பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम ।
अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥ ८.१ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: புருஷோத்தமா, அந்த பிரம்மம் என்ன? அத்யாத்மம் என்ன? கர்மம் என்ன? அதிபூதம் எது எனச் சொல்லப்படுகிறது, அதிதைவம் எது எனப்படுகிறது?
8.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन ।
प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥ ८.२ ॥
மதுசூதனா, இந்த உடலில் அதியக்ஞன் யார், அவன் எவ்வாறு இருக்கிறான்? மனத்தை அடக்கியவர்களால் இறக்கும் நேரத்தில் நீ எவ்வாறு அறியப்படுகிறாய்?
8.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ८.३ ॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: அழிவற்ற பரம்பொருளே பிரம்மம்; அதன் சுயஇயல்பு அத்யாத்மம் எனப்படுகிறது. உயிர்களின் தோற்றத்தை உண்டாக்கும் படைப்புச் செயல் கர்மம் எனப்படுகிறது.
8.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् ।
अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥ ८.४ ॥
உடல் தாங்கியோரில் சிறந்தவனே, அழியும் இருப்பே அதிபூதம்; புருஷனே அதிதைவதம்; இந்த உடலில் அதியக்ஞன் நானே.
8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ८.५ ॥
இறுதிக் காலத்தில் என்னையே நினைத்துக்கொண்டு உடலை விட்டுப் பிரிபவன் என் நிலையை அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
8.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥ ८.६ ॥
கௌந்தேயா, இறுதியில் எந்தெந்த நிலையை நினைத்துக்கொண்டு ஒருவன் உடலை விடுகிறானோ, எப்போதும் அந்நிலையில் ஆழ்ந்திருந்ததால் அந்தந்த நிலையையே அடைகிறான்.
8.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयम् ॥ ८.७ ॥
ஆகவே எல்லாக் காலங்களிலும் என்னை நினைத்துக்கொண்டு போர் செய். மனத்தையும் புத்தியையும் என்னிடம் அர்ப்பணித்தால், ஐயமின்றி நீ என்னையே அடைவாய்.
8.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना ।
परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ८.८ ॥
பார்த்தா, பயிற்சி யோகத்தால் இணைந்த, வேறெங்கும் செல்லாத மனத்துடன் இடையறாது தியானிப்பவன் உயர்ந்த தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறான்.
8.9
कविं पुराणमनुशासितार ।
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप ।
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ८.९ ॥
முற்றுமுணர்ந்த ஞானியும், தொன்மையானவனும், ஆள்பவனும், அணுவினும் நுண்ணியவனும், அனைத்தையும் தாங்குபவனும், சிந்தனைக்கு எட்டாத வடிவினனும், சூரியனைப் போல் ஒளிர்பவனும், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவனுமானவனை எவன் நினைக்கிறானோ—
8.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन ।
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव ।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् ।
स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ ८.१० ॥
மரண வேளையில் அசையாத மனத்துடன், பக்தியுடனும் யோகபலத்துடனும், புருவங்களின் நடுவே உயிர்மூச்சை முறையாக நிறுத்தி, அவன் அந்த உயர்ந்த தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறான்.
8.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति ।
विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति ।
तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥ ८.११ ॥
வேதம் அறிந்தோர் அழிவற்றது என்று சொல்வதும், பற்றற்ற துறவிகள் புகுவதும், எதை விரும்பிப் பிரம்மசரியம் கடைப்பிடிக்கிறார்களோ அதுவுமான அந்த நிலையை உனக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.
8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥ ८.१२ ॥
எல்லா வாயில்களையும் அடக்கி, மனத்தை இதயத்தில் நிறுத்தி, தன் உயிர்மூச்சை உச்சந்தலையில் நிலைநிறுத்தி, யோக தாரணையில் நிலைத்து—
8.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् ।
यः प्रयाति त्यजन्देहं स याति परमां गतिम् ॥ ८.१३ ॥
'ஓம்' என்னும் ஓரெழுத்து பிரம்மத்தை உச்சரித்து, என்னை நினைத்தவாறு உடலை விட்டுப் பிரிபவன் மேலான கதியை அடைகிறான்.
8.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः ।
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥ ८.१४ ॥
பார்த்தா, வேறு எதிலும் மனம் செல்லாமல் எப்போதும் இடையறாது என்னை நினைப்பவனுக்கு, அந்த நித்தியமாக இணைந்த யோகிக்கு, நான் எளிதில் அடையக் கூடியவன்.
