Bhagavad Gītā · Capítulo 8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम ।
अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥ ८.१ ॥
Arjuna disse: O que é esse Brahman? O que é o adhyātma? O que é o karma, Puruṣottama? O que se declara adhibhūta e o que se chama adhidaiva?
8.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन ।
प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥ ८.२ ॥
Quem é o adhiyajña aqui, neste corpo, e como, Madhusūdana? E como és conhecido, na hora da partida, por aqueles que se dominam?
8.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ८.३ ॥
O Senhor disse: Brahman é o imperecível, o supremo; a sua própria natureza chama-se adhyātma. A emanação criadora que faz surgir os seres denomina-se karma.
8.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् ।
अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥ ८.४ ॥
O adhibhūta é a existência perecível; o adhidaivata é o Puruṣa; e o adhiyajña sou eu mesmo, aqui no corpo, ó melhor dos encarnados.
8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ८.५ ॥
E quem, na hora final, parte deixando o corpo enquanto se lembra só de mim, alcança o meu ser; disto não há dúvida.
8.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥ ८.६ ॥
Seja qual for o estado de ser que alguém recorde ao deixar o corpo no fim, é a esse mesmo estado que vai, Kaunteya, por ter estado sempre imbuído dele.
8.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयम् ॥ ८.७ ॥
Portanto, em todos os momentos lembra-te de mim e luta. Com a mente e o entendimento oferecidos a mim, sem dúvida virás a mim.
8.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना ।
परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ८.८ ॥
Com a mente disciplinada pelo yoga da prática e sem se desviar para outra coisa, ó Pārtha, quem medita constantemente alcança a Pessoa suprema e divina.
8.9
कविं पुराणमनुशासितार ।
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप ।
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ८.९ ॥
Quem se lembra do Vidente, do Antigo, do Soberano, mais subtil que o subtil, sustentador de tudo, de forma inconcebível, radiante como o sol, para além das trevas—
8.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन ।
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव ।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् ।
स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ ८.१० ॥
Na hora da partida, com a mente imóvel, unido pela devoção e pela força do yoga, fixando bem o sopro vital entre as sobrancelhas, ele alcança essa Pessoa suprema e divina.
8.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति ।
विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति ।
तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥ ८.११ ॥
Aquilo que os conhecedores do Veda chamam o Imperecível, em que entram os ascetas livres de paixão, e desejando o qual praticam o brahmacarya, esse estado eu te declararei brevemente.
8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥ ८.१२ ॥
Dominando todas as portas do corpo, recolhendo a mente no coração, colocando o seu sopro vital na cabeça, firme na concentração do yoga—
8.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् ।
यः प्रयाति त्यजन्देहं स याति परमां गतिम् ॥ ८.१३ ॥
Quem parte deixando o corpo enquanto pronuncia Om, o Brahman de uma só sílaba, e se lembra de mim, alcança a meta suprema.
8.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः ।
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥ ८.१४ ॥
Quem, com a mente voltada para nada mais, se lembra de mim constantemente e sempre, Pārtha, para esse iogue sempre unido sou fácil de alcançar.
8.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् ।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ ८.१५ ॥
Tendo vindo a mim, as grandes almas que alcançaram a perfeição suprema não voltam a nascer, pois o nascimento é morada do sofrimento e impermanente.
8.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन ।
मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ८.१६ ॥
Todos os mundos, até o reino de Brahmā, estão sujeitos ao retorno, Arjuna; mas para quem chegou a mim, Kaunteya, não há renascimento.
8.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥ ८.१७ ॥
Aqueles que sabem que um dia de Brahmā dura mil yugas e que a sua noite termina após mil yugas são as pessoas que conhecem o dia e a noite.
8.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे ।
रात्र्यागमे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥ ८.१८ ॥
Ao chegar o dia, todas as coisas manifestas surgem do imanifesto; ao chegar a noite, dissolvem-se naquilo mesmo que se chama o imanifesto.
8.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते ।
रात्र्यागमेऽवशः पार्थ प्रभवत्यहरागमे ॥ ८.१९ ॥
Esta mesma multidão de seres, surgindo repetidamente, dissolve-se sem poder evitá-lo ao chegar a noite, Pārtha, e volta a surgir ao chegar o dia.
8.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः ।
यः स सर्वेषु भूतेषु नश्यत्सु न विनश्यति ॥ ८.२० ॥
Mas para além desse não manifesto existe outra realidade não manifesta e eterna, que não perece quando todos os seres perecem.
8.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ८.२१ ॥
Esse não manifesto é chamado o imperecível; declaram-no a meta suprema. Quem o alcança não regressa; essa é a minha morada suprema.
8.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया ।
यस्यान्तःस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥ ८.२२ ॥
Essa Pessoa suprema, Pārtha, em quem habitam todos os seres e por quem tudo isto é permeado, alcança-se por uma devoção exclusiva.
8.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः ।
प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥ ८.२३ ॥
Agora te direi, Bharatarṣabha, o tempo em que os yogues, ao partir, vão para o não retorno e também para o retorno.
8.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥ ८.२४ ॥
Fogo, luz, dia, a quinzena clara, os seis meses do curso setentrional do sol: partindo então, os conhecedores de Brahman vão a Brahman.
8.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् ।
तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥ ८.२५ ॥
Fumo, noite, a quinzena escura, os seis meses do curso meridional do sol: partindo por este caminho, o yogi alcança a luz lunar e regressa.
8.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते ।
एकया यात्यनावृत्तिमन्ययाऽऽवर्तते पुनः ॥ ८.२६ ॥
Estes dois caminhos do mundo, o claro e o escuro, são tidos como eternos. Por um vai-se para o não-retorno; pelo outro volta-se de novo.
8.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन ।
तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥ ८.२७ ॥
Conhecendo estes dois caminhos, Pārtha, nenhum yogi se ilude. Por isso, Arjuna, sê firme no yoga em todos os momentos.
8.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ।
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम् ।
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा ।
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥ ८.२८ ॥
Qualquer fruto de mérito que se declare para os Vedas, os sacrifícios, as austeridades e as dádivas, o yogi que conhece isto ultrapassa tudo e alcança a morada suprema e primordial.