ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.17.1617
वि꣡श्वे꣢भिरग्ने अ꣣ग्नि꣡भि꣢रि꣣मं꣢य꣣ज्ञ꣢मि꣣दं꣡ वचः꣢꣯ ।
च꣡नो꣢ धाः सहसा यहो ॥ १६१७ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଓ ଏହି ବଚନରେ ଅନ୍ନ ଓ ସୁଖ ସ୍ଥାପନ କର, ହେ ବଳର ପୁତ୍ର।
2.17.1618
य꣢च्चि꣣द्धि꣡ शश्व꣢꣯ता꣣ त꣡ना꣢ दे꣣वं꣡दे꣢वं꣣ य꣡जा꣢महे ।
त्वे꣡ इद्धू꣢꣯यते ह꣣विः꣢ ॥ १६१८ ॥
ପୁରାତନ କାଳରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜନ କରିବା ସମୟରେ ହବିଷ ତୁମ୍ଭରେ ହିଁ ଅର୍ପିତ ହୁଏ।
2.17.1619
प्रि꣣यो꣡ नो꣢ अस्तु वि꣣श्प꣢ति꣣र्हो꣡ता꣢ म꣣न्द्रो꣡ वरे꣢꣯ण्यः ।
प्रि꣣याः꣢ स्व꣣ग्न꣡यो꣢ व꣣य꣢म् ॥ १६१९ ॥
ବିଶ୍ପତି, ହୋତା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେଉ; ଉତ୍ତମ ଅଗ୍ନି ଥିବା ଆମେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
2.17.1620
इ꣡न्द्रं꣢ वो वि꣣श्व꣢त꣣स्प꣢रि꣣ ह꣡वा꣢महे꣣ ज꣡ने꣢भ्यः ।
अ꣣स्मा꣡क꣢मस्तु꣣ के꣡व꣢लः ॥ १६२० ॥
ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ଦିଗରୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ସେ କେବଳ ଆମରି ହେଉ।
2.17.1621
स꣡ नो꣢ वृषन्न꣣मुं꣢ च꣣रु꣡ꣳ सत्रा꣢꣯दाव꣣न्न꣡पा꣢ वृधि ।
अ꣣स्म꣢भ्य꣣म꣡प्र꣢तिष्कुतः ॥ १६२१ ॥
ହେ ବୃଷନ୍, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସେହି ଚରୁକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଦାତା ହୋଇ ଖୋଲ ଓ ବଢ଼ାଅ; ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ।
2.17.1622
वृ꣡षा꣢ यू꣣थे꣢व꣣ व꣡ꣳस꣢गः कृ꣣ष्टी꣡रि꣢य꣣र्त्यो꣡ज꣢सा ।
ई꣡शा꣢नो꣣ अ꣡प्र꣢तिष्कुतः ॥ १६२२ ॥
ବୃଷା, ପଲ ପରି ଇଚ୍ଛିତ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯାଉଥିବା, ନିଜ ଓଜରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଗତି ଦିଏ; ଈଶାନ, ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ।
2.17.1623
त्वं꣡ न꣢श्चि꣣त्र꣢ ऊ꣣त्या꣢꣫ वसो꣣ रा꣡धा꣢ꣳसि चोदय ।
अ꣣स्य꣢ रा꣣य꣡स्त्वम꣢꣯ग्ने र꣣थी꣡र꣢सि वि꣣दा꣢ गा꣣धं꣢ तु꣣चे꣡ तु नः꣢꣯ ॥ १६२३ ॥
ହେ ଧନଦାତା, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରକ୍ଷାରେ ଆମକୁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରେରଣ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଧନର ତୁମେ ରଥୀ; ଆମ ବଳ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଆଧାର ଲାଭ କରାଅ।
