ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.45.1
य आन॑यत्परा॒वतः॒ सुनी॑ती तु॒र्वशं॒ यदु॑म् ।
इन्द्रः॒ स नो॒ युवा॒ सखा॑ ॥
ଯେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୂରରୁ ସୁନୀତି ସହ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଆଣିଲେ, ସେହି ଯୁବ ସଖା ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ (ହେଉନ୍ତୁ)।
6.45.2
अ॒वि॒प्रे चि॒द्वयो॒ दध॑दना॒शुना॑ चि॒दर्व॑ता ।
इन्द्रो॒ जेता॑ हि॒तं धन॑म् ॥
ଅବିପ୍ରଙ୍କୁ ଓ ଅନାଶୁ ଅଶ୍ୱ ସହ ମଧ୍ୟ ବଳ ଦେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ବିଜେତା; ସେ ହିତକର ଧନ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
6.45.3
म॒हीर॑स्य॒ प्रणी॑तयः पू॒र्वीरु॒त प्रश॑स्तयः ।
नास्य॑ क्षीयन्त ऊ॒तयः॑ ॥
ତାଙ୍କର ମହାନ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଶଂସା ମଧ୍ୟ ଅଛି; ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ହ୍ରାସ ହୁଏ ନାହିଁ।
6.45.4
सखा॑यो॒ ब्रह्म॑वाह॒सेऽर्च॑त॒ प्र च॑ गायत ।
स हि नः॒ प्रम॑तिर्म॒ही ॥
ହେ ସଖାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମବାହକଙ୍କୁ ପୂଜା କର ଓ ଗାନ କର; ସେ ହିଁ ଆମର ମହାନ ଭକ୍ତି।
6.45.5
त्वमेक॑स्य वृत्रहन्नवि॒ता द्वयो॑रसि ।
उ॒तेदृशे॒ यथा॑ व॒यम् ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତୁମେ ଜଣଙ୍କର ଓ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ରକ୍ଷକ; ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଆମ ପରି।
6.45.6
नय॒सीद्वति॒ द्विषः॑ कृ॒णोष्यु॑क्थशं॒सिनः॑ ।
नृभिः॑ सु॒वीर॑ उच्यसे ॥
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ନେଉଛ ଓ ସ୍ତୋତ୍ରଗାୟକମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଛ; ହେ ସୁବୀର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଘୋଷିତ।
6.45.7
ब्र॒ह्माणं॒ ब्रह्म॑वाहसं गी॒र्भिः सखा॑यमृ॒ग्मिय॑म् ।
गां न दो॒हसे॑ हुवे ॥
ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନକାରୀ, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସଖା, ଋକ୍ରେ ପ୍ରଶଂସିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନ ପାଇଁ ଗାଈକୁ ଡାକାଯାଏ ପରି।
6.45.8
यस्य॒ विश्वा॑नि॒ हस्त॑योः ऊ॒चुर्वसू॑नि॒ नि द्वि॒ता ।
वी॒रस्य॑ पृतना॒षहः॑ ॥
ଯାହାର ଦୁଇ ହାତରେ ସମସ୍ତ ଧନ ରଖାଯାଇଛି, ସେହି ବୀରଙ୍କର, ସେନା ଜୟୀଙ୍କର ଦୁଇ ହାତରେ।
6.45.9
वि दृ॒ळ्हानि॑ चिदद्रिवो॒ जना॑नां शचीपते ।
वृ॒ह मा॒या अ॑नानत ॥
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ! ହେ ଶଚୀପତି! ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ; ହେ ଅନତ, ସେମାନଙ୍କ ମହାମାୟାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର।
6.45.10
तमु॑ त्वा सत्य सोमपा॒ इन्द्र॑ वाजानां पते ।
अहू॑महि श्रव॒स्यवः॑ ॥
ହେ ସତ୍ୟ, ସୋମପାନକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବଳର ସ୍ୱାମୀ! ସେହି ତୁମକୁ ଆମେ ଯଶ ଇଚ୍ଛା କରି ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
6.45.11
तमु॑ त्वा॒ यः पु॒रासि॑थ॒ यो वा॑ नू॒नं हि॒ते धने॑ ।
हव्यः॒ स श्रु॑धी॒ हव॑म् ॥
ପୂର୍ବରେ ଥିବା ସେହି ତୁମକୁ, ବା ଏବେ ହିତକର ଧନ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ତୁମକୁ, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।
6.45.12
धी॒भिरर्व॑द्भि॒रर्व॑तो॒ वाजाँ॑ इन्द्र श्र॒वाय्या॑न् ।
