ഭഗവദ്ഗീത · അധ്യായം 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1
संन्यासं कर्मणां कृष्ण पुनर्योगं च शंससि ।
यच्छ्रेय एतयोरेकं तन्मे ब्रूहि सुनिश्चितम् ॥ ५.१ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണാ, നീ കർമസന്ന്യാസത്തെയും വീണ്ടും യോഗത്തെയും പ്രശംസിക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടിൽ ഏതാണ് ശ്രേയസ്കരം എന്ന് എനിക്ക് നിശ്ചയമായി പറഞ്ഞുതരൂ.
5.2
संन्यासः कर्मयोगश्च निःश्रेयसकरावुभौ ।
तयोस्तु कर्मसंन्यासात्कर्मयोगो विशिष्यते ॥ ५.२ ॥
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: സന്ന്യാസവും കർമയോഗവും രണ്ടും പരമശ്രേയസ്സ് നൽകുന്നവയാണ്. എന്നാൽ അവ രണ്ടിൽ കർമസന്ന്യാസത്തെക്കാൾ കർമയോഗമാണ് ശ്രേഷ്ഠം.
5.3
ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति ।
निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥ ५.३ ॥
ആർ ദ്വേഷിക്കുന്നില്ലയോ, ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ, അവനെ നിത്യസന്ന്യാസിയായി അറിയണം. മഹാബാഹോ, ദ്വന്ദ്വങ്ങളില്ലാത്തവൻ എളുപ്പത്തിൽ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു.
5.4
सांख्ययोगौ पृथग्बालाः प्रवदन्ति न पण्डिताः ।
एकमप्यास्थितः सम्यगुभयोर्विन्दते फलम् ॥ ५.४ ॥
സാംഖ്യവും യോഗവും വെവ്വേറെയാണെന്ന് ബാലന്മാരാണ് പറയുന്നത്, പണ്ഡിതന്മാരല്ല. ഇവയിൽ ഒന്നിൽ നന്നായി സ്ഥിതനായവനും ഇരുവരുടെയും ഫലം നേടുന്നു.
5.5
यत्सांख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्योगैरपि गम्यते ।
एकं सांख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति ॥ ५.५ ॥
സാംഖ്യന്മാർ പ്രാപിക്കുന്ന സ്ഥാനം തന്നെ യോഗികളും പ്രാപിക്കുന്നു. സാംഖ്യവും യോഗവും ഒന്നായി കാണുന്നവനാണ് യഥാർഥത്തിൽ കാണുന്നത്.
5.6
संन्यासस्तु महाबाहो दुःखमाप्तुमयोगतः ।
योगयुक्तो मुनिर्ब्रह्म नचिरेणाधिगच्छति ॥ ५.६ ॥
എന്നാൽ മഹാബാഹോ, യോഗമില്ലാതെ സന്ന്യാസം നേടുക പ്രയാസമാണ്. യോഗയുക്തനായ മുനി വൈകാതെ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
5.7
योगयुक्तो विशुद्धात्मा विजितात्मा जितेन्द्रियः ।
सर्वभूतात्मभूतात्मा कुर्वन्नपि न लिप्यते ॥ ५.७ ॥
യോഗയുക്തനും ശുദ്ധാന്തഃകരണനും മനസ്സിനെ ജയിച്ചവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനും സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും ആത്മാവ് തന്റെ ആത്മാവായിത്തീർന്നവനുമായവൻ കർമ്മം ചെയ്താലും അതിൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല.
5.8
नैव किंचित्करोमीति युक्तो मन्येत तत्त्ववित् ।
पश्यन् शृणवन्स्पृशञ्जिघ्रन्नश्नन्गच्छन्स्वपन् श्वसन् ॥ ५.८ ॥
തത്ത്വമറിയുന്ന യോഗയുക്തൻ കാണുമ്പോഴും കേൾക്കുമ്പോഴും തൊടുമ്പോഴും മണക്കുമ്പോഴും ഭക്ഷിക്കുമ്പോഴും നടക്കുമ്പോഴും ഉറങ്ങുമ്പോഴും ശ്വസിക്കുമ്പോഴും "ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല" എന്ന് കരുതണം.
5.9
प्रलपन्विसृजन्गृह्णन्नुन्मिषन्निमिषन्नपि ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेषु वर्तन्त इति धारयन् ॥ ५.९ ॥
സംസാരിക്കുമ്പോഴും വിസർജ്ജിക്കുമ്പോഴും ഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോഴും അടയ്ക്കുമ്പോഴും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
5.10
ब्रह्मण्याधाय कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा करोति यः ।
लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा ॥ ५.१० ॥
കർമ്മങ്ങളെ ബ്രഹ്മത്തിൽ അർപ്പിച്ച് ആസക്തി ഉപേക്ഷിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, താമരയില വെള്ളത്താൽ എന്നപോലെ, പാപത്താൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല.
