Yajurveda · Adhyāya 22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
22.1
तेजोऽसि शुक्रम् अमृतम् आयुष्पा ऽ आयुर् मे पाहि ।
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे ॥ २२.१ ॥
És brilho, resplandecente e imortal, guardião da vida; protege a minha vida. Pelo impulso do deus Savitṛ, com os braços dos Aśvin e as mãos de Pūṣan, eu te tomo.
22.2
इमाम् अगृभ्णन् रशनाम् ऋतस्य पूर्व ऽ आयुषि विदथेषु कव्या ।
सा नो ऽ अस्मिन्त् सुत ऽ आ बभूव ऽ ऋतस्य सामन्त् सरमारपन्ती ॥ २२.२ ॥
Os videntes antigos seguraram esta corda na vida do ṛta, nos ritos, entre os sábios. Nesta nossa prensagem ela tornou-se, no canto do ṛta, como Saramā que se aproxima.
22.3
अभिधा ऽ असि भुवनम् असि यन्तासि धर्ता ।
स त्वम् अग्निं वैश्वानरꣳ सप्रथसं गच्छ स्वाहाकृतः ॥ २२.३ ॥
És o sustentador, o mundo, o regulador, o suporte. Tu, assim constituído, vai ao vasto Agni Vaiśvānara, oferecido com svāhā.
22.4
स्वगा त्वा देवेभ्यः प्रजापतये ब्रह्मन्न् अश्वं भन्त्स्यामि देवेभ्यः प्रजापतये तेन राध्यासम् ।
तं बधान देवेभ्यः प्रजापतये तेन राध्नुहि ॥ २२.४ ॥
Ó Brahman! Tendo-te feito ir ao céu para os deuses e para Prajāpati, cortarei o cavalo (para o sacrifício); para os deuses e para Prajāpati, que eu prospere com isso. Ata-o para os deuses e para Prajāpati; faz com que ele prospere por isso.
22.5
प्रजापतये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
इन्द्राग्निभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
वायवे त्वा जुष्टं प्रोक्षामि ।
विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यो जुष्टं प्रोक्षामि ।
सर्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यो जुष्टं प्रोक्षामि ।
यो ऽ अर्वन्तं जिघाꣳसति तम् अभ्य् अमीति वरुणः परो मर्तः परः श्वा ॥ २२.५ ॥
Asperjo você, aceito para Prajāpati. Asperjo você, aceito para Indra e Agni. Asperjo você, aceito para Vāyu. Asperjo você, aceito para todos os deuses. Asperjo você, aceito para todos os deuses. Que Varuṇa afaste quem deseja ferir o cavalo: o homem distante, o cão distante.
22.6
अग्नये स्वाहा ।
सोमाय स्वाहा ।
अपां मोदाय स्वाहा ।
सवित्रे स्वाहा ।
वायवे स्वाहा ।
विष्णवे स्वाहा ।
इन्द्राय स्वाहा ।
बृहस्पतये स्वाहा ।
मित्राय स्वाहा ।
वरुणाय स्वाहा ॥ २२.६ ॥
Svāhā a Agni. Svāhā a Soma. Svāhā ao deleite das águas. Svāhā a Savitṛ. Svāhā a Vāyu. Svāhā a Viṣṇu. Svāhā a Indra. Svāhā a Bṛhaspati. Svāhā a Mitra. Svāhā a Varuṇa.
