ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.13.1
इन्द्रः॑ सु॒तेषु॒ सोमे॑षु॒ क्रतुं॑ पुनीत उ॒क्थ्य॑म् ।
वि॒दे वृ॒धस्य॒ दक्ष॑सो म॒हान्हि षः ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଷ୍କାସିତ ସୋମରେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସଂକଳ୍ପକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ବଳବାନଙ୍କ ବଳ ସେ ପାଇଛନ୍ତି, କାରଣ ସେ ମହାନ।
8.13.2
स प्र॑थ॒मे व्यो॑मनि दे॒वानां॒ सद॑ने वृ॒धः ।
सु॒पा॒रः सु॒श्रव॑स्तमः॒ सम॑प्सु॒जित् ॥
ସେ ପ୍ରଥମ ଆକାଶରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆସନରେ ବୃଦ୍ଧି ପାନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ, ଅତି ଯଶସ୍ୱୀ ଏବଂ ଜଳଜୟୀ ସେ ହିଁ।
8.13.3
तम॑ह्वे॒ वाज॑सातय॒ इन्द्रं॒ भरा॑य शु॒ष्मिण॑म् ।
भवा॑ नः सु॒म्ने अन्त॑मः॒ सखा॑ वृ॒धे ॥
ବିଜୟଧନ ପାଇବା ପାଇଁ, ସେହି ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଆମ ସୌଭାଗ୍ୟରେ ଅତି ନିକଟ ବନ୍ଧୁ ହୋଇ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆପଣ ହୁଅନ୍ତୁ।
8.13.4
इ॒यं त॑ इन्द्र गिर्वणो रा॒तिः क्ष॑रति सुन्व॒तः ।
म॒न्दा॒नो अ॒स्य ब॒र्हिषो॒ वि रा॑जसि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସ୍ତୋତ୍ରର ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଦାନ ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଏହି କୁଶ ଆସନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଆପଣ ଦୀପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
8.13.5
नू॒नं तदि॑न्द्र दद्धि नो॒ यत्त्वा॑ सु॒न्वन्त॒ ईम॑हे ।
र॒यिं न॑श्चि॒त्रमा भ॑रा स्व॒र्विद॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଶ୍ଚୟ ଆମେ ସୋମ ନିଷ୍କାସନ କରି ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଯାହା ମାଗୁ, ତାହା ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମ ପାଇଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଲାଭ କରାଏ।
8.13.6
स्तो॒ता यत्ते॒ विच॑र्षणिरतिप्रश॒र्धय॒द्गिरः॑ ।
व॒या इ॒वानु॑ रोहते जु॒षन्त॒ यत् ॥
ଆପଣଙ୍କ ଗାୟକ, ଅତି ବିବେକୀ, ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଶୀଘ୍ର ଜାଗ୍ରତ କଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପକ୍ଷୀ ପରି ଉପରକୁ ଉଡ଼େ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
8.13.7
प्र॒त्न॒वज्ज॑नया॒ गिरः॑ शृणु॒धी ज॑रि॒तुर्हव॑म् ।
मदे॑मदे ववक्षिथा सु॒कृत्व॑ने ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାଚୀନ ରୀତିରେ ସ୍ତୁତିବାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କର ଏବଂ ସ୍ତୋତାର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ପ୍ରତି ସୋମମଦରେ ତୁମେ ସୁକର୍ମା ପାଇଁ କାମନା କରିଛ।
8.13.8
क्रीळ॑न्त्यस्य सू॒नृता॒ आपो॒ न प्र॒वता॑ य॒तीः ।
अ॒या धि॒या य उ॒च्यते॒ पति॑र्दि॒वः ॥
ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ରସମାନେ ବହୁଥିବା ଜଳ ପରି ଖେଳନ୍ତି। ଏହି ବୁଦ୍ଧିରେ ସେ ଦ୍ୟୁଲୋକର ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