5.11
कायेन मनसा बुद्ध्या केवलैरिन्द्रियैरपि ।
योगिनः कर्म कुर्वन्ति सङ्गं त्यक्त्वाऽऽत्मशुद्धये ॥ ५.११ ॥
യോഗികൾ ആസക്തി ഉപേക്ഷിച്ച്, ആത്മശുദ്ധിക്കായി ശരീരം കൊണ്ടും മനസ്സ് കൊണ്ടും ബുദ്ധി കൊണ്ടും കേവലം ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കൊണ്ടും കർമ്മം ചെയ്യുന്നു.
5.12
युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा शान्तिमाप्नोति नैष्ठिकीम् ।
अयुक्तः कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥ ५.१२ ॥
യുക്തൻ കർമ്മഫലം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്ഥിരമായ ശാന്തി നേടുന്നു; അയുക്തൻ കാമപ്രേരിതനായി ഫലത്തിൽ ആസക്തനായി ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.
5.13
सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्यास्ते सुखं वशी ।
नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन् ॥ ५.१३ ॥
സംയമിയായ ദേഹി മനസ്സുകൊണ്ട് എല്ലാ കർമങ്ങളും സന്ന്യസിച്ച്, ഒൻപത് വാതിലുകളുള്ള പുരത്തിൽ സുഖമായി വസിക്കുന്നു; അവൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല, ചെയ്യിക്കുന്നുമില്ല.
5.14
न कर्तृत्वं न कर्माणि लोकस्य सृजति प्रभुः ।
न कर्मफलसंयोगं स्वभावस्तु प्रवर्तते ॥ ५.१४ ॥
പ്രഭു ലോകത്തിനായി കർതൃത്വമോ കർമങ്ങളോ കർമഫലസംയോഗമോ സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല; സ്വഭാവമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
5.15
नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः ।
अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः ॥ ५.१५ ॥
സർവവ്യാപി ആരുടെയും പാപമോ പുണ്യമോ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. അജ്ഞാനത്താൽ ജ്ഞാനം മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ജീവികൾ മോഹിതരാകുന്നു.
5.16
ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मनः ।
तेषामादित्यवज्ज्ञानं प्रकाशयति तत्परम् ॥ ५.१६ ॥
എന്നാൽ ആരുടെ ആ അജ്ഞാനം ആത്മജ്ഞാനത്താൽ നശിച്ചുവോ, അവരുടെ ജ്ഞാനം സൂര്യനെപ്പോലെ ആ പരമത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
5.17
तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः ।
गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥ ५.१७ ॥
അതിൽ ബുദ്ധിയും അതിൽ മനസ്സും അതിൽ നിഷ്ഠയും ഉറപ്പിച്ച്, അതിനെ പരമാശ്രയമാക്കിയവർ, ജ്ഞാനത്താൽ കല്മഷങ്ങൾ നീങ്ങി, പുനരാവൃത്തിയില്ലാത്ത അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു.
5.18
विद्याविनयसंपन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि ।
शुनि चैव श्वपाके च पण्डिताः समदर्शिनः ॥ ५.१८ ॥
പണ്ഡിതന്മാർ വിദ്യയും വിനയവും നിറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനിലും പശുവിലും ആനയിലും നായയിലും ചണ്ഡാലനിലും സമദർശികളാണ്.
5.19
इहैव तैर्जितः सर्गो येषां साम्ये स्थितं मनः ।
निर्दोषं हि समं ब्रह्म तस्माद्ब्रह्मणि ते स्थिताः ॥ ५.१९ ॥
ആരുടെ മനസ്സ് സമത്വത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നുവോ, അവർ ഇവിടെവെച്ചുതന്നെ സംസാരത്തെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മം നിർദോഷവും സമവുമാണ്; അതിനാൽ അവർ ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിതരാണ്.
5.20
न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य नोद्विजेत्प्राप्य चाप्रियम् ।
स्थिरबुद्धिरसम्मूढो ब्रह्मविद्ब्रह्मणि स्थितः ॥ ५.२० ॥
പ്രിയമായത് ലഭിക്കുമ്പോൾ അമിതമായി സന്തോഷിക്കാതെയും അപ്രിയമായത് ലഭിക്കുമ്പോൾ ഉദ്വേഗപ്പെടാതെയും, സ്ഥിരബുദ്ധിയും മോഹരഹിതനുമായ ബ്രഹ്മജ്ഞൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിതനാണ്.
