ரிக் வேதம் · சூக்தம் 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
स्वा॒दुष्किला॒यं मधु॑माँ उ॒तायं ती॒व्रः किला॒यं रस॑वाँ उ॒तायम् ।
उ॒तो न्व॑स्य प॑पि॒वांस॒मिन्द्रं॒ न कश्च॒न स॑हत आह॒वेषु॑ ॥
இந்த சோமம் இனிமையானது, தேனுடையது, கடுமையானது, சாறு நிறைந்தது. இதை அருந்திய இந்திரனை போர்களில் எவரும் வெல்ல முடியாது.
6.47.2
अ॒यं स्वा॒दुरि॒ह मदि॑ष्ठ आस॒ यस्येन्द्रो॑ वृत्र॒हत्ये॑ म॒माद॑ ।
पु॒रूणि॒ यश्च्यौ॒त्ना शम्ब॑रस्य॒ वि न॑व॒तिं नव॑ च दे॒ह्यो॑ हन् ॥
இந்த இனிய சோமம் இங்கே மிக மகிழ்ச்சியூட்டுவதாய் இருந்தது; இதனால் விருத்திரனைக் கொன்றபோது இந்திரன் மகிழ்ந்தான். சம்பரனின் பல கோட்டைகளை, தொண்ணூற்றொன்பதை, இவன் பிளந்து வீழ்த்தினான்.
6.47.3
अ॒यं मे॑ पी॒त उदि॑यर्ति॒ वाच॑म॒यं म॑नी॒षामु॑श॒तीम॑जीगः ।
अ॒यं षळु॒र्वीर॑मिमीत॒ धीरो॒ न याभ्यो॒ भुव॑नं॒ कच्च॒नारे ॥
நான் அருந்திய இது வாக்கை எழுப்புகிறது; விரும்பும் சிந்தனையையும் தூண்டுகிறது. ஞானியைப் போல இது ஆறு விரிந்த உலகங்களை அளக்கிறது; இதற்கு எந்த உலகமும் தொலைவானதல்ல.
6.47.4
अ॒यं स यो व॑रि॒माणं॑ पृथि॒व्या व॒र्ष्माणं॑ दि॒वो अकृ॑णोद॒यं सः ।
अ॒यं पी॒यूषं॑ ति॒सृषु॑ प्र॒वत्सु॒ सोमो॑ दाधारो॒र्व॑न्तरि॑क्षम् ॥
இவனே பூமியின் பரப்பையும் வானின் பெரும் உருவையும் உண்டாக்கியவன்; இவனே அவன். இந்த அமுதம் மூன்று ஓட்டங்களில் உள்ளது; சோமம் விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தைத் தாங்கியது.
6.47.5
अ॒यं वि॑दच्चित्र॒दृशी॑क॒मर्णः॑ शु॒क्रस॑द्मनामु॒षसा॒मनी॑के ।
अ॒यं म॒हान्म॑ह॒ता स्कम्भ॑ने॒नोद्द्याम॑स्तभ्नाद्वृष॒भो म॒रुत्वा॑न् ॥
இது அந்த அற்புத தோற்றமுள்ள நீர்ப்பெருக்கைக் கண்டது; ஒளிமிக்க இருப்பிடம் கொண்ட உஷஸ்களின் முன்னிலையில் உள்ளது. இது மகத்தானது, தன் மகிமையாலும் தூணின் வலிமையாலும் வானை மேலே தாங்குகிறது; இந்தக் காளை மருத்துகளுடன் உள்ளது.
6.47.6
धृ॒षत्पि॑ब क॒लशे॒ सोम॑मिन्द्र वृत्र॒हा शू॑र सम॒रे वसू॑नाम् ।
माध्यं॑दिने॒ सव॑न॒ आ वृ॑षस्व रयि॒स्थानो॑ र॒यिम॒स्मासु॑ धेहि ॥
இந்திரா, விருத்திரனைக் கொன்ற வீரனே, துணிவுடன் கலசத்தில் சோமத்தை அருந்து. வீரனே, போரில் செல்வங்களுக்காக நண்பகல் சவனத்தில் முன்னேறி வலிமை பெறு; செல்வம் அளிப்பவனே, எங்களுக்குள் செல்வத்தை நிலைநிறுத்து.
