Yajurveda · Adhyāya 22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
22.1
तेजोऽसि शुक्रम् अमृतम् आयुष्पा ऽ आयुर् मे पाहि ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ॥ २२.१ ॥
Du bist Glanz, leuchtend und unsterblich, Hüter des Lebens; beschütze mein Leben. Durch den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins und den Händen Pūṣans, ergreife ich dich.
22.2
इमाम् अगृभ्णन् रशनाम् ऋतस्य पूर्व ऽ आयुषि विदथेषु कव्या ।
सा नो ऽ अस्मिन्त् सुत ऽ आ बभूव ऽ ऋतस्य सामन्त् सरमारपन्ती ॥ २२.२ ॥
Die früheren Seher ergriffen dieses Seil im Leben der ṛta-Ordnung, bei den Riten, unter den Weisen. Bei dieser unserer Pressung ist sie geworden, im Gesang der ṛta-Ordnung, wie Saramā, die sich nähert.
22.3
अभिधा ऽ असि भुवनम् असि यन्तासि धर्ता ।
स त्वम् अग्निं वैश्वानरꣳ सप्रथसं गच्छ स्वाहाकृतः ॥ २२.३ ॥
Du bist der Halter, die Welt, der Lenker, der Träger. Du, so beschaffen, geh zu dem weit ausgebreiteten Agni Vaiśvānara, mit svāhā dargebracht.
22.4
स्वगा त्वा देवेभ्यः प्रजापतये ब्रह्मन्न् अश्वं भन्त्स्यामि देवेभ्यः प्रजापतये तेन राध्यासम् ।
तं बधान देवेभ्यः प्रजापतये तेन राध्नुहि ॥ २२.४ ॥
O Brahman, nachdem ich dich für die Götter und für Prajāpati zum Himmelsgänger gemacht habe, werde ich das Pferd (für das Opfer) zerteilen; für die Götter und für Prajāpati möge ich dadurch gedeihen. Binde ihn für die Götter und für Prajāpati; lass ihn dadurch gedeihen.
22.5
प्रजापतये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
इन्द्राग्निभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वायवे त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यो जुष्टं प्रोक्षामि ।
सर्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यो जुष्टं प्रोक्षामि ।
यो ऽ अर्वन्तं जिघाꣳसति तम् अभ्य् अमीति वरुणः परो मर्तः परः श्वा ॥ २२.५ ॥
Ich besprenge dich, angenommen für Prajāpati. Ich besprenge dich, angenommen für Indra und Agni. Ich besprenge dich, angenommen für Vāyu. Ich besprenge dich, angenommen für alle Götter. Ich besprenge dich, angenommen für alle Götter. Möge Varuṇa fernhalten, wer das Pferd verletzen will: den fernen Menschen, den fernen Hund.
22.6
अग्नये स्वाहा ।
सोमाय स्वाहा ।
अपां मोदाय स्वाहा ।
सवित्रे स्वाहा ।
वायवे स्वाहा ।
विष्णवे स्वाहा ।
इन्द्राय स्वाहा ।
बृहस्पतये स्वाहा ।
मित्राय स्वाहा ।
वरुणाय स्वाहा ॥ २२.६ ॥
Svāhā dem Agni. Svāhā dem Soma. Svāhā der Freude der Wasser. Svāhā dem Savitṛ. Svāhā dem Vāyu. Svāhā dem Viṣṇu. Svāhā dem Indra. Svāhā dem Bṛhaspati. Svāhā dem Mitra. Svāhā dem Varuṇa.