22.7
हिङ्काराय स्वाहा हिङ्कृताय स्वाहा क्रन्दते स्वाहावक्रन्दाय स्वाहा प्रोथते स्वाहा प्रप्रोथाय स्वाहा गन्धाय स्वाहा घ्राताय स्वाहा निविष्टाय स्वाहोपविष्टाय स्वाहा संदिताय स्वाहा वल्गते स्वाहासीनाय स्वाहा शयानाय स्वाहा स्वपते स्वाहा जाग्रते स्वाहा कूजते स्वाहा प्रबुद्धाय स्वाहा विजृम्भमाणाय स्वाहा विचृताय स्वाहा सꣳहानाय स्वाहोपस्थिताय स्वाहाऽयनाय स्वाहा प्रायणाय स्वाहा ॥ २२.७ ॥
Svāhā ao relincho! Svāhā ao que relinchou! Svāhā ao que grita! Svāhā ao lamento! Svāhā ao que bufa! Svāhā ao que bufa para fora! Svāhā ao cheiro! Svāhā ao que cheirou! Svāhā ao que se deitou! Svāhā ao que se sentou! Svāhā ao amarrado! Svāhā ao que salta! Svāhā ao sentado! Svāhā ao que jaz! Svāhā ao que dorme! Svāhā ao que está desperto! Svāhā ao que arrulha! Svāhā ao que despertou! Svāhā ao que boceja! Svāhā ao solto! Svāhā ao reunido! Svāhā ao que se pôs perto! Svāhā ao ir! Svāhā ao partir!
22.8
यते स्वाहा धावते स्वाहोद्द्रावाय स्वाहोद्द्रुताय स्वाहा शूकाराय स्वाहा शूकृताय स्वाहा निषणाय स्वाहोत्थिताय स्वाहा जवाय स्वाहा बलाय स्वाहा विवर्तमानाय स्वाहा विवृत्ताय स्वाहा विधून्वानाय स्वाहा विधूताय स्वाहा शुश्रूषमाणाय स्वाहा शृण्वते स्वाहेक्षमाणाय स्वाहेक्षिताय स्वाहा वीक्षिताय स्वाहा निमेषाय स्वाहा यद् अत्ति तस्मै स्वाहा यत् पिबति तस्मै स्वाहा यन् मूत्रं करोति तस्मै स्वाहा कुर्वते स्वाहा कृताय स्वाहा ॥ २२.८ ॥
Salve (svāhā) ao que vai; salve ao que corre; salve ao que corre para cima; salve ao que já correu para cima; salve ao que bufa; salve ao que já bufou; salve ao que se senta; salve ao que se levantou; salve à rapidez; salve à força; salve ao que se vira; salve ao que já se virou; salve ao que sacode; salve ao que já sacudiu; salve ao que escuta atentamente; salve ao que escuta; salve ao que olha; salve ao que já olhou; salve ao que lança o olhar; salve ao que já lançou o olhar; salve ao que pisca; salve ao que come; salve ao que bebe; salve ao que urina; salve ao que age; salve ao que já agiu.
22.9
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयात् ॥ २२.९ ॥
Meditamos no esplendor desejável do deus Savitṛ; que ele impulsione os nossos pensamentos.
22.10
हिरण्यपाणिमूतये सवितारम् उप ह्वये ।
स चेत्ता देवता पदम् ॥ २२.१० ॥
Invoco Savitṛ, de mãos douradas, para proteção; ele é o deus que conhece este lugar.
22.11
देवस्य चेततो महीं प्र सवितुर् हवामहे ।
सुमतिꣳ सत्यराधसम् ॥ २२.११ ॥
Invocamos a grande benevolência do deus sábio Savitṛ; pedimos sua boa vontade e sua verdadeira riqueza.
22.12
सुष्टुतिꣳ सुमतीवृधो रातिꣳ सवितुर् ईमहे ।
प्र देवाय मतीविदे ॥ २२.१२ ॥
Pedimos a Savitṛ um bom louvor e uma dádiva que aumente o bom favor, para o deus que encontra o pensamento.
22.13
रातिꣳ सत्पतिं महे सवितारम् उप ह्वये ।
आसवं देववीतये ॥ २२.१३ ॥
Invoco o grande Savitṛ, senhor da verdade, por uma dádiva, o impulsionador para o deleite dos deuses.
22.14
देवस्य सवितुर् मतिम् आसवं विश्वदेव्यम् ।
धिया भगं मनामहे ॥ २२.१४ ॥
Contemplamos com discernimento o pensamento impulsionador do deus Savitṛ, pertencente a todos os deuses, e a fortuna que ele concede.