8.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् ।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ ८.१५ ॥
என்னை அடைந்து மேலான சித்தியைப் பெற்ற மகாத்மாக்கள், துன்பங்களின் இருப்பிடமும் நிலையற்றதுமான மறுபிறவியை அடைவதில்லை.
8.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन ।
मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ८.१६ ॥
அர்ஜுனா, பிரம்மலோகம் வரையிலான உலகங்கள் அனைத்தும் மீண்டும் திரும்பும் தன்மையுடையவை; ஆனால் கௌந்தேயா, என்னை அடைந்தவனுக்கு மறுபிறவி இல்லை.
8.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥ ८.१७ ॥
பிரம்மாவின் பகல் ஆயிரம் யுகங்கள் வரை நீடிப்பது என்றும், இரவும் ஆயிரம் யுகங்களில் முடிவது என்றும் அறிந்தவர்களே பகலையும் இரவையும் அறிந்தவர்கள்.
8.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे ।
रात्र्यागमे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥ ८.१८ ॥
பகல் தொடங்கும்போது வெளிப்பட்டவை யாவும் அவ்யக்தத்திலிருந்து தோன்றுகின்றன; இரவு வரும்போது அவ்யக்தம் எனப்படும் அதிலேயே ஒடுங்குகின்றன.
8.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते ।
रात्र्यागमेऽवशः पार्थ प्रभवत्यहरागमे ॥ ८.१९ ॥
பார்த்தா, இதே உயிர்த்தொகுதி மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி, இரவு வரும்போது தன்வசமின்றி லயமடைகிறது; பகல் வரும்போது மீண்டும் தோன்றுகிறது.
8.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः ।
यः स सर्वेषु भूतेषु नश्यत्सु न विनश्यति ॥ ८.२० ॥
ஆனால் அந்த அவ்யக்தத்திற்கு அப்பால் வேறொரு நித்தியமான அவ்யக்த நிலை உள்ளது; எல்லா உயிர்களும் அழியும்போதும் அது அழிவதில்லை.
8.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ८.२१ ॥
அந்த அவ்யக்தம் அக்ஷரம் (அழிவற்றது) எனப்படுகிறது; அதையே பரம கதி என்கிறார்கள். அதை அடைந்தவர்கள் திரும்புவதில்லை; அதுவே என் பரம தாமம்.
8.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया ।
यस्यान्तःस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥ ८.२२ ॥
பார்த்தா, எவனுள் எல்லா உயிர்களும் உள்ளனவோ, எவனால் இவை அனைத்தும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளனவோ, அந்தப் பரம புருஷன் வேறொன்றை நாடாத பக்தியால் அடையப்படுகிறான்.
8.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः ।
प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥ ८.२३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, எந்தக் காலத்தில் உடலை விட்டுச் செல்லும் யோகிகள் திரும்பாத நிலையையும் திரும்பும் நிலையையும் அடைகிறார்களோ, அந்தக் காலத்தை உனக்குச் சொல்கிறேன்.
8.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥ ८.२४ ॥
நெருப்பு, ஒளி, பகல், வளர்பிறை, உத்தராயணத்தின் ஆறு மாதங்கள் — அப்போது உடலை விட்டுச் செல்லும் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள்.
8.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् ।
तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥ ८.२५ ॥
புகை, இரவு, தேய்பிறை, தட்சிணாயனத்தின் ஆறு மாதங்கள் — இவ்வழியில் செல்லும் யோகி சந்திர ஒளியை அடைந்து மீண்டும் திரும்புகிறான்.
8.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते ।
एकया यात्यनावृत्तिमन्ययाऽऽवर्तते पुनः ॥ ८.२६ ॥
ஒளியும் இருளுமான இவ்விரு வழிகளும் உலகிற்கு நிலையானவை எனக் கருதப்படுகின்றன. ஒன்றால் திரும்பாத நிலையை அடைகிறான்; மற்றொன்றால் மீண்டும் திரும்புகிறான்.
8.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन ।
तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥ ८.२७ ॥
பார்த்தா, இவ்விரு வழிகளையும் அறிந்த எந்த யோகியும் மயங்குவதில்லை. ஆகவே அர்ஜுனா, எல்லாக் காலங்களிலும் யோகத்தில் இணைந்தவனாக இரு.
8.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ।
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम् ।
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा ।
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥ ८.२८ ॥
வேதங்கள், யாகங்கள், தவங்கள், தானங்கள் ஆகியவற்றுக்குக் கூறப்பட்ட புண்ணியப் பலன் எதுவோ, இதை அறிந்த யோகி அவை அனைத்தையும் கடந்து, மேலான ஆதியான இருப்பிடத்தை அடைகிறான்.