6.47.7
इन्द्र॒ प्र णः॑ पुरए॒तेव॑ पश्य॒ प्र नो॑ नय प्रत॒रं वस्यो॒ अच्छ॑ ।
भवा॑ सुपा॒रो अ॑तिपार॒यो नो॒ भवा॒ सुनी॑तिरु॒त वा॒मनी॑तिः ॥
இந்திரா, எங்களுக்கு முன்னே செல்பவனைப் போல் பார்; எங்களை செல்வத்தை நோக்கி மேலும் முன்னே நடத்து. எங்களுக்கு நல்ல காவலனும் கடத்துபவனுமாக இரு; நல்ல வழிகாட்டியும் வழிநடத்துபவனுமாக இரு.
6.47.8
उ॒रुं नो॑ लो॒कमनु॑ नेषि वि॒द्वान्त्स्व॑र्व॒ज्ज्योति॒रभ॑यं स्व॒स्ति ।
ऋ॒ष्वा त॑ इन्द्र॒ स्थवि॑रस्य बा॒हू उप॑ स्थेयाम शर॒णा बृ॒हन्ता॑ ॥
ஞானியாக நீ எங்களை அகன்ற உலகிற்கு நடத்துகிறாய்; சூரிய ஒளியும், அச்சமின்மையும், நலமும் தருகிறாய். இந்திரா, அந்தப் பழைய பெரிய உன் இரு கரங்களின் அருகில் நாங்கள் நிற்போமாக; அவை அடைக்கலமாகும்.
6.47.9
वरि॑ष्ठे न इन्द्र व॒न्धुरे॑ धा॒ वहि॑ष्ठयोः शताव॒न्नश्व॑यो॒रा ।
इष॒मा व॑क्षी॒षां वर्षि॑ष्ठां॒ मा न॑स्तारीन्मघव॒न्रायो॑ अ॒र्यः ॥
இந்திரா, எங்களை அகன்ற தேர்க்கொம்பில் வை, சிறந்த இரு வாகனக் குதிரைகளின் இடையில். நூறுடையவனே, உணவைக் கொண்டுவா; மிக மிகுதியான உணவைக் கொண்டுவா. கொடையாளியே, பகைவனின் செல்வம் எங்களை கடக்கச் செய்யாதிருக்கட்டும்.
6.47.10
इन्द्र॑ मृ॒ळ मह्यं॑ जी॒वातु॑मिच्छ चो॒दय॒ धिय॒मय॑सो॒ न धारा॑म् ।
यत्किं चा॒हं त्वा॒युरि॒दं वदा॑मि॒ तज्जु॑षस्व कृ॒धि मा॑ दे॒वव॑न्तम् ॥
இந்திரா, என்மீது கருணை கொள்; வாழ்வை விரும்பு, இரும்பின் கூர்மை போன்ற எண்ணத்தைத் தூண்டு. உன்னை விரும்பி நான் இங்கு சொல்வதை எதுவாயினும் ஏற்றுக்கொள்; என்னை தேவர்களைக் கொண்டவனாக ஆக்கு.
6.47.11
त्रा॒तार॒मिन्द्र॑मवि॒तार॒मिन्द्रं॒ हवे॑हवे सु॒हवं॒ शूर॒मिन्द्र॑म् ।
ह्वया॑मि श॒क्रं पु॑रुहू॒तमिन्द्रं॑ स्व॒स्ति नो॑ म॒घवा॑ धा॒त्विन्द्रः॑ ॥
காவலனான இந்திரனை, உதவுபவனான இந்திரனை, ஒவ்வொரு அழைப்பிலும் எளிதில் அழைக்கப்படும் வீரனான இந்திரனை அழைக்கிறேன். வலியவனும் பலமுறை அழைக்கப்படுபவனுமான இந்திரனை அழைக்கிறேன்; செல்வனான இந்திரன் எங்களுக்கு நலம் அருளட்டும்.
6.47.12
इन्द्रः॑ सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ अवो॑भिः सुमृळी॒को भ॑वतु वि॒श्ववे॑दाः ।
बाध॑तां॒ द्वेषो॒ अभ॑यं कृणोतु सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम ॥
இந்திரன் மீட்பவனாகவும், நல்ல உதவியுடையவனாகவும், எளிதில் கருணை கொள்பவனாகவும், எல்லாம் அறிந்தவனாகவும் ஆகட்டும்; அவன் பகைமையை விரட்டி அச்சமின்மையை உண்டாக்கட்டும். நல்ல வீரம் கொண்டவனின் தலைவர்களாக நாங்கள் ஆவோமாக.
