ऋग्वेद · सूक्त 8.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.12.1
य इ॑न्द्र सोम॒पात॑मो॒ मदः॑ शविष्ठ॒ चेत॑ति ।
येना॒ हंसि॒ न्य॑त्रिणं॒ तमी॑महे ॥
हे इंद्रा, हे सर्वात बलवान, सोमपानात सर्वाधिक प्रिय असलेला उल्हास जागृत होतो. ज्याद्वारे तू अत्रीला खाली पाडतोस, त्या (बलाची) आम्ही याचना करतो.
8.12.2
येना॒ दश॑ग्व॒मध्रि॑गुं वे॒पय॑न्तं॒ स्व॑र्णरम् ।
येना॑ समु॒द्रमावि॑था॒ तमी॑महे ॥
ज्याद्वारे तू दशग्वाचे, अधिगूचे आणि कंपित स्वर्णराचे रक्षण केलेस; ज्याद्वारे समुद्राचे रक्षण केलेस — त्या (बलाची) आम्ही याचना करतो.
8.12.3
येन॒ सिन्धुं॑ म॒हीर॒पो रथाँ॑ इव प्रचो॒दयः॑ ।
पन्था॑मृ॒तस्य॒ यात॑वे॒ तमी॑महे ॥
ज्याद्वारे तू सिंधू आणि महान जलांना रथांप्रमाणे पुढे चालवतोस; ऋताच्या मार्गावर जाण्यासाठी — त्या (बलाची) आम्ही याचना करतो.
8.12.4
इ॒मं स्तोम॑म॒भिष्ट॑ये घृ॒तं न पू॒तम॑द्रिवः ।
येना॒ नु स॒द्य ओज॑सा व॒वक्षि॑थ ॥
हे दगडधारी, हे स्तोत्र स्वीकार कर, तुपासारखे शुद्ध केलेले; तृप्तीसाठी. ज्या बलाने तू त्वरेने बलपूर्वक (आम्हाला) ओढून घेतोस —
8.12.5
इ॒मं जु॑षस्व गिर्वणः समु॒द्र इ॑व पिन्वते ।
इन्द्र॒ विश्वा॑भिरू॒तिभि॑र्व॒वक्षि॑थ ॥
हे गिरवणा, हे स्वीकारून आनंद घे, समुद्र उसळतो तसे. हे इंद्रा, सर्व संरक्षणांसह (आम्हाला) ओढून घे.
8.12.6
यो नो॑ दे॒वः प॑रा॒वतः॑ सखित्व॒नाय॑ माम॒हे ।
दि॒वो न वृ॒ष्टिं प्र॒थय॑न्व॒वक्षि॑थ ॥
जो देव दुरून सुद्धा मैत्रीसाठी आम्हाला वरदान देतो — आकाशातून वृष्टी पसरवावी तसे (आम्हाला) ओढतोस.
8.12.7
व॒व॒क्षुर॑स्य के॒तवो॑ उ॒त वज्रो॒ गभ॑स्त्योः ।
यत्सूर्यो॒ न रोद॑सी॒ अव॑र्धयत् ॥
सूर्याप्रमाणे त्याने द्यावापृथिवींना वाढवले, तेव्हा त्याची तेजकिरणे प्रकट झाली; त्याच्या दोन्ही हातांत वज्र होते.
8.12.8
यदि॑ प्रवृद्ध सत्पते स॒हस्रं॑ महि॒षाँ अघः॑ ।
आदित्त॑ इन्द्रि॒यं महि॒ प्र वा॑वृधे ॥
हे वाढलेल्या, सत्याच्या स्वामी! तू जर हजार म्हशींना मारलेस, तर त्याच क्षणी तुझे महान सामर्थ्य अधिकच वाढते.
8.12.9
इन्द्रः॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॒र्न्य॑र्शसा॒नमो॑षति ।
अ॒ग्निर्वने॑व सास॒हिः प्र वा॑वृधे ॥
इंद्र सूर्याच्या किरणांनी शत्रूला खाली पाडतो; वनात अग्नी जसा, तसा विजयी इंद्र अधिकच वाढतो.
8.12.10
इ॒यं त॑ ऋ॒त्विया॑वती धी॒तिरे॑ति॒ नवी॑यसी ।
स॒प॒र्यन्ती॑ पुरुप्रि॒या मिमी॑त॒ इत् ॥
ऋताने युक्त, नवी ही ध्यानस्तुती तुझ्यासाठी येते; सेवा करीत, अनेकांना प्रिय असणारी ती निश्चितच ती रचते.
8.12.11
गर्भो॑ य॒ज्ञस्य॑ देव॒युः क्रतुं॑ पुनीत आनु॒षक् ।
स्तोमै॒रिन्द्र॑स्य वावृधे॒ मिमी॑त॒ इत् ॥
यज्ञाचे बीज, देवांना इच्छिणारा तो आपला संकल्प क्रमाने शुद्ध करो; स्तोत्रांनी इंद्राचे महात्म्य वाढते, आणि तो निश्चितच ते रचतो.
