சாம வேதம் · பகுதி 2.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.17.1617
वि꣡श्वे꣢भिरग्ने अ꣣ग्नि꣡भि꣢रि꣣मं꣢य꣣ज्ञ꣢मि꣣दं꣡ वचः꣢꣯ ।
च꣡नो꣢ धाः सहसा यहो ॥ १६१७ ॥
அக்னியே, அனைத்து அக்னிகளுடனும் இந்த யாகத்திலும் இந்தச் சொல்லிலும் உணவையும் இன்பத்தையும் நிறுவுவாய், பலத்தின் மகனே.
2.17.1618
य꣢च्चि꣣द्धि꣡ शश्व꣢꣯ता꣣ त꣡ना꣢ दे꣣वं꣡दे꣢वं꣣ य꣡जा꣢महे ।
त्वे꣡ इद्धू꣢꣯यते ह꣣विः꣢ ॥ १६१८ ॥
பழங்காலம் முதல் ஒவ்வொரு தேவனையும் நாம் வழிபடுகிறோம்; அதனால் அவியானது உன்னிலேயே அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது.
2.17.1619
प्रि꣣यो꣡ नो꣢ अस्तु वि꣣श्प꣢ति꣣र्हो꣡ता꣢ म꣣न्द्रो꣡ वरे꣢꣯ण्यः ।
प्रि꣣याः꣢ स्व꣣ग्न꣡यो꣢ व꣣य꣢म् ॥ १६१९ ॥
குலங்களின் தலைவனும், ஹோதாவும், மகிழ்ச்சி தருபவனும், சிறந்தவனுமான அவன் நமக்கு பிரியமானவனாகட்டும்; நாமும் நல்ல அக்னியுள்ளவர்களாய் பிரியமானவர்களாவோம்.
2.17.1620
इ꣡न्द्रं꣢ वो वि꣣श्व꣢त꣣स्प꣢रि꣣ ह꣡वा꣢महे꣣ ज꣡ने꣢भ्यः ।
अ꣣स्मा꣡क꣢मस्तु꣣ के꣡व꣢लः ॥ १६२० ॥
மக்களுக்காக அனைத்துத் திசைகளிலிருந்தும் உங்களுக்காக இந்திரனை அழைக்கிறோம்; அவன் எமக்கே உரியவனாகட்டும்.
2.17.1621
स꣡ नो꣢ वृषन्न꣣मुं꣢ च꣣रु꣡ꣳ सत्रा꣢꣯दाव꣣न्न꣡पा꣢ वृधि ।
अ꣣स्म꣢भ्य꣣म꣡प्र꣢तिष्कुतः ॥ १६२१ ॥
காளையே, நீ எமக்காக அந்த சரு(வைக்) உண்மையாகவே கொடையளித்து திறந்து வளர்ப்பாய்; எமக்காக, தடையற்றவனே.
2.17.1622
वृ꣡षा꣢ यू꣣थे꣢व꣣ व꣡ꣳस꣢गः कृ꣣ष्टी꣡रि꣢य꣣र्त्यो꣡ज꣢सा ।
ई꣡शा꣢नो꣣ अ꣡प्र꣢तिष्कुतः ॥ १६२२ ॥
காளையானவன், கூட்டம்போல் விரும்பிய இலக்கை நோக்கிச் செல்பவன், தன் ஓஜஸால் மக்களைத் தூண்டுகிறான்; ஈசானன், தடையற்றவன்.
2.17.1623
त्वं꣡ न꣢श्चि꣣त्र꣢ ऊ꣣त्या꣢꣫ वसो꣣ रा꣡धा꣢ꣳसि चोदय ।
अ꣣स्य꣢ रा꣣य꣡स्त्वम꣢꣯ग्ने र꣣थी꣡र꣢सि वि꣣दा꣢ गा꣣धं꣢ तु꣣चे꣡ तु नः꣢꣯ ॥ १६२३ ॥
ஓ செல்வம் அளிப்பவனே, உன் பிரகாசமான காப்பால் எங்களுக்குச் செல்வங்களைத் தூண்டு. அக்னியே, இச்செல்வத்தின் தேரோட்டி நீயே; எங்களுக்கு வலிமைக்கான உறுதியான நிலையை அடையச் செய்.