2.17.1624
प꣡र्षि꣢ तो꣣कं꣡ तन꣢꣯यं प꣣र्तृ꣢भि꣣ष्ट्व꣡मद꣢꣯ब्धै꣣र꣡प्र꣢युत्वभिः ।
अ꣢ग्ने꣣ हे꣡डा꣢ꣳसि꣣ दै꣡व्या꣢ युयोधि꣣ नो꣡ऽदे꣢वानि꣣ ह꣡रा꣢ꣳसि च ॥ १६२४ ॥
ଠକି ହେବାକୁ ନ ଦେଉଥିବା, ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ନ ହେଉଥିବା ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶକୁ ପାର କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୈବ କ୍ରୋଧ ଏବଂ ଦେବବିରୋଧୀ ହିଂସା ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
2.17.1625
कि꣡मित्ते꣢꣯ विष्णो परि꣣च꣢क्षि꣣ ना꣢म꣣ प्र꣡ यद्व꣢꣯व꣣क्षे꣡ शि꣢पिवि꣣ष्टो꣡ अ꣢स्मि ।
मा꣡ वर्पो꣢꣯ अ꣣स्म꣡दप꣢꣯ गूह ए꣣त꣢꣫द्यद꣣न्य꣡रू꣢पः समि꣣थे꣢ ब꣣भू꣡थ꣢ ॥ १६२५ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମର କେଉଁ ନାମ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିବି? ମୁଁ କହୁଥିବା ବେଳେ ଶିପିବିଷ୍ଟ। ଆମଠାରୁ ତୁମର ଏ ରୂପ ଲୁଚାଅ ନାହିଁ, କାରଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଅନ୍ୟ ରୂପର ହୋଇଛ।
2.17.1626
प्र꣡ तत्ते꣢꣯ अ꣣द्य꣡ शि꣢पिविष्ट ह꣣व्य꣢म꣣र्यः꣡ श꣢ꣳसामि व꣣यु꣡ना꣢नि वि꣣द्वा꣢न् ।
तं꣡ त्वा꣢ गृणामि त꣣व꣢स꣣म꣡त꣢व्या꣣न्क्ष꣡य꣢न्तम꣣स्य꣡ रज꣢꣯सः परा꣣के꣢ ॥ १६२६ ॥
ହେ ଶିପିବିଷ୍ଟ, ଆଜି ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ହବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛି। ବଳବାନ, ଅତୁଳନୀୟ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି; ଏହି ଲୋକର ଦୂର ପ୍ରାନ୍ତରେ ବାସ କରୁଥିବା।
2.17.1627
व꣡ष꣢ट् ते विष्णवा꣣स꣡ आ कृ꣢꣯णोमि꣣ त꣡न्मे꣢ जुषस्व शिपिविष्ट ह꣣व्य꣢म् ।
व꣡र्ध꣢न्तु त्वा सुष्टु꣣त꣢यो꣣ गि꣡रो꣢ मे यू꣣यं꣡ पा꣢त स्व꣣स्त꣢भिः꣣ स꣡दा꣢ नः ॥ १६२७ ॥
ବଷଟ୍! ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ହେ ଶିପିବିଷ୍ଟ, ମୋର ଏ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର। ମୋର ସୁସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତେ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
2.17.1628
वा꣡यो꣢ शु꣣क्रो꣡ अ꣢यामि ते꣣ म꣢ध्वो꣣ अ꣢ग्रं꣣ दि꣡वि꣢ष्टिषु ।
आ꣡ या꣢हि꣣ सो꣡म꣢पीतये स्पा꣣र्हो꣡ दे꣢व नि꣣यु꣡त्व꣢ता ॥ १६२८ ॥
ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁର ସୋମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଯଜ୍ଞରେ ଆଣୁଛି। ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଆସ; ହେ ଦେବ, ତୁମ ଯୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ସହିତ, କାମ୍ୟ ହୋଇ ଆସ।
2.17.1629
इ꣡न्द्र꣢श्च वायवेषा꣣ꣳसो꣡मा꣢नां पी꣣ति꣡म꣢र्हथः ।
यु꣣वा꣡ꣳ हि यन्तीन्द꣢꣯वो नि꣣म्न꣢꣫मापो꣣ न꣢ स꣣꣬ध्र्य꣢꣯क् ॥ १६२९ ॥
ହେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏହି ସୋମ ପାନ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ; କାରଣ ସୋମବିନ୍ଦୁ ନିମ୍ନଗାମୀ ଜଳ ପରି ଏକତ୍ର ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
2.17.1630
वा꣢य꣣वि꣡न्द्र꣢श्च शु꣣ष्मि꣡णा꣢ स꣣र꣡थ꣢ꣳशवसस्पती ।
नि꣣यु꣡त्व꣢न्ता न ऊ꣣त꣢य꣣ आ꣡ या꣢त꣣ꣳसो꣡म꣢पीतये ॥ १६३० ॥
ହେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳର ଅଧିପତିଗଣ, ବଳ ଓ ରଥ ସହିତ, ନିୟୁତ୍ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ସୋମପାନକୁ ଆସନ୍ତୁ।
2.17.1631
अ꣡ध꣢ क्ष꣣पा꣡ परि꣢꣯ष्कृतो꣣ वा꣡जा꣢ꣳअ꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯हसे ।
य꣡दी꣢ वि꣣व꣡स्व꣢तो꣣ धि꣢यो꣣ ह꣡रि꣢ꣳहि꣣न्व꣢न्ति꣣ या꣡त꣢वे ॥ १६३१ ॥
ତା'ପରେ ରାତ୍ରିରେ ପରିଷ୍କୃତ ସୋମ ବଳ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ପ୍ରବେଶ କରେ; ଯେତେବେଳେ ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ କର୍ମ ପାଇଁ ସେମାନେ ହରିକୁ ଚାଳିତ କରନ୍ତି।
2.17.1632
त꣡म꣢स्य मर्जयामसि꣣ म꣢दो꣣ य꣡ इ꣢न्द्र꣣पा꣡त꣢मः ।
यं꣡ गाव꣢꣯ आ꣣स꣡भि꣢र्द꣣धुः꣢ पु꣣रा꣢ नू꣣नं꣡ च꣢ सू꣣र꣡यः꣢ ॥ १६३२ ॥
ଏହାର ସେ ମଦକୁ ଆମେ ପରିଷ୍କାର କରୁ; ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ପାନ; ପୂର୍ବକାଳରେ ଗାଈମାନେ ନିଜ ମୁଖରେ ତାହା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
2.17.1633
तं꣡ गाथ꣢꣯या पुरा꣣ण्या꣡ पु꣢ना꣣न꣢म꣣꣬भ्य꣢꣯नूषत ।
उ꣣तो꣡ कृ꣢पन्त धी꣣त꣡यो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ना꣢म꣣ बि꣡भ्र꣢तीः ॥ १६३३ ॥
ସେହି ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମକୁ ପ୍ରାଚୀନ ଗାଥାରେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଥିଲା; ଧୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ନାମ ଧାରଣ କରି।
2.17.1634
अ꣢श्वं꣣ न꣢ त्वा꣣ वा꣡र꣢वन्तं व꣣न्द꣡ध्या꣢ अ꣣ग्निं꣡ नमो꣢꣯भिः ।