5.21
बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम् ।
स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते ॥ ५.२१ ॥
ബാഹ്യവിഷയസ്പർശങ്ങളിൽ ആസക്തിയില്ലാത്തവൻ ആത്മാവിലുള്ള സുഖം കണ്ടെത്തുന്നു. ബ്രഹ്മയോഗത്തിൽ യുക്തനായ അവൻ അക്ഷയമായ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു.
5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥ ५.२२ ॥
കൗന്തേയാ, ഇന്ദ്രിയസമ്പർക്കത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഭോഗങ്ങൾ ദുഃഖത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ തന്നെ; അവയ്ക്ക് ആദിയും അന്തവുമുണ്ട്. ജ്ഞാനി അവയിൽ രമിക്കുന്നില്ല.
5.23
शक्नोतीहैव यः सोढुं प्राक्शरीरविमोक्षणात् ।
कामक्रोधोद्भवं वेगं स युक्तः स सुखी नरः ॥ ५.२३ ॥
ശരീരം വിടുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ, ഇവിടെവെച്ച്, കാമക്രോധങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന വേഗത്തെ സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ് യോഗി, അവനാണ് സുഖിയായ മനുഷ്യൻ.
5.24
योऽन्तःसुखोऽन्तरारामस्तथान्तर्ज्योतिरेव यः ।
स योगी ब्रह्मनिर्वाणं ब्रह्मभूतोऽधिगच्छति ॥ ५.२४ ॥
ഉള്ളിൽ സുഖമുള്ളവനും ഉള്ളിൽ രമിക്കുന്നവനും അതുപോലെ ഉള്ളിൽ വെളിച്ചമുള്ളവനുമായ ആ യോഗി ബ്രഹ്മമായിത്തീർന്ന് ബ്രഹ്മനിർവാണം പ്രാപിക്കുന്നു.
5.25
लभन्ते ब्रह्मनिर्वाणमृषयः क्षीणकल्मषाः ।
छिन्नद्वैधा यतात्मानः सर्वभूतहिते रताः ॥ ५.२५ ॥
പാപങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചവരും സംശയങ്ങൾ നീങ്ങിയവരും ആത്മസംയമികളും സർവ്വജീവികളുടെയും ഹിതത്തിൽ രമിക്കുന്നവരുമായ ഋഷിമാർ ബ്രഹ്മനിർവാണം പ്രാപിക്കുന്നു.
5.26
कामक्रोधवियुक्तानां यतीनां यतचेतसाम् ।
अभितो ब्रह्मनिर्वाणं वर्तते विदितात्मनाम् ॥ ५.२६ ॥
കാമക്രോധങ്ങൾ വിട്ടവരും മനസ്സടക്കിയവരും ആത്മാവിനെ അറിഞ്ഞവരുമായ യതികൾക്ക് ബ്രഹ്മനിർവാണം എല്ലാ ഭാഗത്തും നിലകൊള്ളുന്നു.
5.27
स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः ।
प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥ ५.२७ ॥
ബാഹ്യസ്പർശങ്ങളെ പുറത്തുതന്നെ നിർത്തി, ദൃഷ്ടി പുരികങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉറപ്പിച്ച്, നാസികയ്ക്കുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രാണാപാനങ്ങളെ സമമാക്കി,
5.28
यतेन्द्रियमनोबुद्धिर्मुनिर्मोक्षपरायणः ।
विगतेच्छाभयक्रोधो यः सदा मुक्त एव सः ॥ ५.२८ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും മനസ്സിനെയും ബുദ്ധിയെയും നിയന്ത്രിച്ച്, മോക്ഷം പരമലക്ഷ്യമാക്കി, ഇച്ഛയും ഭയവും ക്രോധവും നീങ്ങിയ മുനി എന്നും മുക്തൻ തന്നെ.
5.29
भोक्तारं यज्ञतपसां सर्वलोकमहेश्वरम् ।
सुहृदं सर्वभूतानां ज्ञात्वा मां शान्तिमृच्छति ॥ ५.२९ ॥
എന്നെ യജ്ഞതപസ്സുകളുടെ ഭോക്താവായും സർവ്വലോകങ്ങളുടെയും മഹേശ്വരനായും സർവ്വജീവികളുടെയും സുഹൃത്തായും അറിയുന്നവൻ ശാന്തി പ്രാപിക്കുന്നു.