Ṛgveda · Sūkta 6.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.45.1
य आन॑यत्परा॒वतः॒ सुनी॑ती तु॒र्वशं॒ यदु॑म् ।
इन्द्रः॒ स नो॒ युवा॒ सखा॑ ॥
Indra, der junge Freund, der Turvaśa und Yadu aus der Ferne mit guter Führung herbeibrachte — er sei unser.
6.45.2
अ॒वि॒प्रे चि॒द्वयो॒ दध॑दना॒शुना॑ चि॒दर्व॑ता ।
इन्द्रो॒ जेता॑ हि॒तं धन॑म् ॥
Indra, der Sieger, der auch dem Unweisen und mit dem langsamen Pferd Kraft gibt, verleiht den heilsamen Reichtum.
6.45.3
म॒हीर॑स्य॒ प्रणी॑तयः पू॒र्वीरु॒त प्रश॑स्तयः ।
नास्य॑ क्षीयन्त ऊ॒तयः॑ ॥
Groß sind seine Leitungen und auch seine alten Preisungen; seine Hilfen schwinden nie.
6.45.4
सखा॑यो॒ ब्रह्म॑वाह॒सेऽर्च॑त॒ प्र च॑ गायत ।
स हि नः॒ प्रम॑तिर्म॒ही ॥
Freunde, ehrt und singt dem Träger des Gebets; er ist fürwahr unsere große Andacht.
6.45.5
त्वमेक॑स्य वृत्रहन्नवि॒ता द्वयो॑रसि ।
उ॒तेदृशे॒ यथा॑ व॒यम् ॥
Töter Vṛtras, du bist der Beschützer des einen und beider; und so auch für uns.
6.45.6
नय॒सीद्वति॒ द्विषः॑ कृ॒णोष्यु॑क्थशं॒सिनः॑ ।
नृभिः॑ सु॒वीर॑ उच्यसे ॥
Fürwahr treibst du die Feinde fort und lässt die Hymnensänger gedeihen; guter Held, von den Menschen wirst du verkündet.
6.45.7
ब्र॒ह्माणं॒ ब्रह्म॑वाहसं गी॒र्भिः सखा॑यमृ॒ग्मिय॑म् ।
गां न दो॒हसे॑ हुवे ॥
Ich rufe Brahmā an, den Träger des Gebets, den Freund durch Lieder, gepriesen mit Versen, wie man eine Kuh zum Melken ruft.
6.45.8
यस्य॒ विश्वा॑नि॒ हस्त॑योः ऊ॒चुर्वसू॑नि॒ नि द्वि॒ता ।
वी॒रस्य॑ पृतना॒षहः॑ ॥
In dessen beiden Händen alle Schätze niedergelegt wurden, des Helden, des Bezwingers der Heere.
6.45.9
वि दृ॒ळ्हानि॑ चिदद्रिवो॒ जना॑नां शचीपते ।
वृ॒ह मा॒या अ॑नानत ॥
Zerbrich, o Träger des Donnerkeils, selbst die festen Burgen der Menschen; o Unbezwungener, o Herr der Kraft, zerschmettere ihre großen Blendwerke.
6.45.10
तमु॑ त्वा सत्य सोमपा॒ इन्द्र॑ वाजानां पते ।
अहू॑महि श्रव॒स्यवः॑ ॥
O wahrer Indra, Somatrinker, Herr der Beute: Dich rufen wir an, wir, die nach Ruhm verlangen.
6.45.11
तमु॑ त्वा॒ यः पु॒रासि॑थ॒ यो वा॑ नू॒नं हि॒ते धने॑ ।
हव्यः॒ स श्रु॑धी॒ हव॑म् ॥
Eben du, der du einst warst oder jetzt anrufbar bist für Wohl und Reichtum, höre unseren Ruf.