स꣣म्रा꣡ज꣢न्तमध्व꣣रा꣡णा꣢म् ॥ १६३४ ॥
ଘୋଡ଼ା ପରି ତୁମକୁ, ଚାମର ଥିବା ତୁମକୁ, ନମସ୍କାରରେ ମୁଁ ବନ୍ଦନା କରିବି; ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କର ସମ୍ରାଟ।
2.17.1635
स꣡ घा꣢ नः सू꣣नुः꣡ शव꣢꣯सा पृ꣣थु꣡प्र꣢गामा सु꣣शे꣡वः꣢ ।
मी꣣ढ्वा꣢ꣳअ꣣स्मा꣡कं꣢ बभूयात् ॥ १६३५ ॥
ସେ ଆମର ପୁତ୍ର; ବଳରେ ବିଶାଳ ପାଦ ଦେଉଥିବା, ଅତି କୃପାଳୁ; ଆମ ପାଇଁ ଦାତା ହେଉ।
2.17.1636
स꣡ नो꣢ दू꣣रा꣢च्चा꣣सा꣢च्च꣣ नि꣡ मर्त्या꣢दघा꣣योः꣢ ।
पा꣣हि꣢꣫ सद꣣मि꣢द्वि꣣श्वा꣡युः꣢ ॥ १६३६ ॥
ସେ ଦୂରରୁ ଓ ନିକଟରୁ, ଅନିଷ୍ଟକାରୀ ମଣିଷଙ୍କଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସଦା ରକ୍ଷା କର, ବିଶ୍ବାୟୁ।
2.17.1637
त्व꣡मि꣢न्द्र꣣ प्र꣡तू꣢र्तिष्व꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯ असि꣣ स्पृ꣡धः꣢ ।
अ꣣शस्तिहा꣡ ज꣢नि꣣ता꣡ वृ꣢त्र꣣तू꣡र꣢सि꣣ त्वं꣡ तू꣢र्य तरुष्य꣣तः꣢ ॥ १६३७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟୀ; ଅଶସ୍ତି ନାଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବୃତ୍ରଜୟୀ ତୁମେ; ହେ ବିଜୟୀ, ଶତ୍ରୁ ପରାଜୟକାରୀ ତୁମେ।
2.17.1638
अ꣡नु꣢ ते꣣ शु꣡ष्मं꣢ तु꣣र꣡य꣢न्तमीयतुः क्षो꣣णी꣢꣫ शिशुं꣣ न꣢ मा꣣त꣡रा꣢ ।
वि꣡श्वा꣢स्ते꣣ स्पृ꣡धः꣢ श्नथयन्त म꣣न्य꣡वे꣢ वृ꣣त्रं꣡ यदि꣢न्द्र꣣ तू꣡र्व꣢सि ॥ १६३८ ॥
ଦ୍ରୁତ ଚାଳିତ ତୁମ ବଳ ପଛେ ଦୁଇ ଲୋକ ଗଲେ, ଶିଶୁ ପଛେ ଦୁଇ ମାତା ଯେପରି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ଜିତିଲ ବେଳେ ତୁମ କ୍ରୋଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ।
2.17.1639
य꣣ज्ञ꣡ इन्द्र꣢꣯मवर्धय꣣द्य꣢꣯द्भूमिं꣣ व्य꣡व꣢र्तयत् ।
च꣣क्राण꣡ ओ꣢प꣣शं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १६३९ ॥
ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲା; ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଘୁରାଇଲା ବେଳେ, ଆକାଶରେ ଅଳଙ୍କାର କଲା।
2.17.1640
व्य꣢꣣ऽ.न्त꣡रि꣢क्षमतिर꣣न्म꣢दे꣣ सो꣡म꣢स्य रोच꣣ना꣢ ।
इ꣢न्द्रो꣣ य꣡दभि꣢꣯नद्व꣣ल꣢म् ॥ १६४० ॥
ଆନନ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ପାର କଲେ; ସୋମର ଆଲୋକ ବ୍ୟାପିଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ବଳକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ବେଳେ।
2.17.1641
उ꣡द्गा आ꣢꣯ज꣣द꣡ङ्गि꣢रोभ्य आ꣣वि꣢ष्कृ꣣ण्व꣡न्गुहा꣢꣯ स꣣तीः꣢ ।