8.13.9
उ॒तो पति॒र्य उ॒च्यते॑ कृष्टी॒नामेक॒ इद्व॒शी ।
न॒मो॒वृ॒धैर॑व॒स्युभिः॑ सु॒ते र॑ण ॥
ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ନିୟନ୍ତା ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା ସେହି ପ୍ରଭୁ, ନମସ୍କାରକାରୀ ଓ ରକ୍ଷା ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସୋମ ନିଷ୍କାସନ ସମୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
8.13.10
स्तु॒हि श्रु॒तं वि॑प॒श्चितं॒ हरी॒ यस्य॑ प्रस॒क्षिणा॑ ।
गन्ता॑रा दा॒शुषो॑ गृ॒हं न॑म॒स्विनः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବିବେକୀ ସେହି ଜଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଯାହାର ଦୁଇ ହରି-ଘୋଡ଼ା ଆଗକୁ ଯାଇ ଦାତା ଓ ନମସ୍କାରକାରୀଙ୍କ ଘରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
8.13.11
तू॒तु॒जा॒नो म॑हेम॒तेऽश्वे॑भिः प्रुषि॒तप्सु॑भिः ।
आ या॑हि य॒ज्ञमा॒शुभिः॒ शमिद्धि ते॑ ॥
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ସିଞ୍ଚିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ; ତୁମ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ସୁଖ ଅଛି।
8.13.12
इन्द्र॑ शविष्ठ सत्पते र॒यिं गृ॒णत्सु॑ धारय ।
श्रवः॑ सू॒रिभ्यो॑ अ॒मृतं॑ वसुत्व॒नम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଅତି ବଳବାନ, ହେ ସତ୍ପତି, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପଦ ସ୍ଥାପନ କର; ଜ୍ଞାନୀ କବିମାନଙ୍କୁ ଯଶ ଓ ସମ୍ପଦଦାୟୀ ଅମୃତ ଦିଅ।
8.13.13
हवे॑ त्वा॒ सूर॒ उदि॑ते॒ हवे॑ म॒ध्यंदि॑ने दि॒वः ।
जु॒षा॒ण इ॑न्द्र॒ सप्ति॑भिर्न॒ आ ग॑हि ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଆକାଶର ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତୁମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
8.13.14
आ तू ग॑हि॒ प्र तु द्र॑व॒ मत्स्वा॑ सु॒तस्य॒ गोम॑तः ।
तन्तुं॑ तनुष्व पू॒र्व्यं यथा॑ वि॒दे ॥
ଏଠାକୁ ଆସ, ସତରେ ଆଗକୁ ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ ଆସ। ଗୋଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ ନିଷ୍ପିଡ଼ିତ ସୋମରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅ। ପ୍ରାଚୀନ ସୂତାକୁ ଜଣାପଡ଼ିବା ପରି ବିସ୍ତାର କର।
8.13.15
यच्छ॒क्रासि॑ परा॒वति॒ यद॑र्वा॒वति॑ वृत्रहन् ।
यद्वा॑ समु॒द्रे अन्ध॑सोऽवि॒तेद॑सि ॥
ତୁମେ ଦୂରରେ ଥିବାବେଳେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିକଟରେ ଥିବାବେଳେ, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରରେ ସୋମ ନିକଟରେ ଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ହିଁ ରକ୍ଷକ।
8.13.16
इन्द्रं॑ वर्धन्तु नो॒ गिर॒ इन्द्रं॑ सु॒तास॒ इन्द॑वः ।
इन्द्रे॑ ह॒विष्म॑ती॒र्विशो॑ अराणिषुः ॥
ଆମ ସ୍ତୋତ୍ରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଉନ୍ତୁ। ନିଷ୍ପିଡ଼ିତ ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଉନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ହବିଷ୍ୟଯୁକ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