8.12.12
स॒निर्मि॒त्रस्य॑ पप्रथ॒ इन्द्रः॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ।
प्राची॒ वाशी॑व सुन्व॒ते मिमी॑त॒ इत् ॥
कल्याणदाता इंद्र मित्राचे (महात्म्य) विस्तारतो; सोम पिण्यासाठी. कुऱ्हाड जशी पुढे जाते, तसे सोम पिळणाऱ्यासाठी तो निश्चितच ते रचतो.
8.12.13
यं विप्रा॑ उ॒क्थवा॑हसो अभिप्रम॒न्दुरा॒यवः॑ ।
घृ॒तं न पि॑प्य आ॒सनि॑ ऋ॒तस्य॒ यत् ॥
ज्ञानी स्तोत्रवाहक आणि मानव ज्याला अत्यंत प्रसन्न करतात, तो ऋताच्या आसनावर तुपासारखा भरलेला असतो तेव्हा.
8.12.14
उ॒त स्व॒राजे॒ अदि॑तिः॒ स्तोम॒मिन्द्रा॑य जीजनत् ।
पु॒रु॒प्र॒श॒स्तमू॒तय॑ ऋ॒तस्य॒ यत् ॥
स्वराज्यासाठी अदितीने इंद्रासाठी स्तोत्र उत्पन्न केले; ते अत्यंत प्रशंसित आहे, संरक्षणासाठी, ऋतात असताना.
8.12.15
अ॒भि वह्न॑य ऊ॒तयेऽनू॑षत॒ प्रश॑स्तये ।
न दे॑व॒ विव्र॑ता॒ हरी॑ ऋ॒तस्य॒ यत् ॥
वाहकांनी संरक्षणासाठी आणि प्रशंसेसाठी त्याच्याकडे स्तुती केली; हे देवा, ऋतातील दोन अचल अश्वांप्रमाणे.
8.12.16
यत्सोम॑मिन्द्र॒ विष्ण॑वि॒ यद्वा॑ घ त्रि॒त आ॒प्त्ये ।
यद्वा॑ म॒रुत्सु॒ मन्द॑से॒ समिन्दु॑भिः ॥
हे इंद्रा, तू विष्णूसह सोम प्यालास, किंवा त्रिताजवळ प्राप्तीत, किंवा मरुतांमध्ये आनंदित होतोस, तेव्हा सोमबिंदूंसह तू प्रसन्न होतोस.
8.12.17
यद्वा॑ शक्र परा॒वति॑ समु॒द्रे अधि॒ मन्द॑से ।
अ॒स्माक॒मित्सु॒ते र॑णा॒ समिन्दु॑भिः ॥
हे शक्रा, तू दूरच्या समुद्रावर आनंदित होतोस, किंवा आमच्या सोमपिळणीत आमच्यासोबत आनंद कर, सोमबिंदूंसह.
8.12.18
यद्वासि॑ सुन्व॒तो वृ॒धो यज॑मानस्य सत्पते ।
उ॒क्थे वा॒ यस्य॒ रण्य॑सि॒ समिन्दु॑भिः ॥
तू सोम पिळणाऱ्याचा आणि यजमानाचा वर्धक असतोस तेव्हा, हे सत्पती; किंवा उक्थात ज्याच्या स्तोत्रात तू आनंदित होतोस, तेव्हा सोमबिंदूंसह.
8.12.19
दे॒वंदे॑वं॒ वोऽव॑स॒ इन्द्र॑मिन्द्रं गृणी॒षणि॑ ।
अधा॑ य॒ज्ञाय॑ तु॒र्वणे॒ व्या॑नशुः ॥
हे देवांनो, तुमच्या रक्षणासाठी प्रत्येक इंद्राची स्तुती करा. मग यज्ञासाठी, वेगवान फलासाठी ते सर्वत्र पोहोचले.
8.12.20
य॒ज्ञेभि॑र्य॒ज्ञवा॑हसं॒ सोमे॑भिः सोम॒पात॑मम् ।
होत्रा॑भि॒रिन्द्रं॑ वावृधु॒र्व्या॑नशुः ॥
यज्ञांसह यज्ञवाहकाला, सोमांसह सोमपानात श्रेष्ठ इंद्राला, होत्यांच्या आवाहनांनी इंद्राला त्यांनी वाढवले; ते सर्वत्र पोहोचले.
8.12.21
म॒हीर॑स्य॒ प्रणी॑तयः पू॒र्वीरु॒त प्रश॑स्तयः ।
विश्वा॒ वसू॑नि दा॒शुषे॒ व्या॑नशुः ॥
याची महान मार्गदर्शने, प्राचीन प्रशंसा, सर्व धन दात्यासाठी त्यांनी मिळवली.