22.7
हिङ्काराय स्वाहा हिङ्कृताय स्वाहा क्रन्दते स्वाहावक्रन्दाय स्वाहा प्रोथते स्वाहा प्रप्रोथाय स्वाहा गन्धाय स्वाहा घ्राताय स्वाहा निविष्टाय स्वाहोपविष्टाय स्वाहा संदिताय स्वाहा वल्गते स्वाहासीनाय स्वाहा शयानाय स्वाहा स्वपते स्वाहा जाग्रते स्वाहा कूजते स्वाहा प्रबुद्धाय स्वाहा विजृम्भमाणाय स्वाहा विचृताय स्वाहा सꣳहानाय स्वाहोपस्थिताय स्वाहाऽयनाय स्वाहा प्रायणाय स्वाहा ॥ २२.७ ॥
Svāhā dem Wiehern! Svāhā dem, der gewiehert hat! Svāhā dem, der schreit! Svāhā dem Klagen! Svāhā dem, der schnaubt! Svāhā dem, der hervorschnaubt! Svāhā dem Duft! Svāhā dem, der gerochen hat! Svāhā dem, der sich niedergelegt hat! Svāhā dem, der sich gesetzt hat! Svāhā dem Gebundenen! Svāhā dem, der springt! Svāhā dem Sitzenden! Svāhā dem Liegenden! Svāhā dem Schlafenden! Svāhā dem Wachenden! Svāhā dem, der gurrt! Svāhā dem Erwachten! Svāhā dem, der gähnt! Svāhā dem Gelösten! Svāhā dem Versammelten! Svāhā dem, der nahe getreten ist! Svāhā dem Gehen! Svāhā dem Aufbruch!
22.8
यते स्वाहा धावते स्वाहोद्द्रावाय स्वाहोद्द्रुताय स्वाहा शूकाराय स्वाहा शूकृताय स्वाहा निषणाय स्वाहोत्थिताय स्वाहा जवाय स्वाहा बलाय स्वाहा विवर्तमानाय स्वाहा विवृत्ताय स्वाहा विधून्वानाय स्वाहा विधूताय स्वाहा शुश्रूषमाणाय स्वाहा शृण्वते स्वाहेक्षमाणाय स्वाहेक्षिताय स्वाहा वीक्षिताय स्वाहा निमेषाय स्वाहा यद् अत्ति तस्मै स्वाहा यत् पिबति तस्मै स्वाहा यन् मूत्रं करोति तस्मै स्वाहा कुर्वते स्वाहा कृताय स्वाहा ॥ २२.८ ॥
Heil (svāhā) dem, der geht; Heil dem, der läuft; Heil dem, der hinaufläuft; Heil dem, der hinaufgelaufen ist; Heil dem, der schnaubt; Heil dem, der geschnaubt hat; Heil dem, der sich setzt; Heil dem, der sich erhoben hat; Heil der Schnelligkeit; Heil der Stärke; Heil dem, der sich wendet; Heil dem, der sich gewendet hat; Heil dem, der schüttelt; Heil dem, der geschüttelt hat; Heil dem, der aufmerksam lauscht; Heil dem, der hört; Heil dem, der blickt; Heil dem, der geblickt hat; Heil dem, der den Blick richtet; Heil dem, der den Blick gerichtet hat; Heil dem, der blinzelt; Heil dem, was frisst; Heil dem, was trinkt; Heil dem, was Harn lässt; Heil dem, der handelt; Heil dem, der gehandelt hat.
22.9
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयात् ॥ २२.९ ॥
Wir meditieren über den erwünschten Glanz des Gottes Savitṛ; möge er unsere Gedanken antreiben.
22.10
हिरण्यपाणिमूतये सवितारम् उप ह्वये ।
स चेत्ता देवता पदम् ॥ २२.१० ॥
Ich rufe Savitṛ mit den goldenen Händen zum Schutz an; er ist der Gott, der diesen Platz kennt.
22.11
देवस्य चेततो महीं प्र सवितुर् हवामहे ।
सुमतिꣳ सत्यराधसम् ॥ २२.११ ॥
Wir rufen die große Gunst des weisen Gottes Savitṛ an; wir erbitten seinen guten Willen und seinen wahren Reichtum.
22.12
सुष्टुतिꣳ सुमतीवृधो रातिꣳ सवितुर् ईमहे ।
प्र देवाय मतीविदे ॥ २२.१२ ॥
Wir erbitten von Savitṛ ein gutes Lob und eine Gabe, die gute Gesinnung mehrt, für den Gott, der den Gedanken findet.
22.13
रातिꣳ सत्पतिं महे सवितारम् उप ह्वये ।
आसवं देववीतये ॥ २२.१३ ॥
Ich rufe den großen Savitṛ, Herrn der Wahrheit, um eine Gabe an, den Antreiber zum Genuss der Götter.