6.47.13
तस्य॑ व॒यं सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म ।
स सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ इन्द्रो॑ अ॒स्मे आ॒राच्चि॒द्द्वेषः॑ सनु॒तर्यु॑योतु ॥
யாகத்திற்குரிய அவனுடைய அருளிலும் நல்ல மனத்திலும் நாங்கள் இருப்போமாக. சுத்ராமனான செல்வமுள்ள இந்திரன் தொலைவிலிருந்தே எங்களிடமிருந்து வெறுப்பை முற்றிலும் அகற்றட்டும்.
6.47.14
अव॒ त्वे इ॑न्द्र प्र॒वतो॒ नोर्मिर्गिरो॒ ब्रह्मा॑णि नि॒युतो॑ धवन्ते ।
उ॒रू न राधः॒ सव॑ना पु॒रूणि॑ अ॒पो गा व॑ज्रिन्युवसे॒ समिन्दू॑न् ॥
இந்திரா, உன்னை நோக்கி வெள்ளத்திலிருந்து அலை போல பாடல்களும் மந்திரங்களும் குதிரைக் கூட்டம் போல ஓடுகின்றன. வஜ்ரதாரியே, விரிந்த செல்வம் போல பல யாகங்களால் நீர்களையும் பசுக்களையும் சோமத் துளிகளையும் நீ ஒன்றிணைக்கிறாய்.
6.47.15
क ईं॑ स्तव॒त्कः पृ॑णा॒त्को य॑जाते॒ यदु॒ग्रमिन्म॒घवा॑ वि॒श्वहावे॑त् ।
पादा॑विव प्र॒हर॑न्न॒न्यम॑न्यं कृ॒णोति॒ पूर्व॒मप॑रं॒ शची॑भिः ॥
அந்த உக்கிர இந்திரனை யார் துதிப்பான், யார் நிறைவிப்பான், யார் வழிபடுவான்? அவன் எப்போதும் அருளாளனாக காக்கிறான். இரண்டு கால்களால் அடிப்பவனைப் போல, தன் சக்திகளால் முன்னதை பின்னும் பின்னதை முன்னும் ஆக்குகிறான்.
6.47.16
शृ॒ण्वे वी॒र उ॒ग्रमु॑ग्रं दमा॒यन्न॒न्यम॑न्यमतिनेनी॒यमा॑नः ।
ए॒ध॒मा॒न॒द्विळु॒भय॑स्य॒ राजा॑ चोष्कू॒यते॒ विश॒ इन्द्रो॑ मनु॒ष्या॑न् ॥
வீரன் இந்திரன், உக்கிரமான ஒவ்வொருவரையும் ஒவ்வொருவராக அடக்கி முன்னே நடத்தப்படுபவன், புகழ் கேட்கப்படுகிறான். பகைவரை வளர்க்கும் இரு தரப்பின் அரசன் இந்திரன், மனிதக் குடிகளிடையே அழைக்கப்படுகிறான்.
6.47.17
परा॒ पूर्वे॑षां स॒ख्या वृ॑णक्ति वि॒तर्तु॑राणो॒ अप॑रेभिरेति ।
अना॑नुभूतीरवधून्वा॒नः पू॒र्वीरिन्द्रः॑ श॒रद॑स्तर्तरीति ॥
முன்னோர்களின் நட்புகளை அவன் பிரித்துவிடுகிறான்; கடக்க விரும்பி பிந்தியவர்களுடன் செல்கிறான். அறியப்படாத அனுபவங்களை உதறி இந்திரன் பல ஆண்டுகளைக் கடக்கிறான்.
6.47.18
रू॒पंरू॑पं॒ प्रति॑रूपो बभूव॒ तद॑स्य रू॒पं प्र॑ति॒चक्ष॑णाय ।
इन्द्रो॑ मा॒याभिः॑ पुरु॒रूप॑ ईयते यु॒क्ता ह्य॑स्य॒ हर॑यः श॒ता दश॑ ॥
ஒவ்வொரு உருவத்திலும் அவன் அதற்கு இணையான உருவமானான்; அவனுடைய அந்த உருவம் காண்பதற்காக. இந்திரன் தன் மாயைகளால் பல உருவங்களுடன் செல்கிறான்; ஏனெனில் அவனுடைய தேரில் நூறும் பத்தும் ஹரி குதிரைகள் பூட்டப்பட்டுள்ளன.
