ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
22.1
तेजोऽसि शुक्रम् अमृतम् आयुष्पा ऽ आयुर् मे पाहि ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ॥ २२.१ ॥
ତୁମେ ତେଜ, ଶୁକ୍ର ଓ ଅମୃତ; ଆୟୁଷର ରକ୍ଷକ। ମୋ ଆୟୁଷ ରକ୍ଷା କର। ଦେବ ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବାହୁରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ।
22.2
इमाम् अगृभ्णन् रशनाम् ऋतस्य पूर्व ऽ आयुषि विदथेषु कव्या ।
सा नो ऽ अस्मिन्त् सुत ऽ आ बभूव ऽ ऋतस्य सामन्त् सरमारपन्ती ॥ २२.२ ॥
ଏହି ରଶନାକୁ ପୂର୍ବ କବିମାନେ ଋତର ଆୟୁଷରେ, ଯଜ୍ଞରେ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ଆମ ଏହି ସୋମାଭିଷବରେ ଋତର ସାମରେ ସରମା ପରି ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
22.3
अभिधा ऽ असि भुवनम् असि यन्तासि धर्ता ।
स त्वम् अग्निं वैश्वानरꣳ सप्रथसं गच्छ स्वाहाकृतः ॥ २२.३ ॥
ତୁମେ ଧାରକ, ଭୁବନ, ନିୟନ୍ତା, ଧର୍ତା। ସେହି ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି ନିକଟକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହାରେ ଅର୍ପିତ ହୋଇ।
22.4
स्वगा त्वा देवेभ्यः प्रजापतये ब्रह्मन्न् अश्वं भन्त्स्यामि देवेभ्यः प्रजापतये तेन राध्यासम् ।
तं बधान देवेभ्यः प्रजापतये तेन राध्नुहि ॥ २२.४ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍! ଦେବତା ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗଗାମୀ କରି ଅଶ୍ୱକୁ (ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ) କାଟିବି; ଦେବତା ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ। ତାକୁ ଦେବତା ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ ବାନ୍ଧ, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧ କର।
22.5
प्रजापतये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
इन्द्राग्निभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वायवे त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यो जुष्टं प्रोक्षामि ।
सर्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यो जुष्टं प्रोक्षामि ।
यो ऽ अर्वन्तं जिघाꣳसति तम् अभ्य् अमीति वरुणः परो मर्तः परः श्वा ॥ २२.५ ॥
ପ୍ରଜାପତି ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ବାୟୁ ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ବିଶ୍ୱଦେବତା ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ସର୍ବଦେବତା ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ଯେ ଅଶ୍ୱକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାକୁ ବରୁଣ ଦୂରରେ ରଖନ୍ତୁ; ଦୂରର ମନୁଷ୍ୟ, ଦୂରର କୁକୁର।
22.6
अग्नये स्वाहा ।
सोमाय स्वाहा ।
अपां मोदाय स्वाहा ।
सवित्रे स्वाहा ।
वायवे स्वाहा ।
विष्णवे स्वाहा ।
इन्द्राय स्वाहा ।
बृहस्पतये स्वाहा ।
मित्राय स्वाहा ।
वरुणाय स्वाहा ॥ २२.६ ॥
ଅଗ୍ନି ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ସୋମ ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ଅପାଂ-ମୋଦ ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ସବିତା ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ବାୟୁ ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ବିଷ୍ଣୁ ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ବୃହସ୍ପତି ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ମିତ୍ର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା। ବରୁଣ ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାହା।
22.7
हिङ्काराय स्वाहा हिङ्कृताय स्वाहा क्रन्दते स्वाहावक्रन्दाय स्वाहा प्रोथते स्वाहा प्रप्रोथाय स्वाहा गन्धाय स्वाहा घ्राताय स्वाहा निविष्टाय स्वाहोपविष्टाय स्वाहा संदिताय स्वाहा वल्गते स्वाहासीनाय स्वाहा शयानाय स्वाहा स्वपते स्वाहा जाग्रते स्वाहा कूजते स्वाहा प्रबुद्धाय स्वाहा विजृम्भमाणाय स्वाहा विचृताय स्वाहा सꣳहानाय स्वाहोपस्थिताय स्वाहाऽयनाय स्वाहा प्रायणाय स्वाहा ॥ २२.७ ॥