22.14
देवस्य सवितुर् मतिम् आसवं विश्वदेव्यम् ।
धिया भगं मनामहे ॥ २२.१४ ॥
Mit Einsicht sinnen wir auf den antreibenden Gedanken des Gottes Savitṛ, der allen Göttern gehört, und auf das Glück, das er gewährt.
22.15
अग्निꣳ स्तोमेन बोधय समिधानो ऽ अमर्त्यम् ।
हव्या देवेषु नो दधत् ॥ २२.१५ ॥
Weck Agni, den mit Brennholz entzündeten Unsterblichen, mit Lob; er möge unsere Opfergaben unter die Götter legen.
22.16
स हव्यवाड् अमर्त्य ऽ उशिग् दूतश् चनोहितः ।
अग्निर् धिया सम् ऋण्वति ॥ २२.१६ ॥
Jener unsterbliche Träger der Opfergaben, verlangend, als Bote eingesetzt, richtet das Opfer mit Einsicht wohl her: Agni.
22.17
अग्निं दूतं पुरो दधे हव्यवाहम् उप ब्रुवे ।
देवाꣳऽ आ सादयाद् इह ॥ २२.१७ ॥
Ich stelle Agni als Boten voran und spreche zum Träger der Opfergaben: Er möge die Götter hier niedersetzen.
22.18
अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः ।
गोजीरया रꣳहमाणः पुरन्ध्या ॥ २२.१८ ॥
O reinigender Soma, du hast durch deine Kraft im Halt die Sonne und die Milch hervorgebracht, eilend mit Gojīrā und Puraṃdhyā.
22.19
विभूर् मात्रा प्रभूः पित्राश्वो ऽसि हयो ऽस्य् अत्यो ऽसि मयो ऽस्य् अर्वासि सप्तिर् असि वाज्य् असि वृषासि नृमणा ऽ असि ।
ययुर् नामासि शिशुर् नामास्य् आदित्यानां पत्वान्व् इहि ।
देवा ऽ आशापाला एतं देवेभ्यो ऽश्वं मेधाय प्रोक्षितꣳ रक्षत् ।
इह रन्तिः ।
इह रमताम् ।
इह धृतिः ।
इह स्वधृतिः स्वाहा ॥ २२.१९ ॥
Du bist allgegenwärtig, mächtig an Maß, ein Pferd als Vater; du bist schnell, ein Läufer, erfreulich, ein Renner, galoppierend, kraftvoll, männlich, den Menschen erfreuend. Du trägst den Namen Yayur und den Namen Śiśu; komm auf dem Pfad der Ādityas. O Götter, Hüter der Richtungen, schützt dieses für die Götter besprengte Pferd für das Opfer. Hier sei Freude, hier freue er sich, hier Festigkeit, hier Selbsthalt. Svāhā.
22.20
काय स्वाहा कस्मै स्वाहा कतमस्मै स्वाहा स्वाहाधिम् आधीताय स्वाहा मनः प्रजापतये स्वाहाचित्तं विज्ञातायादित्यै स्वाहादित्यै मह्यै स्वाहादित्यै सुमृडीकायै स्वाहा सरस्वत्यै स्वाहा सरस्वत्यै पावकायै स्वाहा सरस्वत्यै बृहत्यै स्वाहा पूष्णे स्वाहा पूष्णे प्रपथ्याय स्वाहा पूष्णे नरंधिषाय स्वाहा त्वष्ट्रे स्वाहा त्वष्ट्रे तुरीपाय स्वाहा त्वष्ट्रे पुरुरूपाय स्वाहा विष्णवे स्वाहा विष्णवे निभूयपाय स्वाहा विष्णवे शिपिविष्टाय स्वाहा ॥ २२.२० ॥
Wem svāhā, wem svāhā, wem (dem Höchsten) svāhā. Svāhā dem, der in der Meditation gefestigt ist. Svāhā Prajāpati, dem Geist. Svāhā Aditi, dem erkennenden Gedanken. Svāhā der großen Aditi. Svāhā der gnädigen Aditi, der Glück spendenden. Svāhā Sarasvatī. Svāhā der reinigenden Sarasvatī. Svāhā der großen Sarasvatī. Svāhā Pūṣan. Svāhā Pūṣan der Wege. Svāhā Pūṣan, dem Bezwinger der Menschen. Svāhā Tvaṣṭṛ. Svāhā dem schnellen Tvaṣṭṛ. Svāhā dem vielgestaltigen Tvaṣṭṛ. Svāhā Viṣṇu. Svāhā Viṣṇu, dem Hüter der Wohnstatt. Svāhā Viṣṇu, dem Durchdringer der Strahlen.
