ரிக் வேதம் · சூக்தம் 6.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.45.1
य आन॑यत्परा॒वतः॒ सुनी॑ती तु॒र्वशं॒ यदु॑म् ।
इन्द्रः॒ स नो॒ युवा॒ सखा॑ ॥
தொலைவிலிருந்து நல்வழியுடன் துர்வசனையும் யதுவையும் கொண்டு வந்தவர் இந்திரன்; அவர் நமக்கு இளமையான நண்பர்.
6.45.2
अ॒वि॒प्रे चि॒द्वयो॒ दध॑दना॒शुना॑ चि॒दर्व॑ता ।
इन्द्रो॒ जेता॑ हि॒तं धन॑म् ॥
அறிவற்றவனுக்கும் விரைவற்ற குதிரையுடனும் வலிமை அளிக்கும் இந்திரன் வெற்றியாளர்; அவர் நலன் தரும் செல்வத்தை வைக்கிறார்.
6.45.3
म॒हीर॑स्य॒ प्रणी॑तयः पू॒र्वीरु॒त प्रश॑स्तयः ।
नास्य॑ क्षीयन्त ऊ॒तयः॑ ॥
அவரின் பெரிய வழிகாட்டல்களும் பழமையான புகழ்ச்சிகளும் உண்டு; அவரின் உதவிகள் குறைவதில்லை.
6.45.4
सखा॑यो॒ ब्रह्म॑वाह॒सेऽर्च॑त॒ प्र च॑ गायत ।
स हि नः॒ प्रम॑तिर्म॒ही ॥
நண்பர்களே, பிரம்ம-சுமப்பவனுக்கு வழிபடுங்கள், பாடுங்கள்; அவரே நமக்கு பெரிய சிந்தனையும் பக்தியும்.
6.45.5
त्वमेक॑स्य वृत्रहन्नवि॒ता द्वयो॑रसि ।
उ॒तेदृशे॒ यथा॑ व॒यम् ॥
வ்ருத்திரனைக் கொன்றவனே, நீ ஒருவனுக்கும் இருவருக்கும் காவலன்; இப்படிப்பட்டவனுக்கும், நாங்கள் போல் இருப்பவர்களுக்கும் (நீ காவலன்).
6.45.6
नय॒सीद्वति॒ द्विषः॑ कृ॒णोष्यु॑क्थशं॒सिनः॑ ।
नृभिः॑ सु॒वीर॑ उच्यसे ॥
நீ நிச்சயமாக பகைவர்களை விலக்கி, துதி பாடுபவர்களை ஆக்குகிறாய்; நல்ல வீரனே, மனிதர்களால் நீ புகழப்படுகிறாய்.
6.45.7
ब्र॒ह्माणं॒ ब्रह्म॑वाहसं गी॒र्भिः सखा॑यमृ॒ग्मिय॑म् ।
गां न दो॒हसे॑ हुवे ॥
பிரார்த்தனையைச் சுமக்கும், பாடல்களால் நண்பனாகும், ருக்குகளால் போற்றப்படும் பிரம்மாவை நான் அழைக்கிறேன்; பால் கறப்பதற்குப் பசுவை அழைப்பது போல.
6.45.8
यस्य॒ विश्वा॑नि॒ हस्त॑योः ऊ॒चुर्वसू॑नि॒ नि द्वि॒ता ।
वी॒रस्य॑ पृतना॒षहः॑ ॥
யாருடைய இரு கைகளிலும் எல்லாச் செல்வங்களும் வைக்கப்பட்டனவோ, அந்த வீரனின், படைகளை வெல்பவனின் இரு கைகளிலும்.
6.45.9
वि दृ॒ळ्हानि॑ चिदद्रिवो॒ जना॑नां शचीपते ।
वृ॒ह मा॒या अ॑नानत ॥
வஜ்ரத்தை ஏந்தியவனே, சசீபதியே! மனிதர்களின் உறுதியான கோட்டைகளையும் பிளந்து விடு; அடங்காதவனே, அவர்களின் பெரும் மாயைகளை நொறுக்கு.
6.45.10
तमु॑ त्वा सत्य सोमपा॒ इन्द्र॑ वाजानां पते ।
अहू॑महि श्रव॒स्यवः॑ ॥
உண்மையானவனே, சோமம் பருகுபவனே, இந்திரனே, போர்ச்செல்வங்களின் தலைவனே! அந்த உன்னை நாங்கள் புகழை விரும்பி அழைக்கிறோம்.
6.45.11
तमु॑ त्वा॒ यः पु॒रासि॑थ॒ यो वा॑ नू॒नं हि॒ते धने॑ ।
हव्यः॒ स श्रु॑धी॒ हव॑म् ॥
முன்பு இருந்த அந்த உன்னை, அல்லது இப்போதும் நலனுக்கும் செல்வத்துக்கும் அழைக்கத் தகுந்த உன்னை, எங்கள் அழைப்பைக் கேள்.