त्वया॑ जेष्म हि॒तं धन॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଚିନ୍ତା ଓ ଧାବମାନ ଅଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ଧାବମାନ ଅଶ୍ୱର ପ୍ରଶଂସନୀୟ ପୁରସ୍କାର ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଜିତୁ; ଲୁଚାଯାଇଥିବା ଧନ ମଧ୍ୟ।
6.45.13
अभू॑रु वीर गिर्वणो म॒हाँ इ॑न्द्र॒ धने॑ हि॒ते ।
भरे॑ वितन्त॒साय्यः॑ ॥
ହେ ବୀର, ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ ସଂଘର୍ଷରେ ତୁମେ ମହାନ ହେଲ; ବିସ୍ତୃତ ଖ୍ୟାତିର ଅଧିକାରୀ ତୁମେ।
6.45.14
या त॑ ऊ॒तिर॑मित्रहन्म॒क्षूज॑वस्त॒मास॑ति ।
तया॑ नो हिनुही॒ रथ॑म् ॥
ହେ ଶତ୍ରୁସଂହାରକ, ତୁମର ଯେଉଁ ରକ୍ଷା ଅତି ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଆମ ରଥକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଅ।
6.45.15
स रथे॑न र॒थीत॑मो अ॒स्माके॑नाभि॒युग्व॑ना ।
जेषि॑ जिष्णो हि॒तं धन॑म् ॥
ସେ ରଥ ସହିତ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିପୁଣ ରଥୀ ହୋଇ, ଆମ ସମ୍ମିଳିତ ଯୁଦ୍ଧରେ, ହେ ବିଜୟୀ, ସ୍ଥାପିତ ଧନ ଜୟ କର।
6.45.16
य एक॒ इत्तमु॑ ष्टुहि कृष्टी॒नां विच॑र्षणिः ।
पति॑र्ज॒ज्ञे वृष॑क्रतुः ॥
ଯେ ଏକା ହିଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବିଚକ୍ଷଣ ପ୍ରଭୁ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପର ବୃଷଭ ରୂପେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତାଙ୍କରି ସ୍ତୁତି କର।
6.45.17
यो गृ॑ण॒तामिदासि॑था॒पिरू॒ती शि॒वः सखा॑ ।
स त्वं न॑ इन्द्र मृळय ॥
ଯେ ତୁମେ ସ୍ତୁତିକାରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ରକ୍ଷକ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ମିତ୍ର ହୋଇଥିଲ, ସେହି ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
6.45.18
धि॒ष्व वज्रं॒ गभ॑स्त्यो रक्षो॒हत्या॑य वज्रिवः ।
सा॒स॒ही॒ष्ठा अ॒भि स्पृधः॑ ॥
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସଂହାର ପାଇଁ ଦୁଇ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାଜିତ କର।
6.45.19
प्र॒त्नं र॑यी॒णां युजं॒ सखा॑यं कीरि॒चोद॑नम् ।
ब्रह्म॑वाहस्तमं हुवे ॥
ଧନର ପ୍ରାଚୀନ, ଯୁକ୍ତ ସଖା, ସ୍ତୋତ୍ର ପ୍ରେରକ, ବ୍ରହ୍ମବଚନରେ ସର୍ବାଧିକ ନିପୁଣ ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
6.45.20
स हि विश्वा॑नि॒ पार्थि॑वाँ॒ एको॒ वसू॑नि॒ पत्य॑ते ।
गिर्व॑णस्तमो॒ अध्रि॑गुः ॥
ସେ ଏକାକୀ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ଅଧିପତି; ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସର୍ବାଧିକ ଧନୀ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ସେ ହିଁ।
6.45.21
स नो॑ नि॒युद्भि॒रा पृ॑ण॒ कामं॒ वाजे॑भिर॒श्विभिः॑ ।
गोम॑द्भिर्गोपते धृ॒षत् ॥
ତୁମେ ଆମର କାମନା ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଅଶ୍ୱ, ବଳ ଓ ଗୋସମ୍ପଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ହେ ଗୋପତି, ତୁମେ ସାହସୀ।
6.45.22
तद्वो॑ गाय सु॒ते सचा॑ पुरुहू॒ताय॒ सत्व॑ने ।
शं यद्गवे॒ न शा॒किने॑ ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାସନ ସମୟରେ ବହୁଜନ-ଆହୂତ ବଳବାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାଥରେ ସେ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଅ; ଗାଈକୁ ସୁଖ ଦେବା ପରି।
6.45.23
न घा॒ वसु॒र्नि य॑मते दा॒नं वाज॑स्य॒ गोम॑तः ।