22.21
विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ २२.२१ ॥
Jeder Sterbliche wähle die Freundschaft des Führers der Götter. Alle, die nach Reichtum verlangen, wählen den Glanz, zum Gedeihen. Svāhā.
22.22
आ ब्रह्मन् ब्राह्मणो ब्रह्मवर्चसी जायताम् आ राष्ट्रे राजन्यः शूर ऽ इषव्यो ऽतिव्याधी महारथो जायतां दोग्ध्री धेनुर् वोढानड्वान् आशुः सप्तिः पुरंधिर् योषा जिष्णू रथेष्ठाः सभेयो युवास्य यजमानस्य वीरो जायतां निकामे-निकामे नः पर्जन्यो वर्षतु फलवत्यो न ऽ ओषधयः पच्यन्तां योगक्षेमो नः कल्पताम् ॥ २२.२२ ॥
Möge im Brahman ein Brahmane geboren werden, mit heiliger Glanzkraft begabt. Möge im Reich ein Krieger geboren werden: ein Held, geschickt im Bogen, mit untrüglichem Schuss, ein großer Wagenkämpfer. Möge diesem Opferherrn eine milchgebende Kuh, ein Zugochse, ein schnelles Pferd, eine haushaltsreiche Frau, ein siegreicher Wagenstreiter, der Versammlung würdig, ein junger Held geboren werden. Für uns, sooft wir es wünschen, möge Parjanya regnen; mögen die fruchtbaren Kräuter reifen; möge unser Wohlergehen gesichert sein.
22.23
प्राणाय स्वाहापानाय स्वाहा व्यानाय स्वाहा चक्षुषे स्वाहा श्रोत्राय स्वाहा वाचे स्वाहा मनसे स्वाहा ॥ २२.२३ ॥
Svāhā dem Atem (prāṇa). Svāhā dem Ausatem (apāna). Svāhā dem verteilten Atem (vyāna). Svāhā dem Auge. Svāhā dem Ohr. Svāhā der Rede. Svāhā dem Geist.
22.24
प्राच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा दक्षिणायै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा प्रतीच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहोदीच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहोर्ध्वायै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहावाच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा ॥ २२.२४ ॥
Svāhā der östlichen Richtung. Svāhā der nahen Richtung. Svāhā der südlichen Richtung. Svāhā der nahen Richtung. Svāhā der westlichen Richtung. Svāhā der nahen Richtung. Svāhā der nördlichen Richtung. Svāhā der nahen Richtung. Svāhā der oberen Richtung. Svāhā der nahen Richtung. Svāhā der unteren Richtung. Svāhā der nahen Richtung.
22.25
अद्भ्यः स्वाहा वार्भ्यः स्वाहोदकाय स्वाहा तिष्ठन्तीभ्यः स्वाहा स्रवन्तीभ्यः स्वाहा स्यन्दमानाभ्यः स्वाहा कूप्याभ्यः स्वाहा सूद्याभ्यः स्वाहा धार्याभ्यः स्वाहार्णवाय स्वाहा समुद्राय स्वाहा सरिराय स्वाहा ॥ २२.२५ ॥
Svāhā den Wassern. Svāhā den Wassern. Svāhā dem Wasser. Svāhā den stehenden Wassern. Svāhā den fließenden Wassern. Svāhā den strömenden Wassern. Svāhā den Brunnenwassern. Svāhā den Teichwassern. Svāhā den zurückgehaltenen Wassern. Svāhā dem Ozean. Svāhā dem Meer. Svāhā dem See.