22.15
अग्निꣳ स्तोमेन बोधय समिधानो ऽ अमर्त्यम् ।
हव्या देवेषु नो दधत् ॥ २२.१५ ॥
Desperta Agni, o imortal aceso com lenha, com louvor; que ele coloque nossas oferendas entre os deuses.
22.16
स हव्यवाड् अमर्त्य ऽ उशिग् दूतश् चनोहितः ।
अग्निर् धिया सम् ऋण्वति ॥ २२.१६ ॥
Aquele Agni imortal, portador das oferendas, desejoso, posto como mensageiro, dispõe bem o rito com discernimento.
22.17
अग्निं दूतं पुरो दधे हव्यवाहम् उप ब्रुवे ।
देवाꣳऽ आ सादयाद् इह ॥ २२.१७ ॥
Ponho Agni à frente como mensageiro e falo ao portador das oferendas: que ele faça os deuses sentarem aqui.
22.18
अजीजनो हि पवमान सूर्यं विधारे शक्मना पयः ।
गोजीरया रꣳहमाणः पुरन्ध्या ॥ २२.१८ ॥
Ó Soma purificador, pela tua força geraste o Sol e o leite no sustento, avançando com Gojīrā e Puraṃdhyā.
22.19
विभूर् मात्रा प्रभूः पित्राश्वो ऽसि हयो ऽस्य् अत्यो ऽसि मयो ऽस्य् अर्वासि सप्तिर् असि वाज्य् असि वृषासि नृमणा ऽ असि ।
ययुर् नामासि शिशुर् नामास्य् आदित्यानां पत्वान्व् इहि ।
देवा ऽ आशापाला एतं देवेभ्यो ऽश्वं मेधाय प्रोक्षितꣳ रक्षत् ।
इह रन्तिः ।
इह रमताम् ।
इह धृतिः ।
इह स्वधृतिः स्वाहा ॥ २२.१९ ॥
Tu és onipresente, poderoso em medida, um cavalo como pai; és veloz, corredor, deleitoso, corcel, galopante, vigoroso, viril, deleite dos homens. Tens o nome Yayur e o nome Śiśu; vem seguindo o caminho dos Ādityas. Ó deuses, guardiões das direções, protegei este cavalo aspergido para os deuses, para o sacrifício. Aqui haja deleite, aqui ele se regozije, aqui firmeza, aqui o sustento próprio. Svāhā.
22.20
काय स्वाहा कस्मै स्वाहा कतमस्मै स्वाहा स्वाहाधिम् आधीताय स्वाहा मनः प्रजापतये स्वाहाचित्तं विज्ञातायादित्यै स्वाहादित्यै मह्यै स्वाहादित्यै सुमृडीकायै स्वाहा सरस्वत्यै स्वाहा सरस्वत्यै पावकायै स्वाहा सरस्वत्यै बृहत्यै स्वाहा पूष्णे स्वाहा पूष्णे प्रपथ्याय स्वाहा पूष्णे नरंधिषाय स्वाहा त्वष्ट्रे स्वाहा त्वष्ट्रे तुरीपाय स्वाहा त्वष्ट्रे पुरुरूपाय स्वाहा विष्णवे स्वाहा विष्णवे निभूयपाय स्वाहा विष्णवे शिपिविष्टाय स्वाहा ॥ २२.२० ॥
A quem svāhā, a quem svāhā, a qual (o supremo) svāhā. Svāhā àquele que está firme na meditação. Svāhā a Prajāpati, a mente. Svāhā a Aditi, o pensamento que conhece. Svāhā à grande Aditi. Svāhā à benevolente Aditi, doadora de felicidade. Svāhā a Sarasvatī. Svāhā a Sarasvatī, a purificadora. Svāhā a Sarasvatī, a grande. Svāhā a Pūṣan. Svāhā a Pūṣan dos caminhos. Svāhā a Pūṣan, que subjuga os homens. Svāhā a Tvaṣṭṛ. Svāhā a Tvaṣṭṛ, o veloz. Svāhā a Tvaṣṭṛ de muitas formas. Svāhā a Viṣṇu. Svāhā a Viṣṇu, protetor da morada. Svāhā a Viṣṇu, que penetra os raios.
