ഭഗവദ്ഗീത · അധ്യായം 8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम ।
अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥ ८.१ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: പുരുഷോത്തമാ, ആ ബ്രഹ്മം എന്താണ്? അധ്യാത്മം എന്താണ്? കർമം എന്താണ്? അധിഭൂതം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത് എന്ത്, അധിദൈവം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ത്?
8.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन ।
प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥ ८.२ ॥
മധുസൂദനാ, ഈ ശരീരത്തിൽ അധിയജ്ഞൻ ആരാണ്, എങ്ങനെയാണ്? ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവർ മരണസമയത്ത് നിന്നെ എങ്ങനെ അറിയുന്നു?
8.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ८.३ ॥
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പരമമായ അക്ഷരമാണ് ബ്രഹ്മം; അതിന്റെ സ്വഭാവം അധ്യാത്മം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഭൂതങ്ങളുടെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ വിസർഗം കർമം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
8.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् ।
अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥ ८.४ ॥
ദേഹധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നശ്വരമായ ഭാവമാണ് അധിഭൂതം; പുരുഷനാണ് അധിദൈവതം; ഈ ദേഹത്തിൽ അധിയജ്ഞൻ ഞാൻ തന്നെ.
8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ८.५ ॥
അന്ത്യകാലത്ത് എന്നെത്തന്നെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുന്നവൻ എന്റെ ഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
8.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥ ८.६ ॥
കൗന്തേയാ, അന്ത്യത്തിൽ ഏതേത് ഭാവം സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരുവൻ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നുവോ, എപ്പോഴും ആ ഭാവത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്നതിനാൽ അതാത് ഭാവത്തെത്തന്നെ അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു.
8.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयम् ॥ ८.७ ॥
അതിനാൽ എല്ലാ കാലത്തും എന്നെ സ്മരിക്കുക, യുദ്ധം ചെയ്യുക. മനസ്സും ബുദ്ധിയും എന്നിൽ അർപ്പിച്ച നീ സംശയമില്ലാതെ എന്നെത്തന്നെ പ്രാപിക്കും.
8.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना ।
परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ८.८ ॥
പാർഥാ, അഭ്യാസയോഗത്താൽ യുക്തവും മറ്റൊന്നിലേക്കും പോകാത്തതുമായ മനസ്സോടെ നിരന്തരം ധ്യാനിക്കുന്നവൻ പരമവും ദിവ്യവുമായ പുരുഷനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
8.9
कविं पुराणमनुशासितार ।
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप ।
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ८.९ ॥
സർവജ്ഞനും പുരാതനനും നിയന്താവും അണുവിനേക്കാൾ സൂക്ഷ്മനും എല്ലാറ്റിനെയും ധരിക്കുന്നവനും അചിന്ത്യരൂപനും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനും ഇരുളിനപ്പുറമുള്ളവനുമായവനെ ആര് സ്മരിക്കുന്നുവോ—
8.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन ।
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव ।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् ।
स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ ८.१० ॥
മരണവേളയിൽ ചലിക്കാത്ത മനസ്സോടെ, ഭക്തിയോടും യോഗബലത്തോടും കൂടി, പുരികങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ പ്രാണനെ നന്നായി ഉറപ്പിച്ച്, അവൻ ആ പരമദിവ്യപുരുഷനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
8.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति ।
विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति ।
तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥ ८.११ ॥
വേദജ്ഞർ അക്ഷരമെന്ന് പറയുന്നതും, രാഗമറ്റ യതികൾ പ്രവേശിക്കുന്നതും, ആഗ്രഹിച്ച് ബ്രഹ്മചര്യം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതുമായ ആ പദത്തെ ഞാൻ നിനക്ക് ചുരുക്കി പറഞ്ഞുതരാം.
8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥ ८.१२ ॥
എല്ലാ ദ്വാരങ്ങളെയും സംയമിച്ച്, മനസ്സിനെ ഹൃദയത്തിൽ നിരോധിച്ച്, തന്റെ പ്രാണനെ ശിരസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ച്, യോഗധാരണയിൽ സ്ഥിതനായി—
8.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् ।
यः प्रयाति त्यजन्देहं स याति परमां गतिम् ॥ ८.१३ ॥
'ഓം' എന്ന ഏകാക്ഷര ബ്രഹ്മത്തെ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ടും എന്നെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ടും ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
8.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः ।
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥ ८.१४ ॥
പാർത്ഥാ, അനന്യചിത്തനായി സദാ നിരന്തരം എന്നെ സ്മരിക്കുന്ന ആ നിത്യയുക്തനായ യോഗിക്ക് ഞാൻ സുലഭനാണ്.