6.47.19
यु॒जा॒नो ह॒रिता॒ रथे॒ भूरि॒ त्वष्टे॒ह रा॑जति ।
को वि॒श्वाहा॑ द्विष॒तः पक्ष॑ आसत उ॒तासी॑नेषु सू॒रिषु॑ ॥
இங்கே த்வஷ்டா தேரில் இரண்டு பச்சைக் குதிரைகளைப் பூட்டி மிகவும் ஒளிர்கிறார். எதிரிகளில் எந்தப் பக்கம் எப்போதும் இருக்கும், அமர்ந்திருப்போரிலும் புரவலரிலும் எந்தப் பக்கம் இருக்கும்?
6.47.20
अ॒ग॒व्यू॒ति क्षेत्र॒माग॑न्म देवा उ॒र्वी स॒ती भूमि॑रंहूर॒णाभू॑त् ।
बृह॑स्पते॒ प्र चि॑कित्सा॒ गवि॑ष्टावि॒त्था स॒ते ज॑रि॒त्र इ॑न्द्र॒ पन्था॑म् ॥
தேவர்களே, பசுக்களின் மேய்ச்சல் வெளிக்கு நாங்கள் வந்தடைந்தோம்; இந்தப் பரந்த பூமி தடையற்றதாகியது. பிருஹஸ்பதியே, பசுக்கள் நிறைந்தவனுக்காக நன்கு சிந்தியும்; இந்திரனே, பாடுபவனுக்கு இவ்வாறே வழி செய்யும்.
6.47.21
दि॒वेदि॑वे स॒दृशी॑र॒न्यमर्धं॑ कृ॒ष्णा अ॑सेध॒दप॒ सद्म॑नो॒ जाः ।
अह॑न्दा॒सा वृ॑ष॒भो व॑स्न॒यन्तो॒दव्र॑जे व॒र्चिनं॒ शम्ब॑रं च ॥
நாளுக்கு நாள் ஒத்த தோற்றமுடைய (உஷஸ்கள்) மற்றொரு பகுதியைத் தள்ளினான்; கறுப்பு சக்திகளை அவற்றின் இருப்பிடத்திலிருந்து விரட்டினான். காளையாகிய இந்திரன் நீர் பொழியும் வேளையில் தாகமுடைய இரு அடிமைகளைக் கொன்றான், ஒளிரும் சம்பரனையும் கொன்றான்.
6.47.22
प्र॒स्तो॒क इन्नु राध॑सस्त इन्द्र॒ दश॒ कोश॑यी॒र्दश॑ वा॒जिनो॑ऽदात् ।
दिवो॑दासादतिथि॒ग्वस्य॒ राधः॑ शाम्ब॒रं वसु॒ प्रत्य॑ग्रभीष्म ॥
இந்திரா, உன் கொடையிலிருந்து சிறு பங்கும் நிச்சயம் கிடைத்தது; நீ பத்துக் கலசங்களையும் பத்து வலிய குதிரைகளையும் கொடுத்தாய். திவோதாசனிடமிருந்து, அதிதிக்வனின் கொடையாக, சம்பரனின் செல்வத்தை நாங்கள் பெற்றோம்.
6.47.23
दशाश्वा॒न्दश॒ कोशा॒न्दश॒ वस्त्राधि॑भोजना ।
दशो॑ हिरण्यपि॒ण्डान्दिवो॑दासादसानिषम् ॥
பத்துக் குதிரைகள், பத்துக் கலசங்கள், பத்து ஆடைகள் போர்வைகளுடன், மேலும் பத்துப் பொன் தட்டுகள்; இவற்றை திவோதாசனிடமிருந்து நான் பெற்றேன்.
6.47.24
दश॒ रथा॒न्प्रष्टि॑मतः श॒तं गा अथ॑र्वभ्यः ।
अ॒श्व॒थः पा॒यवे॑ऽदात् ॥
நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பத்துத் தேர்களையும், நூறு பசுக்களையும் அதர்வர்களுக்குக் கொடுத்தான்; அஷ்வத்தன் பாயுவுக்குக் கொடுத்தான்.
6.47.25
महि॒ राधो॑ वि॒श्वज॑न्यं॒ दधा॑नान् ।
भ॒रद्वा॑जान्त्सार्ञ्ज॒यो अ॒भ्य॑यष्ट ॥
அனைத்து மக்களுக்கும் நன்மை தரும் பெரிய செல்வத்தை அளித்தபடி, ஸ்ருஞ்ஜயன் பரத்வாஜர்களை யாகத்தால் வழிபட்டான்.