अ꣣र्वा꣡ञ्चं꣢ नुनुदे व꣣ल꣢म् ॥ १६४१ ॥
ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁମ୍ଫାରେ ଲୁଚିଥିବାକୁ ପ୍ରକାଶ କରି ସେ ବାହାର କରି ଆଣିଲେ; ବଳକୁ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇ ତାଡ଼ି ଦେଲେ।
2.17.1642
त्य꣡मु꣢ वः सत्रा꣣सा꣢हं꣣ वि꣡श्वा꣢सु गी꣣र्ष्वा꣡य꣢तम् ।
आ꣡ च्या꣢वयस्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ १६४२ ॥
ସଦା ବିଜୟୀ ଓ ସବୁ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ ସେହି ତାଙ୍କୁ ତୁମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଚଳାଇ ଆଣ।
2.17.1643
यु꣣ध्म꣡ꣳसन्त꣢꣯मन꣣र्वा꣡ण꣢ꣳसोम꣣पा꣡मन꣢꣯पच्युतम् ।
न꣡र꣢मवा꣣र्य꣡क्र꣢तुम् ॥ १६४३ ॥
ଯୋଦ୍ଧା, ଅଦ୍ବିତୀୟ, ସୋମପାନକାରୀ, କେବେ ନ ପଡ଼ନ୍ତା, ନେତା, ଯାହାର ସଂକଳ୍ପ ଅଜେୟ।
2.17.1644
शि꣡क्षा꣢ ण इन्द्र रा꣣य꣢꣫ आ पु꣣रु꣢ वि꣣द्वा꣡ꣳऋ꣡चीषम ।
अ꣡वा꣢ नः꣣ पा꣢र्ये꣣ ध꣡ने꣢ ॥ १६४४ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅ; ତୁମେ ଜାଣୁଥିବା ଅଟ। ହେ ଋଚମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ-ସଂଗ୍ରାମରେ ପାରିକୁ ପହଞ୍ଚାଉଥିବା ସହାୟତା ଆମକୁ ଦିଅ।
2.17.1645
त꣢व꣣ त्य꣡दि꣢न्द्रि꣣यं꣢ बृ꣣ह꣢꣫त्तव꣣ द꣡क्ष्म꣢मु꣣त꣡ क्रतु꣢꣯म् ।
व꣡ज्र꣢ꣳ शिशाति धि꣣ष꣢णा꣣ व꣡रे꣢ण्यम् ॥ १६४५ ॥
ତୁମର ସେହି ମହାନ ବଳ, ତୁମର କୌଶଳ ଓ ସଂକଳ୍ପ—ଚିନ୍ତା ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ରକୁ ଧାର ଦିଏ।
2.17.1646
त꣢व꣣ द्यौ꣡रि꣢न्द्र꣣ पौ꣡ꣳस्यं꣢ पृथि꣣वी꣡ व꣢र्धति꣣ श्र꣡वः꣢ ।
त्वा꣢꣫मापः꣣ प꣡र्व꣢तासश्च हिन्विरे ॥ १६४६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁମର ଯଶ ବଢ଼ାନ୍ତି; ଜଳ ଓ ପର୍ବତମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି।
2.17.1647
त्वां꣡ विष्णु꣢꣯र्बृ꣣ह꣡न्क्षयो꣢꣯ मि꣣त्रो꣡ गृ꣢णाति꣣ व꣡रु꣢णः ।
त्वा꣡ꣳ शर्धो꣢꣯ मद꣣त्य꣢नु꣣ मा꣡रु꣢तम् ॥ १६४७ ॥
ବିଷ୍ଣୁ, ବୃହତ୍କ୍ଷୟ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ଦଳ ଆପଣଙ୍କ ପଛେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
2.17.1648
न꣡म꣢स्ते अग्न꣣ ओ꣡ज꣢से गृ꣣ण꣡न्ति꣢ देव कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣡मै꣢र꣣मि꣡त्र꣢मर्दय ॥ १६४८ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣଙ୍କ ବଳକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ବଳରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କରନ୍ତୁ।