2.17.1624
प꣡र्षि꣢ तो꣣कं꣡ तन꣢꣯यं प꣣र्तृ꣢भि꣣ष्ट्व꣡मद꣢꣯ब्धै꣣र꣡प्र꣢युत्वभिः ।
अ꣢ग्ने꣣ हे꣡डा꣢ꣳसि꣣ दै꣡व्या꣢ युयोधि꣣ नो꣡ऽदे꣢वानि꣣ ह꣡रा꣢ꣳसि च ॥ १६२४ ॥
நீ அழியாத, சிதறாத காப்பாளர்களால் மகனையும் மகனின் மகனையும் கரையேற்று. அக்னியே, தெய்வீகக் கோபத்தையும், தெய்வமற்ற தீய தாக்குதல்களையும் எங்களிடமிருந்து விலக்கு.
2.17.1625
कि꣡मित्ते꣢꣯ विष्णो परि꣣च꣢क्षि꣣ ना꣢म꣣ प्र꣡ यद्व꣢꣯व꣣क्षे꣡ शि꣢पिवि꣣ष्टो꣡ अ꣢स्मि ।
मा꣡ वर्पो꣢꣯ अ꣣स्म꣡दप꣢꣯ गूह ए꣣त꣢꣫द्यद꣣न्य꣡रू꣢पः समि꣣थे꣢ ब꣣भू꣡थ꣢ ॥ १६२५ ॥
விஷ்ணுவே, உன் எந்தப் பெயரை நான் அறிவிப்பேன்? நான் உரைக்கும் பொழுது சிபிவிஷ்டனாக நான் இருக்கிறேன். எங்களிடமிருந்து உன் இந்த வடிவை மறைக்காதே; போரில் நீ வேறு வடிவினன் ஆனாய்.
2.17.1626
प्र꣡ तत्ते꣢꣯ अ꣣द्य꣡ शि꣢पिविष्ट ह꣣व्य꣢म꣣र्यः꣡ श꣢ꣳसामि व꣣यु꣡ना꣢नि वि꣣द्वा꣢न् ।
तं꣡ त्वा꣢ गृणामि त꣣व꣢स꣣म꣡त꣢व्या꣣न्क्ष꣡य꣢न्तम꣣स्य꣡ रज꣢꣯सः परा꣣के꣢ ॥ १६२६ ॥
ஓ சிபிவிஷ்டா, இன்று உனக்கு இந்த அவியை சமர்ப்பிக்கிறேன். அறிந்தவனாய் புனித ஞானங்களை ஓதுகிறேன். வலிமையும் ஈடற்றவனுமான உன்னைப் போற்றுகிறேன்; இந்த உலகின் தொலைதூரத்தில் வசிப்பவனே.
2.17.1627
व꣡ष꣢ट् ते विष्णवा꣣स꣡ आ कृ꣢꣯णोमि꣣ त꣡न्मे꣢ जुषस्व शिपिविष्ट ह꣣व्य꣢म् ।
व꣡र्ध꣢न्तु त्वा सुष्टु꣣त꣢यो꣣ गि꣡रो꣢ मे यू꣣यं꣡ पा꣢त स्व꣣स्त꣢भिः꣣ स꣡दा꣢ नः ॥ १६२७ ॥
வஷட்! ஓ விஷ்ணுவே, உனக்காக இதைச் செய்கிறேன். ஓ சிபிவிஷ்டா, என் இந்த அவியை ஏற்றுக்கொள். என் நல்ல துதிகளும் பாடல்களும் உன்னை வளர்க்கட்டும். நீங்கள் அனைவரும் நலன்களுடன் எப்போதும் எங்களைக் காத்தருளுங்கள்.
2.17.1628
वा꣡यो꣢ शु꣣क्रो꣡ अ꣢यामि ते꣣ म꣢ध्वो꣣ अ꣢ग्रं꣣ दि꣡वि꣢ष्टिषु ।
आ꣡ या꣢हि꣣ सो꣡म꣢पीतये स्पा꣣र्हो꣡ दे꣢व नि꣣यु꣡त्व꣢ता ॥ १६२८ ॥
ஓ வாயுவே, நான் உனக்காக இனிய சோமத்தின் முதற்பகுதியை, வானுலகப் யாகங்களில் கொண்டுவருகிறேன். சோமம் பருக வா; தேவனே, உன் பூட்டிய குதிரைகளோடு, விரும்பத்தக்கவனாக வா.