8.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् ।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ ८.१५ ॥
എന്നെ പ്രാപിച്ച് പരമസിദ്ധി നേടിയ മഹാത്മാക്കൾ ദുഃഖങ്ങളുടെ ആലയവും അശാശ്വതവുമായ പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
8.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन ।
मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ८.१६ ॥
അർജുനാ, ബ്രഹ്മലോകം വരെയുള്ള ലോകങ്ങളെല്ലാം പുനരാവർത്തിക്കുന്നവയാണ്; എന്നാൽ കൗന്തേയാ, എന്നെ പ്രാപിച്ചാൽ പുനർജന്മമില്ല.
8.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥ ८.१७ ॥
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പകൽ ആയിരം യുഗങ്ങൾ നീളുന്നതാണെന്നും രാത്രിയും ആയിരം യുഗങ്ങളിൽ അവസാനിക്കുന്നതാണെന്നും അറിയുന്നവരാണ് രാപ്പകലുകളെ അറിയുന്നവർ.
8.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे ।
रात्र्यागमे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥ ८.१८ ॥
പകൽ വരുമ്പോൾ വ്യക്തമായവയെല്ലാം അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; രാത്രി വരുമ്പോൾ അവ്യക്തം എന്നു പേരുള്ള അതിൽത്തന്നെ ലയിക്കുന്നു.
8.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते ।
रात्र्यागमेऽवशः पार्थ प्रभवत्यहरागमे ॥ ८.१९ ॥
പാർഥാ, ഇതേ ഭൂതസമൂഹം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണ്ടായി, രാത്രി വരുമ്പോൾ അവശമായി ലയിക്കുന്നു; പകൽ വരുമ്പോൾ വീണ്ടും ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.
8.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः ।
यः स सर्वेषु भूतेषु नश्यत्सु न विनश्यति ॥ ८.२० ॥
എന്നാൽ ആ അവ്യക്തത്തിനപ്പുറം മറ്റൊരു സനാതനമായ അവ്യക്തഭാവമുണ്ട്; എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും നശിക്കുമ്പോഴും അത് നശിക്കുന്നില്ല.
8.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ८.२१ ॥
ആ അവ്യക്തം അക്ഷരം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അതിനെ പരമമായ ഗതി എന്ന് പറയുന്നു. അതിനെ പ്രാപിച്ചവർ മടങ്ങിവരുന്നില്ല; അതാണ് എന്റെ പരമധാമം.
8.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया ।
यस्यान्तःस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥ ८.२२ ॥
പാർഥാ, ആരുടെ ഉള്ളിൽ എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുവോ, ആരാൽ ഇതെല്ലാം വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ, ആ പരമപുരുഷൻ അനന്യഭക്തിയാൽ പ്രാപ്യനാണ്.
8.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः ।
प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥ ८.२३ ॥
ഭരതർഷഭാ, ഏത് കാലത്ത് ദേഹം വിട്ടുപോകുന്ന യോഗികൾ മടങ്ങിവരാത്ത ഗതിയും മടങ്ങിവരുന്ന ഗതിയും പ്രാപിക്കുന്നുവോ, ആ കാലം ഞാൻ പറയാം.
8.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥ ८.२४ ॥
അഗ്നി, ജ്യോതിസ്സ്, പകൽ, ശുക്ലപക്ഷം, ഉത്തരായണത്തിലെ ആറു മാസങ്ങൾ — അപ്പോൾ ദേഹം വിടുന്ന ബ്രഹ്മജ്ഞർ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
8.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् ।
तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥ ८.२५ ॥
പുക, രാത്രി, കൃഷ്ണപക്ഷം, ദക്ഷിണായനത്തിലെ ആറു മാസങ്ങൾ — ഈ മാർഗത്തിൽ പോകുന്ന യോഗി ചന്ദ്രജ്യോതിസ്സിനെ പ്രാപിച്ച് തിരിച്ചുവരുന്നു.
8.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते ।
एकया यात्यनावृत्तिमन्ययाऽऽवर्तते पुनः ॥ ८.२६ ॥
ശുക്ലം, കൃഷ്ണം എന്ന ഈ രണ്ടു മാർഗങ്ങൾ ലോകത്തിന് ശാശ്വതമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഒന്നിലൂടെ തിരിച്ചുവരവില്ലാത്ത അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു; മറ്റൊന്നിലൂടെ വീണ്ടും തിരിച്ചുവരുന്നു.
8.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन ।
तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥ ८.२७ ॥
പാർഥാ, ഈ രണ്ടു മാർഗങ്ങളും അറിയുന്ന ഒരു യോഗിയും മോഹിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ അർജുനാ, എല്ലാ കാലത്തും യോഗയുക്തനായിരിക്കൂ.
8.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ।
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम् ।
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा ।
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥ ८.२८ ॥
വേദങ്ങളിലും യജ്ഞങ്ങളിലും തപസ്സുകളിലും ദാനങ്ങളിലും ഏതു പുണ്യഫലം പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ, ഇതറിയുന്ന യോഗി അതെല്ലാം കടന്ന് പരമമായ ആദിസ്ഥാനം പ്രാപിക്കുന്നു.