यत्सी॒मुप॒ श्रव॒द्गिरः॑ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ଧନବାନ ଦାତା ଗୋସମ୍ପଦ ସହିତ ବଳର ଦାନ ରୋକନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେବେ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ଆମ ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣନ୍ତି।
6.45.24
कु॒वित्स॑स्य॒ प्र हि व्र॒जं गोम॑न्तं दस्यु॒हा गम॑त् ।
शची॑भि॒रप॑ नो वरत् ॥
କୁବିତ୍ସର ଗୋସମ୍ପଦ-ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁହାଳ ଆଡ଼କୁ ଦସ୍ୟୁହନ୍ତା ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ; ନିଜର ପରାକ୍ରମରେ ସେ ଆମଠାରୁ (ସଙ୍କଟ) ଦୂରେଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
6.45.25
इ॒मा उ॑ त्वा शतक्रतो अ॒भि प्र णो॑नुवु॒र्गिरः॑ ।
इन्द्र॑ व॒त्सं न मा॒तरः॑ ॥
ଶହେ ପ୍ରଜ୍ଞାଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ବହିଗଲେ, ଯେପରି ମାତାମାନେ ବାଛୁରି ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି।
6.45.26
दू॒णाशं॑ स॒ख्यं तव॒ गौर॑सि वीर गव्य॒ते ।
अश्वो॑ अश्वाय॒ते भ॑व ॥
ତୁମ ମିତ୍ରତା ଦୂଣାଶ ପାଇଁ; ହେ ବୀର, ଗାଈ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଷଣ୍ଢ; ଅଶ୍ୱ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱ ହୁଅ।
6.45.27
स म॑न्दस्वा॒ ह्यन्ध॑सो॒ राध॑से त॒न्वा॑ म॒हे ।
न स्तो॒तारं॑ नि॒दे क॑रः ॥
ତୁମେ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ଧନ ପାଇଁ, ତୁମ ମହାନ ଶରୀର ସହିତ; ସ୍ତୋତାକୁ ନିନ୍ଦାରେ ଛାଡ଼ନାହିଁ।
6.45.28
इ॒मा उ॑ त्वा सु॒तेसु॑ते॒ नक्ष॑न्ते गिर्वणो॒ गिरः॑ ।
व॒त्सं गावो॒ न धे॒नवः॑ ॥
ହେ ଗିରବଣ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ସୋମ ନିଷ୍କର୍ଷରେ ତୁମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚେ, ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ବାଛୁରି ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରି।
6.45.29
पु॒रू॒तमं॑ पुरू॒णां स्तो॑तॄ॒णां विवा॑चि ।
वाजे॑भिर्वाजय॒ताम् ॥
ଅନେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଚୁର, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସ୍ତୁତି-ବାଣୀରେ, ପୁରସ୍କାର ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ବଳ ସହିତ।
6.45.30
अ॒स्माक॑मिन्द्र भूतु ते॒ स्तोमो॒ वाहि॑ष्ठो॒ अन्त॑मः ।
अ॒स्मान्रा॒ये म॒हे हि॑नु ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ବାହକ ଓ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟ ହେଉ; ଧନ ଓ ମହାନ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ।
6.45.31
अधि॑ बृ॒बुः प॑णी॒नां वर्षि॑ष्ठे मू॒र्धन्न॑स्थात् ।
उ॒रुः कक्षो॒ न गा॒ङ्ग्यः ॥
ବୃବୁ ପଣିମାନଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶିଖର ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ, ଗାଙ୍ଗ୍ୟଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ଢାଲ ପରି।
6.45.32
यस्य॑ वा॒योरि॑व द्र॒वद्भ॒द्रा रा॒तिः स॑ह॒स्रिणी॑ ।
स॒द्यो दा॒नाय॒ मंह॑ते ॥
ପବନ ପରି ବେଗରେ ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କର ଶୁଭ ଦାନ ସହସ୍ରଗୁଣ; ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ଦାନରେ ମନ ଦିଅନ୍ତି।
6.45.33
तत्सु नो॒ विश्वे॑ अ॒र्य आ सदा॑ गृणन्ति का॒रवः॑ ।
बृ॒बुं स॑हस्र॒दात॑मं सू॒रिं स॑हस्र॒सात॑मम् ॥
ସହସ୍ରଗୁଣ ଦାନକାରୀ ଓ ସହସ୍ର ଲାଭ ଦେଉଥିବା ସେହି ବୃବୁଙ୍କୁ ସବୁ ଆର୍ଯ୍ୟ ଓ କାରୁମାନେ ସର୍ବଦା ଆମ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।