2.17.1629
इ꣡न्द्र꣢श्च वायवेषा꣣ꣳसो꣡मा꣢नां पी꣣ति꣡म꣢र्हथः ।
यु꣣वा꣡ꣳ हि यन्तीन्द꣢꣯वो नि꣣म्न꣢꣫मापो꣣ न꣢ स꣣꣬ध्र्य꣢꣯क् ॥ १६२९ ॥
வாயுவே, இந்திரனும் நீங்களிருவரும் இந்த சோமங்களைப் பருகுவதற்குத் தகுதியுடையவர்கள்; ஏனெனில் சோமத்துளிகள் தாழ்நிலம் நோக்கி ஓடும் நீரைப்போல ஒன்றாக உங்களை நோக்கிச் செல்கின்றன.
2.17.1630
वा꣢य꣣वि꣡न्द्र꣢श्च शु꣣ष्मि꣡णा꣢ स꣣र꣡थ꣢ꣳशवसस्पती ।
नि꣣यु꣡त्व꣢न्ता न ऊ꣣त꣢य꣣ आ꣡ या꣢त꣣ꣳसो꣡म꣢पीतये ॥ १६३० ॥
வாயுவே, இந்திரனே, வலத்தின் தலைவர்களே, பலத்தோடு தேருடன், நியுத் குதிரைகளுடன், எங்கள் உதவிக்காக சோமம் பருகவர வாருங்கள்.
2.17.1631
अ꣡ध꣢ क्ष꣣पा꣡ परि꣢꣯ष्कृतो꣣ वा꣡जा꣢ꣳअ꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯हसे ।
य꣡दी꣢ वि꣣व꣡स्व꣢तो꣣ धि꣢यो꣣ ह꣡रि꣢ꣳहि꣣न्व꣢न्ति꣣ या꣡त꣢वे ॥ १६३१ ॥
பின்னர் இரவில் சுத்தமாக்கப்பட்ட சோமம் பலங்களை நோக்கி முன்னேறிப் பாய்கிறது; விவஸ்வானின் செயல்களுக்காக அவர்கள் ஹரியைச் செல்லத் தூண்டும்போது.
2.17.1632
त꣡म꣢स्य मर्जयामसि꣣ म꣢दो꣣ य꣡ इ꣢न्द्र꣣पा꣡त꣢मः ।
यं꣡ गाव꣢꣯ आ꣣स꣡भि꣢र्द꣣धुः꣢ पु꣣रा꣢ नू꣣नं꣡ च꣢ सू꣣र꣡यः꣢ ॥ १६३२ ॥
இவனின் அந்த மதத்தை நாம் சுத்தப்படுத்துகிறோம்; இந்திரனுக்கு மிகவும் உகந்த பானம் அதுவே; பண்டைய காலத்தில் பசுக்கள் தங்கள் வாய்களால் அதைத் தாங்கின, இப்போதும் ஞானிகள் தாங்குகிறார்கள்.
2.17.1633
तं꣡ गाथ꣢꣯या पुरा꣣ण्या꣡ पु꣢ना꣣न꣢म꣣꣬भ्य꣢꣯नूषत ।
उ꣣तो꣡ कृ꣢पन्त धी꣣त꣡यो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ना꣢म꣣ बि꣡भ्र꣢तीः ॥ १६३३ ॥
அந்தப் புனிதமாகும் சோமத்தை பண்டைய காதையால் போற்றினர்; எண்ணங்களும் அவனை அலங்கரிக்கின்றன, தேவர்களின் பெயர்களைத் தாங்கியவையாக.
2.17.1634
अ꣢श्वं꣣ न꣢ त्वा꣣ वा꣡र꣢वन्तं व꣣न्द꣡ध्या꣢ अ꣣ग्निं꣡ नमो꣢꣯भिः ।
स꣣म्रा꣡ज꣢न्तमध्व꣣रा꣡णा꣢म् ॥ १६३४ ॥
குதிரையைப் போல உன்னை, சாமரத்தைக் கொண்டவனே, வணக்கங்களால் நான் போற்றுவேன்; அக்னியே, யாகங்களின் சக்கரவர்த்தியே.