6.45.12
धी॒भिरर्व॑द्भि॒रर्व॑तो॒ वाजाँ॑ इन्द्र श्र॒वाय्या॑न् ।
त्वया॑ जेष्म हि॒तं धन॑म् ॥
இந்திரனே! எண்ணங்களாலும் விரையும் குதிரைகளாலும், விரையும் குதிரைகளின் புகழத்தக்க பரிசுகளை, உன்னுடன் நாங்கள் வெல்வோமாக; மறைந்து வைக்கப்பட்ட செல்வத்தையும்.
6.45.13
अभू॑रु वीर गिर्वणो म॒हाँ इ॑न्द्र॒ धने॑ हि॒ते ।
भरे॑ वितन्त॒साय्यः॑ ॥
வீரனே, துதிகளுக்குரியவனே, இந்திரனே, செல்வம் நிலைநிறுத்தப்பட்டபோது போரில் பெரியவனாக நீ ஆனாய்; விரிந்த புகழுக்கு உரியவனே.
6.45.14
या त॑ ऊ॒तिर॑मित्रहन्म॒क्षूज॑वस्त॒मास॑ति ।
तया॑ नो हिनुही॒ रथ॑म् ॥
பகைவரை அழிப்பவனே, உன் காப்பு மிக விரைவானது; அதனால் எங்கள் தேரை முன்னே செலுத்துவாயாக.
6.45.15
स रथे॑न र॒थीत॑मो अ॒स्माके॑नाभि॒युग्व॑ना ।
जेषि॑ जिष्णो हि॒तं धन॑म् ॥
அவன் தேரோடு, மிகத் திறமையான தேரோட்டியாக, நம் கூட்டுப் போரோடு, வெற்றியாளனே, நிலைபெற்ற செல்வத்தை வெல்வாயாக.
6.45.16
य एक॒ इत्तमु॑ ष्टुहि कृष्टी॒नां विच॑र्षणिः ।
पति॑र्ज॒ज्ञे वृष॑क्रतुः ॥
மக்களை ஆய்ந்தறியும் ஒரே தலைவனாய், வலிமையான சங்கல்பம் கொண்ட காளையாய்ப் பிறந்தவனை நிச்சயமாகத் துதி.
6.45.17
यो गृ॑ण॒तामिदासि॑था॒पिरू॒ती शि॒वः सखा॑ ।
स त्वं न॑ इन्द्र मृळय ॥
துதிப்பவர்களுக்கு உண்மையான காவலனாகவும் மங்கலமான நண்பனாகவும் நீ இருந்தவன்; அந்த நீயே, இந்திரனே, எங்கள்மேல் கருணை காட்டுவாயாக.
6.45.18
धि॒ष्व वज्रं॒ गभ॑स्त्यो रक्षो॒हत्या॑य वज्रिवः ।
सा॒स॒ही॒ष्ठा अ॒भि स्पृधः॑ ॥
வஜ்ரதாரியே, அரக்கர்களை அழிக்க இரு கைகளிலும் வஜ்ரத்தைப் பற்றிக்கொள்; பகைவர்களை முழுவதும் வெல்வாயாக.
6.45.19
प्र॒त्नं र॑यी॒णां युजं॒ सखा॑यं कीरि॒चोद॑नम् ।
ब्रह्म॑वाहस्तमं हुवे ॥
செல்வங்களின் பழமையானவனும், இணைக்கப்பட்ட தோழனும், துதிகளைத் தூண்டுபவனும், மந்திரச் சொல்லில் மிகத் திறமையானவனுமாகிய அவனை நான் அழைக்கிறேன்.
6.45.20
स हि विश्वा॑नि॒ पार्थि॑वाँ॒ एको॒ वसू॑नि॒ पत्य॑ते ।
गिर्व॑णस्तमो॒ अध्रि॑गुः ॥
அவனே ஒருவனாக பூமியின் அனைத்துச் செல்வங்களையும் ஆள்கிறான்; துதிகளில் மிகச் செல்வந்தனும், விரைந்து வருபவனுமாகிய அவனே.
6.45.21
स नो॑ नि॒युद्भि॒रा पृ॑ण॒ कामं॒ वाजे॑भिर॒श्विभिः॑ ।
गोम॑द्भिर्गोपते धृ॒षत् ॥
அந்த நீ, விரைந்த குதிரைகளுடனும், வலிமைகளுடனும், பசுக்கள் நிறைந்த செல்வங்களுடனும் எங்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்று; கோபதியே, துணிச்சலுடையவனே.
6.45.22
तद्वो॑ गाय सु॒ते सचा॑ पुरुहू॒ताय॒ सत्व॑ने ।
शं यद्गवे॒ न शा॒किने॑ ॥
சோமம் பிழியப்படும் போது, பலவாக அழைக்கப்படுபவனும் வலிமையுடையவனுமாகியவனுக்காக அந்தப் பாடலை நீங்கள் சேர்ந்து பாடுங்கள்; பசுவுக்கு மகிழ்ச்சி தருவது போல.