6.47.26
वन॑स्पते वी॒ड्व॑ङ्गो॒ हि भू॒या अ॒स्मत्स॑खा प्र॒तर॑णः सु॒वीरः॑ ।
गोभिः॒ संन॑द्धो असि वी॒ळय॑स्वास्था॒ता ते॑ जयतु॒ जेत्वा॑नि ॥
ஓ வனஸ்பதியே, நீ உண்மையாகவே வீட்வங்கன்; எங்கள் நண்பனாகவும், கடத்தி அருள்பவனாகவும், நல்ல வீரர்கள் நிறைந்தவனாகவும் ஆவாயாக. பசுக்களால் கவசமிடப்பட்டவனாய் நீ பிரகாசமாக இரு; நிலைத்து நிற்பவன் உனக்காக வெற்றி பெறட்டும், வெற்றிகள் உரியதாகட்டும்.
6.47.27
दि॒वस्पृ॑थि॒व्याः पर्योज॒ उद्भृ॑तं॒ वन॒स्पति॑भ्यः॒ पर्याभृ॑तं॒ सहः॑ ।
अ॒पामो॒ज्मानं॒ परि॒ गोभि॒रावृ॑त॒मिन्द्र॑स्य॒ वज्रं॑ ह॒विषा॒ रथं॑ यज ॥
வானிலிருந்தும் பூமியிலிருந்தும் எழுப்பப்பட்ட வலிமை, மரங்களிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட பலம்; நீர்களின் வலிமையானவனை, பசுக்களால் சூழப்பட்டவனை — இந்திரனின் வஜ்ரத்தையும் தேரையும் ஹவிஸால் யஜித்திடு.
6.47.28
इन्द्र॑स्य॒ वज्रो॑ म॒रुता॒मनी॑कं मि॒त्रस्य॒ गर्भो॒ वरु॑णस्य॒ नाभिः॑ ।
सेमां नो॑ ह॒व्यदा॑तिं जुषा॒णो देव॑ रथ॒ प्रति॑ ह॒व्या गृ॑भाय ॥
இந்திரனின் வஜ்ரம், மருத்துகளின் படை, மித்திரனின் கர்ப்பம், வருணனின் நாபி — அவனே எங்கள் இந்த ஹவிஸ் தானத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ஓ தேவனே, ஓ தேரே, எங்கள் ஹவிஸ்களை ஏற்றுக்கொள்.
6.47.29
उप॑ श्वासय पृथि॒वीमु॒त द्यां पु॑रु॒त्रा ते॑ मनुतां॒ विष्ठि॑तं॒ जग॑त् ।
स दु॑न्दुभे स॒जूरिन्द्रे॑ण दे॒वैर्दू॒राद्दवी॑यो॒ अप॑ सेध॒ शत्रू॑न् ॥
பூமியையும் வானத்தையும் ஒலிக்கச் செய், பரந்த இடங்களில் உனக்காக நிலையான உலகம் நினைக்கட்டும். ஓ துந்துபியே, இந்திரனுடனும் தேவர்களுடனும் சேர்ந்து, தொலைவிலிருந்தே எதிரிகளை விரட்டு.
6.47.30
आ क्र॑न्दय॒ बल॒मोजो॑ न॒ आ धा॒ नि ष्ट॑निहि दुरि॒ता बाध॑मानः ।
अप॑ प्रोथ दुन्दुभे दु॒च्छुना॑ इ॒त इन्द्र॑स्य मु॒ष्टिर॑सि वी॒ळय॑स्व ॥
பலத்துடனும் ஓஜஸுடனும் கர்ஜனை செய்; எங்களுக்கு வலிமை தா. பாவங்களை விரட்டியபடி முழங்கு. ஓ துந்துபியே, தீய எதிரிகளை இங்கிருந்து தள்ளு; நீ இந்திரனின் கைமுஷ்டி — வீரனாக இரு.
6.47.31
आमूर॑ज प्र॒त्याव॑र्तये॒माः के॑तु॒मद्दु॑न्दु॒भिर्वा॑वदीति ।
समश्व॑पर्णा॒श्चर॑न्ति नो॒ नरो॑ अ॒स्माक॑मिन्द्र र॒थिनो॑ जयन्तु ॥
அங்குள்ளவர்களைத் திருப்பித் தள்ளு; இதோ கொடியுடன் கூடிய முரசுகள் முழங்குகின்றன. இந்திரா, குதிரைத் தூவல் கொடியுடைய நம் தேர் வீரர்களும் வீரர்களும் ஒருமித்துச் செல்லட்டும்; அவர்கள் வெல்லட்டும்.