2.17.1635
स꣡ घा꣢ नः सू꣣नुः꣡ शव꣢꣯सा पृ꣣थु꣡प्र꣢गामा सु꣣शे꣡वः꣢ ।
मी꣣ढ्वा꣢ꣳअ꣣स्मा꣡कं꣢ बभूयात् ॥ १६३५ ॥
அவன் நம் மகன்; வலிமையால் பரந்து நடப்பவன், மிக அருளுடையவன்; நமக்கு வள்ளலாக இருக்கட்டும்.
2.17.1636
स꣡ नो꣢ दू꣣रा꣢च्चा꣣सा꣢च्च꣣ नि꣡ मर्त्या꣢दघा꣣योः꣢ ।
पा꣣हि꣢꣫ सद꣣मि꣢द्वि꣣श्वा꣡युः꣢ ॥ १६३६ ॥
அவன் தொலைவிலிருந்தும் அருகிலிருந்தும், தீங்கு செய்யும் மனிதனிடமிருந்தும் நம்மைக் காக்கட்டும்; எப்போதும் காத்தருள்வாய், விஶ்வாயுவே.
2.17.1637
त्व꣡मि꣢न्द्र꣣ प्र꣡तू꣢र्तिष्व꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯ असि꣣ स्पृ꣡धः꣢ ।
अ꣣शस्तिहा꣡ ज꣢नि꣣ता꣡ वृ꣢त्र꣣तू꣡र꣢सि꣣ त्वं꣡ तू꣢र्य तरुष्य꣣तः꣢ ॥ १६३७ ॥
இந்திரா, போட்டிகளில் நீ எல்லா எதிரிகளையும் வெல்பவன்; தீச்சொல்லை அழிப்பவன், படைப்பவன், விருத்திரனை வெல்பவன் நீ; வெற்றியாளனே, எதிரிகளை வெல்பவன் நீயே.
2.17.1638
अ꣡नु꣢ ते꣣ शु꣡ष्मं꣢ तु꣣र꣡य꣢न्तमीयतुः क्षो꣣णी꣢꣫ शिशुं꣣ न꣢ मा꣣त꣡रा꣢ ।
वि꣡श्वा꣢स्ते꣣ स्पृ꣡धः꣢ श्नथयन्त म꣣न्य꣡वे꣢ वृ꣣त्रं꣡ यदि꣢न्द्र꣣ तू꣡र्व꣢सि ॥ १६३८ ॥
விரைந்து செல்லும் உன் வலிமையைப் பின்தொடர்ந்தன இரு உலகங்களும், குழந்தையைப் பின்தொடரும் இரு தாய்கள் போல்; இந்திரா, நீ விருத்திரனை வென்றபோது, உன் சினத்திற்காக எல்லா எதிரிகளும் பலவீனமடைந்தனர்.
2.17.1639
य꣣ज्ञ꣡ इन्द्र꣢꣯मवर्धय꣣द्य꣢꣯द्भूमिं꣣ व्य꣡व꣢र्तयत् ।
च꣣क्राण꣡ ओ꣢प꣣शं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १६३९ ॥
யாகம் இந்திரனை வளர்த்தது; அவன் பூமியை சுழற்றியபோது, வானில் அலங்காரத்தை உண்டாக்கினான்.
2.17.1640
व्य꣢꣣ऽ.न्त꣡रि꣢क्षमतिर꣣न्म꣢दे꣣ सो꣡म꣢स्य रोच꣣ना꣢ ।
इ꣢न्द्रो꣣ य꣡दभि꣢꣯नद्व꣣ल꣢म् ॥ १६४० ॥
களிப்பில் இந்திரன் இடைவெளியைக் கடந்தான்; சோமத்தின் ஒளிகள் பரவின; இந்திரன் வலனைப் பிளந்தபோது.
2.17.1641
उ꣡द्गा आ꣢꣯ज꣣द꣡ङ्गि꣢रोभ्य आ꣣वि꣢ष्कृ꣣ण्व꣡न्गुहा꣢꣯ स꣣तीः꣢ ।
अ꣣र्वा꣡ञ्चं꣢ नुनुदे व꣣ल꣢म् ॥ १६४१ ॥
அங்கிரசர்களுக்காக குகையில் மறைந்திருந்தவற்றை வெளிப்படுத்தி அவர் வெளியே கொண்டுவந்தார்; வலனை நம் பக்கம் திருப்பித் துரத்தினார்.