ହିଙ୍କାରଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ହିଙ୍କୃତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଚିତ୍କାର କରୁଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଅବକ୍ରନ୍ଦଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଫୁତ୍କାର କରୁଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ପ୍ରପ୍ରୋଥଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଗନ୍ଧଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଆଘ୍ରାତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଶୟନ କରିଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଉପବିଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ବନ୍ଧାଯାଇଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଲମ୍ଫ ଦେଉଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଆସୀନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଶୟାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ନିଦ୍ରା ଯାଉଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଜାଗ୍ରତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। କୂଜନ କରୁଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ପ୍ରବୁଦ୍ଧଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ହାଇ ଦେଉଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ମୁକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ସମବେତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ନିକଟରେ ଛିଡ଼ା ଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଗମନ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
22.8
यते स्वाहा धावते स्वाहोद्द्रावाय स्वाहोद्द्रुताय स्वाहा शूकाराय स्वाहा शूकृताय स्वाहा निषणाय स्वाहोत्थिताय स्वाहा जवाय स्वाहा बलाय स्वाहा विवर्तमानाय स्वाहा विवृत्ताय स्वाहा विधून्वानाय स्वाहा विधूताय स्वाहा शुश्रूषमाणाय स्वाहा शृण्वते स्वाहेक्षमाणाय स्वाहेक्षिताय स्वाहा वीक्षिताय स्वाहा निमेषाय स्वाहा यद् अत्ति तस्मै स्वाहा यत् पिबति तस्मै स्वाहा यन् मूत्रं करोति तस्मै स्वाहा कुर्वते स्वाहा कृताय स्वाहा ॥ २२.८ ॥
ଯିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଉପରକୁ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଉପରକୁ ଦୌଡ଼ି ସାରିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଫୁଙ୍କାର ଦେଉଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଫୁଙ୍କାର ଦେଇ ସାରିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ବସୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଉଠିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ବେଗକୁ ସ୍ୱାହା, ବଳକୁ ସ୍ୱାହା, ଘୂରୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଘୂରି ସାରିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଝଟକୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଝଟକି ସାରିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ମନ ଦେଇ ଶୁଣୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଶୁଣୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଦେଖୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଦେଖି ସାରିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଦୃଷ୍ଟି ପକାଉଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇ ସାରିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ପଲକ ପକାଉଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, ଯାହା ଖାଏ ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା, ଯାହା ପିଏ ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା, ଯାହା ମୂତ୍ର କରେ ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା, କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା, କରି ସାରିଥିବା ଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା।
22.9
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयात् ॥ २२.९ ॥
ସବିତା ଦେବତାଙ୍କର ସେହି ବରେଣ୍ୟ ତେଜକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ; ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
22.10
हिरण्यपाणिमूतये सवितारम् उप ह्वये ।
स चेत्ता देवता पदम् ॥ २२.१० ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତ ସବିତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ସେହି ଦେବତା ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଜାଣନ୍ତି।
22.11
देवस्य चेततो महीं प्र सवितुर् हवामहे ।
सुमतिꣳ सत्यराधसम् ॥ २२.११ ॥
ଜ୍ଞାନୀ ଦେବ ସବିତାଙ୍କର ମହାନ କୃପାକୁ ଆମେ ଆଗରେ ରଖି ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ତାଙ୍କ ସୁମତି ଓ ସତ୍ୟ ଧନ (ଆମେ ମାଗୁ)।
22.12
सुष्टुतिꣳ सुमतीवृधो रातिꣳ सवितुर् ईमहे ।
प्र देवाय मतीविदे ॥ २२.१२ ॥
ସବିତାଙ୍କଠାରୁ ଭଲ ସ୍ତୁତି ଓ ଶୁଭମତି ବଢ଼ାଉଥିବା ଦାନ ଆମେ ମାଗୁ; ମତିକୁ ଜାଣୁଥିବା ସେହି ଦେବତା ପାଇଁ।
22.13
रातिꣳ सत्पतिं महे सवितारम् उप ह्वये ।
आसवं देववीतये ॥ २२.१३ ॥
ସତ୍ୟର ପ୍ରଭୁ, ମହାନ ସବିତାଙ୍କୁ ଦାନ ପାଇଁ ମୁଁ ଡାକେ; ଦେବତାଙ୍କ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ପ୍ରେରକଙ୍କୁ।
