschen?
8.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ८.३ ॥
Der Erhabene sprach: Brahman ist das Unvergängliche, das Höchste; sein eigenes Wesen heißt adhyātma. Die schöpferische Hervorbringung, die die Wesen entstehen lässt, wird karma genannt.
8.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् ।
अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥ ८.४ ॥
Adhibhūta ist das vergängliche Sein; adhidaivata ist der Puruṣa; und adhiyajña bin ich selbst, hier im Körper, o Bester der Verkörperten.
8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ८.५ ॥
Und wer zur Stunde des Endes, allein an mich denkend, den Körper verlässt und hinübergeht, gelangt zu meinem Sein; daran gibt es keinen Zweifel.
8.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥ ८.६ ॥
Welchen Seinszustand man auch im Sinn hat, wenn man am Ende den Körper verlässt, eben zu diesem gelangt man, Kaunteya, da man stets von ihm durchdrungen war.
8.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयम् ॥ ८.७ ॥
Darum gedenke meiner zu allen Zeiten und kämpfe. Mit Geist und Verstand mir hingegeben, wirst du ohne Zweifel zu mir kommen.
8.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना ।
परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ८.८ ॥
Mit einem Geist, der durch den Yoga der Übung gefestigt ist und nicht anderswohin schweift, gelangt, Pārtha, wer beständig nachsinnt, zur höchsten göttlichen Person.
8.9
कविं पुराणमनुशासितार ।
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप ।
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ८.९ ॥
Wer des Sehers gedenkt, des Uralten, des Lenkers, feiner als das Feinste, des Erhalters von allem, von unvorstellbarer Gestalt, sonnenfarben, jenseits der Finsternis—
8.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन ।
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव ।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् ।
स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ ८.१० ॥
Zur Stunde des Hinscheidens, mit unbewegtem Geist, verbunden in Hingabe und durch die Kraft des Yoga, den Lebensatem recht zwischen den Brauen gesammelt, gelangt er zu jener höchsten göttlichen Person.
8.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति ।
विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति ।
तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥ ८.११ ॥
Was die Kenner des Veda das Unvergängliche nennen, worin die von Leidenschaft freien Asketen eingehen und um dessentwillen man Brahmacarya übt, diesen Zustand will ich dir in Kürze darlegen.
8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥ ८.१२ ॥
Alle Tore des Körpers zügelnd, den Geist im Herzen einschließend, den eigenen Lebensatem im Haupt verankernd, gefestigt in yogischer Sammlung—
8.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् ।
यः प्रयाति त्यजन्देहं स याति परमां गतिम् ॥ ८.१३ ॥
Wer beim Verlassen des Körpers dahingeht, das einsilbige Brahman Om aussprechend und meiner gedenkend, gelangt zum höchsten Ziel.
8.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः ।
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥ ८.१४ ॥
Wer mit auf nichts anderes gerichtetem Geist beständig und immerfort meiner gedenkt, Pārtha, für diesen stets verbundenen Yogi bin ich leicht erreichbar.
8.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् ।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ ८.१५ ॥
Zu mir gelangt, erlangen die großen Seelen, die die höchste Vollendung erreicht haben, keine Wiedergeburt mehr, die Heimstatt des Leids und vergänglich ist.
8.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन ।
मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ८.१६ ॥
Alle Welten bis hin zum Reich Brahmās unterliegen der Wiederkehr, Arjuna; doch wer zu mir gelangt ist, Kaunteya, für den gibt es keine Wiedergeburt.
8.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥ ८.१७ ॥
Die Menschen, die wissen, dass ein Tag Brahmās tausend Yugas währt und seine Nacht erst nach tausend Yugas endet, sind Kenner von Tag und Nacht.
8.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे ।
रात्र्यागमे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥ ८.१८ ॥
Mit dem Anbruch des Tages gehen alle offenbaren Dinge aus dem Unoffenbaren hervor; mit dem Anbruch der Nacht lösen sie sich in eben dem auf, was das Unoffenbare heißt.
8.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते ।
रात्र्यागमेऽवशः पार्थ प्रभवत्यहरागमे ॥ ८.१९ ॥
Dieselbe Schar der Wesen, immer wieder entstehend, löst sich beim Kommen der Nacht unweigerlich auf, Pārtha, und tritt beim Kommen des Tages wieder hervor.
8.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः ।
यः स सर्वेषु भूतेषु नश्यत्सु न विनश्यति ॥ ८.२० ॥
Doch jenseits dieses Unoffenbaren gibt es ein anderes, ewiges unoffenbares Sein, das nicht vergeht, wenn alle Wesen vergehen.
8.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ८.२१ ॥
Dieses Unoffenbare wird das Unvergängliche genannt; man nennt es das höchste Ziel. Wer es erreicht, kehrt nicht zurück; das ist meine höchste Wohnstatt.
8.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया ।
यस्यान्तःस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥ ८.२२ ॥
Jene höchste Person, Pārtha, in der alle Wesen weilen und von der all dies durchdrungen ist, wird durch ungeteilte Hingabe erlangt.
8.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः ।
प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥ ८.२३ ॥
Ich will dir nun, Bharatarṣabha, die Zeit nennen, zu der die Yogis, wenn sie hinscheiden, zur Nicht-Wiederkehr und auch zur Wiederkehr gehen.
8.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥ ८.२४ ॥
Feuer, Licht, Tag, die helle Monatshälfte, die sechs Monate des nördlichen Sonnenlaufs: Wer dann hinscheidet und Brahman kennt, geht zu Brahman.
8.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् ।
तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥ ८.२५ ॥
Rauch, Nacht, die dunkle Monatshälfte, die sechs Monate des südlichen Sonnenlaufs: Auf diesem Weg erlangt der Yogi das Mondlicht und kehrt zurück.
8.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते ।
एकया यात्यनावृत्तिमन्ययाऽऽवर्तते पुनः ॥ ८.२६ ॥
Diese beiden Wege der Welt, der helle und der dunkle, gelten als ewig. Auf dem einen gelangt man zur Nichtwiederkehr, auf dem anderen kehrt man wieder zurück.
8.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन ।
तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥ ८.२७ ॥
Wer diese beiden Wege kennt, Pārtha, kein solcher Yogi wird je verblendet. Darum, Arjuna, sei zu allen Zeiten im Yoga gefestigt.
8.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ।
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम् ।
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा ।
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥ ८.२८ ॥
Welche verdienstvolle Frucht auch den Veden, Opfern, Askesen und Gaben zugesprochen wird – der Yogi, der dies weiß, geht über all das hinaus und erreicht die höchste, ursprüngliche Stätte.