2.17.1642
त्य꣡मु꣢ वः सत्रा꣣सा꣢हं꣣ वि꣡श्वा꣢सु गी꣣र्ष्वा꣡य꣢तम् ।
आ꣡ च्या꣢वयस्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ १६४२ ॥
எப்போதும் வெல்பவரும் எல்லாப் பாடல்களிலும் போற்றப்படுபவருமான அவரை, உங்கள் பாதுகாப்புக்காக இங்கே அசைத்து வருவிக்கிறீர்கள்.
2.17.1643
यु꣣ध्म꣡ꣳसन्त꣢꣯मन꣣र्वा꣡ण꣢ꣳसोम꣣पा꣡मन꣢꣯पच्युतम् ।
न꣡र꣢मवा꣣र्य꣡क्र꣢तुम् ॥ १६४३ ॥
போர்வீரனும், ஒப்பற்றவனும், சோமம் அருந்துபவனும், வீழ்ச்சியடையாதவனும், தலைவனும், தடுக்க முடியாத சங்கல்ப ஆற்றல் உடையவனும் ஆனவன்.
2.17.1644
शि꣡क्षा꣢ ण इन्द्र रा꣣य꣢꣫ आ पु꣣रु꣢ वि꣣द्वा꣡ꣳऋ꣡चीषम ।
अ꣡वा꣢ नः꣣ पा꣢र्ये꣣ ध꣡ने꣢ ॥ १६४४ ॥
இந்திரா, எங்களுக்கு மிகுந்த செல்வத்தை அருள்வாயாக; நீ அறிந்தவன். ரிக்குகளில் சிறந்தவனே, செல்வப் போரில் கரை சேர்க்கும் உதவியை எங்களுக்கு அளிப்பாயாக.
2.17.1645
त꣢व꣣ त्य꣡दि꣢न्द्रि꣣यं꣢ बृ꣣ह꣢꣫त्तव꣣ द꣡क्ष्म꣢मु꣣त꣡ क्रतु꣢꣯म् ।
व꣡ज्र꣢ꣳ शिशाति धि꣣ष꣢णा꣣ व꣡रे꣢ण्यम् ॥ १६४५ ॥
உன்னுடைய அந்தப் பெரிய வலிமை, உன் திறமை மற்றும் உன் சங்கல்பம்—சிந்தனை அந்த சிறந்த வஜ்ரத்தைக் கூர்மையாக்குகிறது.
2.17.1646
त꣢व꣣ द्यौ꣡रि꣢न्द्र꣣ पौ꣡ꣳस्यं꣢ पृथि꣣वी꣡ व꣢र्धति꣣ श्र꣡वः꣢ ।
त्वा꣢꣫मापः꣣ प꣡र्व꣢तासश्च हिन्विरे ॥ १६४६ ॥
இந்திரா, உன்னால் வானமும் பூமியும் உன் புகழை வளர்க்கின்றன; நீர்களும் மலைகளும் உன்னைத் தூண்டுகின்றன.
2.17.1647
त्वां꣡ विष्णु꣢꣯र्बृ꣣ह꣡न्क्षयो꣢꣯ मि꣣त्रो꣡ गृ꣢णाति꣣ व꣡रु꣢णः ।
त्वा꣡ꣳ शर्धो꣢꣯ मद꣣त्य꣢नु꣣ मा꣡रु꣢तम् ॥ १६४७ ॥
விஷ்ணு, பிருஹத்க்ஷய, மித்ரன், வருணன் உம்மைப் புகழ்கின்றனர்; மருத்துகளின் கூட்டம் உம்மைப் பின்தொடர்ந்து மகிழ்கிறது.
2.17.1648
न꣡म꣢स्ते अग्न꣣ ओ꣡ज꣢से गृ꣣ण꣡न्ति꣢ देव कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣡मै꣢र꣣मि꣡त्र꣢मर्दय ॥ १६४८ ॥
அக்னியே, உமது வலிமைக்கு வணக்கம்; தேவனே, மக்கள் உம்மைப் புகழ்கின்றனர். உமது வலிமையால் பகைவனை நசுக்குவீர்.