8.12.22
इन्द्रं॑ वृ॒त्राय॒ हन्त॑वे दे॒वासो॑ दधिरे पु॒रः ।
इन्द्रं॒ वाणी॑रनूषता॒ समोज॑से ॥
वृत्राला मारण्यासाठी देवांनी इंद्राला पुढे ठेवले. वाणींनी इंद्राची स्तुती केली; बलासाठी एकत्र.
8.12.23
म॒हान्तं॑ महि॒ना व॒यं स्तोमे॑भिर्हवन॒श्रुत॑म् ।
अ॒र्कैर॒भि प्र णो॑नुमः॒ समोज॑से ॥
महानाला त्याच्या महिम्याने, स्तोत्रांनी, आवाहनाने ऐकला जाणाऱ्याला, आम्ही मंत्रांनी स्तुती करतो; बलासाठी.
8.12.24
न यं वि॑वि॒क्तो रोद॑सी॒ नान्तरि॑क्षाणि व॒ज्रिण॑म् ।
अमा॒दिद॑स्य तित्विषे॒ समोज॑सः ॥
ज्याला द्युलोक, पृथ्वी आणि अंतरिक्ष वेढू शकत नाहीत, वज्रधारी (इंद्र); अपरिमितातूनच त्याच्या बलाने तो तेजस्वी होतो.
8.12.25
यदि॑न्द्र पृत॒नाज्ये॑ दे॒वास्त्वा॑ दधि॒रे पु॒रः ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः ॥
हे इंद्रा, युद्धस्पर्धेत देवांनी तुला पुढे ठेवले, तेव्हाच तुझे दोन तांबूस अश्व तुला वाहून घेऊन गेले.
8.12.26
य॒दा वृ॒त्रं न॑दी॒वृतं॒ शव॑सा वज्रि॒न्नव॑धीः ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः ॥
हे वज्रधारी, नद्यांना अडवून धरणाऱ्या वृत्राला तू आपल्या सामर्थ्याने ठार केलेस, तेव्हाच तुझे दोन तांबूस अश्व तुला वाहून घेऊन गेले.
8.12.27
य॒दा ते॒ विष्णु॒रोज॑सा॒ त्रीणि॑ प॒दा वि॑चक्र॒मे ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः ॥
तुझा सहाय्यक विष्णू आपल्या सामर्थ्याने तीन पावले टाकताच, तेव्हाच तुझे दोन तांबूस अश्व तुला वाहून घेऊन गेले.
8.12.28
य॒दा ते॑ हर्य॒ता हरी॑ वावृ॒धाते॑ दि॒वेदि॑वे ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे ॥
तुझे दोन तांबूस अश्व दिवसेंदिवस बलवान होतात, तेव्हाच तुझ्याकडून सर्व भुवने धरली गेली.
8.12.29
य॒दा ते॒ मारु॑ती॒र्विश॒स्तुभ्य॑मिन्द्र नियेमि॒रे ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे ॥
हे इंद्रा, तुझ्यासाठी मरुत आणि लोक एकत्र बांधले जातात, तेव्हाच तुझ्याकडून सर्व भुवने धरली गेली.
8.12.30
य॒दा सूर्य॑म॒मुं दि॒वि शु॒क्रं ज्योति॒रधा॑रयः ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे ॥
तू आकाशात त्या सूर्याला, त्या तेजस्वी प्रकाशाला स्थापित केलेस, तेव्हाच तुझ्याकडून सर्व भुवने धरली गेली.
8.12.31
इ॒मां त॑ इन्द्र सुष्टु॒तिं विप्र॑ इयर्ति धी॒तिभिः॑ ।
जा॒मिं प॒देव॒ पिप्र॑तीं॒ प्राध्व॒रे ॥
हे इंद्रा, विद्वान ऋषी आपल्या विचारांनी ही सुंदर स्तुती प्रेरित करतो; यज्ञात ती पायाने नातेवाइकाकडे जावे तसे पुढे जाते.
8.12.32
यद॑स्य॒ धाम॑नि प्रि॒ये स॑मीची॒नासो॒ अस्व॑रन् ।
नाभा॑ य॒ज्ञस्य॑ दो॒हना॒ प्राध्व॒रे ॥
याच्या प्रिय धामात एकत्र आलेले ध्वनित झाले, तेव्हा यज्ञाच्या नाभीजवळ दूध काढणारे यज्ञात पुढे गेले.
8.12.33
सु॒वीर्यं॒ स्वश्व्यं॑ सु॒गव्य॑मिन्द्र दद्धि नः ।
होते॑व पू॒र्वचि॑त्तये॒ प्राध्व॒रे ॥
हे इंद्रा, आम्हांला उत्तम वीर्य, उत्तम घोडे आणि उत्तम गायी दे; यज्ञात होत्याप्रमाणे पूर्वचित्तीसाठी पुढे ये.