6.45.12
धी॒भिरर्व॑द्भि॒रर्व॑तो॒ वाजाँ॑ इन्द्र श्र॒वाय्या॑न् ।
त्वया॑ जेष्म हि॒तं धन॑म् ॥
O Indra, mit Gedanken und mit schnellen Rossen, mögen wir mit dir die gepriesenen Preise der schnellen Renner gewinnen und den verborgen niedergelegten Schatz.
6.45.13
अभू॑रु वीर गिर्वणो म॒हाँ इ॑न्द्र॒ धने॑ हि॒ते ।
भरे॑ वितन्त॒साय्यः॑ ॥
O Held, o Herr der Lieder, Indra! Als der Reichtum bereitet war, wurdest du groß im Kampf, du der Ausgedehnteste und Anzurufende.
6.45.14
या त॑ ऊ॒तिर॑मित्रहन्म॒क्षूज॑वस्त॒मास॑ति ।
तया॑ नो हिनुही॒ रथ॑म् ॥
O Vernichter der Feinde! Welcher Schutz von dir der schnellste ist, mit dem treibe unseren Wagen voran.
6.45.15
स रथे॑न र॒थीत॑मो अ॒स्माके॑नाभि॒युग्व॑ना ।
जेषि॑ जिष्णो हि॒तं धन॑म् ॥
Mit diesem Wagen, als der geschickteste Wagenlenker, mit unserem vereinten Kampf, o Sieger, gewinne den bereitgestellten Reichtum.
6.45.16
य एक॒ इत्तमु॑ ष्टुहि कृष्टी॒नां विच॑र्षणिः ।
पति॑र्ज॒ज्ञे वृष॑क्रतुः ॥
Preise doch den, der allein zum einsichtigen Herrn der Völker wurde, geboren als Stier des festen Willens.
6.45.17
यो गृ॑ण॒तामिदासि॑था॒पिरू॒ती शि॒वः सखा॑ ।
स त्वं न॑ इन्द्र मृळय ॥
Der du der wahre Beschützer und gnädige Freund der Sänger warst, eben du, o Indra, sei uns gnädig.
6.45.18
धि॒ष्व वज्रं॒ गभ॑स्त्यो रक्षो॒हत्या॑य वज्रिवः ।
सा॒स॒ही॒ष्ठा अ॒भि स्पृधः॑ ॥
Ergreife den Donnerkeil mit beiden Händen zur Vernichtung der Dämonen, o Träger des Donnerkeils! Mögest du die Rivalen gänzlich überwältigen.
6.45.19
प्र॒त्नं र॑यी॒णां युजं॒ सखा॑यं कीरि॒चोद॑नम् ।
ब्रह्म॑वाहस्तमं हुवे ॥
Ich rufe jenen Uralten der Reichtümer, den angeschirrten Freund, der die Lieder antreibt, den Kundigsten im heiligen Wort.
6.45.20
स हि विश्वा॑नि॒ पार्थि॑वाँ॒ एको॒ वसू॑नि॒ पत्य॑ते ।
गिर्व॑णस्तमो॒ अध्रि॑गुः ॥
Er allein herrscht über alle irdischen Schätze; er ist der reichste an Lobliedern, eilend im Kommen.
6.45.21
स नो॑ नि॒युद्भि॒रा पृ॑ण॒ कामं॒ वाजे॑भिर॒श्विभिः॑ ।
गोम॑द्भिर्गोपते धृ॒षत् ॥
Erfülle unser Verlangen mit schnellen Rossen, mit Kraft und an Rindern reichem Gut; o Herr der Rinder, du bist kühn.
6.45.22
तद्वो॑ गाय सु॒ते सचा॑ पुरुहू॒ताय॒ सत्व॑ने ।
शं यद्गवे॒ न शा॒किने॑ ॥
Beim Pressen des Soma singt dieses Lied gemeinsam dem vielfach Angerufenen, dem Starken, wie Freude für die Kuh.