22.14
देवस्य सवितुर् मतिम् आसवं विश्वदेव्यम् ।
धिया भगं मनामहे ॥ २२.१४ ॥
ସବିତା ଦେବଙ୍କ ସେହି ପ୍ରେରକ, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ମତିକୁ; ବୁଦ୍ଧିରେ ଭଗଙ୍କୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ।
22.15
अग्निꣳ स्तोमेन बोधय समिधानो ऽ अमर्त्यम् ।
हव्या देवेषु नो दधत् ॥ २२.१५ ॥
ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କର; ସମିଧରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅମର୍ତ୍ୟ ଆମ ହବ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରେ ରଖନ୍ତୁ।
22.16
स हव्यवाड् अमर्त्य ऽ उशिग् दूतश् चनोहितः ।
अग्निर् धिया सम् ऋण्वति ॥ २२.१६ ॥
ସେ ହବ୍ୟବାହକ, ଅମର୍ତ୍ୟ, ଇଚ୍ଛୁକ, ଦୂତରୂପେ ସ୍ଥାପିତ ଅଗ୍ନି ବୁଦ୍ଧିରେ (ଯଜ୍ଞ) ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି।
22.17
अग्निं दूतं पुरो दधे हव्यवाहम् उप ब्रुवे ।
देवाꣳऽ आ सादयाद् इह ॥ २२.१७ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦୂତରୂପେ ଆଗରେ ରଖେ; ହବ୍ୟବାହକଙ୍କୁ କହେ; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ବସାଉନ୍ତୁ।
22.18
अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः ।
गोजीरया रꣳहमाणः पुरन्ध्या ॥ २२.१८ ॥
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବିଧାରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ କ୍ଷୀର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲ। ଗୋଜୀରା ସହ ବେଗରେ, ପୁରନ୍ଧ୍ୟା ସହ।
22.19
विभूर् मात्रा प्रभूः पित्राश्वो ऽसि हयो ऽस्य् अत्यो ऽसि मयो ऽस्य् अर्वासि सप्तिर् असि वाज्य् असि वृषासि नृमणा ऽ असि ।
ययुर् नामासि शिशुर् नामास्य् आदित्यानां पत्वान्व् इहि ।
देवा ऽ आशापाला एतं देवेभ्यो ऽश्वं मेधाय प्रोक्षितꣳ रक्षत् ।
इह रन्तिः ।
इह रमताम् ।
इह धृतिः ।
इह स्वधृतिः स्वाहा ॥ २२.१९ ॥
ତୁମେ ବିଭୁ, ମାତ୍ରାରେ ପ୍ରଭୁ, ପିତା ରୂପରେ ଅଶ୍ୱ। ତୁମେ ହୟ, ଅତ୍ୟ, ମୟ, ଅର୍ବା, ସପ୍ତି, ବାଜୀ, ବୃଷା, ନୃମଣା। ତୁମେ ଯଯୁର୍ ନାମଧାରୀ, ଶିଶୁ ନାମଧାରୀ; ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପଥରେ ଆସ। ଦିଗପାଳ ଦେବତାଗଣ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରୋକ୍ଷିତ ଏହି ଅଶ୍ୱକୁ ମେଧ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ ରନ୍ତି, ଏଠାରେ ରମତାମ୍, ଏଠାରେ ଧୃତି, ଏଠାରେ ସ୍ୱଧୃତି। ସ୍ୱାହା।
22.20
काय स्वाहा कस्मै स्वाहा कतमस्मै स्वाहा स्वाहाधिम् आधीताय स्वाहा मनः प्रजापतये स्वाहाचित्तं विज्ञातायादित्यै स्वाहादित्यै मह्यै स्वाहादित्यै सुमृडीकायै स्वाहा सरस्वत्यै स्वाहा सरस्वत्यै पावकायै स्वाहा सरस्वत्यै बृहत्यै स्वाहा पूष्णे स्वाहा पूष्णे प्रपथ्याय स्वाहा पूष्णे नरंधिषाय स्वाहा त्वष्ट्रे स्वाहा त्वष्ट्रे तुरीपाय स्वाहा त्वष्ट्रे पुरुरूपाय स्वाहा विष्णवे स्वाहा विष्णवे निभूयपाय स्वाहा विष्णवे शिपिविष्टाय स्वाहा ॥ २२.२० ॥
କାହାକୁ ସ୍ୱାହା, କାହାକୁ ସ୍ୱାହା, କେଉଁ (ଉତ୍ତମ) କୁ ସ୍ୱାହା। ଧ୍ୟାନରେ ସ୍ଥିତଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମନ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଚିତ୍ତ, ବିଜ୍ଞାତାଙ୍କୁ, ଅଦିତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଅଦିତି, ମହୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଅଦିତି, ସୁମୃଡୀକାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସରସ୍ୱତୀ, ପାବକାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସରସ୍ୱତୀ, ବୃହତୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ପୂଷଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ପୂଷଣ, ପ୍ରପଥ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ପୂଷଣ, ନରନ୍ଧିଷଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ତ୍ୱଷ୍ଟା, ତୁରୀପଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୁରୁରୂପଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବିଷ୍ଣୁ, ନିଭୂୟପଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବିଷ୍ଣୁ, ଶିପିବିଷ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
22.21
विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ २२.२१ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବନେତାଙ୍କ ସହ ସଖ୍ୟ ବରଣ କରୁ। ସମସ୍ତେ ଧନ କାମନା କରି, ତେଜ ବରଣ କରନ୍ତୁ, ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ସ୍ୱାହା।
22.22
आ ब्रह्मन् ब्राह्मणो ब्रह्मवर्चसी जायताम् आ राष्ट्रे राजन्यः शूर ऽ इषव्यो ऽतिव्याधी महारथो जायतां दोग्ध्री धेनुर् वोढानड्वान् आशुः सप्तिः पुरंधिर् योषा जिष्णू रथेष्ठाः सभेयो युवास्य यजमानस्य वीरो जायतां निकामे-निकामे नः पर्जन्यो वर्षतु फलवत्यो न ऽ ओषधयः पच्यन्तां योगक्षेमो नः कल्पताम् ॥ २२.२२ ॥
ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରହ୍ମତେଜରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଜନ୍ମନ୍ତୁ। ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରାଜନ୍ୟ, ଶୂର, ଧନୁର୍ଧର, ଅଚୂକ ଶରବେଧୀ, ମହାରଥୀ ଜନ୍ମନ୍ତୁ। କ୍ଷୀରଦାୟିନୀ ଗାଈ, ଭାର ବହିବା ବଳଦ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ୱ, ଗୃହସମ୍ପଦରେ ସମୃଦ୍ଧା ନାରୀ, ବିଜୟୀ ରଥାରୂଢ଼, ସଭାଯୋଗ୍ୟ, ଯୁବକ ବୀର ଏହି ଯଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମନ୍ତୁ। ଆମ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ଇଚ୍ଛାରେ ପର୍ଜନ୍ୟ ବର୍ଷୁ, ଫଳବତୀ ଔଷଧି ପରିପକ୍ୱ ହେଉ, ଆମ ଯୋଗକ୍ଷେମ ସିଦ୍ଧ ହେଉ।
22.23
प्राणाय स्वाहापानाय स्वाहा व्यानाय स्वाहा चक्षुषे स्वाहा श्रोत्राय स्वाहा वाचे स्वाहा मनसे स्वाहा ॥ २२.२३ ॥
ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ଅପାନ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ବ୍ୟାନ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ଚକ୍ଷୁ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ଶ୍ରୋତ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ବାକ୍ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ମନ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
22.24
प्राच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा दक्षिणायै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा प्रतीच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहोदीच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहोर्ध्वायै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहावाच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा ॥ २२.२४ ॥
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ନିକଟ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ନିକଟ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ନିକଟ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ନିକଟ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ଊର୍ଧ୍ୱ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ନିକଟ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ଅଧଃ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା। ନିକଟ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା।
22.25
अद्भ्यः स्वाहा वार्भ्यः स्वाहोदकाय स्वाहा तिष्ठन्तीभ्यः स्वाहा स्रवन्तीभ्यः स्वाहा स्यन्दमानाभ्यः स्वाहा कूप्याभ्यः स्वाहा सूद्याभ्यः स्वाहा धार्याभ्यः स्वाहार्णवाय स्वाहा समुद्राय स्वाहा सरिराय स्वाहा ॥ २२.२५ ॥
ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଜଳକୁ ସ୍ୱାହା। ସ୍ଥିର ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ପ୍ରବାହିତ ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବହୁଥିବା ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। କୂପର ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ପୁଷ୍କରିଣୀର ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଧାରିତ ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସମୁଦ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା। ସାଗରକୁ ସ୍ୱାହା। ହ୍ରଦକୁ ସ୍ୱାହା।
22.26
वाताय स्वाहा धूमाय स्वाहाभ्राय स्वाहा मेघाय स्वाहा विद्योतमानाय स्वाहा स्तनयते स्वाहावस्फूर्जते स्वाहा वर्षते स्वाहाववर्षते स्वाहोग्रं वर्षते स्वाहा शीघ्रं वर्षते स्वाहोद्ग्रृह्णते स्वाहोद्ग्रृहीताय स्वाहा प्रुष्णते स्वाहा शीकायते स्वाहा प्रुष्वाभ्यः स्वाहा ह्रादुनीभ्यः स्वाहा नीहाराय स्वाहा ॥ २२.२६ ॥
ବାୟୁ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଧୂମ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ମେଘ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ବର୍ଷା ମେଘ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ବିଜୁଳିର ଚମକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଗର୍ଜନକାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଗଡ଼ଗଡ଼ କରୁଥିବା ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ବର୍ଷଣକାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ତଳକୁ ବର୍ଷଣକାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବର୍ଷଣକାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଶୀଘ୍ର ବର୍ଷଣକାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଊର୍ଧ୍ୱକୁ ଧାରଣକାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଊର୍ଧ୍ୱକୁ ଧୃତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଛିଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। କୁହୁଡ଼ିରେ ପରିଣତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଛିଞ୍ଚିବାକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଗର୍ଜନକାରିଣୀ ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ନୀହାର ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