22.26
वाताय स्वाहा धूमाय स्वाहाभ्राय स्वाहा मेघाय स्वाहा विद्योतमानाय स्वाहा स्तनयते स्वाहावस्फूर्जते स्वाहा वर्षते स्वाहाववर्षते स्वाहोग्रं वर्षते स्वाहा शीघ्रं वर्षते स्वाहोद्ग्रृह्णते स्वाहोद्ग्रृहीताय स्वाहा प्रुष्णते स्वाहा शीकायते स्वाहा प्रुष्वाभ्यः स्वाहा ह्रादुनीभ्यः स्वाहा नीहाराय स्वाहा ॥ २२.२६ ॥
Svāhā dem Wind. Svāhā dem Rauch. Svāhā der Wolke. Svāhā der Regenwolke. Svāhā dem, der vom Blitz erglänzt. Svāhā dem Donnernden. Svāhā dem Rauschenden. Svāhā dem Regnenden. Svāhā dem hinabregnenden. Svāhā dem heftig Regnenden. Svāhā dem schnell Regnenden. Svāhā dem Emporhebenden. Svāhā dem Emporgehobenen. Svāhā dem Sprühenden. Svāhā dem zu Nebel Werdenden. Svāhā den Sprühenden. Svāhā den donnernden Frauen. Svāhā dem Nebel.
22.27
अग्नये स्वाहा सोमाय स्वाहेन्द्राय स्वाहा पृथिव्यै स्वाहान्तरिक्षाय स्वाहा दिवे स्वाहा दिग्भ्यः स्वाहाशाभ्यः स्वाहोर्व्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा ॥ २२.२७ ॥
Svāhā dem Agni. Svāhā dem Soma. Svāhā dem Indra. Svāhā der Erde. Svāhā dem Luftraum. Svāhā dem Himmel. Svāhā den Weltgegenden. Svāhā den Richtungen. Svāhā der weiten Richtung. Svāhā der Richtung diesseits.
22.28
नक्षत्रेभ्यः स्वाहा नक्षत्रियेभ्यः स्वाहाहोरात्रेभ्यः स्वाहार्धमासेभ्यः स्वाहा मासेभ्यः स्वाहा ऽ ऋतुभ्यः स्वाहार्तवेभ्यः स्वाहा संवत्सराय स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याꣳ स्वाहा चन्द्राय स्वाहा सूर्याय स्वाहा रश्मिभ्यः स्वाहा वसुभ्यः स्वाहा रुद्रेभ्यः स्वाहादित्येभ्यः स्वाहा मरुद्भ्यः स्वाहा विश्वेभ्यो देवेभ्यः स्वाहा मूलेभ्यः स्वाहा शाखाभ्यः स्वाहा वनस्पतिभ्यः स्वाहा पुष्पेभ्यः स्वाहा फलेभ्यः स्वाहौषधीभ्यः स्वाहा ॥ २२.२८ ॥
Svāhā den Nakṣatras! Svāhā den Nakṣatriyas! Svāhā den Ahorātras! Svāhā den Ardhamāsas! Svāhā den Māsas! Svāhā den Ṛtus! Svāhā den Ārtavas! Svāhā dem Saṃvatsara! Svāhā Dyāvāpṛthivī! Svāhā Candra! Svāhā Sūrya! Svāhā den Raśmis! Svāhā den Vasus! Svāhā den Rudras! Svāhā den Ādityas! Svāhā den Marut! Svāhā allen Devas! Svāhā den Wurzeln! Svāhā den Zweigen! Svāhā den Vanaspatis! Svāhā den Blüten! Svāhā den Früchten! Svāhā den Kräutern!
22.29
पृथिव्यै स्वाहान्तरिक्षाय स्वाहा दिवे स्वाहा सूर्याय स्वाहा चन्द्राय स्वाहा नक्षत्रेभ्यः स्वाहाद्भ्यः स्वाहौषधीभ्यः स्वाहा वनस्पतिभ्यः स्वाहा परिप्लवेभ्यः स्वाहा चराचरेभ्यः स्वाहा सरीसृपेभ्यः स्वाहा ॥ २२.२९ ॥
Der Erde, svāhā. Dem Luftraum, svāhā. Dem Himmel, svāhā. Der Sonne, svāhā. Dem Mond, svāhā. Den Sternen, svāhā. Den Wassern, svāhā. Den Kräutern, svāhā. Den Bäumen, svāhā. Den umherziehenden Gestirnen, svāhā. Den beweglichen und unbeweglichen Wesen, svāhā. Den Kriechtieren, svāhā.