8.13.17
तमिद्विप्रा॑ अव॒स्यवः॑ प्र॒वत्व॑तीभिरू॒तिभिः॑ ।
इन्द्रं॑ क्षो॒णीर॑वर्धयन्व॒या इ॑व ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ କବିମାନେ, ରକ୍ଷା ଇଚ୍ଛାରେ, ଦୂରର ସହାୟତାରେ ନିଶ୍ଚୟ ବଢ଼ାଇଲେ। ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଉଭୟ ଲୋକକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ବଢ଼ାଇଲେ।
8.13.18
त्रिक॑द्रुकेषु॒ चेत॑नं दे॒वासो॑ य॒ज्ञम॑त्नत ।
तमिद्व॑र्धन्तु नो॒ गिरः॑ स॒दावृ॑धम् ॥
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ଚେତନା ସ୍ଥାପନ କଲେ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାର କଲେ। ସଦା ବଢ଼ାଉଥିବାଙ୍କୁ ହିଁ ଆମ ସ୍ତୋତ୍ରମାନେ ବଢ଼ାଉନ୍ତୁ।
8.13.19
स्तो॒ता यत्ते॒ अनु॑व्रत उ॒क्थान्यृ॑तु॒था द॒धे ।
शुचिः॑ पाव॒क उ॑च्यते॒ सो अद्भु॑तः ॥
ତୁମ ପ୍ରତି ଅନୁଗତ ସ୍ତୋତା ଋତୁ ଅନୁସାରେ ସ୍ତୋତ୍ର ଅର୍ପଣ କଲେ, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପାବନ ବୋଲି କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ; ସେ ଅଦ୍ଭୁତ।
8.13.20
तदिद्रु॒द्रस्य॑ चेतति य॒ह्वं प्र॒त्नेषु॒ धाम॑सु ।
मनो॒ यत्रा॒ वि तद्द॒धुर्विचे॑तसः ॥
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସେହି ମହାନ ରୂପକୁ ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଧାମମାନଙ୍କରେ ଜାଣେ; ଯେଉଁଠି ବିବେକୀମାନେ ନିଜ ମନ ରଖିଲେ, ସେଠାରେ ସେମାନେ ତାହାକୁ ରଖିଲେ।
8.13.21
यदि॑ मे स॒ख्यमा॒वर॑ इ॒मस्य॑ पा॒ह्यन्ध॑सः ।
येन॒ विश्वा॒ अति॒ द्विषो॒ अता॑रिम ॥
ଯଦି ତୁମେ ମୋ ସଖ୍ୟର ରକ୍ଷା କର ଏବଂ ଏହି ସୋମରସକୁ ରକ୍ଷା କର, ତେବେ ତାହାରି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା।
8.13.22
क॒दा त॑ इन्द्र गिर्वणः स्तो॒ता भ॑वाति॒ शंत॑मः ।
क॒दा नो॒ गव्ये॒ अश्व्ये॒ वसौ॑ दधः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୋତ୍ରର ସ୍ୱାମୀ! ତୁମ ସ୍ତୋତା କେବେ ଅତି ଶାନ୍ତିଦାୟକ ହେବ? ଏବଂ ତୁମେ ଆମକୁ କେବେ ଗାଈ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଧନରେ ସ୍ଥାପିତ କରିବ?
8.13.23
उ॒त ते॒ सुष्टु॑ता॒ हरी॒ वृष॑णा वहतो॒ रथ॑म् ।
अ॒जु॒र्यस्य॑ म॒दिन्त॑मं॒ यमीम॑हे ॥
ତୁମର ସୁପ୍ରଶଂସିତ, ବଳବାନ ଦୁଇଟି ଧୂସର ଅଶ୍ୱ ରଥ ଟାଣନ୍ତି; ଅଜର ଦେବତାଙ୍କର ସେହି ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ରଥକୁ ଆମେ ଯାଚନା କରୁ।
8.13.24
तमी॑महे पुरुष्टु॒तं य॒ह्वं प्र॒त्नाभि॑रू॒तिभिः॑ ।
नि ब॒र्हिषि॑ प्रि॒ये स॑द॒दध॑ द्वि॒ता ॥
ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ସେହି ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରାଚୀନ ରକ୍ଷା ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ସେ ପ୍ରିୟ କୁଶ ଉପରେ ଦୁଇଥର ବସନ୍ତୁ।
8.13.25
वर्ध॑स्वा॒ सु पु॑रुष्टुत॒ ऋषि॑ष्टुताभिरू॒तिभिः॑ ।
धु॒क्षस्व॑ पि॒प्युषी॒मिष॒मवा॑ च नः ॥
ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଋଷିମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଓ ତୁମ ସହାୟତାରେ ଭଲ ଭାବେ ବଢ଼। ଆମ ପାଇଁ ପୋଷକ ଅନ୍ନ ଦୋହନ କରି ତଳକୁ ପଠାଅ।