22.27
अग्नये स्वाहा सोमाय स्वाहेन्द्राय स्वाहा पृथिव्यै स्वाहान्तरिक्षाय स्वाहा दिवे स्वाहा दिग्भ्यः स्वाहाशाभ्यः स्वाहोर्व्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा ॥ २२.२७ ॥
ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ସୋମ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଦ୍ୟୁଲୋକ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଦିଗ ସମୂହ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଦିଗ ସମୂହ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ବିସ୍ତୃତ ଦିଗ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଏହି ପାଖ ଦିଗ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
22.28
नक्षत्रेभ्यः स्वाहा नक्षत्रियेभ्यः स्वाहाहोरात्रेभ्यः स्वाहार्धमासेभ्यः स्वाहा मासेभ्यः स्वाहा ऽ ऋतुभ्यः स्वाहार्तवेभ्यः स्वाहा संवत्सराय स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याꣳ स्वाहा चन्द्राय स्वाहा सूर्याय स्वाहा रश्मिभ्यः स्वाहा वसुभ्यः स्वाहा रुद्रेभ्यः स्वाहादित्येभ्यः स्वाहा मरुद्भ्यः स्वाहा विश्वेभ्यो देवेभ्यः स्वाहा मूलेभ्यः स्वाहा शाखाभ्यः स्वाहा वनस्पतिभ्यः स्वाहा पुष्पेभ्यः स्वाहा फलेभ्यः स्वाहौषधीभ्यः स्वाहा ॥ २२.२८ ॥
ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ନାକ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଅହୋରାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଅର୍ଧମାସମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମାସମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଋତୁମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଆର୍ତବମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସଂବତ୍ସରକୁ ସ୍ୱାହା। ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱାହା। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ରଶ୍ମିମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବସୁମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମରୁତମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମୂଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଶାଖାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ପୁଷ୍ପମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଫଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଔଷଧିମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
22.29
पृथिव्यै स्वाहान्तरिक्षाय स्वाहा दिवे स्वाहा सूर्याय स्वाहा चन्द्राय स्वाहा नक्षत्रेभ्यः स्वाहाद्भ्यः स्वाहौषधीभ्यः स्वाहा वनस्पतिभ्यः स्वाहा परिप्लवेभ्यः स्वाहा चराचरेभ्यः स्वाहा सरीसृपेभ्यः स्वाहा ॥ २२.२९ ॥
ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱାହା। ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ସ୍ୱାହା। ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଜଳମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଔଷଧିମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଭ୍ରମଣଶୀଳ ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସରୀସୃପମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
22.30
असवे स्वाहा वसवे स्वाहा विभुवे स्वाहा विवस्वते स्वाहा गणश्रिये स्वाहा गणपतये स्वाहाभिभुवे स्वाहाधिपतये स्वाहा शूषाय स्वाहा सꣳसर्पाय स्वाहा चन्द्राय स्वाहा ज्योतिषे स्वाहा मलिम्लुचाय स्वाहा दिवा पतयते स्वाहा ॥ २२.३० ॥
ଅସୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବସୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବିଭୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବିବସ୍ୱାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଗଣଶ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଗଣପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଅଭିଭୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଅଧିପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଶୂଷଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସଂସର୍ପଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଜ୍ୟୋତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମଲିମ୍ଲୁଚଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଦିନରେ ଉଡ଼ନ୍ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
22.31
मधवे स्वाहा माधवाय स्वाहा शुक्राय स्वाहा शुचये स्वाहा नभसे स्वाहा नभस्याय स्वाहाहेषाय स्वाहोर्जाय स्वाहा सहसे स्वाहा सहस्याय स्वाहा तपसे स्वाहा तपस्याय स्वाहाꣳहसस्पतये स्वाहा ॥ २२.३१ ॥
ମଧୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମାଧବଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଶୁଚିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ନଭସଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ନଭସ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ହେଷଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଊର୍ଜଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସହସଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସହସ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ତପସଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ତପସ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଅଂହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
22.32
वाजाय स्वाहा प्रसवाय स्वाहापिजाय स्वाहा क्रतवे स्वाहा स्वः स्वाहा मूर्ध्ने स्वाहा व्यश्नुविने स्वाहान्त्याय स्वाहान्त्याय भौवनाय स्वाहा भुवनस्य पतये स्वाहाधिपतये स्वाहा प्रजापतये स्वाहा ॥ २२.३२ ॥
ବାଜାୟ ସ୍ୱାହା, ପ୍ରସବାୟ ସ୍ୱାହା, ଅପିଜାୟ ସ୍ୱାହା, କ୍ରତବେ ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଃ ସ୍ୱାହା, ମୂର୍ଧ୍ନେ ସ୍ୱାହା, ବ୍ୟଶ୍ନୁବିନେ ସ୍ୱାହା, ଅନ୍ତ୍ୟାୟ ସ୍ୱାହା, ଭୌବନାୟ ସ୍ୱାହା, ଭୁବନସ୍ୟ ପତୟେ ସ୍ୱାହା, ଅଧିପତୟେ ସ୍ୱାହା, ପ୍ରଜାପତୟେ ସ୍ୱାହା।
22.33
आयुर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा प्राणो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहापानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा व्यानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहोदानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा समानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा चक्षुर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा श्रोत्रं यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा वाग् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा मनो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहात्मा यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ब्रह्मा यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ज्योतिर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा स्वर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा पृष्ठं यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा यज्ञो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ॥ २२.३३ ॥
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଅପାନ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାନ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଉଦାନ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମାନ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ଷୁ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୋତ୍ର ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବାକ୍ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମନ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୟୋତି ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱଃ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୃଷ୍ଠ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ସମର୍ଥ ହେଉ, ସ୍ୱାହା।
22.34
एकस्मै स्वाहा द्वाभ्याꣳ स्वाहा शताय स्वाहैकशताय स्वाहा व्युष्ट्यै स्वाहा स्वर्गाय स्वाहा ॥ २२.३४ ॥
ଏକ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଦୁଇ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଶହେ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଏକ ଶହ ଏକ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ବ୍ୟୁଷ୍ଟି (ଉଷାର ଆଲୋକ) ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।