2.17.1649
कु꣣वि꣢꣫त्सु नो꣣ ग꣡वि꣢ष्ट꣣ये꣡ऽग्ने꣢ सं꣣वे꣡षि꣢षो र꣣यि꣢म् ।
उ꣡रु꣢कृदु꣣रु꣡ ण꣢स्कृधि ॥ १६४९ ॥
அக்னியே, பசுக்களை விரும்பும் எங்களுக்கு நிச்சயமாக நல்ல செல்வத்தைக் கொண்டு வருவீர்; எங்களுக்காக அதை விரிவாக்குவீர்.
2.17.1650
मा꣡ नो꣢ अग्ने महाध꣣ने꣡ परा꣢꣯ वर्ग्भार꣣भृ꣡द्य꣢था ।
सं꣣व꣢र्ग꣣ꣳ स꣢ꣳ र꣣यिं꣡ ज꣢य ॥ १६५० ॥
அக்னியே, பெரிய போரில் எங்களைத் தூக்கி எறியாதீர், சுமை தாங்குபவன் எறிவதுபோல். ஒன்று சேர்த்து செல்வத்தை வெல்வீர்.
2.17.1651
स꣡म꣢स्य म꣣न्य꣢वे꣣ वि꣢शो꣣ वि꣡श्वा꣢ नमन्त कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
स꣣मुद्रा꣡ये꣢व꣣ सि꣡न्ध꣢वः ॥ १६५१ ॥
அவனது கோபத்திற்கு முன் எல்லா குடிகளும் மக்களும் வணங்கினர்; கடலை நோக்கி ஆறுகள் வளைவதுபோல்.
2.17.1652
वि꣡ चि꣢द्वृ꣣त्र꣢स्य꣣ दो꣡ध꣢तः꣣ शि꣡रो꣢ बिभेद वृ꣣ष्णि꣡ना꣢ ।
व꣡ज्रे꣢ण श꣣त꣡प꣢र्वणा ॥ १६५२ ॥
எதிர்த்த விருத்திரனின் தலையை வலிமையானவன் நூறு முடிச்சுகள் கொண்ட வஜ்ரத்தால் உண்மையில் பிளந்தான்.
2.17.1653
ओ꣢ज꣣स्त꣡द꣢स्य तित्विष उ꣣भे꣢꣫ यत्स꣣म꣡व꣢र्त्तयत् ।
इ꣢न्द्र꣣श्च꣡र्मे꣢व꣣ रो꣡द꣢सी ॥ १६५३ ॥
அவனுடைய அந்த ஆற்றல் ஒளிர்ந்தது; இந்திரன் இரு உலகங்களையும் தோல் போலச் சுருட்டியபோது.
2.17.1654
सु꣣म꣢न्मा꣣ व꣢स्वी꣣ र꣡न्ती꣢ सू꣣न꣡री꣢ ॥ १६५४ ॥
நல்ல மனமுடையவள், செல்வமுடையவள், மகிழ்ச்சியளிப்பவள், அருள் நிறைந்தவள்.
2.17.1655
स꣡रू꣢प वृष꣣न्ना꣡ ग꣢ही꣣मौ꣢ भ꣣द्रौ꣡ धुर्या꣢꣯व꣣भि꣢ ।
ता꣢वि꣣मा꣡ उप꣢꣯ सर्पतः ॥ १६५५ ॥
ஓ காளையே, ஒரே உருவமுடைய, நுகத்தைத் தாங்கும் இரண்டு நல்ல குதிரைகளே, இங்கே வாருங்கள்; அவ்விருவரும் இங்கு அருகில் வருகின்றனர்.
2.17.1656
नी꣢꣯व शी꣣र्षा꣡णि꣢ मृढ्वं꣣ म꣢ध्य꣣ आ꣡प꣢स्य तिष्ठति ।
शृ꣡ङ्गे꣢भिर्द꣣श꣡भि꣢र्दि꣣श꣢न् ॥ १६५६ ॥
தலைகளைத் தாழ்த்தித் தூய்மைப்படுத்துக; அவன் நீர்களின் நடுவில் நிற்கிறான், பத்துக் கொம்புகளால் திசைகளைக் காட்டியபடி.