22.21
विश्वो देवस्य नेतुर् मर्तो वुरीत सख्यम् ।
विश्वो राय ऽ इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे स्वाहा ॥ २२.२१ ॥
Que todo mortal escolha a amizade do guia dos deuses. Que todo aquele que deseja riqueza escolha o esplendor, para a prosperidade. Svāhā.
22.22
आ ब्रह्मन् ब्राह्मणो ब्रह्मवर्चसी जायताम् आ राष्ट्रे राजन्यः शूर ऽ इषव्यो ऽतिव्याधी महारथो जायतां दोग्ध्री धेनुर् वोढानड्वान् आशुः सप्तिः पुरंधिर् योषा जिष्णू रथेष्ठाः सभेयो युवास्य यजमानस्य वीरो जायतां निकामे-निकामे नः पर्जन्यो वर्षतु फलवत्यो न ऽ ओषधयः पच्यन्तां योगक्षेमो नः कल्पताम् ॥ २२.२२ ॥
Que nasça um brâmane no Brahman, dotado de esplendor sagrado. Que nasça no reino um guerreiro: um herói, hábil com o arco, de tiro infalível, grande condutor de carro. Que nasçam para este sacrificador uma vaca leiteira, um boi de carga, um cavalo veloz, uma mulher rica em bens domésticos, um homem vitorioso de pé no carro, digno da assembleia, um jovem herói. Para nós, sempre que desejarmos, que Parjanya faça chover; que as plantas frutíferas amadureçam; que o nosso bem-estar seja assegurado.
22.23
प्राणाय स्वाहापानाय स्वाहा व्यानाय स्वाहा चक्षुषे स्वाहा श्रोत्राय स्वाहा वाचे स्वाहा मनसे स्वाहा ॥ २२.२३ ॥
Svāhā ao sopro (prāṇa). Svāhā ao sopro descendente (apāna). Svāhā ao sopro difuso (vyāna). Svāhā ao olho. Svāhā ao ouvido. Svāhā à fala. Svāhā à mente.
22.24
प्राच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा दक्षिणायै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा प्रतीच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहोदीच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहोर्ध्वायै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहावाच्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा ॥ २२.२४ ॥
Svāhā à direção do leste. Svāhā à direção próxima. Svāhā à direção do sul. Svāhā à direção próxima. Svāhā à direção do oeste. Svāhā à direção próxima. Svāhā à direção do norte. Svāhā à direção próxima. Svāhā à direção superior. Svāhā à direção próxima. Svāhā à direção inferior. Svāhā à direção próxima.
22.25
अद्भ्यः स्वाहा वार्भ्यः स्वाहोदकाय स्वाहा तिष्ठन्तीभ्यः स्वाहा स्रवन्तीभ्यः स्वाहा स्यन्दमानाभ्यः स्वाहा कूप्याभ्यः स्वाहा सूद्याभ्यः स्वाहा धार्याभ्यः स्वाहार्णवाय स्वाहा समुद्राय स्वाहा सरिराय स्वाहा ॥ २२.२५ ॥
Svāhā às águas. Svāhā às águas. Svāhā à água. Svāhā às águas estagnadas. Svāhā às águas correntes. Svāhā às águas que fluem. Svāhā às águas do poço. Svāhā às águas do tanque. Svāhā às águas retidas. Svāhā ao oceano. Svāhā ao mar. Svāhā ao lago.