6.45.23
न घा॒ वसु॒र्नि य॑मते दा॒नं वाज॑स्य॒ गोम॑तः ।
यत्सी॒मुप॒ श्रव॒द्गिरः॑ ॥
உண்மையாகவே செல்வமுடையவன் பசுச்செல்வம் நிறைந்த வலிமையின் கொடையை நிறுத்தி வைப்பதில்லை; அவன் உண்மையில் எங்கள் துதிகளைக் கேட்கும்போது.
6.45.24
कु॒वित्स॑स्य॒ प्र हि व्र॒जं गोम॑न्तं दस्यु॒हा गम॑त् ।
शची॑भि॒रप॑ नो वरत् ॥
குவித்ஸனின் பசுக்கள் நிறைந்த தொழுவத்தை நோக்கி தஸ்யுக்களை அழிப்பவன் முன்னேறட்டும்; தன் வீரச்செயல்களால் எங்களிடமிருந்து (துன்பத்தை) விலக்கட்டும்.
6.45.25
इ॒मा उ॑ त्वा शतक्रतो अ॒भि प्र णो॑नुवु॒र्गिरः॑ ।
इन्द्र॑ व॒त्सं न मा॒तरः॑ ॥
நூறு ஞானங்களை உடையவே இந்திரனே, இந்தப் பாடல்கள் உன்னை நோக்கிப் பாய்ந்தன, தாய்கள் கன்றை நோக்கிச் செல்வது போல.
6.45.26
दू॒णाशं॑ स॒ख्यं तव॒ गौर॑सि वीर गव्य॒ते ।
अश्वो॑ अश्वाय॒ते भ॑व ॥
உன் நட்பு தூணாசருக்குரியது; வீரனே, பசுவை விரும்புவோருக்கு நீ காளை; குதிரையை விரும்புவோருக்குக் குதிரையாக இரு.
6.45.27
स म॑न्दस्वा॒ ह्यन्ध॑सो॒ राध॑से त॒न्वा॑ म॒हे ।
न स्तो॒तारं॑ नि॒दे क॑रः ॥
நீ சோமத்தால் மகிழ்ந்திரு; செல்வத்திற்காக, உன் மகத்தான உடலுடன்; பாடுபவனை வீட்டிலோ பழிச்சொல்லிலோ விட்டுவிடாதே.
6.45.28
इ॒मा उ॑ त्वा सु॒तेसु॑ते॒ नक्ष॑न्ते गिर्वणो॒ गिरः॑ ।
व॒त्सं गावो॒ न धे॒नवः॑ ॥
இந்தப் பாடல்கள், பாடலின் தலைவனே, ஒவ்வொரு சோம அழுத்தத்திலும் உன்னை அணுகுகின்றன, பசுக்கள் கன்றை அணுகுவது போல.
6.45.29
पु॒रू॒तमं॑ पुरू॒णां स्तो॑तॄ॒णां विवा॑चि ।
वाजे॑भिर्वाजय॒ताम् ॥
பலரில் மிகப் பெருகியவனே, பாடுபவர்களின் பேச்சில், பரிசுகளை நாடுபவர்களின் வலிமைகளால்.
6.45.30
अ॒स्माक॑मिन्द्र भूतु ते॒ स्तोमो॒ वाहि॑ष्ठो॒ अन्त॑मः ।
अ॒स्मान्रा॒ये म॒हे हि॑नु ॥
இந்திரனே, எங்கள் பாடலும் உன் பாடலும் மிகச் சுமந்து செல்வதாகவும் மிக அருகிலுள்ளதாகவும் இருக்கட்டும்; செல்வத்திற்காக, மகத்தான செல்வத்திற்காக எங்களைத் தூண்டு.
6.45.31
अधि॑ बृ॒बुः प॑णी॒नां वर्षि॑ष्ठे मू॒र्धन्न॑स्थात् ।
उ॒रुः कक्षो॒ न गा॒ङ्ग्यः ॥
பிருபு பணிகளின் மிக உயர்ந்த உச்சியின்மேல் நின்றான், கங்கைக் கரையின் பரந்த சரிவைப்போல்.
6.45.32
यस्य॑ वा॒योरि॑व द्र॒वद्भ॒द्रा रा॒तिः स॑ह॒स्रिणी॑ ।
स॒द्यो दा॒नाय॒ मंह॑ते ॥
காற்றைப்போல் விரையும் அவனது நல்ல கொடை ஆயிரம் மடங்காய்; உடனே அவன் தானத்திற்கு மனம் வைக்கிறான்.
6.45.33
तत्सु नो॒ विश्वे॑ अ॒र्य आ सदा॑ गृणन्ति का॒रवः॑ ।
बृ॒बुं स॑हस्र॒दात॑मं सू॒रिं स॑हस्र॒सात॑मम् ॥
ஆயிரம் மடங்கு கொடுப்பவனும் ஆயிரம் பெறச்செய்பவனுமான அந்த பிருபுவை எல்லா ஆரியர்களும் கார்வர்களும் எப்போதும் நமக்காகப் போற்றுகின்றனர்.