6.45.23
न घा॒ वसु॒र्नि य॑मते दा॒नं वाज॑स्य॒ गोम॑तः ।
यत्सी॒मुप॒ श्रव॒द्गिरः॑ ॥
Der reiche Herr hält die Gabe der an Rindern reichen Kraft nicht zurück, wenn er unsere Lieder wirklich hört.
6.45.24
कु॒वित्स॑स्य॒ प्र हि व्र॒जं गोम॑न्तं दस्यु॒हा गम॑त् ।
शची॑भि॒रप॑ नो वरत् ॥
Möge der Bezwinger der Dasyus zum an Rindern reichen Gehege des Kuvitsa vorrücken; durch seine mächtigen Taten möge er (die Not) von uns abwenden.
6.45.25
इ॒मा उ॑ त्वा शतक्रतो अ॒भि प्र णो॑नुवु॒र्गिरः॑ ।
इन्द्र॑ व॒त्सं न मा॒तरः॑ ॥
O Indra der hundert Einsichten, diese Lieder strömten zu dir hin, wie Mütter zu ihrem Kalb.
6.45.26
दू॒णाशं॑ स॒ख्यं तव॒ गौर॑सि वीर गव्य॒ते ।
अश्वो॑ अश्वाय॒ते भ॑व ॥
Deine Freundschaft gilt Dūṇāśa; o Held, du bist ein Stier für den, der Rinder begehrt; werde ein Ross für den, der Rosse begehrt.
6.45.27
स म॑न्दस्वा॒ ह्यन्ध॑सो॒ राध॑से त॒न्वा॑ म॒हे ।
न स्तो॒तारं॑ नि॒दे क॑रः ॥
Erfreue dich am Soma, wahrlich, um Reichtum, mit deinem mächtigen Leib; lass den Sänger nicht im Tadel.
6.45.28
इ॒मा उ॑ त्वा सु॒तेसु॑ते॒ नक्ष॑न्ते गिर्वणो॒ गिरः॑ ।
व॒त्सं गावो॒ न धे॒नवः॑ ॥
Diese Lieder, o Herr der Lieder, erreichen dich bei jeder Pressung, wie milchende Kühe ihr Kalb.
6.45.29
पु॒रू॒तमं॑ पुरू॒णां स्तो॑तॄ॒णां विवा॑चि ।
वाजे॑भिर्वाजय॒ताम् ॥
Der Reichste unter vielen, unter den Sängern, im Lobesworte, mit den Kräften derer, die Preise suchen.
6.45.30
अ॒स्माक॑मिन्द्र भूतु ते॒ स्तोमो॒ वाहि॑ष्ठो॒ अन्त॑मः ।
अ॒स्मान्रा॒ये म॒हे हि॑नु ॥
O Indra, möge unser Lied das am meisten tragende und nächste sein; treibe uns zu Reichtum, zu großer Fülle.
6.45.31
अधि॑ बृ॒बुः प॑णी॒नां वर्षि॑ष्ठे मू॒र्धन्न॑स्थात् ।
उ॒रुः कक्षो॒ न गा॒ङ्ग्यः ॥
Bṛbu stand auf dem höchsten Gipfel der Paṇis, wie der weite Hang der Gāṅgya.
6.45.32
यस्य॑ वा॒योरि॑व द्र॒वद्भ॒द्रा रा॒तिः स॑ह॒स्रिणी॑ ।
स॒द्यो दा॒नाय॒ मंह॑ते ॥
Dessen gütige Gabe schnell wie der Wind kommt, tausendfach; sogleich richtet er seinen Sinn aufs Geben.
6.45.33
तत्सु नो॒ विश्वे॑ अ॒र्य आ सदा॑ गृणन्ति का॒रवः॑ ।
बृ॒बुं स॑हस्र॒दात॑मं सू॒रिं स॑हस्र॒सात॑मम् ॥
Alle Āryas und kārus preisen stets für uns jenen Bṛbu, den Geber des Tausendfachen, den Gewinner von Tausenden.