8.13.26
इन्द्र॒ त्वम॑वि॒तेद॑सी॒त्था स्तु॑व॒तो अ॑द्रिवः ।
ऋ॒तादि॑यर्मि ते॒ धियं॑ मनो॒युज॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ତୁତିକାରୀର ସହାୟକ। ହେ ପଥର ଧାରଣକାରୀ, ଋତ ଅନୁସାରେ ମନରେ ଯୋଡ଼ା ସ୍ତୁତି ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ପଠାଉଛି।
8.13.27
इ॒ह त्या स॑ध॒माद्या॑ युजा॒नः सोम॑पीतये ।
हरी॑ इन्द्र प्र॒तद्व॑सू अ॒भि स्व॑र ॥
ଏଠାରେ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୀଘ୍ର ଦାନ ଦେଉଥିବା ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ଆଡ଼କୁ ଗର୍ଜନ କର।
8.13.28
अ॒भि स्व॑रन्तु॒ ये तव॑ रु॒द्रासः॑ सक्षत॒ श्रिय॑म् ।
उ॒तो म॒रुत्व॑ती॒र्विशो॑ अ॒भि प्रयः॑ ॥
ତୁମ ରୁଦ୍ର ମରୁତମାନେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଶ୍ରୀରେ ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତୁ। ମରୁତ ସହିତ ଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପଣ ଆଡ଼କୁ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତୁ।
8.13.29
इ॒मा अ॑स्य॒ प्रतू॑र्तयः प॒दं जु॑षन्त॒ यद्दि॒वि ।
नाभा॑ य॒ज्ञस्य॒ सं द॑धु॒र्यथा॑ वि॒दे ॥
ଏହାର ଏହି ବିସ୍ତାରିତ ଶିଖା ସ୍ୱର୍ଗରେ ପାଦର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲାବେଳେ, ଯଜ୍ଞର ନାଭିରେ ଜାଣିଥିବା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ରଖିଲେ।
8.13.30
अ॒यं दी॒र्घाय॒ चक्ष॑से॒ प्राचि॑ प्रय॒त्य॑ध्व॒रे ।
मिमी॑ते य॒ज्ञमा॑नु॒षग्वि॒चक्ष्य॑ ॥
ଏହା ଦୀର୍ଘ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ, ପୂର୍ବ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା (ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ) ସମ୍ମୁଖରେ ଯଜ୍ଞରେ, କ୍ରମରେ ଦେଖି ଯଜ୍ଞକୁ ମାପେ।
8.13.31
वृषा॒यमि॑न्द्र ते॒ रथ॑ उ॒तो ते॒ वृष॑णा॒ हरी॑ ।
वृषा॒ त्वं श॑तक्रतो॒ वृषा॒ हवः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହା ତୁମର ରଥ ବଳବାନ, ଏବଂ ତୁମର ଦୁଇ ବଳବାନ ହରି ଅଶ୍ୱ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ। ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ତୁମେ ବଳବାନ; ଆହ୍ୱାନ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ।
8.13.32
वृषा॒ ग्रावा॒ वृषा॒ मदो॒ वृषा॒ सोमो॑ अ॒यं सु॒तः ।
वृषा॑ य॒ज्ञो यमिन्व॑सि॒ वृषा॒ हवः॑ ॥
ଦଳିବା ପଥର ବଳବାନ, ମଦକାରୀ ପାନୀୟ ବଳବାନ, ଏଠାରେ ନିଚୁଡ଼ା ଯାଇଥିବା ସୋମ ବଳବାନ। ତୁମେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅଁ ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ, ତାହା ବଳବାନ; ଆହ୍ୱାନ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ।
8.13.33
वृषा॑ त्वा॒ वृष॑णं हुवे॒ वज्रि॑ञ्चि॒त्राभि॑रू॒तिभिः॑ ।
वा॒वन्थ॒ हि प्रति॑ष्टुतिं॒ वृषा॒ हवः॑ ॥
ବଳବାନ ତୁମକୁ, ବଳବାନକୁ ମୁଁ ଡାକେ; ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସହାୟତା ସହିତ। ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ପ୍ରତିସ୍ତୁତି ଜିତିଛ; ଆହ୍ୱାନ ବଳବାନ।