22.26
वाताय स्वाहा धूमाय स्वाहाभ्राय स्वाहा मेघाय स्वाहा विद्योतमानाय स्वाहा स्तनयते स्वाहावस्फूर्जते स्वाहा वर्षते स्वाहाववर्षते स्वाहोग्रं वर्षते स्वाहा शीघ्रं वर्षते स्वाहोद्ग्रृह्णते स्वाहोद्ग्रृहीताय स्वाहा प्रुष्णते स्वाहा शीकायते स्वाहा प्रुष्वाभ्यः स्वाहा ह्रादुनीभ्यः स्वाहा नीहाराय स्वाहा ॥ २२.२६ ॥
Svāhā ao vento. Svāhā à fumaça. Svāhā à nuvem. Svāhā à nuvem de chuva. Svāhā àquele que brilha com o relâmpago. Svāhā àquele que troveja. Svāhā àquele que ribomba. Svāhā àquele que chove. Svāhā àquele que chove para baixo. Svāhā àquele que chove com fúria. Svāhā àquele que chove rapidamente. Svāhā àquele que ergue. Svāhā àquele que foi erguido. Svāhā àquele que aspergе. Svāhā àquele que se torna névoa. Svāhā aos que aspergem. Svāhā às mulheres que trovejam. Svāhā à névoa.
22.27
अग्नये स्वाहा सोमाय स्वाहेन्द्राय स्वाहा पृथिव्यै स्वाहान्तरिक्षाय स्वाहा दिवे स्वाहा दिग्भ्यः स्वाहाशाभ्यः स्वाहोर्व्यै दिशे स्वाहार्वाच्यै दिशे स्वाहा ॥ २२.२७ ॥
Svāhā a Agni. Svāhā a Soma. Svāhā a Indra. Svāhā à terra. Svāhā ao espaço intermediário. Svāhā ao céu. Svāhā às regiões. Svāhā às direções. Svāhā à direção ampla. Svāhā à direção deste lado.
22.28
नक्षत्रेभ्यः स्वाहा नक्षत्रियेभ्यः स्वाहाहोरात्रेभ्यः स्वाहार्धमासेभ्यः स्वाहा मासेभ्यः स्वाहा ऽ ऋतुभ्यः स्वाहार्तवेभ्यः स्वाहा संवत्सराय स्वाहा द्यावापृथिवीभ्याꣳ स्वाहा चन्द्राय स्वाहा सूर्याय स्वाहा रश्मिभ्यः स्वाहा वसुभ्यः स्वाहा रुद्रेभ्यः स्वाहादित्येभ्यः स्वाहा मरुद्भ्यः स्वाहा विश्वेभ्यो देवेभ्यः स्वाहा मूलेभ्यः स्वाहा शाखाभ्यः स्वाहा वनस्पतिभ्यः स्वाहा पुष्पेभ्यः स्वाहा फलेभ्यः स्वाहौषधीभ्यः स्वाहा ॥ २२.२८ ॥
Svāhā aos nakṣatras! Svāhā aos nakṣatriyas! Svāhā aos ahorātras! Svāhā aos ardhamāsas! Svāhā aos māsas! Svāhā às ṛtus! Svāhā aos ārtavas! Svāhā ao saṃvatsara! Svāhā a Dyāvāpṛthivī! Svāhā a Candra! Svāhā a Sūrya! Svāhā aos raśmis! Svāhā aos Vasus! Svāhā aos Rudras! Svāhā aos Ādityas! Svāhā aos Marut! Svāhā a todos os devas! Svāhā às raízes! Svāhā aos ramos! Svāhā às vanaspatis! Svāhā às flores! Svāhā aos frutos! Svāhā às ervas!
22.29
पृथिव्यै स्वाहान्तरिक्षाय स्वाहा दिवे स्वाहा सूर्याय स्वाहा चन्द्राय स्वाहा नक्षत्रेभ्यः स्वाहाद्भ्यः स्वाहौषधीभ्यः स्वाहा वनस्पतिभ्यः स्वाहा परिप्लवेभ्यः स्वाहा चराचरेभ्यः स्वाहा सरीसृपेभ्यः स्वाहा ॥ २२.२९ ॥
À terra, svāhā. À atmosfera, svāhā. Ao céu, svāhā. Ao Sol, svāhā. À Lua, svāhā. Às estrelas, svāhā. Às águas, svāhā. Às ervas, svāhā. Às árvores, svāhā. Aos corpos errantes, svāhā. Aos seres móveis e imóveis, svāhā. Aos répteis, svāhā.