22.30
असवे स्वाहा वसवे स्वाहा विभुवे स्वाहा विवस्वते स्वाहा गणश्रिये स्वाहा गणपतये स्वाहाभिभुवे स्वाहाधिपतये स्वाहा शूषाय स्वाहा सꣳसर्पाय स्वाहा चन्द्राय स्वाहा ज्योतिषे स्वाहा मलिम्लुचाय स्वाहा दिवा पतयते स्वाहा ॥ २२.३० ॥
Dem Asu, svāhā. Dem Vasu, svāhā. Dem Vibhu, svāhā. Dem Vivasvat, svāhā. Dem Glanz der Scharen, svāhā. Dem Herrn der Scharen, svāhā. Dem Überwältiger, svāhā. Dem Herrscher, svāhā. Dem Sūṣa, svāhā. Dem Umherschreitenden, svāhā. Dem Mond, svāhā. Dem Licht, svāhā. Dem Dieb der Finsternis, svāhā. Dem am Tag Fliegenden, svāhā.
22.31
मधवे स्वाहा माधवाय स्वाहा शुक्राय स्वाहा शुचये स्वाहा नभसे स्वाहा नभस्याय स्वाहाहेषाय स्वाहोर्जाय स्वाहा सहसे स्वाहा सहस्याय स्वाहा तपसे स्वाहा तपस्याय स्वाहाꣳहसस्पतये स्वाहा ॥ २२.३१ ॥
Dem Madhu, svāhā. Dem Nachkommen des Madhu, svāhā. Dem Strahlenden, svāhā. Dem Reinen, svāhā. Dem Nebel, svāhā. Dem zum Nebel Gehörigen, svāhā. Dem Wiehernden, svāhā. Der Kraft und Nahrung, svāhā. Der Stärke, svāhā. Dem Starken, svāhā. Der Askese, svāhā. Dem zur Askese Gehörigen, svāhā. Dem Herrn der Not, svāhā.
22.32
वाजाय स्वाहा प्रसवाय स्वाहापिजाय स्वाहा क्रतवे स्वाहा स्वः स्वाहा मूर्ध्ने स्वाहा व्यश्नुविने स्वाहान्त्याय स्वाहान्त्याय भौवनाय स्वाहा भुवनस्य पतये स्वाहाधिपतये स्वाहा प्रजापतये स्वाहा ॥ २२.३२ ॥
Svāhā der Kraft! Svāhā dem Antrieb! Svāhā dem aus gleicher Art Geborenen! Svāhā dem Willen! Svāhā dem Himmel! Svāhā dem Haupt! Svāhā dem Erreichenden! Svāhā dem Letzten! Svāhā dem Weltlichen! Svāhā dem Herrn der Welten! Svāhā dem Oberherrn! Svāhā dem Prajāpati, Herrn der Geschöpfe!
22.33
आयुर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा प्राणो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहापानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा व्यानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहोदानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा समानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा चक्षुर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा श्रोत्रं यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा वाग् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा मनो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहात्मा यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ब्रह्मा यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ज्योतिर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा स्वर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा पृष्ठं यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा यज्ञो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ॥ २२.३३ ॥
Das Leben werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Einatem (prāṇa) werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Ausatem (apāna) werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Verteilungsatem (vyāna) werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Aufwärtsatem (udāna) werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Ausgleichsatem (samāna) werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Das Auge werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Das Ohr werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Die Rede werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Geist werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Das Selbst (ātman) werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Brahmā werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Das Licht werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Himmel (svar) werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Der Rücken werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā. Das Opfer werde durch das Opfer tauglich gemacht, svāhā.
22.34
एकस्मै स्वाहा द्वाभ्याꣳ स्वाहा शताय स्वाहैकशताय स्वाहा व्युष्ट्यै स्वाहा स्वर्गाय स्वाहा ॥ २२.३४ ॥
Für eins, svāhā. Für zwei, svāhā. Für hundert, svāhā. Für hundertundeins, svāhā. Für den Morgenglanz (vyuṣṭi), svāhā. Für die himmlische Welt (svarga), svāhā.