2.17.1649
कु꣣वि꣢꣫त्सु नो꣣ ग꣡वि꣢ष्ट꣣ये꣡ऽग्ने꣢ सं꣣वे꣡षि꣢षो र꣣यि꣢म् ।
उ꣡रु꣢कृदु꣣रु꣡ ण꣢स्कृधि ॥ १६४९ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଗାଈ ଇଚ୍ଛୁକ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଉତ୍ତମ ଧନ ଆଣ; ଆମ ପାଇଁ ତାହା ବିସ୍ତାର କର।
2.17.1650
मा꣡ नो꣢ अग्ने महाध꣣ने꣡ परा꣢꣯ वर्ग्भार꣣भृ꣡द्य꣢था ।
सं꣣व꣢र्ग꣣ꣳ स꣢ꣳ र꣣यिं꣡ ज꣢य ॥ १६५० ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମହାପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାର ବହନକାରୀ ପରି ଆମକୁ ଦୂରକୁ ନିକ୍ଷେପ କର ନାହିଁ। ଏକତ୍ର କରି ଧନ ଜୟ କର।
2.17.1651
स꣡म꣢स्य म꣣न्य꣢वे꣣ वि꣢शो꣣ वि꣡श्वा꣢ नमन्त कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
स꣣मुद्रा꣡ये꣢व꣣ सि꣡न्ध꣢वः ॥ १६५१ ॥
ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଆଗରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଓ ଲୋକ ନତ ହେଲେ, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଝୁକନ୍ତି।
2.17.1652
वि꣡ चि꣢द्वृ꣣त्र꣢स्य꣣ दो꣡ध꣢तः꣣ शि꣡रो꣢ बिभेद वृ꣣ष्णि꣡ना꣢ ।
व꣡ज्रे꣢ण श꣣त꣡प꣢र्वणा ॥ १६५२ ॥
ବିରୋଧୀ ବୃତ୍ରର ମୁଣ୍ଡକୁ ବୃଷ୍ଣି (ଇନ୍ଦ୍ର) ଶତଗ୍ରନ୍ଥି ବଜ୍ରରେ ନିଶ୍ଚୟ ଚିରିଦେଲେ।
2.17.1653
ओ꣢ज꣣स्त꣡द꣢स्य तित्विष उ꣣भे꣢꣫ यत्स꣣म꣡व꣢र्त्तयत् ।
इ꣢न्द्र꣣श्च꣡र्मे꣢व꣣ रो꣡द꣢सी ॥ १६५३ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ତେଜ ଝଲସି ଉଠିଲା, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଚମଡ଼ା ପରି ଗୁଡ଼ାଇଲେ।
2.17.1654
सु꣣म꣢न्मा꣣ व꣢स्वी꣣ र꣡न्ती꣢ सू꣣न꣡री꣢ ॥ १६५४ ॥
ଶୁଭମନା, ଧନବତୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ଦାନଶୀଳା।
2.17.1655
स꣡रू꣢प वृष꣣न्ना꣡ ग꣢ही꣣मौ꣢ भ꣣द्रौ꣡ धुर्या꣢꣯व꣣भि꣢ ।
ता꣢वि꣣मा꣡ उप꣢꣯ सर्पतः ॥ १६५५ ॥
ହେ ବୃଷ, ସମାନ ରୂପର, ଯୁଆଳି ବହନକାରୀ ଦୁଇ ଶୁଭ ଅଶ୍ୱ, ଏଠାକୁ ଆସ; ସେମାନେ ଦୁହେଁ ନିକଟକୁ ଆସୁଛନ୍ତି।
2.17.1656
नी꣢꣯व शी꣣र्षा꣡णि꣢ मृढ्वं꣣ म꣢ध्य꣣ आ꣡प꣢स्य तिष्ठति ।
शृ꣡ङ्गे꣢भिर्द꣣श꣡भि꣢र्दि꣣श꣢न् ॥ १६५६ ॥
ମସ୍ତକ ନୁଆଁଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ସେ ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ଦଶ ଶୃଙ୍ଗରେ ଦିଗ ଦେଖାଉଛନ୍ତି।