22.30
असवे स्वाहा वसवे स्वाहा विभुवे स्वाहा विवस्वते स्वाहा गणश्रिये स्वाहा गणपतये स्वाहाभिभुवे स्वाहाधिपतये स्वाहा शूषाय स्वाहा सꣳसर्पाय स्वाहा चन्द्राय स्वाहा ज्योतिषे स्वाहा मलिम्लुचाय स्वाहा दिवा पतयते स्वाहा ॥ २२.३० ॥
A Asu, svāhā. A Vasu, svāhā. A Vibhu, svāhā. A Vivasvat, svāhā. À glória das hostes, svāhā. Ao senhor das hostes, svāhā. Ao dominador, svāhā. Ao soberano, svāhā. A Sūṣa, svāhā. Ao que se move, svāhā. À Lua, svāhā. À Luz, svāhā. Ao ladrão da escuridão, svāhā. Ao que voa de dia, svāhā.
22.31
मधवे स्वाहा माधवाय स्वाहा शुक्राय स्वाहा शुचये स्वाहा नभसे स्वाहा नभस्याय स्वाहाहेषाय स्वाहोर्जाय स्वाहा सहसे स्वाहा सहस्याय स्वाहा तपसे स्वाहा तपस्याय स्वाहाꣳहसस्पतये स्वाहा ॥ २२.३१ ॥
A Madhu, svāhā. Ao descendente de Madhu, svāhā. Ao brilhante, svāhā. Ao puro, svāhā. À névoa, svāhā. Ao que pertence à névoa, svāhā. Ao relinchante, svāhā. Ao vigor e ao sustento, svāhā. À força, svāhā. Ao forte, svāhā. À austeridade, svāhā. Ao que pertence à austeridade, svāhā. Ao senhor da aflição, svāhā.
22.32
वाजाय स्वाहा प्रसवाय स्वाहापिजाय स्वाहा क्रतवे स्वाहा स्वः स्वाहा मूर्ध्ने स्वाहा व्यश्नुविने स्वाहान्त्याय स्वाहान्त्याय भौवनाय स्वाहा भुवनस्य पतये स्वाहाधिपतये स्वाहा प्रजापतये स्वाहा ॥ २२.३२ ॥
Svāhā à força! Svāhā ao impulso! Svāhā àquele de natureza congênita! Svāhā à vontade! Svāhā ao céu! Svāhā à cabeça! Svāhā àquele que alcança! Svāhā ao último! Svāhā ao dos mundos! Svāhā ao senhor dos mundos! Svāhā ao soberano! Svāhā a Prajāpati, senhor das criaturas!
22.33
आयुर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा प्राणो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहापानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा व्यानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहोदानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा समानो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा चक्षुर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा श्रोत्रं यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा वाग् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा मनो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहात्मा यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ब्रह्मा यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ज्योतिर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा स्वर् यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा पृष्ठं यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा यज्ञो यज्ञेन कल्पताꣳ स्वाहा ॥ २२.३३ ॥
Que a vida seja tornada apta pelo sacrifício, svāhā. Que o alento inspirado (prāṇa) seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o alento expirado (apāna) seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o alento difuso (vyāna) seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o alento ascendente (udāna) seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o alento equilibrador (samāna) seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o olho seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o ouvido seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que a fala seja tornada apta pelo sacrifício, svāhā. Que a mente seja tornada apta pelo sacrifício, svāhā. Que o ātman seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o brahmā seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que a luz seja tornada apta pelo sacrifício, svāhā. Que o céu (svar) seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o dorso seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā. Que o sacrifício seja tornado apto pelo sacrifício, svāhā.
22.34
एकस्मै स्वाहा द्वाभ्याꣳ स्वाहा शताय स्वाहैकशताय स्वाहा व्युष्ट्यै स्वाहा स्वर्गाय स्वाहा ॥ २२.३४ ॥
Para um, svāhā. Para dois, svāhā. Para cem, svāhā. Para cento e um, svāhā. Para o brilho da aurora (vyuṣṭi), svāhā. Para o mundo celestial (svarga), svāhā.